สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 393 ความปรารถนาที่รอการเติมเต็ม

บทที่ 393 ความปรารถนาที่รอการเติมเต็ม

หลังจากผ่านไปไม่กี่วัน ประกาศตามหาเด็กสูญหายมียอดผู้เข้าชมถึงหลายร้อยล้านแล้ว กระแสความสนใจยังคงเพิ่มขึ้นไม่ลดลงเลย

แต่ก็ยังไม่มีใครให้ข้อมูลเบาะแสเกี่ยวกับเด็กคนนั้นเลย

แม่ของถูถูกินไม่ได้นอนไม่หลับ เพียงไม่กี่วันก็ผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ราวกับว่าลมพัดมาก็จะปลิวไปได้

“สะใภ้หู กินอะไรหน่อยเถอะ คนเราต้องกินอาหารเพื่อให้ร่างกายแข็งแรง…” คุณย่าของเสิ่นชิงถือถ้วยน้ำซุปไก่ที่ต้มเสร็จแล้วมาพูดปลอบโยน

แม่ของถูถูส่ายหน้า เช็ดน้ำตา “จะทำยังไงดีล่ะ ห้าวันแล้ว ยังไม่มีข่าวคราวของถูถูเลย ในอินเทอร์เน็ตก็ไม่มีข่าว สถานีตำรวจก็ไม่มีข่าว เขายังเด็กมาก… พอนึกถึงว่าเขาต้องไปทนทุกข์ทรมานข้างนอก ฉัน… หัวใจฉันเหมือนถูกบดขยี้…”

เสียงร้องไห้ที่ฟังแล้วปวดใจ ผู้ที่ได้ยินต่างน้ำตาไหล ผู้ที่เห็นต่างรู้สึกเศร้า

ช่วงนี้ บรรยากาศในหมู่บ้านหดหู่มาก ทุกคนต่างรีบร้อนเดินผ่านไปมา ไม่มีภาพเด็ก ๆ วิ่งเล่นหัวเราะกันอีกแล้ว

พ่อของถูถูใช้เส้นสายทั้งหมดที่มี แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสอะไรเลย

…

ที่ทะเลขาว ห่างจากประเทศจีน 2,000 กิโลเมตร เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งบินขึ้นจากเกาะที่โดดเดี่ยว พุ่งทะยานไปทางทิศตะวันออกราวกับดาวตก

หลุยส์ที่เพิ่งส่งคนไปเงยหน้ามองท้องฟ้า เห็นท้องฟ้าสีดำสนิท แฝงไปด้วยพายุที่กำลังก่อตัว

“ทะเลกำลังจะมีพายุ ตอนนี้บินขึ้นไปอันตรายมาก”

หลุยส์ส่ายหน้าพึมพำ เขาไม่ได้เป็นห่วงความปลอดภัยของนักบิน แต่เป็นห่วงยาชุดนั้นต่างหาก

ถ้ายาถูกทำลาย ราคาที่ต้องจ่ายคงสูงลิบลิ่ว

ที่สถานพยาบาล เจ้าหน้าที่ดันรถเข็นล้อเดียวออกไปนอกประตูอีกครั้ง ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดตลอดทาง

เมื่อครู่ตอนเก็บเลือด เพราะลงมือแรงเกินไป เด็กหลายคนทนไม่ไหวจึงเสียชีวิตในห้องพยาบาล

ตอนนี้ หูถูถูวัยสี่ขวบนอนอยู่บนเตียงในชุดคนไข้ ร่างกายเล็ก ๆ พันด้วยผ้าพันแผลเต็มไปหมด ดวงตาเบิกกว้าง มองเพดานด้วยความหวาดกลัว

เขาร้องไห้ไม่ออกแล้ว สีหน้าเหม่อลอย ไร้ซึ่งชีวิตชีวา

ในห้องพยาบาลยังมีเด็กคนอื่น ๆ นอนอยู่ บางคนแขนขาด บางคนขาขาดไปหนึ่งข้าง

แพทย์และพยาบาลกำลังวุ่นวายกับการเปลี่ยนยาและให้สารอาหารทางหลอดเลือดแก่เด็ก ๆ

พวกเขาผลักเด็ก ๆ เข้าสู่นรกด้วยมือตัวเอง แล้วก็แย่งชิงพวกเขากลับมาจากมือของความตาย

ทำเช่นนี้ก็เพียงเพื่อจะสกัดซีรั่มได้อีกสักสองสามครั้ง

เด็ก ๆ เหล่านี้ถูกเฆี่ยนตี ถูกทารุณ ถูกดูถูก ในสถานพยาบาลที่เหมือนนรกแห่งนี้ พวกเขาแทบจะไม่ได้รับการปฏิบัติที่ดีไปกว่าสัตว์เลี้ยงด้วยซ้ำ

…

เมืองหางโจว บ้านตระกูลเจียง

ภรรยาเจียงสวมชุดกี่เพ้าสีแดงสด หลับตาพิงอยู่บนโซฟาเพื่อพักผ่อน ไหล่ของเธอสั่นเล็กน้อย เล็บแหลมคมจิกลึกลงในฝ่ามือ ดูเหมือนว่าเธอกำลังพยายามอดทนต่อบางสิ่งอย่างสุดกำลัง

“ยังไม่มาอีกเหรอ? ยาของฉันยังไม่มาอีกเหรอ?” ภรรยาเจียงตะโกนใส่โทรศัพท์ด้วยความโกรธ

คนที่อยู่ปลายสายตอบกลับมาว่า “รอสักครู่นะครับคุณผู้นาย เครื่องบินออกเดินทางแล้ว อีกประมาณห้าชั่วโมงก็จะถึงแล้วครับ”

หลังจากวางสาย ภรรยาเจียงรู้สึกว่าเปลือกตากระตุกไม่หยุด

ไม่รู้ทำไม เธอรู้สึกกังวลใจมาก ราวกับว่าหัวใจขาดหายไปส่วนหนึ่ง รู้สึกว่างเปล่า

“แม่บ้านหลิว! แม่บ้านหลิว! ฉันหิวแล้ว! ช่วยหั่นผลไม้ให้ฉันหน่อย แล้วก็ทำปูดองเหล้า ขนมฟูหรง กุ้งทอดวาซาบิ ปลาไหลผัดต้นหอม ปลาทูน่าครีบน้ำเงินสดแช่เย็น…”

แม่บ้านหลิวขยำชายผ้ากันเปื้อน มองคุณนายเจียงด้วยความกังวล พูดว่า “คุณนายคะ วันนี้คุณทานไปห้ามื้อแล้วนะคะ ถ้าทานอีก…”

ภรรยาเจียงเปลี่ยนท่าทีจากความอ่อนโยนเป็นดุร้าย “พูดมากอะไรนักหนา! รีบไปทำเดี๋ยวนี้!”

แม่บ้านหลิวไม่เคยเห็นคุณนายอารมณ์ร้ายขนาดนี้มาก่อน ตกใจจนต้องกำผ้ากันเปื้อนแน่น รีบวิ่งเข้าครัวไป

ภรรยาเจียงรู้สึกว่าร่างกายไม่สบายมาก ในใจของเธอเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป คันยุบยิบจนทนไม่ไหว

มีเพียงการกินอาหารไม่หยุดเท่านั้นที่จะเติมเต็มความว่างเปล่าในใจได้

แต่ความพึงพอใจที่ได้จากอาหารนั้นต่ำเกินไป ช่วยบรรเทาได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น

ยาย้อนวัยมีส่วนผสมที่ทำให้เสพติดได้ สภาพของภรรยาเจียงตอนนี้คืออาการถอนยานั่นเอง ภรรยาเจียงทนรอมาห้าชั่วโมงแล้ว แต่ยาก็ยังไม่มาสักที

“ทำไมยาถึงยังไม่มา?” ภรรยาเจียงเกือบจะคลุ้มคลั่ง

คนที่ปลายสายพูดติดขัดว่า “คุณ…คุณนาย เครื่องบินที่ขนส่งยาประสบพายุกลางทะเล และ…และเกิดอุบัติเหตุ…”

“อะไรนะ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ภรรยาเจียงก็กระโดดลุกขึ้นจากโซฟาด้วยความตกใจ “แล้วยาของฉันจะทำยังไง! ยาของฉันจะทำยังไง!”

“คุณนาย เราคงต้องรอให้พายุสงบก่อน แล้วค่อยให้ทางนั้นส่งยาชุดใหม่มาอีกครั้ง…”

หัวใจของภรรยาเจียงเต้นรัวแรง เธอกุมหน้าอกและถอนหายใจอย่างยากลำบาก “แล้วยาชุดถัดไปคาดว่าจะมาถึงเมื่อไหร่?”

“เฮลิคอปเตอร์หมดแล้ว หลังจากพายุสงบก็ต้องขนส่งทางเรือ ซึ่งช้ากว่า คาดว่าต้องรออีกสองวัน”

ภรรยาเจียงกัดนิ้วมือ พยายามทำให้ตัวเองสงบลง

แค่สองวันเท่านั้น แค่สองวันเท่านั้น เธอยังทนได้ ต้องอดทน นใดนั้น ภรรยาเจียงจ้องปฏิทินบนผนังอย่างเขม็ง สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก

ไม่ถูกต้อง! มะรืนนี้ เหมียวเหมียวจะต้องไปร่วมการแสดงต้อนรับปีใหม่ที่เมืองหลวง เธอในฐานะแม่จำเป็นต้องไปร่วมงานด้วย!

…

เมืองหลวง เขตทหาร

เสิ่นชิงกำลังช่วยคุณย่าทำเกี๊ยว เฉียวอวี่หรานนอนคว่ำเล่นแป้งอยู่ข้าง ๆ มีแป้งเปื้อนทั้งหน้าและผม ดูเหมือนแมวลายจุด

คุณย่ารีดแผ่นแป้งพลางพูดว่า “เดี๋ยวพอทำเกี๊ยวเสร็จแล้ว เอาไปให้แม่ของถูถูหน่อย แค่ไม่กี่วันก็ผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก น่าสงสารจริง ๆ…”

เสิ่นชิงพยักหน้าแล้วถอนหายใจ “ตอนนี้ในเขตทหารเงียบเหงามาก ทุกบ้านต่างเฝ้าดูแลลูก ๆ อย่างใกล้ชิด”

คุณย่าก็ถอนหายใจเช่นกัน “ฮือ เทศกาลตรุษจีนที่ควรจะมีความสุข ปีนี้ฉลองกันแบบนี้…”

ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์ของเสิ่นชิงก็ดังขึ้น

เสิ่นชิงก้มลงมอง พบว่าเป็นสายจากสวีลี่

สวีลี่พูดอย่างร่าเริงว่า “สวัสดีปีใหม่ค่ะหัวหน้า ขอให้เริ่มต้นปีใหม่ด้วยความโชคดี และสมหวังในทุกสิ่ง”

เมื่อได้ยินเสียงอันเปี่ยมไปด้วยพลังของสวีลี่ ความหม่นหมองในใจของเสิ่นชิงก็จางหายไปบ้าง เธอยิ้มมุมปากและตอบกลับว่า “สวัสดีปีใหม่นะลี่ลี่”

พอเสิ่นชิงพูดจบ สวีลี่ก็พูดด้วยสีหน้าตื่นเต้นว่า “พี่เสิ่นชิงคะ ฉันเพิ่งได้ยินข่าวใหญ่มาค่ะ!”

สวีลี่ชอบนินทา และชอบแบ่งปันเรื่องซุบซิบยิ่งกว่า

เสิ่นชิงยิ้มอย่างเอ็นดูและถามว่า “เรื่องอะไรเหรอ เล่าให้ฟังหน่อยสิ”

สวีลี่หยุดชั่วครู่แล้วพูดว่า “เพื่อนของฉันคนหนึ่งทำงานที่สำนักข่าวในประเทศ M เธอบอกฉันว่า มีดาราฮอลลีวูดชื่อดังหลายคนถูกจับเข้าคุก รวมถึงนักแสดงชายที่เคยได้รับรางวัลออสการ์และมีชื่อเสียงไปทั่วโลกด้วย

ว่ากันว่า พวกเขาฉีดยาต้องห้ามชนิดหนึ่งเข้าร่างกาย เรียกว่ายา ‘เอช5’ ซึ่งมันสามารถทำให้คนดูสดใสและผิวพรรณเปล่งปลั่ง กลับมาเป็นหนุ่มสาวอีกครั้ง

แต่วัตถุดิบที่ใช้ผลิตยาเอช5 นี้ สกัดมาจากสัตว์ที่ถูกทารุณกรรม

เรื่องนี้รัฐบาลประเทศ M พยายามกดดันไม่ให้เป็นข่าว คนส่วนใหญ่เลยไม่รู้กันน่ะคะ”

เมื่อรู้ว่าประเทศ M เกิดเรื่องอื้อฉาว ดวงตาของสวีลี่ก็เปล่งประกายด้วยความยินดี ประเทศ M พยายามใส่ร้ายป้ายสีประเทศจีนทุกวัน แต่ตอนนี้กลับเกิดเรื่องอื้อฉาวใหญ่โตขึ้นมาเสียเอง ช่างน่ายินดีจริง ๆ

ในโลกนี้ไม่มีกำแพงที่ป้องกันลมได้ทั้งหมด ไฟย่อมไม่สามารถห่อด้วยกระดาษได้ เมื่อมีคนรู้เรื่องนี้แล้ว การที่มันจะถูกเปิดเผยก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

สวีลี่นั่งรอดูเรื่องตลกของประเทศ M

เสิ่นชิงได้ยินแล้วขมวดคิ้วเบา ๆ

ฉีดยา? ผิวพรรณเปล่งปลั่ง? กลับมาเป็นหนุ่มสาวอีกครั้ง?

เมื่อได้ยินคำเหล่านี้ เสิ่นชิงนึกถึงยาย้อนวัยที่ถูกกล่าวถึงในจดหมายร้องเรียนทันที

เสิ่นชิงพูดออกมาทันทีว่า “เดี๋ยวก่อน ยาต้องห้าม ‘เอช5’ ที่ประเทศ M เปิดเผยออกมาจะไม่ใช่ยาย้อนวัยใช่ไหม?”

สวีลี่ได้ยินแล้วก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที “ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้มาก! ฉันจะไปตรวจสอบดูค่ะ!”