ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 513 ในที่สุดเฉินปี้ก็ไป

มู่หรงนี่อวิ๋นยอมแพ้หลิงอวี้จื้อแล้ว เห็นมู่หรงนี่อวิ๋นทำหน้างง

หลิงอวี้จื้อก็ทนไม่ไหว หัวเราะออกมา

ตอนนี้เองสาวใช้ของมู่หรงนี่อวิ๋นเข้ามารายงานอย่างกะทันหัน

“คุณชายเจ้าคะ บ่าวเพิ่งได้ยินข่าว ไทเฮาออกพระราชเสาวนีย์

พระราชทานงานอภิเษกสมรสแก่ท่านอู๋อ๋องแล้วเจ้าค่ะ”

ข่าวนี้กระตุกต่อมใคร่รู้ของหลิงอวี้จื้อทันใด ถามต่อทันที

“ไทเฮาพระราชทานใครให้ท่านอู๋อ๋อง”

“คุณหนูใหญ่จวนท่านมหาบัณฑิตเจ้าค่ะ”

สาวใช้พูดจบก็มองหลิงอวี้จื้อแวบหนึ่ง ดูเหมือนจะตกใจมาก

เช่นกัน

“ก่อนนี้คุณหนูเฉินถูกพระราชทานให้ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการ

แทนพระองค์”

หลิงอวี้จื้อกับมู่หรงนี่อวิ๋นอึ้งไปพร้อมกัน นี่มันเหตุการณ์อะไร

กัน เฉินปี้ติดต่อกับอู๋อ๋องหรือ

จุดเปลี่ยนของเรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกตามไม่ทัน นางเกี่ยวข้อง

กับเฉินเซี่ยวหรูตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่สำคัญที่สุดคือนึกไม่ถึงว่า

มู่หรงกวานเย่ว์จะเห็นด้วย

เธอนึกถึงจุดโส่วกงซาที่หายไปจากข้อมือของเฉินปี้ ก็พอจะเริ่ม

เข้าใจ หรือว่าเฉินปี้กับเฉินเซี่ยวหรูมีความสัมพันธ์อย่างว่ากัน ดัง

นั้นเฉินเซี่ยวหรูจึงขอแต่งงานกับนาง

เล่ห์เหลี่ยมของเฉินปี้ยังชั้นสูงเหมือนเดิม ด้านหนึ่งก็คอย

เกาะแกะเซียวเหยี่ยน อีกด้านหนึ่งก็แอบลอบมีอะไรกับเฉินเซี่ยวหรู

อย่างลับๆ แล้วยังคิดจะไปนอนกับเซียวเหยี่ยนอีก พยายามสวมเขา

ให้เซียวเหยี่ยน พอตรงนี้ไม่สำเร็จ ก็ไปหาทางฝั่งเฉินเซี่ยวหรู ผู้หญิง

คนนี้เป็นที่สุดของที่สุดจริงๆ

คิดถึงตรงนี้ หลิงอวี้จื้อเริ่มสงสารเฉินเซี่ยวหรูแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะ

ได้ผู้หญิงร่านเงียบมาเป็นพระชายา ไม่รู้ว่าเฉินเซี่ยวหรูก็ถูกเฉินปี้

ปั่นหัวด้วยหรือไม่ แต่อย่างไรเรื่องนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ

แล้ว เพียงแต่รู้สึกน่าเสียดายเท่านั้น

เฉินเซี่ยวหรูผู้มีใบหน้าเหมือนซ่งเฉิง ถึงแม้จะมีอิทธิพลต่อเธอ

น้อยลงไปมาก แต่ก็ยังมีอิทธิพลอยู่ดี ตอนนี้เธอคิดถึงซ่งเฉิงน้อย

มาก บางครั้งบางคราวนึกถึงขึ้นมา ก็ยังทำให้ยิ้มสดใส อย่างไรเสียก็

เป็นคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี

“เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงหรือ”

มู่หรงนี่อวิ๋นผู้มีสติกลับคืนมาแล้ว ถามต่อ

สาวใช้พยักหน้าอย่างเคารพนอบน้อม

“บ่าวถามได้ความชัดเจนแล้วเจ้าค่ะ เรื่องนี้จริงแท้แน่นอน ไทเฮา

ออกพระราชเสาวนีย์มาแล้ว ซ ้ายังแต่งเข้าจวนท่านอู๋อ๋องวันเดียวกับ

คุณหนูหลิงด้วย”

ได้รับคำยืนยันจากสาวใช้แล้ว มู่หรงนี่อวิ๋นก็ลอบถอนหายใจโล่

งอก เขาไม่ได้สนใจเฉินปี้เลยแม้แต่น้อย ถึงขนาดดูแคลนด้วยซ ้า ที่

มีความคิดเช่นนั้นออกมาก็เพื่อช่วยหลิงอวี้จื้อล้วนๆ ตอนนี้ไม่ต้อง

แต่งงานกับเฉินปี้ก็แก้ปัญหาได้แล้ว ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว

“อวี้จื้อ นี่เป็นเรื่องน่ายินดีนะ เสียดายที่ตอนนี้ข้าดื่มเหล้าไม่ได้ มิ

เช่นนั้นจะต้องดื่มกับเจ้ายกใหญ่แน่นอน”

หลิงอวี้จื้ออารมณ์ดีมาก ไม่ว่าเรื่องนี้จะมีอะไรอยู่ข้างใน สรุปว่า

ผลลัพธ์ออกมาดี เรื่องที่กวนใจเธอมานาน ในที่สุดก็คลี่คลายลง

เธอรู้ว่าการแข่งขันระหว่างเธอกับเฉินปี้ยังไม่จบ เฉินปี้ไม่ยอม

ลดละไปง่ายๆ แน่

ขอเพียงเฉินปี้ไม่แหย่เท้าเข้ามาในความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับ

เซียวเหยี่ยน เธอก็ไม่เห็นเฉินปี้เป็นเรื่องใหญ่อะไรแล้ว และจะไม่ยุ่ง

กับนางอีก โดยสรุปก็คือ สิ่งที่เธอใส่ใจที่สุดก็คือเซียวเหยี่ยน

ในที่สุดก็ได้แต่งงานกับเซียวเหยี่ยนอย่างสบายใจ ดีจริง ขี้หนู

ก้อนนี้สุดท้ายก็ยังไม่ตกลงมา ดีที่ยังไม่ได้ตกลงมา มิเช่นนั้น จิตใจ

ของเธอ จะต้องมีหนามแหลมทิ่มแทงอยู่แน่นอน

“นี่เป็นข่าวดีที่สุดในช่วงเวลานี้ ในที่สุดเฉินปี้ก็ไปเสียที”

รอยยิ้มบนใบหน้าหลิงอวี้จื้อจะปิดอย่างไรก็ปิดไม่มิด ขาดเพียง

แค่ไม่ได้หัวเราะลั่นออกมาเท่านั้น จูจิ่นเดินมาจากข้างนอก ยิ้ม

กรุ้มกริ่มถามว่า

“อวี้จื้อ เรื่องอะไรทำให้เจ้าดีใจขนาดนี้หรือ”

“เจ้าเพิ่งมาจากข้างนอก เช่นนี้ก็ต้องรู้อยู่แล้วยังมาถามอีกหรือ

อดีตคู่หมั้นของข้า ช่วงนี้ยุ่งเรื่องอะไรหรือ ไม่เห็นเจ้าออกมาข้าง

นอกเลย”

หลิงอวี้จื้อจับไหล่จูจิ่นอย่างใกล้ชิดสนิทสนม และตั้งใจจะหยอก