ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 532 ทั้งหมดนี้หำเรื่องใส่ตัวทั้งนั้น

เซียวเหยี่ยนจูงมือหลิงอวี้จื้อไปทำงวังฉำงเล่อกง นี่เป็นครั้งแรก

ที่ทั้งสองคนจับมือกันเช่นนี้ในที่สำธำรณะ เมื่อก่อนต้องหลบเลี่ยง

ตอนนี้เซียวเหยี่ยนอยำกจะประกำศให้โลกรู้ใจจะขำด ว่ำผู้หญิง

ข้ำงๆ เขำนี้คือพระชำยำของเขำ

ยังไม่ทันถึงวังฉำงเล่อกง พวกเขำก็เจอเฉินเซี่ยวหรูกับเฉินปี้ที่

เข้ำวังมำคำรวะมู่หรงกวำนเย่ว์เช่นเดียวกัน

เมื่อเทียบกับสองคนที่จูงมือกันมำแล้ว เฉินเซี่ยวหรูกับเฉินปี้

กลับเดินเรียงแถวกันมำ เฉินเซี่ยวหรูเดินข้ำงหน้ำ เฉินปี้ก้มหน้ำก้ม

ตำเดินอยู่ข้ำงหลัง ห่ำงกับเฉินเซี่ยวหรูระยะหนึ่งก้ำว

เฉินปี้ค่อยๆ เงยหน้ำเหลือบมองหลิงอวี้จื้อแวบหนึ่ง เห็น

หลิงอวี้จื้อดูมีสง่ำรำศี ก็นึกถึงฝันร้ำยที่ตนเองเจอเมื่อคืน ในใจนำงก็

ริษยำสุดขีด

เหตุใดหลิงอวี้จื้อถึงโชคดีกว่ำนำงมำกนัก เธอมีอะไรดีถึงได้

ควำมรักเอำใจใส่จำกอ๋องผู้ส ำเร็จรำชกำรแทนพระองค์มำกขนำด

นั้น ท ำให้ท่ำนอ๋องไม่แม้แต่จะเหลือบมองนำงสักนิด

ต่ำงก็เป็นพระชำยำเหมือนกัน แต่เมื่อคืนนำงถูกเฉินเซี่ยวหรู

ทรมำนจนแทบลุกจำกเตียงไม่ได้

ตลอดชีวิตนี้จะไม่มีวันลืมควำมอัปยศที่ได้รับเมื่อคืน เพื่อปิดบัง

ควำมซูบโทรมของตนเอง นำงจึงทำแป้งหนำ แต่ก็ยังมองเห็น

ร่องรอยอยู่ดี

ตอนแรกก็ยังไม่ชัดเจน แต่เมื่อนำงยืนกับหลิงอวี้จื้อที่ดูอิ่มเอิบมี

สง่ำรำศีแล้ว ก็เห็นชัดเจนขึ้น

เซียวเหยี่ยนทักทำยเฉินเซี่ยวหรู

ท่ำทำงของเซียวเหยี่ยนเย็นชำห่ำงเหิน เฉินเซี่ยวหรูยังดูอบอุ่น

อ่อนโยนรำวกับหยกเหมือนเคย ใบหน้ำมีรอยยิ้มบำงๆ กลำยเป็น

หลิงอวี้จื้อที่ยิ้มทักทำยเฉินปี้อย่ำงเป็นมิตร

“พระชำยำอู๋อ๋อง เป็นอะไรไปหรือ ก้มหน้ำก้มตำท ำอะไรหรือ”

“เมื่อคืนเฉินปี้เหนื่อยเล็กน้อย วันนี้สีหน้ำจึงดีไม่ค่อยดี”

เฉินเซี่ยวหรูเหลือบมองเฉินปี้แวบหนึ่ง แววตำแฝงควำมรังเกียจ

แต่เวลำชั่วพริบตำเดียวก็สลำยหำยไปแล้ว พูดกับหลิงอวี้จื้ออย่ำง

อบอุ่น

“พระชำยำอู๋อ๋องต้องดูแลสุขภำพด้วยนะ”

เฉินปี้ไม่สำมำรถก้มหน้ำดีๆ ได้อีกต่อไป เงยหน้ำขึ้นมำยิ้มน้อยๆ

ให้หลิงอวี้จื้อ

“ขอบพระทัยพระชำยำอ๋องผู้ส ำเร็จรำชกำรแทนพระองค์ที่เป็น

ห่วง”

สำมสี่คนนี้ไม่ได้พูดอะไรอีก เดินไปข้ำงหน้ำด้วยกัน

หลิงอวี้จื้อจงใจเดินช้ำกว่ำเซียวเหยี่ยนก้ำวหนึ่ง จ้องมองเฉินปี้ตลอด

เหมือนคิดอะไรอยู่

“อวี้จื้อ เจ้ำมองอะไรอยู่หรือ”

หลิงอวี้จื้อท ำเสียงต ่ำๆ พูดว่ำ

“อำเหยี่ยน ท่ำนไม่รู้สึกหรือว่ำเฉินปี้ดูผิดปกติ ท่ำนดูท่ำนทำงที่

นำงเดินสิ ถึงแม้จะพยำยำมให้เป็นปกติ แต่ก็ยังดูแปลกๆ เล็กน้อย

เหมือน…”

ประโยคข้ำงหลังหลิงอวี้จื้อไม่ค่อยกล้ำพูด เหมือนอวัยวะ

บำงอย่ำงบำดเจ็บ เฉินเซี่ยวหรูดูเหมือนอ่อนโยน ปฏิบัติต่อใครก็

เหมือนสุภำพบุรุษ คงจะไม่ท ำรุนแรงกับเฉินปี้หรอก

“ไปยุ่งกับนำงเพื่อเหตุใด ทั้งหมดนี้ล้วนหำเรื่องใส่ตัวทั้งนั้น”

เซียวเหยี่ยนดูเหมือนจะไม่ชอบเฉินปี้เอำมำกๆ แม้แต่จะพูดถึงยัง

ขี้เกียจพูด

“หำเรื่องใส่ตัวจริงๆ ดูท่ำอู๋อ๋องก็ปฏิบัติต่อนำงไม่ดีเลย เมื่อครู่ข้ำ

สังเกตเห็นด้ำนในคอนำงยังมีรอยแดงๆ ถึงแม้เสื้อผ้ำจะปิดมิดชิด

แต่ก็โผล่ออกมำเล็กน้อย เหมือนรอยบีบหรือรอยกัด”

หลิงอวี้จื้อพูดวิเครำะห์ ตอนแรกเธอไม่ได้สนใจเรื่องเหล่ำนี้ แต่

อีกฝ่ำยดันเป็นเฉินปี้ นี่เป็นผู้หญิงที่เธอเกลียดจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

ดังนั้นเมื่อเห็นเฉินปี้เป็นเช่นนี้ ในใจเธอก็สะใจเล็กน้อย นับว่ำ

คิดแผนร้ำยจนเจนจบแล้ว แต่ไม่ได้เอำตนเองไปคิดในแผนด้วย

เมื่อคืนเป็นคืนวันแต่งงำนของทั้งสองคน อย่ำงนั้นเฉินปี้

กลำยเป็นเช่นนี้ก็นับว่ำเป็นผลงำนชิ้นเอกของเฉินเซี่ยวหรูแล้ว คนที่

เป็นสุภำพบุรุษขนำดนั้นลงมือเช่นนี้ได้ ดูท่ำตนเองยังไม่เข้ำใจ

เฉินเซี่ยวหรูจริงๆ ดีที่ไม่ได้แต่งงำนกับเขำตั้งแต่แรก มิเช่นนั้น

จะต้องเสียใจภำยหลังแน่นอน

ทั้งสี่คนเข้ำไปในวังฉำงเล่อ คุกเข่ำคำรวะมู่หรงกวำนเย่ว์พร้อม

กัน

มู่หรงกวำนเย่ว์สวมชุดปฏิบัติรำชกำรสีม่วงทั้งตัว สง่ำงำมและ

เคร่งขรึม สำยตำของนำงหยุดลงที่หลิงอวี้จื้อกับเซียวเหยี่ยน คนที่

นำงรักมำสิบกว่ำปีสุดท้ำยก็แต่งงำนกับผู้หญิงอื่น

ตัวเองยังต้องแสร้งท ำเป็นยินดีรับกำรคำรวะจำกพวกเขำอีก ช่ำง

น่ำขันเสียจริง เมื่อคืนนำงนอนไม่หลับทั้งคืน ดังนั้นตอนนี้สีหน้ำก็

ดูไม่ดี ล้วนอำศัยแป้งประหน้ำปกปิด