สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 570 เซี่ยเฉิงอวิ๋นจะตายไม่ได้เด็ดขาด
- Home
- All Mangas
- สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ
- บทที่ 570 เซี่ยเฉิงอวิ๋นจะตายไม่ได้เด็ดขาด
บทที่ 570 เซี่ยเฉิงอวิ๋นจะตายไม่ได้เด็ดขาด
หลังจากโดรนบินจากไป ตู๋หยารีบดึงหัวขึ้นจากโคลน แล้วคลานไปข้างหน้าด้วยทั้งมือและเท้า
ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม ตู๋หยาไม่อยากสูญเสียความหวังใด ๆ เขาพยายามลากเซี่ยเฉิงอวิ๋นไปข้างหน้าไม่หยุด
มือขวาของตู๋หยาหักครึ่งหนึ่ง เขาต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ทุกวินาที
แต่สภาพของเซี่ยเฉิงอวิ๋นแท้จริงแล้วย่ำแย่กว่าตู๋หยามาก
บนตัวของเซี่ยเฉิงอวิ๋นไม่เพียงมีแผลจากมีด ยังมีแผลจากปืนด้วย เมื่อแช่อยู่ในโคลนเน่าเหม็น บาดแผลทั้งหมดบวมเป่ง มีร่องรอยการอักเสบปรากฏให้เห็น
หากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที อาจเสี่ยงต่อการต้องตัดแขนขา
ถึงแม้ตู๋หยาจะไม่ฆ่าเซี่ยเฉิงอวิ๋น แต่เซี่ยเฉิงอวิ๋นก็มีโอกาสสูงที่จะเสียชีวิตเพราะบาดแผลบนร่างกาย
แต่ตู๋หยาไม่สนใจว่าเซี่ยเฉิงอวิ๋นจะเป็นหรือตาย เขาคิดว่าการที่ตัวเองไม่ฆ่าอีกฝ่าย ก็ถือว่าเมตตามากพอแล้ว
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ตู๋หยาก็ปีนขึ้นฝั่งได้ในที่สุด เมื่อเขาทรุดตัวลงนอนบนคันดินด้วยความเหนื่อยล้า
จู่ ๆ ด้านหลังก็มีลำแสงสีขาวสิบกว่าลำที่สว่างจ้าพุ่งเข้ามา
ตู๋หยาถูกลำแสงห่อหุ้มทั้งตัวในพริบตา กลายเป็นจุดแสงที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีขาว
แสงไฟที่สว่างจ้าทำให้ตู๋หยาลืมตาไม่ขึ้น แต่หัวใจของเขากลับเต้นรัวขึ้นมาทันที
ความรู้สึกหวาดกลัวอย่างมหาศาลถาโถมเข้ามา กลืนกินความหวังเล็ก ๆ ที่เหลืออยู่ของตู๋หยาในพริบตา
จบกัน…
เขาตกหลุมพรางของศัตรูเข้าแล้ว
ตู๋หยาอยากจะลุกขึ้นวิ่งหนีตอนนี้ แต่การที่เขาปีนขึ้นมาจากข้างล่างพร้อมกับลากคนอีกคนมาด้วย ทำให้เขาหมดเรี่ยวแรงไปแล้ว
เขาอยากจะหนี แต่ก็ก้าวขาไม่ออก
“ยอมจำนนเสียเถอะตู๋หยา ตอนนี้นายไม่มีทางไปไหนแล้ว”
เสียงเย็นชาดังมาจากด้านหลัง ทำให้ตู๋หยารู้สึกขนลุกด้วยความกลัว เขาหันไปมองเซี่ยเฉิงอวิ๋นที่อยู่ปลายเชือกอีกด้าน ในดวงตาฉายแววบ้าคลั่ง
ในเมื่อหนีไม่พ้นแล้ว งั้นก็ลากคนไปตายเป็นเพื่อนดีกว่า
มีหลานชายนายกเทศมนตรีไปเป็นเพื่อน เส้นทางสู่ปรโลกก็คงไม่เหงาแล้ว
ตู๋หยาทรุดตัวลงนั่งบนคันดิน รอบเอวของเขายังมีเถาวัลย์เส้นใหญ่พันอยู่ ปลายอีกด้านผูกติดอยู่กับเซี่ยเฉิงอวิ๋น
ตอนนี้เซี่ยเฉิงอวิ๋นเปรอะเปื้อนโคลนไปทั้งตัว เขานอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนพื้นหญ้าไม่ไกลจากตู๋หยา
ตู๋หยาเงยหน้ามองตำรวจที่กำลังล้อมเข้ามาจากทุกทิศทาง แววตาของเขาฉายแววดุร้าย
เขาหนีไม่รอด เซี่ยเฉิงอวิ๋นก็ต้องตายด้วย!
บนเส้นทางสู่ปรโลก เขาจะต้องลากใครสักคนไปตายด้วยกัน!
ชีวิตนี้ของเขา จะตายเพราะดื่มเหล้า ถูกมีดฟัน ถูกกระสุนยิงทะลุหัวใจ หรือแก่ตายด้วยโรคภัยก็ได้
แต่มีอย่างเดียวที่ยอมไม่ได้ คือตายในคุก!
ตู๋หยาได้ตัดสินใจพร้อมตายแล้ว
ถ้าจะตาย เขาก็ต้องตายข้างนอก และต้องลากเซี่ยเฉิงอวิ๋นไปตายด้วยกัน
ถ้าเขาตาย คนอื่นก็ต้องไม่มีความสุขเช่นกัน!
คิดได้ดังนั้น ตู๋หยาก็ล้วงมือไปที่เอวด้านหลัง ตรงที่เหน็บปืนไว้ เขาตั้งใจจะฆ่าเซี่ยเฉิงอวิ๋นก่อน แล้วค่อยฆ่าตัวตาย
แต่ตอนนี้ตู๋หยาหมดแรงแล้ว การเคลื่อนไหวของเขาช้ามาก ตำรวจที่มาถึงเห็นความตั้งใจของตู๋หยา จึงยกปืนขึ้นและกราดยิงใส่เขาทันที
“ปัง ๆ ๆ”
เสียงปืนดังก้องกังวานขึ้นในความมืด ประกายไฟพ่นเปลวเพลิงออกมา เสียงปืนปลุกนกที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น
“พรึ่บ ๆ ๆ”
ฝูงนกสีขาวที่เกาะอยู่บนต้นไม้กระพือปีกบินขึ้น ไม่นานบนพื้นก็เหลือเพียงกองขนนกสีขาว
ภายใต้แสงจันทร์อันสดใส ท้องฟ้ายามราตรีเต็มไปด้วยขนนกที่ปลิวว่อน ราวกับหิมะขนห่านกำลังโปรยปราย
“ปัง ๆ ๆ”
กระสุนปืนที่มาพร้อมกับเปลวไฟและควันหนาทึบ พุ่งเข้าหาตู๋หยาพร้อมคลื่นแรงอัด
ในวินาทีเป็นตายนั้น พลังในร่างของตู๋หยาก็ปะทุขึ้นทันที จากนั้นเขาก็กลิ้งตัวไปด้านหลังด้วยสัญชาตญาณ
แต่เดิมตู๋หยานั่งอยู่บนคันดิน พอกลิ้งไปด้านหลังก็ร่วงลงไปทันที
ในวินาทีที่ตู๋หยาร่วงลงจากคันดิน กระสุนก็พุ่งเข้าชนคันดินทำให้เกิดประกายไฟสีทองเป็นสาย
“ปัง ๆ ๆ”
กระสุนกระทบคันดิน ทำให้ฝุ่นสีเทาฟุ้งกระจายขึ้นมาเป็นกลุ่ม ๆ
อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นดินปืนที่แสบจมูก และควันสีเทา
เซี่ยเฉิงอวิ๋นถูกตู๋หยาล่ามไว้ที่เอว ดังนั้นเมื่อตู๋หยากระโดดลงไป เซี่ยเฉิงอวิ๋นจึงถูกลากลงไปด้วย
ลู่เย่ที่รีบมาทันเห็นเหตุการณ์นี้เข้าพอดี เขากระโดดพรวดขึ้นไปอย่างว่องไว คว้าเถาวัลย์ที่กำลังเลื่อนลงอย่างรวดเร็วไว้ได้
เซี่ยเฉิงอวิ๋นถูกเถาวัลย์ดึงไว้ ร่างลอยค้างอยู่กลางอากาศ
ปลายด้านหนึ่งของเถาวัลย์ถูกลู่เย่จับไว้ ส่วนอีกด้านห้อยติดอยู่กับตัวตู๋หยา เซี่ยเฉิงอวิ๋นถูกทั้งตู๋หยาและลู่เย่ดึงไว้ ร่างจึงแขวนอยู่เหนือคันดิน
ตู๋หยาที่ตกลงไปในหล่มโคลนก่อน กระแทกลงไปอย่างแรง ทำให้โคลนตมกระเด็นขึ้นมาเป็นวงกว้าง
โคลนกระจายออกเป็นจุด ๆ รอบด้าน อากาศรอบข้างเต็มไปด้วยกลิ่นเน่าเหม็น
เนื่องจากใต้คันดินเป็นหล่มโคลน ในหล่มมีโคลนเน่าเปื่อยอยู่มาก ถึงแม้ตู๋หยาจะตกลงมาจากที่สูง จึงไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก
ตู๋หยาดิ้นรนลุกขึ้นจากหล่มโคลน แล้วล้วงปืนออกมา เหนี่ยวไกยิงใส่เซี่ยเฉิงอวิ๋นที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศ
เนื่องจากเซี่ยเฉิงอวิ๋นอยู่ในสภาพนิ่ง ทั้งร่างเหมือนเป้านิ่งที่มีชีวิต ถ้าตู๋หยายิง เขาไม่มีทางหลบหนีได้เลย ได้แต่รอให้หัวใจถูกยิงทะลุอย่างไร้ความปรานี
ตอนนี้ตู๋หยาตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เขารู้ว่าตัวเองไม่มีทางรอดแล้ว จึงยืนกรานจะฆ่าเซี่ยเฉิงอวิ๋นให้ได้
ตู๋หยามองเซี่ยเฉิงอวิ๋นที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศ แล้วหัวเราะเยาะ “ฮึ ๆ ในเมื่อฉันไม่มีทางรอด นายก็อย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอด!”
พูดจบ ตู๋หยาก็เหนี่ยวไกปืน “แกร๊ก”
เสียงลั่นไกดังกังวานไปทั่วท้องฟ้ายามราตรี
บนคันดิน ลู่เย่ที่กำลังจับมือเซี่ยเฉิงอวิ๋นอยู่ ได้ยินเสียงลั่นไกดังมาจากด้านล่างของคันดิน
เสียงลั่นไกนั้นทำให้ลู่เย่ขนลุกซู่
แย่แล้ว! ตู๋หยากำลังจะยิง!
ลู่เย่รู้สึกใจหายวาบ ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นมาในใจ
ตู๋หยาจะยิงเซี่ยเฉิงอวิ๋น เซี่ยเฉิงอวิ๋นกำลังตกอยู่ในอันตราย
ตอนนี้เซี่ยเฉิงอวิ๋นที่ลอยอยู่กลางอากาศเหมือนเป้านิ่งที่มีชีวิต ไม่มีทางหลบหนีได้เลย
เมื่อตระหนักถึงสถานการณ์ของเซี่ยเฉิงอวิ๋น ลู่เย่รู้สึกเหมือนมีน้ำแข็งราดจากหัวจรดเท้า ทำให้หัวใจและอวัยวะภายในของลู่เย่ปวดร้าวไปหมด
ในชั่วขณะนั้น ในสมองของลู่เย่มีความคิดเดียว นั่นคือต้องไม่ตาย!
ไม่ว่าจะยังไง เซี่ยเฉิงอวิ๋นต้องไม่ตาย
เขาสัญญากับเสิ่นชิง เค่ออวิ๋น ผู้กำกับโจว เลขาหลิว นายกเทศมนตรีเซี่ย
เขาสัญญากับคนเหล่านี้ว่าจะพาเซี่ยเฉิงอวิ๋นกลับไปอย่างปลอดภัย
หากเซี่ยเฉิงอวิ๋นถูกตู๋หยาฆ่าตายที่นี่ เท่ากับว่าเขาไม่ได้ทำภารกิจให้สำเร็จ ไม่ได้รักษาสัญญาที่ให้ไว้
ในฐานะทหาร การทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วงคือหน้าที่ของเขา และในฐานะเพื่อน เขาก็ต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้ด้วย
เซี่ยเฉิงอวิ๋นต้องไม่เป็นอะไรเด็ดขาด!
สมองของลู่เย่แทบระเบิด จากนั้นก็รู้สึกว่าเลือดในร่างกายพลุ่งพล่านขึ้นมา
เขาไม่อาจปล่อยให้เซี่ยเฉิงอวิ๋นตายที่นี่ได้ เซี่ยเฉิงอวิ๋นยังหนุ่มนัก เขาต้องไม่ตาย!
ถึงแม้ว่า…
ถึงแม้ว่าตอนที่เขาเพิ่งมาถึงเมืองเจียง เซี่ยเฉิงอวิ๋นคนนี้จะจับผิดเขาอยู่บ้าง
แต่นั่นก็เพราะว่า… เพราะว่าเขาขับรถเร็วเกินกำหนดก่อน แถมยังฝ่าไฟแดงมาตลอดทาง
ตอนนั้นเซี่ยเฉิงอวิ๋นก็แค่ปฏิบัติหน้าที่ตามกฎระเบียบ ดังนั้นตัวเซี่ยเฉิงอวิ๋นเองไม่ได้ทำอะไรผิด
ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นเขายังทำให้เซี่ยเฉิงอวิ๋นเปียกโชกไปทั้งตัว
ลองคิดดูสิ ว่ามีตำรวจจราจรคนไหนบ้าง ที่โดนคนขับรถเร็วเกินกำหนดสาดน้ำใส่จนเปียกทั้งตัว แล้วยังจะยิ้มแย้มแจ่มใสได้
ดังนั้นลู่เย่จึงไม่โกรธเลย เขาไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งที่เซี่ยเฉิงอวิ๋นทำกับเขาหลังจากนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมองออกว่าเซี่ยเฉิงอวิ๋นคนนี้จิตใจไม่ได้เลวร้าย
ที่จริงแล้วเขาเป็นคนที่น่าสนใจมาก และตามที่เค่ออวิ๋นกับเฉาเล่อเล่าว่า ตอนที่เสิ่นชิงอยู่ในเมืองเจียง เธอได้รับการดูแลจากเซี่ยเฉิงอวิ๋นมามาก แถมยังเคยช่วยชีวิตเสิ่นชิงและเค่ออวิ๋นไว้ด้วย
แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว ต่อให้เขาไม่ชอบเซี่ยเฉิงอวิ๋นแค่ไหน เขาก็ต้องพยายามตอบแทนบุญคุณนี้ให้ได้
เซี่ยเฉิงอวิ๋นจะตายไม่ได้เด็ดขาด เขาขอประกาศคำนี้ไว้ ณ ที่นี้