สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 194 เธอส่งผู้พิพากษาเข้าไปแล้ว!

บทที่ 194 เธอส่งผู้พิพากษาเข้าไปแล้ว!

หลังจากระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้แล้ว ทางอัยการได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดในบริเวณใกล้เคียง พบว่าจูอวี้ชิงออกจากเขตเมืองเมื่อวานซืนตอนบ่ายสองโมง มุ่งหน้าไปทางชานเมืองฝั่งตะวันออกโดยตรง

จากการคำนวณเวลาและระยะทาง เขาน่าจะไปถึงที่เกิดเหตุได้พอดีในเวลาประมาณบ่ายสามโมง

และเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ในวันนั้นก็ตรงกับในวิดีโอด้วย

นอกจากนี้ ทางอัยการยังพบเงินจำนวนมหาศาลในบัญชีของผู้ตาย จากการสืบสวนพบว่าเงินนั้นมาจากบริษัทยาจิงฮวา

หลักฐานมัดตัวแน่นหนา ไม่มีทางแก้ต่างได้

บนถนนเฟิงตัน สีหน้าของจูอวี้ชิงซีดเผือด เหงื่อเย็นไหลจนชุ่มแผ่นหลัง

“จูอวี้ชิง เมื่อวานซืนตอนบ่ายสามโมง คุณไปที่ไหนมา และหลังจากนั้นได้พบใครบ้าง?”

เมื่อเผชิญหน้ากับการซักถาม ดวงตาของจูอวี้ชิงเย็นชาลง

เขารู้ว่าเรื่องถูกเปิดโปงแล้ว จึงถอดหน้ากากที่ใส่มาตลอด สีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นดุร้าย

จูอวี้ชิงไม่ตอบ เขาพุ่งตัวเปิดประตูรถ แล้วเหยียบคันเร่งพุ่งชนเข้าใส่คนของสำนักงานอัยการทันที

เมื่อเห็นเหตุการณ์ ฝ่ายอัยการรีบกระจายตัวออก

ในขณะที่จูอวี้ชิงคิดว่าตัวเองจะหนีรอดไปได้

เสียงดังปัง! ยางรถของเขาระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน

ด้วยแรงเฉื่อยมหาศาล รถเอียงไปด้านข้างอย่างรุนแรง และเนื่องจากจูอวี้ชิงไม่ทันคาดเข็มขัดนิรภัย เขาจึงถูกเหวี่ยงออกนอกรถ ล้มลงศีรษะแตกเลือดอาบ

“คิดจะหนี? หนีบ้าอะไรของแก หนีได้ที่ไหนกัน?”

จากมุมมืดหนึ่ง เจ้าหน้าที่อัยการที่พูดสำเนียงเสฉวนกำลังเป่าควันขาวที่ปากกระบอกปืน แล้วยิ้มกว้าง

“แกร๊ก!”

เจ้าหน้าที่อัยการอีกคนล้วงกุญแจมือออกมาใส่ข้อมือจูอวี้ชิงทันที พลางพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “ทำร้ายเจ้าพนักงาน โทษเพิ่มอีกหนึ่งขั้น”

เมื่อรู้สึกถึงความเย็นที่ข้อมือ จูอวี้ชิงที่มีเลือดไหลอาบขมับ สีหน้าซีดเผือด

เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนที่จะเข้าคุกในที่สุดจะเป็นตัวเขาเอง

เจ้าหน้าที่อัยการชำเลืองมองจูอวี้ชิงแวบหนึ่ง แล้วพูดเสียงเย็นชาว่า

“ดูหน้าตาสง่างามแต่กลับมีจิตใจชั่วร้าย พอเข้าคุกโกนผมออกแล้วจะดูเหมือนพระ”

ในห้องพิจารณาคดี

ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนนั่งแข็งทื่ออยู่บนที่นั่ง

เสิ่นชิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ท่านผู้พิพากษา ไม่ทราบว่าวิดีโอช่วงนี้จะถือเป็นหลักฐานได้หรือไม่”

ผู้พิพากษาหายใจติดขัด ใบหน้าแดงก่ำเหมือนตับหมู

ถ้านี่ไม่ถือเป็นหลักฐาน แล้วอะไรจะเป็นหลักฐาน

ผู้พิพากษารู้ว่าเสิ่นชิงกำลังเยาะเย้ยเขา แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นใด

หลักฐานชัดเจนอยู่ตรงหน้า แม้แต่พวกเขาก็ไม่อาจโกหกทั้งที่ลืมตาโพลงได้

ด้วยความจนใจ ผู้พิพากษาจึงต้องทำหน้าเคร่งขรึมแล้วกล่าวว่า “เนื่องจากข้อเท็จจริงชัดเจนและมีหลักฐานเพียงพอ คณะผู้พิพากษาได้พิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยเสิ่นชิงไม่มีความผิดทางอาญา”

เมื่อกล่าวจบ ค้อนก็ถูกเคาะลงอย่างแรง ผู้พิพากษาตวาดเสียงเย็น “ขอประกาศปิดการพิจารณาคดี!”

เสียงฮือฮาดังขึ้น ประชาชนทั้งหมดลุกขึ้นยืน

ความคิดเห็นในห้องถ่ายทอดสดก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที

ชาวเน็ต : เยี่ยม! พี่ชิงบริสุทธิ์!

ชาวเน็ต : เดี๋ยวก่อน แค่นี้ก็ตัดสินแล้วเหรอ? แล้วไม่ตามหาฆาตกรแล้วเหรอ?

ชาวเน็ต : คนข้างบน การไล่ล่าฆาตกรเป็นหน้าที่ของตำรวจและอัยการ ศาลไม่ได้ดูแลเรื่องนี้

ชาวเน็ต : แต่แบบนี้จะไม่เป็นการเตือนภัยให้คนร้ายหรอกเหรอ ถ้าผู้ร้ายกำลังดูการถ่ายทอดสดอยู่ล่ะ?

ชาวเน็ต : พวกคุณโง่หรือเปล่า? คนร้ายต้องถูกเฝ้าระวังมานานแล้วแน่ ๆ

ชาวเน็ต : ในเมื่อมีวิดีโอของคนร้าย ทำไมเรื่องนี้ถึงได้มาถึงศาล? สำนักงานตำรวจทำอะไรอยู่?

ชาวเน็ต : ทุกคนบอกว่าเรื่องนี้ลึกซึ้ง แน่นอนว่ายังไม่จบแค่นี้ พวกคุณรอดูต่อไปเถอะ

หลังจากการพิจารณาคดีสิ้นสุดลง

ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนอีกสามคนรีบเดินออกไป แต่ยังไม่ทันออกจากห้องโถง ก็ถูกกลุ่มอัยการที่ติดเข็มกลัดขวางทางไว้ที่ประตู

อำนาจในการดำเนินคดีอาญาของสำนักงานอัยการอยู่เหนือสำนักงานตำรวจ ตราบใดที่สำนักงานอัยการเห็นว่าสถานการณ์จำเป็น ก็สามารถจับกุมคนได้โดยตรงไม่ต้องผ่านตำรวจ

อธิบดีหม่าจากสำนักงานอัยการยืนขวางหน้าพวกเขา พูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ขอให้ทุกท่านไปกับผมหน่อย”

ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนอื่น ๆ มองหน้ากันอย่างงุนงง

จากนั้น ผู้พิพากษาก็ตั้งท่า ชี้นิ้วไปที่จมูกของอธิบดีหม่าแล้วพูดว่า “ด้วยเหตุผลอะไร?”

อธิบดีหม่าปัดมือของผู้พิพากษาออก มองเขาอย่างสงบ

“แค่พวกคุณต้องสงสัยว่าทุจริตคอร์รัปชัน ตัดสินคดีอย่างไม่เป็นธรรม และทำร้ายเจ้าหน้าที่รัฐ จูอวี้ชิงก็ถูกลงโทษไปแล้ว พวกคุณยังจะแก้ตัวอีกเหรอ?”

อีกด้านหนึ่ง เจ้าหน้าที่สำนักงานอัยการหลายคนกำลังถามไถ่สารทุกข์สุกดิบเสิ่นชิง

“ท่านอัยการอาวุโสเสิ่น ร่างกายของคุณเป็นอย่างไรบ้าง? ต้องการไปโรงพยาบาลไหม?”

“ท่านอัยการอาวุโสเสิ่น วันนี้คุณลำบากมากเลย ทั้งที่บาดเจ็บแล้วยังมาช่วยพวกเราสอบสวนคดีอีก”

เสิ่นชิงงุนงงเล็กน้อย “ท่านอัยการอาวุโสอะไรกัน?”

เพื่อนร่วมงานจากสำนักงานอัยการนึกขึ้นได้ว่าเรื่องนี้ยังไม่ได้ประกาศ จึงรีบพูดกลบเกลื่อนว่า

“อ๋า! โอ้โอ้ เรื่องนี้… เรื่องนี้ไม่มีอะไรหรอก หัวหน้าทีมเสิ่น รอคุณกลับสำนักงานอัยการก็จะรู้เอง”

ตอนที่เดินผ่านผู้พิพากษาและคณะลูกขุน เสิ่นชิงหันไปยิ้มให้พวกเขา แต่รอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความหมายมากมาย

ผู้พิพากษาถึงได้เข้าใจ

ที่แท้เสิ่นชิงมาที่นี่เพื่อพวกเขานี่เอง!

สำนักงานอัยการรู้ว่าภายในศาลต้องมีคนของจูอวี้ชิง แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเป็นใคร

ดังนั้น เสิ่นชิงจึงใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อทดสอบ

ใครที่ต้องการตัดสินลงโทษเธออย่างหนัก คนนั้นก็จะมีความน่าสงสัยมากที่สุด

แต่เสิ่นชิงและคนจากสำนักงานอัยการไม่คาดคิดว่า คณะลูกขุนทั้งหมดจะถูกจูอวี้ชิงซื้อตัวไว้แล้ว

ดังนั้น คณะลูกขุนทั้งหมดจึงถูกจับเข้าคุก ไม่มีใครหนีรอดไปได้

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดวันนี้ได้รับชมอย่างเต็มอิ่ม ต่างพากันปรบมือชื่นชม

เยี่ยมไปเลย ที่แท้การพิจารณาคดีก็น่าตื่นเต้นยิ่งกว่านิยายเสียอีก

ชาวเน็ต : โอ้โห พี่ชิงส่งผู้พิพากษาเข้าคุกด้วย! เจ๋งจริง ๆ!

ชาวเน็ต : เข้าใจแล้ว พี่ชิงแสดงฝีมือปกติก็ส่งอาชญากรเข้าคุกได้ แต่ถ้าแสดงฝีมือเหนือชั้นก็ส่งคนตีค้อนเข้าคุกได้ด้วย

ชาวเน็ต : ฮ่า ๆ ๆ ขำจนตาย พี่ชิงจัดการไม่ยั้ง ถ้าปล่อยให้เธอจัดการต่อไป เรือนจำคงจะรับคนไม่ไหวแล้วละ

มาลองเดากันดูว่า คนต่อไปที่จะถูกจับเข้าคุกจะเป็นใคร

เมืองหลวง สำนักงานตำรวจ

เจ้าหน้าที่เลี่ยวหลบอยู่ในห้องน้ำด้วยความหวาดกลัว เขาได้รับข่าวว่าจูอวี้ชิงและคณะลูกขุนถูกจับกุมแล้ว

เขาก็ไม่ควรอยู่ที่นี่อีกต่อไป

หลังจากตระหนักถึงความจริง เจ้าหน้าที่เลี่ยวคิดจะแอบหนีออกจากประตูหลังของสำนักงานตำรวจในขณะที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

“เจ้าหน้าที่เลี่ยว ผู้บังคับบัญชาเรียกคุณไปที่ห้องทำงาน”

จู่ ๆ ก็มีเพื่อนร่วมงานในสำนักงานตำรวจปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของเจ้าหน้าที่เลี่ยว

“ได้… ฉันจะไปเดี๋ยวนี้…”

เจ้าหน้าที่เลี่ยวแกล้งเดินไปทางห้องทำงานของผู้บังคับบัญชาสำนักงานตำรวจ

เพื่อนร่วมงานด้านหลังจู่ ๆ ก็เรียกเขาอีกครั้ง “ไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาของเรา แต่เป็นผู้บังคับบัญชาของสำนักงานอัยการที่ต้องการคุยกับคุณ”

เจ้าหน้าที่เลี่ยว “!”

เสียงที่ดังขึ้นข้างหูเหมือนฟ้าผ่า เจ้าหน้าที่เลี่ยวราวกับถูกฟ้าผ่า ยืนนิ่งอยู่กับที่

“คุณรีบหน่อยสิ รถของสำนักงานอัยการกำลังรออยู่ที่หน้าประตูแล้ว คุณก็สามารถออกทางประตูหลังได้ พวกเขามีรถอยู่ที่ประตูหลังด้วย”

เจ้าหน้าที่เลี่ยวยืนแข็งทื่อ สีหน้าซีดเผือด

จบกัน…

สองวันต่อมา

สำนักงานอัยการ กรมตำรวจ และศาลประชาชนสูงสุดแห่งเมืองหลวงได้ร่วมกันออกประกาศอย่างเป็นทางการ

หนึ่ง จูอวี้ชิง ผู้จัดการทั่วไปของบริษัทยาจิงฮวา ได้ก่ออาชญากรรมฆ่าคนตายโดยเจตนา ให้สินบน ขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ และใส่ร้ายป้ายสี

เนื่องจากพฤติการณ์ร้ายแรงอย่างยิ่ง จึงลงโทษหลายกระทงความผิดรวมกัน เพิ่มโทษหนัก ตัดสินจำคุกตลอดชีวิต และตัดสิทธิทางการเมืองตลอดชีวิต

สอง ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะและผู้พิพากษาสมทบสามคนของศาลชั้นต้นแห่งเมืองหลวง ใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบ รับทรัพย์สินของผู้อื่นโดยผิดกฎหมาย ส่งผลกระทบร้ายแรงต่อการปฏิบัติหน้าที่ตามปกติของหน่วยงานรัฐ

หลังจากการตัดสิน ถูกลงโทษจำคุก 10 ปี ริบทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมาย และห้ามทำงานในศาลตลอดชีวิต

สาม หัวหน้าสถานีตำรวจเขตเมืองหลวง เลี่ยวหย่งเฟ่ยทุจริตรับสินบน รับทรัพย์สินจากผู้อื่นโดยผิดกฎหมาย ถูกตัดสินจำคุก 10 ปี และถูกไล่ออกจากราชการ

เมื่อประกาศออกมา ชาวเน็ตต่างพากันแสดงความเห็นชอบ

ชาวเน็ต : ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ยุติธรรม เที่ยงตรง โปร่งใส ขอชื่นชมประเทศ!

ชาวเน็ต : ทึ่ง! ด้วยบทลงโทษระดับนี้ พวกนี้จบเห่แล้ว อนาคตแทบไม่มีความหวัง

ชาวเน็ต : เอ๊ะ? แล้วหัวหน้าทีมเสิ่นของฉันล่ะ? พี่ชิงทำความดีความชอบนะ เธอไม่ได้รับรางวัลอะไรเลยเหรอ?

เมืองหลวง สำนักงานอัยการ

เสิ่นชิงที่ร่างกายฟื้นตัวแล้วนั่งอยู่ในสำนักงาน ผู้อำนวยการหลี่กำลังยิ้มมองเธออย่างพอใจ แล้วยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้เธอ

เสิ่นชิงยื่นมือรับ พบว่าในจดหมายมีวัตถุแข็งทรงกลมอยู่ด้วย

ผู้อำนวยการหลี่ยิ้มให้เธอ “หัวหน้าทีมเสิ่น เปิดดูสิ”