สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 441 เหตุการณ์รถชนกัน
บทที่ 441 เหตุการณ์รถชนกัน
“ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ”
รถคันหลังบีบแตรไม่หยุด เพื่อบอกให้เสิ่นชิงรีบขับออกไป
เสิ่นชิงยังคงปรับตัวกับรถใหม่ ขับด้วยความเร็วเชื่องช้าราวกับเต่า ดูเหมือนมือใหม่หัดขับ
“เฮ้ย! ไอ้หน้าโง่ข้างหน้า ขับเร็ว ๆ หน่อยได้ไหม! ทำไมช้าเหมือนหอยทากเลย!”
คนขับรถบรรทุกสีเขียวเปิดกระจกลง ชี้นิ้วด่าทอรถ A6 สีเทาของเสิ่นชิง
ถ้ารถคันหน้าเป็นโรลส์รอยซ์หรือบีเอ็มดับเบิลยู คนขับรถบรรทุกคงไม่กล้าตะโกนด่าแน่
แต่รถ A6 ราคาแค่สองล้านหยวน คนขับรถบรรทุกไม่เห็นค่าเลยสักนิด
เสิ่นชิงได้ยินเสียงตะโกนด่าจากด้านหลัง เธอขมวดคิ้วนิดหน่อย แต่ก็ยังคงขับช้า ๆ เหมือนเดิม
ยังไงการขับรถช้า ๆ หน่อยก็ไม่ได้ผิดกฎจราจร… “แม่งเอ๊ย! คันหน้านั่นดูเหมือนจะเป็นมือใหม่ ขับรถ A6 พัง ๆ อีกต่างหาก”
คนขับรถบรรทุกพูดจาห้วน ๆ อย่างหยิ่งผยอง
“พี่สาม สินค้าชุดนี้เร่งด่วนมาก ต้องรีบส่งให้บริษัทชีวเภสัชภัณฑ์เวยรุ่ย เรามีเวลาเหลือแค่ห้านาทีแล้ว” หนุ่มน้อยที่นั่งข้างคนขับกดปีกหมวกลง
“ถ้าล่าช้า ยาชุดนี้ก็จะเสียหายหมด”
คนขับเหลือบมองนาฬิกาแล้วพูดว่า “ได้เลย นั่งให้มั่นนะ!”
“เอี๊ยด…”
เหยียบคันเร่งสุดแรง รถบรรทุกคันใหญ่พุ่งออกไปเหมือนลูกธนูที่หลุดจากสาย
เสิ่นชิงพบว่ารถบรรทุกคันใหญ่พุ่งเข้ามา รีบหักพวงมาลัยไปทางซ้ายทันที
แต่รถบรรทุกคันนั้นดูเหมือนจะตั้งใจ พุ่งชนรถของเสิ่นชิงอย่างแรง
เสิ่นชิงหลบหลีกไม่ทัน ราวกันชนของรถบรรทุกขนาดใหญ่เฉี่ยวชนเข้ากับด้านขวาของรถ A6 สีเทา ทำให้เกิดประกายไฟสีทองพุ่งกระจาย
รถคันเล็กของเสิ่นชิงเหมือนเรือใบที่ถูกคลื่นลูกใหญ่ซัดอย่างรุนแรง ถูกดันไปด้านข้างอย่างไม่ปรานี
ล้อรถที่หนักอึ้งทิ้งรอยล้อลึกและยาวไว้บนพื้น
โชคดีที่เสิ่นชิงคาดเข็มขัดนิรภัยไว้ จึงไม่ถูกเหวี่ยงออกไปนอกรถ
รถบรรทุกคันใหญ่ด้านหน้ายังเปิดไฟกะพริบทั้งสองข้าง ราวกับไก่ตัวผู้ที่ชนะการต่อสู้ แล้วจากไปอย่างภาคภูมิใจ
เสิ่นชิงมองป้ายทะเบียนที่ท้ายรถบรรทุก ดวงตาของเธอเย็นชาดั่งสระน้ำในฤดูหนาว
ดี ๆ ๆ จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม?
เสิ่นชิงเปิดประตูรถลงมาตรวจสอบ พบว่าด้านขวาของรถมีรอยขีดข่วนยาวเหยียด บางจุดยังมีร่องรอยไหม้เกรียมอีกด้วย
เสิ่นชิงโกรธจนตาเบิกกว้าง นี่มันรถใหม่ที่เธอเพิ่งซื้อมานะ!
ใครจะคิดว่า ขับมาไม่ถึงสิบนาที ก็ต้องส่งเข้าอู่ซ่อมแล้ว! ใครจะทนได้กับเรื่องแบบนี้?
เสิ่นชิงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันทีและโทรไปหมายเลขหนึ่ง “สวัสดีค้ะ คุณเป็นหัวหน้าหน่วยตำรวจจราจรหลี่ใช่ไหมคะ? ฉันเสิ่นชิงนะคะ เมื่อกี้รถฉันโดนคนอื่นเฉี่ยวชนด้วยเจตนาร้าย ทะเบียนรถของอีกฝ่ายคือ หางโจว W5678”
เมื่อหัวหน้าหลี่ได้ยินว่ารถของเสิ่นชิงโดนเฉี่ยวชน เขาก็รีบตบอกรับปากทันที “คุณเสิ่นชิงวางใจได้เลยครับ เรื่องนี้ผมจัดการเอง!”
อีกด้านหนึ่ง
คนขับรถบรรทุกกำลังนั่งอยู่ในห้องคนขับ สูบบุหรี่อย่างเพลิดเพลิน
อย่างไรก็ตาม เขายังไม่ทันได้ดีใจนาน ก็ถูกตำรวจจราจรหลายนายโบกมือให้หยุด
คนขับรถบรรทุกทำหน้างง ๆ เขาโผล่หัวออกมาจากหน้าต่างและถามว่า “มีอะไรหรือเปล่าครับ คุณตำรวจ?”
ตำรวจจราจรหลายนายล้อมรถบรรทุกไว้และถ่ายรูปบันทึก หนึ่งในนั้นอยากรู้อยากเห็นจึงดึงผ้าใบที่คลุมรถเบา ๆ “คุณบรรทุกอะไรมาในรถคันนี้?”
เมื่อคนขับรถบรรทุกเห็นการกระทำของตำรวจ ความหวาดกลัวก็วูบผ่านดวงตาของเขา! สิ่งของในรถจะต้องไม่ถูกค้นพบเด็ดขาด
“พวกคุณกำลังทำอะไร! ห้ามแตะต้องสุ่มสี่สุ่มห้า!” หนุ่มน้อยที่นั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับตะโกนด้วยความโกรธ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น มือของตำรวจจราจรก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศทันที