สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 243 สำนักงานกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐยอมถอย! ออกกฎใหม่!

บทที่ 243 สำนักงานกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐยอมถอย! ออกกฎใหม่!

จดหมายขอโทษของหลี่เฟิงขึ้นเทรนด์ร้อนอย่างรวดเร็ว

ชาวเน็ตแสดงความคิดเห็นถึง 100,000 ครั้งภายในไม่กี่นาที

ชาวเน็ต : ไม่แปลกใจเลยที่ข่าวนักลงทุนฆ่าตัวตายถูกลบออกไปหมด ที่แท้ก็เป็นข่าวลือนี่เอง

ชาวเน็ต : น่าโมโห ที่แท้ก็เป็นเรื่องโกหก… แต่ก็ดีที่เป็นเรื่องโกหก หลี่เฟิง คืนน้ำตาให้ฉันเดี๋ยวนี้!

ชาวเน็ต : แม้ว่าฉันจะเข้าใจหลี่เฟิง แต่การกระทำแบบนี้ของพวกเขาก็แย่เกินไปแล้ว

ชาวเน็ต : เข้าใจแล้ว อย่าไปเห็นอกเห็นใจนายทุนเลย รับเงินเดือนแค่ 3,000 หยวน แต่ต้องมาเป็นห่วงเป็นใยเงินหลายร้อยล้าน ฉันไม่คู่ควรเลย!

ชาวเน็ต : งั้น…แล้วละครที่ถูกห้ามออกอากาศและถอดออกจากชั้นวางจะได้ฉายอีกไหม? มีหลายเรื่องที่ฉันชอบมากเลยนะ

สำหรับคำถามของชาวเน็ตที่กังวลว่า ละครที่ถูกห้ามออกอากาศจะได้ฉายอีกหรือไม่ เสิ่นชิงก็ได้ตอบกลับว่า

“ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เกี่ยวกับเรื่องการห้ามออกอากาศผลงานของศิลปินที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม พวกเราได้ยินเสียงที่แตกต่างกันมากมาย ตอนนี้พวกเราได้รวบรวมความคิดและข้อเสนอแนะของทุกคน และได้รายงานไปยังสำนักงานกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐแล้ว

พวกเราสนับสนุนให้ทุกคนกล้าแสดงความคิดเห็น และอภิปรายปัญหาทางสังคม เพราะทุกคนล้วนเป็นพลังขับเคลื่อนสังคมให้ก้าวหน้า

ทุกคนที่อภิปรายปัญหาทางสังคม ล้วนเป็นผู้ที่อาจเปลี่ยนแปลงทั้งประเทศชาติ หรือแม้แต่โลกในอนาคตได้

แต่ข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตนั้นยากที่จะแยกแยะความจริงเท็จ พวกเราหวังว่า ทุกคนจะรักษาสติ คิดอย่างเป็นอิสระ และปฏิเสธการติดตามกระแสอย่างไร้เหตุผล

อินเทอร์เน็ตไม่ใช่พื้นที่ที่อยู่นอกเหนือกฎหมาย ทุกคนต้องรับผิดชอบต่อข้อมูลและคำพูดที่ตนเองเผยแพร่

เมื่อชาวเน็ตอ่านการตอบกลับของเสิ่นชิงจบแล้ว ต่างพากันกดไลก์

ชาวเน็ต : อืม ฉันเข้าใจแล้ว ความหมายของคุณเสิ่นก็คือ ฟังให้มาก ดูให้มาก พูดให้น้อย อย่าเพิ่งยิงปืนไปทั่ว หลีกเลี่ยงการถูกคนอื่นชักจูง…

ชาวเน็ต : ถูกต้อง! คิดให้มากก่อนตอบ ตอนนี้ข่าวสารในสื่อมีทั้งจริงและเท็จปะปนกัน ก่อนที่ความจริงจะถูกเปิดเผย พวกเราไม่ควรตามกระแส ไม่เช่นนั้นก็จะถูกคนอื่นใช้ประโยชน์ได้

ชาวเน็ต : ดีแล้ว ตอนนี้แรงกดดันตกไปอยู่ที่สำนักงานกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐแล้ว

ชาวเน็ต : @สำนักงานกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐ แล้วผลงานของศิลปินที่มีประวัติไม่ดีจะจัดการอย่างไรล่ะ?

…

เมืองหลวง สำนักงานใหญ่การกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐ

เฮ่อกั๋วลี่ ผู้อำนวยการกรมวัฒนธรรมกำลังทำหน้าเคร่งเครียด ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

ช่างเป็นเรื่องจริงที่ว่า คนเรานั่งอยู่บ้านเฉย ๆ ปัญหาก็มาหาถึงที่

เมื่อสักครู่นี้เอง บัญชีทางการของสำนักงานใหญ่การกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐถูกชาวเน็ตถล่มจนล่ม ทุกคนกำลังรอคำตอบจากเฮ่อกั๋วลี่

เฮ่อกั๋วลี่กำลังเดินไปมาอย่างกระวนกระวายในสำนักงาน พลางเงยคอขึ้นด่าอย่างโกรธเกรี้ยว

“ดีจริง ๆ ยอดเยี่ยมเลย เสิ่นชิงนี่เตะลูกสวยจริง ๆ…”

นโยบายของประเทศในตอนนี้คือการปราบปรามอย่างเด็ดขาดต่อกระแสที่ไม่ดีในอุตสาหกรรมบันเทิง และจัดการกับความวุ่นวายที่ผิดกฎหมาย

ดังนั้นกฎระเบียบที่พวกเขากำหนดขึ้นมาก็เป็นการจัดการอย่างเข้มงวด

ตอนนี้เสิ่นชิงกลับดีนัก ถึงกับช่วยพวกคนในอุสาหกรรมบันเทิงพูด เรียกร้องให้ผ่อนปรนกฎระเบียบ นี่มันไม่ใช่การทำให้คนลำบากหรอกเหรอ!

การปรับเปลี่ยนกฎระเบียบในการลงโทษศิลปินที่มีพฤติกรรมไม่ดีนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องพิจารณาปัญหาสังคมในทุก ๆ ด้าน มันยุ่งยากที่สุด

เฮ่อกั๋วลี่โกรธจนยกแก้วขึ้นมา แล้วดื่มน้ำชาอย่างรวดเร็วจนหน้าแดง

คิดไปคิดมา เฮ่อกั๋วลี่ก็ไม่สามารถคิดหาวิธีที่ดีได้ เขาจึงตัดสินใจที่จะไปถามความเห็นของเสิ่นชิงก่อน

…

หลังจากที่เค่ออวิ๋นได้รับโทรศัพท์จากสำนักงานใหญ่การกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐ เธอรู้สึกตกใจจนขนตากระตุก

ผู้อำนวยการเฮ่อ ผู้อำนวยการกรมวัฒนธรรม โทรมาหาเธอด้วยตัวเอง!

สีหน้าของเค่ออวิ๋นแสดงความกังวล

ตามข่าวลือ ผู้อำนวยการเฮ่อคนนี้มีอารมณ์ร้อนมาก ตอนนี้พวกเธอได้โยนเรื่องยุ่งยากให้กับสำนักงานใหญ่การกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐ คาดว่าตอนนี้คงจะโทรมาเพื่อเอาเรื่องพวกเธอแล้ว

เค่ออวิ๋นแอบมองไปทางเสิ่นชิงที่กำลังก้มหน้าเขียนรายงานการสืบสวนอยู่บนโต๊ะ แล้วกลืนน้ำลายอย่างประหม่า

แย่แล้ว พี่เสิ่นชิงคงจะโดนดุแน่ ๆ

เค่ออวิ๋นเพิ่งหยิบหูโทรศัพท์ขึ้นมาพูดว่า “สวัสดีค่ะ ที่นี่ทีมตรวจสอบวินัยอุตสาหกรรมบันเทิง ดิฉันเป็นพนักงานต้อนรับชื่อ…”

เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็มีเสียงตะโกนดังมาจากปลายสาย

“ให้หัวหน้าทีมของพวกเธอ เสิ่นชิง มารับสายเดี๋ยวนี้!”

เค่ออวิ๋นตกใจกับเสียงตวาดนั้น เธอรีบสะกิดเสิ่นชิงแล้วกระซิบเบา ๆ ว่า

“พี่เสิ่นชิง… โทรศัพท์จากผู้อำนวยกรมวัฒนธรรม… รู้สึกว่าผู้อำนวยการโกรธมากเลย…”

เสิ่นชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

เธอรู้ว่าผู้อำนวยการกรมวัฒนธรรมจะต้องติดต่อเธอแน่นอน เพราะเธอได้สร้างปัญหาใหญ่ให้กับเขา

แต่เธอไม่คิดว่า โทรศัพท์จากสำนักงานกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐจะมาถึงเธอเร็วขนาดนี้ เสิ่นชิงรับโทรศัพท์อย่างใจเย็น และพูดด้วยน้ำเสียงสงบว่า

“สวัสดีค่ะท่านผู้อำนวยการเฮ่อ ฉันเสิ่นชิงค่ะ”

ปลายสายโทรศัพท์ เฮ่อกั๋วลี่โกรธอย่างเห็นได้ชัด เขาแทบจะกัดฟันพูดว่า

“เสิ่นชิง เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เธอก่อขึ้นมา เธอเป็นคนยกปัญหา เธอก็ต้องหาทางแก้ไข

ถ้าเธอหาทางแก้ไขไม่ได้ ฉันก็จะต้องจัดการกับเธอเอง!”

เฮ่อกั๋วลี่เป็นผู้นำระดับรัฐมนตรีของประเทศ มีตำแหน่งสูงกว่าเสิ่นชิง

ดังนั้นคำพูดของเขาจึงมีน้ำหนักมาก

แต่การพูดว่า ใครเป็นคนเสนอปัญหาคนนั้นก็ต้องแก้ปัญหา เมื่อออกมาจากปากของเฮ่อกั๋วลี่ ก็ดูเหมือนจะเป็นการใช้อำนาจกดดันคนอื่นอยู่บ้าง

เขากำลังแสดงความไม่พอใจ

เขารู้สึกว่า เสิ่นชิงไม่ควรสนใจเสียงของคนเหล่านั้นเลย โลกนี้มีปากมากมายหลายปาก แต่ละคนก็มีจุดยืนของตัวเอง ถ้าจะต้องฟังคำแนะนำของทุกคน โลกนี้ก็คงจะวุ่นวายไปหมด

เมื่อเทียบกับเฮ่อกั๋วลี่ที่โกรธจัด เสิ่นชิงกลับใจเย็นกว่ามาก

เสิ่นชิงพูดเรียบ ๆ ว่า “ท่านผู้อำนวยการเฮ่อ อย่าเพิ่งรีบร้อนไปค่ะ เมื่อฉันรายงานปัญหาแล้ว ก็ย่อมมีแผนแก้ไขเตรียมไว้แล้วเป็นธรรมดา”

สิบนาทีต่อมา

หลังจากเฮ่อกั๋วลี่คุยโทรศัพท์กับเสิ่นชิงจบ ความโกรธในดวงตาของเขาก็หายไปหมดแล้ว แทนที่ด้วยความชื่นชมและนับถือ ตอนนี้เขารู้แล้วว่า ทำไมท่านอวิ๋นและผู้อำนวยการหลี่ถึงยืนกรานให้เสิ่นชิงเป็นหัวหน้าคณะกรรมการตรวจสอบวินัยอุตสาหกรรมบันเทิง

เสิ่นชิงคนนี้ มีฝีมือจริง ๆ

คนรุ่นใหม่ในปัจจุบันนี้ช่างเก่งกว่ารุ่นก่อนจริง ๆ แต่ละรุ่นก็ยิ่งเก่งขึ้นไปอีก

เฮ่อกั๋วลี่วางสายโทรศัพท์แล้วหันไปพูดกับเลขาที่อยู่ข้าง ๆ ว่า

“เรียกประชุมหัวหน้าแผนกทุกแผนก พวกเราจะต้องประชุมกันอย่างจริงจังเพื่อหารือเกี่ยวกับกฎระเบียบใหม่”

ที่สำนักงานคณะกรรมการตรวจสอบวินัยอุตสาหกรรมบันเทิง เค่ออวิ๋นเห็นเสิ่นชิงพูดเพียงไม่กี่ประโยคอย่างเรียบ ๆ ก็สามารถไล่ผู้อำนวยการเฮ่อไปได้ เธอจึงรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

เค่ออวิ๋นมองเสิ่นชิงอย่างงง ๆ แล้วพูดว่า “หา? พี่เสิ่นชิง? พวกคุณคุยกันเสร็จแล้วเหรอ?”

เสิ่นชิงพยักหน้า “ใช่แล้ว ไม่งั้นจะเป็นอะไรล่ะ?”

เค่ออวิ๋น “แต่ว่า เมื่อกี้ฉันเห็นผู้อำนวยการเฮ่อดูเหมือนโกรธมากนะ ฉันนึกว่าเขาจะด่าอีกสักครึ่งชั่วโมงเสียอีก”

เสิ่นชิงยิ้มมุมปาก หัวเราะเบา ๆ “ผู้อำนวยการเฮ่อก็แค่เสือที่พองขน พวกเราแค่ลูบขนตามเขาก็ไม่เป็นไรแล้ว”

เค่ออวิ๋นพยักหน้าอย่างงุนงง “อ้อ…”

…

เช้าวันรุ่งขึ้น

สำนักงานกระจายเสียงและวัฒนธรรมแห่งรัฐได้ออกประกาศฉบับหนึ่ง “กฎระเบียบใหม่เกี่ยวกับการลงโทษศิลปินที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม”

ข้อที่หนึ่ง ศิลปินที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสมซึ่งถูกลงโทษทางอาญาหรือถูกคุมขัง ผลงานที่พวกเขาแสดงนำจะถูกเลื่อนการฉายออกไปจนกว่าจะพ้นโทษ แต่จะถูกห้ามไม่ให้มีส่วนร่วมในกิจกรรมการแสดงใด ๆ ตลอดชีวิต

อีกทั้งผลงานที่มีนักแสดงนำเป็นผู้ต้องโทษหนักหรือผู้ต้องโทษประหารชีวิต จะถูกเลื่อนการฉายออกไปอย่างไม่มีกำหนด

ประการที่สอง ผลงานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ที่มีศิลปินที่มีประวัติเสื่อมเสียรับบทรองจะไม่ถูกห้ามฉายหรือถอดออกจากชั้นวาง แต่จะต้องใช้วิธีการเปลี่ยนหน้าด้วยเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์หรือตัดต่อถ่ายทำใหม่เพื่อลบชื่อออก

ประการที่สาม หากทั้งศิลปิน ผู้ผลิต และนักลงทุนทั้งสามฝ่ายมีการกระทำผิดกฎ จะไม่ได้รับอนุญาตให้ฉาย

จากกฎระเบียบใหม่นี้ จะเห็นได้ว่า นโยบายมีความผ่อนปรนมากขึ้นบ้าง อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสได้ฉาย เพียงแต่เป็นการเลื่อนการฉายออกไปเท่านั้น

แต่อย่างไรก็ตาม กฎระเบียบใหม่นี้ยังคงมีบทลงโทษที่เข้มงวดอย่างมากสำหรับศิลปินที่มีประวัติเสื่อมเสีย