สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 383 งานวันเกิดภรรยานายกเทศมนตรี

บทที่ 383 งานวันเกิดภรรยานายกเทศมนตรี

ผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงมีพ่อลูกลู่จ่านลู่หลี พี่น้องและพ่อของโจวอวิ๋น ชายชราตระกูลจาง น้องชายของไห่ตงชิง ตระกูลจู…

เสิ่นชิงมองผ่าน ๆ แขกในงานเลี้ยงนี้ครึ่งหนึ่งล้วนเคยมีเรื่องกับเธอมาก่อน

ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง คาดว่าในอนาคตก็คงจะมีเรื่องกันสักวัน

สวีลี่มองรายชื่อแขกแล้วส่ายหัว “พี่เสิ่นชิง คราวที่แล้วพี่จัดการตระกูลจางกับตระกูลจูไป คราวนี้งานวันเกิดภรรยานายกเทศมนตรี ตระกูลจางกับตระกูลจูก็จะมาร่วมงาน พวกพี่เจอกันในงานเลี้ยงจะไม่อึดอัดเหรอ?”

เสิ่นชิงทำเสียงจุ๊จุ๊สองที “แค่สองตระกูลนี้น่ะเหรอ คดีนักแสดงหลบหลีกภาษีที่พวกเธอสืบสวนล่าสุด ก็ล้วนเป็นคนในสังกัดปั๋วน่ากรุ๊ปของตระกูลลู่ทั้งนั้น”

สวีลี่อึกอัก “พี่เสิ่นชิง ถ้างั้นพี่ไม่ไปดีกว่า รู้สึกว่า… ถ้าพี่ไปจะทำให้คนอื่นอารมณ์เสีย”

เสิ่นชิงเลิกคิ้ว ดีดนิ้วเสียงดัง “ฟังเธอพูดแบบนี้แล้ว ฉันกลับรู้สึกว่ายิ่งต้องไป”

เธอยินดีอย่างยิ่งที่จะไปทำให้คนพวกนั้นอึดอัด

คนอื่นจะอึดอัดก็เรื่องของคนอื่น อย่างไรเสียเธอก็ไม่อึดอัด ต้องให้เกียรติภรรยานายกเทศมนตรีสิ

…

โรงแรมเป่าลี่หลาย

วันนี้เป็นวันเกิดของภรรยานายกเทศมนตรีแห่งเมืองหางโจว รถหรูมากมายจอดเรียงรายอยู่ด้านล่างของโรงแรม

แขกผู้มาเยือนล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่ปรากฏบนหน้าหนังสือพิมพ์หรือข่าวอยู่บ่อยครั้ง

ภายในโรงแรมเป่าลี่หลายที่ตกแต่งอย่างหรูหราอลังการ มีบุคคลชั้นนำจากทั้งวงการการเมืองและธุรกิจมากมายนับไม่ถ้วน

นายกเทศมนตรีเดินควงแขนภรรยาไปรอบ ๆ ห้องโถง ทักทายแขกผู้มาร่วมงานอย่างกระตือรือร้น

ภรรยานายกเทศมนตรีสวมชุดชาแนลสีม่วงอย่างสง่างาม ประดับด้วยสร้อยคอไข่มุกเปล่งประกายระยิบระยับที่ลำคอ

ภรรยานายกเทศมนตรีมีกิริยาท่าทางสง่างามและน่าประทับใจ เมื่อเธอยืนอยู่ท่ามกลางบรรดาสตรีชั้นสูง เธอดูโดดเด่นราวกับดอกทิวลิปสีม่วงที่บานสะพรั่งท่ามกลางวัชพืช สวยงามและดึงดูดสายตา

ในขณะที่ภรรยานายกเทศมนตรีกำลังพูดคุยกับบรรดาสตรีชั้นสูง สายตาของนายกเทศมนตรีก็จับจ้องอยู่ที่ภรรยาตลอดเวลา ใบหน้าเต็มไปด้วยความรักใคร่และเอ็นดู

ทุกคนในเมืองหางโจวต่างรู้ดีว่า นายกเทศมนตรีและภรรยามีความรักลึกซึ้งเหมือนนกเป็ดน้ำ คู่รักนายกเทศมนตรีในอดีตครอบครัวเคยยากจน พ่อแม่ป่วยหนัก อาชีพการงานไม่ราบรื่น ภรรยาคอยอยู่เคียงข้างตลอด ไม่เคยทอดทิ้งกัน

หลังจากนายกเทศมนตรีได้เลื่อนตำแหน่งและประสบความสำเร็จ ก็ยังคงทะนุถนอมภรรยาเหมือนเดิม

เรื่องราวความรักลึกซึ้งของทั้งคู่ก็เป็นที่กล่าวขวัญของชาวเมืองหางโจวมาโดยตลอด

ในห้องโถงมีการดื่มกินและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศเป็นไปอย่างกลมเกลียวจนกระทั่งเสิ่นชิงเดินเข้ามาในงาน

“คุณนายครับ คุณเสิ่นมาแล้ว” พนักงานเพิ่งพูดจบ เสิ่นชิงก็ก้าวเข้ามาในห้องโถงด้วยท่าทางคล่องแคล่วและมั่นคง

เมื่อเสิ่นชิงเดินเข้ามาบนพรมแดง ห้องโถงก็เงียบลงทันที

ฝูงชนหลบออกเหมือนคลื่นที่แยกตัว กระจายไปสองข้างเพื่อเปิดทางให้เสิ่นชิง

มีคนกระซิบกระซาบกัน

“พระเจ้า เสิ่นชิงกลับมาหางโจวตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนนี้ฉันเห็นเธอแล้วขาสั่นไปหมด ผู้หญิงคนนี้เคยทำให้หางโจวพลิกคว่ำมาก่อน คราวนี้เธอจะมาทำอะไรอีก…”

“โอ้โห เสิ่นชิงมาได้ยังไง หลังจากเธอเป็นข้าราชการแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนี้หรอกเหรอ?”

“จุ๊ จุ๊ จุ๊ เสิ่นชิงกลับมาเมืองหางโจวแล้ว ไม่รู้ว่าใครจะต้องโชคร้ายอีก”

“อยู่ให้ห่างจากเธอ อยู่ให้ห่างจากเธอ ถ้าสู้ไม่ได้ก็หลบไปสิ!”

ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่า เสิ่นชิงเป็นดาบที่เมืองหลวงชักออกมา เธอเป็นตัวแทนผลประโยชน์ของเมืองหลวง เป็นไปไม่ได้ที่จะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับพวกเขา

ดังนั้น จึงไม่มีใครพยายามประจบประแจงเสิ่นชิงอีกต่อไป ได้แต่เคารพและอยู่ห่าง ๆ

ในฝูงชน มีคนที่เกลียดชังจนกัดฟันกรอด

ชายชราตระกูลจางเห็นเสิ่นชิงแล้วโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมไม่หยุด สายตาเหมือนถูกชุบด้วยพิษ เต็มไปด้วยความแค้น

อาณาจักรภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่ตระกูลจางของพวกเขาบริหารมาสิบกว่าปี ถูกทำลายในมือของเสิ่นชิง

ตอนนี้เขาอยากจะบีบคอเสิ่นชิงให้ตายทันที

ลู่จ่านและลู่หลีพ่อลูกสองคนถือแก้วเหล้ามองตากัน สายตาคลุมเครือไม่ชัดเจน

พวกเขาไม่เข้าใจว่า ทำไมเสิ่นชิงตัวร้ายกาจนี่ถึงมาที่นี่ ลู่หลีกระแอมอย่างกระอักกระอ่วนสองครั้ง ถ้ารู้ว่าเธอจะมา เขาคงไม่มาแล้ว

วันนี้เสิ่นชิงแต่งหน้าบาง ๆ สวมชุดสูทสีขาวนวลที่ดูมีคุณภาพ รูปร่างสูงโปร่งผอมบาง ดูเย็นชาและสงบนิ่ง

ดวงตาของเธอเป็นประกายวาววับ ให้ความรู้สึกเย็นชาและงดงามที่ได้แต่มองจากระยะไกล

ผิวขาวเนียนดั่งหยก ใบหน้างดงามเหนือใคร

ใครก็ตามที่ได้เห็นต้องอุทานว่า ช่างเป็นหญิงงามดั่งหิมะที่แสนวิเศษ

เสิ่นชิงไม่สนใจสายตาหลากหลายรอบข้าง เธอเดินตรงไปหาภรรยานายกเทศมนตรี

เฉาเล่อเดินตามหลังเสิ่นชิง ทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ด เขามีสีหน้าเคร่งขรึม สายตาระแวดระวัง มองใครก็เต็มไปด้วยความเป็นศัตรู

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้แผนกของพวกเขาสร้างความเกลียดชังล่ะ

แม้แต่อยู่ต่อหน้านายกเทศมนตรี เขาก็ไม่อาจประมาทได้ มักจะมีคนชั่วร้ายที่คิดจะทำร้ายพี่ชิง เขาจำเป็นต้องปกป้องหัวหน้าทีมให้ดี

ภรรยาของนายกเทศมนตรีก็เห็นเสิ่นชิงเช่นกัน ดวงตาเผยรอยยิ้มอ่อนโยน ก้าวเบา ๆ เข้าไปต้อนรับ

“โอ้! ชิงชิงมาแล้วเหรอ?” ภรรยาของนายกเทศมนตรีจับมือเสิ่นชิง ยิ้มอย่างอ่อนโยนที่สุด

“ชิงชิง ใคร ๆ ก็รู้ว่าตอนนี้เธอเป็นคนที่ยุ่งมาก วันนี้เธอมาได้ช่างดีจริง ๆ”

ภรรยาของนายกเทศมนตรีเรียกเสิ่นชิงอย่างสนิทสนม แล้วจับมือเสิ่นชิงอย่างคุ้นเคย มุมปากมีรอยยิ้มพูดว่า

“ดูผอมลงไปมากจริง ๆ ชิงชิงคงมีงานราชการมากมาย เหนื่อยแย่เลยสินะ”

เสิ่นชิงเพิ่งหายป่วยหนัก ผอมลงไปมาก แต่กลับดูสง่างามขึ้น

เธอเหมือนนกกระเรียนขาวที่โดดเดี่ยวและสง่างาม แวะเวียนมาอยู่ในโลกมนุษย์ชั่วคราว

โดยไม่รอช้า ภรรยาของนายกเทศมนตรีดึงเสิ่นชิงไปที่โต๊ะด้านหน้าสุด กดให้เธอนั่งลงบนเก้าอี้ “ในงานวันเกิดของฉัน เธอต้องกินให้มากหน่อยนะ”

เสิ่นชิงยิ้มบาง ๆ ยกแก้วเหล้าชนกับภรรยาของนายกเทศมนตรี “ไม่ได้เจอกันนาน คุณนายยังดูสาวสวยเหมือนเดิมเลยนะคะ ฉันขอดื่มให้คุณ ฉันขอให้คุณนายอายุยืน ความสาวอยู่กับคุณตลอดไป”

ภรรยาของนายกเทศมนตรีหัวเราะ เอามือปิดปากพูดว่า “อะไรกัน อายุยืนอะไร ล้วนแต่เป็นคำหลอกลวงทั้งนั้น ตอนนี้ผ่านวันเกิดทีก็แก่ขึ้นปีหนึ่งแล้ว” เมื่อพูดจบ ภรรยาของนายกเทศมนตรีก็เอามือปัดผมที่ตกลงมาบนขมับ ทุกการขยับตัวและรอยยิ้มล้วนเต็มไปด้วยเสน่ห์

เสิ่นชิงมองสำรวจภรรยาของนายกเทศมนตรีอย่างละเอียด

ภรรยาของนายกเทศมนตรีอายุ 40 ปีแล้ว แต่ดูแลตัวเองได้ดีมาก ผมดำเงางาม ผิวขาวเหมือนกระเบื้องเคลือบ ไม่มีริ้วรอยที่คอ ไม่มีรอยตีนกาที่หางตา ไม่มีร่องรอยความชราใด ๆ เลย

ดูเหมือนว่าเวลาจะรักเธอเป็นพิเศษ ไม่ทิ้งร่องรอยของกาลเวลาไว้บนตัวเธอเลย

ผู้หญิงอายุ 40 ปีคนนี้ ยังดูสดใสเปล่งปลั่งเหมือนหญิงสาวอายุ 25-26 ปี ทั่วทั้งร่างกายแผ่กระจายพลังความเป็นหนุ่มสาว

แม้แต่นักแสดงหญิงระดับท็อปในวงการบันเทิงที่ดูแลตัวเองอย่างดี ก็ไม่สามารถทำให้อายุ 40 ปีดูเหมือน 20 ปีได้

ผู้หญิงที่ได้รับความโปรดปรานจากกาลเวลาขนาดนี้ ถือว่าหาได้ยากมาก

ขณะที่ภรรยาของนายกเทศมนตรีกำลังพูดคุยหยอกล้อกับเสิ่นชิง พนักงานบริการหนุ่มในชุดสูทหางนกกระจอกก็เข็นเค้กวันเกิดขนาดใหญ่เข้ามา

เค้กวันเกิดถูกทำเป็นรูปปราสาท ด้านบนประดับด้วยดอกกุหลาบสีชมพูที่ทำจากครีม

นายกเทศมนตรีปักเทียน 18 เล่มลงบนเค้ก แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม “ในใจผม ภรรยาของผมอายุ 18 ปีตลอดกาล!”

ภรรยาของนายกเทศมนตรียิ้มน้อย ๆ อย่างมีเสน่ห์

เทียนถูกจุด เปลวไฟสีส้มไหวระริกอยู่บนยอด

“เป่าเทียนกันเถอะ…”

เสียงของนายกเทศมนตรีเพิ่งจะดังขึ้น โคมไฟในห้องโถงก็ดับวูบลงทันที

ทุกคนตกอยู่ในความมืดฉับพลัน บางคนคิดว่าไฟดับ รีบไปตามพนักงานบริการอย่างร้อนรน

แต่พวกเขาก็รู้ตัวทันทีว่านี่เป็นการเตรียมเป่าเทียน

ด้วยแสงเทียนริบหรี่ ทุกคนพอจะมองเห็นเค้าโครงรอบ ๆ ได้บ้าง

เฉาเล่อขมวดคิ้วแล้วยืนบังอยู่ด้านหลังเสิ่นชิง

แสงเทียนสีส้มส่องให้เห็นใบหน้าอ่อนหวานของภรรยานายกเทศมนตรี เธอก้มหน้าลงแล้วเป่าเทียนทั้งหมดดับในคราวเดียว

ห้องโถงสูญเสียแหล่งกำเนิดแสงทั้งหมด จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดในทันที ตามปกติแล้ว หลังจากเป่าเทียนดับ ไฟในห้องโถงก็ควรจะสว่างขึ้นมา

แต่ความมืดกลับคงอยู่นานถึงสามนาทีเต็ม