สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 188 เสิ่นชิงถูกจับกุม

บทที่ 188 เสิ่นชิงถูกจับกุม

ถ้าเป็นคนทั่วไป คงไม่มีทางจำรายละเอียดแบบนี้ได้

แต่เสิ่นชิงจำได้ เพราะความจำและความสามารถในการสังเกตของเธอไม่ธรรมดา

เมื่อนึกถึงตรงนี้ ม่านตาของเสิ่นชิงหดเล็กลงทันที

เธอเข้าใจบางอย่างขึ้นมาทันที

แน่นอนว่าต้องมีใครบางคนเข้าไปในโกดังตอนที่เธอหมดสติ และทำร้ายศีรษะของชายคนนั้นจนเสียชีวิต

ดังนั้นชายคนนั้นไม่ได้ตายเพราะเธอ แต่ฆาตกรเป็นคนอื่น

และฆาตกรคนนั้นยังพยายามใส่ร้ายเธอ ให้เธอมารับผิดแทน

ในขณะที่เสิ่นชิงกำลังจมอยู่กับความคิด เจ้าหน้าที่เลี่ยวพูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า

“เสิ่นชิง ผมสงสัยว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับ ‘ความผิดฐานทำร้ายร่างกายโดยเจตนา’ ดังนั้นก่อนที่ผลการชันสูตรศพซ้ำจะออกมา คุณไม่สามารถออกจากโรงพยาบาลได้ตามใจชอบ ผมจะส่งคนมาเฝ้าคุณด้วย”

เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่เลี่ยวรีบร้อนตัดสินความผิดให้ตัวเอง เสิ่นชิงสงสัยอย่างยิ่งว่าเขาอาจเป็นพวกเดียวกับฆาตกร

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอยังไม่แน่ใจ เพราะเธอมีศัตรูมากเกินไป

เจ้าหน้าที่เลี่ยวคนนี้อาจเพียงแค่ต้องการฉวยโอกาสนี้เพื่อลากเธอลงน้ำ

ดังนั้น เสิ่นชิงจึงพูดเสียงเย็นชาว่า “เจ้าหน้าที่เลี่ยว คุณยังไม่มีหลักฐาน โปรดอย่าพูดจาเลื่อนลอย”

เจ้าหน้าที่เลี่ยวชำเลืองมองเสิ่นชิงแล้วยิ้มเล็กน้อย “จริงเหรอ? แล้วถ้าผมบอกว่าผมมีหลักฐานล่ะ?”

เสิ่นชิงสายตาเฉียบคม “คุณมีหลักฐานอะไร?”

เจ้าหน้าที่เลี่ยวเดิมทีตั้งใจจะไปแล้ว แต่จู่ ๆ เขาก็นั่งลงอีกครั้งแล้วพูดว่า “ในเมื่อคุณอยากเห็นหลักฐาน งั้นเรามารอกันสักหน่อยดีกว่า หลักฐานจะมาถึงในไม่ช้า”

เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่เลี่ยวมั่นใจเช่นนี้ สายตาของเสิ่นชิงก็หม่นลง

ในตอนนี้ ในใจของเธอก็มีการคาดเดาอย่างกล้าหาญ…

สิบกว่านาทีต่อมา

นิติเวชได้ส่งรายงานการชันสูตรศพฉบับสมบูรณ์มาให้

ในรายงานการตรวจสอบศพ นิติเวชระบุว่าผู้ตายเสียชีวิตเนื่องจากได้รับการกระแทกอย่างรุนแรงที่ขมับ ทำให้เกิดเลือดออกในสมอง และบาดแผลเกิดขึ้นขณะที่ยังมีชีวิตอยู่

เนื้อเยื่ออ่อนบริเวณใกล้บาดแผลบนร่างของศพมีอาการเลือดคั่ง เลือดออก และบวมแดง นอกจากนี้บริเวณรอบแผลยังมีสีแดงและมีร่องรอยของเลือด

ดังนั้น บาดแผลที่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตนี้เกิดขึ้นขณะที่ยังมีชีวิตอยู่

นอกจากนี้ นิติเวชยังตรวจพบว่าบนศีรษะของศพมีบาดแผลจำนวนมากที่เกิดขึ้นหลังจากเสียชีวิตแล้ว

เจ้าหน้าที่เลี่ยวถือโทรศัพท์มือถือ มองเสิ่นชิงด้วยสายตากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม แล้วพูดว่า

“ตามรายงานการชันสูตรศพของนิติเวช ร่างของผู้ตายไม่เพียงแต่มีบาดแผลที่เกิดขึ้นขณะมีชีวิต แต่ยังมีบาดแผลที่เกิดขึ้นหลังจากเสียชีวิตแล้วด้วย

นั่นหมายความว่า คุณอาจจะยังคงใช้ความรุนแรงกับเขาแม้ว่าเขาจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้แล้ว จนทำให้เขาเสียชีวิต

และหลังจากชายคนนั้นเสียชีวิตแล้ว คุณยังคงทุบตีศพของเขาต่อไปอีก”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เสิ่นชิงก็อดขำไม่ได้

ใส่ร้ายป้ายสีกันง่าย ๆ เลยสินะ

แต่เธอก็ยังคงอธิบายว่า “เจ้าหน้าที่เลี่ยว ฉันไม่ได้เป็นคนฆ่าเขา ตอนที่ฉันหมดสติ มีคนเข้ามาในโกดังและฆ่าชายที่หมดสติอยู่ เขาอาจจะใส่ถุงมือตอนลงมือ จึงไม่ทิ้งลายนิ้วมือไว้”

เจ้าหน้าที่เลี่ยวมองเสิ่นชิงด้วยสายตาเย็นชา พูดอย่างหยิ่งผยองว่า “คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยันสิ่งที่คุณพูดหรือเปล่า?”

แน่นอนว่าเสิ่นชิงไม่มีหลักฐาน แต่เธอรู้ว่านี่คือการใส่ร้ายป้ายสี

เสิ่นชิงคิดสักครู่ แล้วย้อนถามเจ้าหน้าที่เลี่ยวว่า “แล้วคุณมีหลักฐานยืนยันได้ไหมว่า ในช่วงที่ฉันหมดสติ ไม่มีใครเข้ามาในโกดังและฆ่าชายที่หมดสติอยู่?”

เจ้าหน้าที่เลี่ยวอึ้งไป แน่นอนว่าเขาก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่ามีคนเข้ามาในโกดังหรือไม่

แต่เจ้าหน้าที่เลี่ยวก็รีบตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว พูดด้วยสีหน้าบึ้งตึงว่า “เล่ห์เหลี่ยม! นี่คุณกำลังใช้เล่ห์เหลี่ยม! ผมจะไปพิสูจน์เรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นได้ยังไงกัน? หัวหน้าทีมเสิ่นไม่ได้เป็นอัยการมาเสียเปล่า ช่างพูดจาคล่องแคล่วจริง ๆ!”

ต่อมา เจ้าหน้าที่เลี่ยวเปลี่ยนน้ำเสียงพูดว่า

“แม้ผมไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่ามีคนเข้าไปในโกดังหรือไม่ แต่ผมสามารถพิสูจน์ได้ว่าคุณฆ่าคนหรือเปล่า”

จากการตรวจสอบของนิติเวช บนร่างของศพพบลายนิ้วมือของเสิ่นชิง และในซอกเล็บของชายคนนั้นก็พบเศษเนื้อเยื่อผิวหนังของเสิ่นชิง

อีกทั้งเสิ่นชิงก็ยอมรับตั้งแต่แรกว่าเธอได้ทุบขมับของอีกฝ่าย และอีกฝ่ายก็ล้มลงทันทีหลังจากถูกโจมตี

ทั้งหมดนี้ประกอบเป็นห่วงโซ่หลักฐานที่สมบูรณ์

พูดจบ เจ้าหน้าที่เลี่ยวก็ล้วงกุญแจมือที่ส่องแสงวาววับออกมาจากอกเสื้อพลางกล่าวว่า

“หัวหน้าทีมเสิ่น ตอนนี้ผมจะจับกุมคุณด้วยข้อหาต้องสงสัยว่า ‘เจตนาทำร้ายร่างกาย’ และ ‘ทำลายศพ’ เพื่อนำตัวไปสอบสวนที่สถานีตำรวจ ขอให้คุณให้ความร่วมมือในการสอบสวนด้วย”

เสิ่นชิงมองด้วยสายตาเยียบเย็น ตอนนี้เธอแน่ใจแล้วว่าเจ้าหน้าที่เลี่ยวคนนี้มาเพื่อเล่นงานเธอโดยเฉพาะ

กุญแจมือตรงหน้าส่องประกายเย็นเยียบ

เสิ่นชิงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า จะมีวันที่ตัวเองต้องถูกใส่กุญแจมือ

“หัวหน้าทีมเสิ่น ขอโทษด้วยนะ หลักฐานทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว ผมก็ต้องปฏิบัติตามกฎหมาย”

เจ้าหน้าที่เลี่ยวยิ้มกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ พลางพยักหน้าให้เสิ่นชิง ยื่นมือทั้งสองข้างออกมา

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เจ้าหน้าที่เลี่ยวถือกุญแจมือเดินเข้าหาเสิ่นชิงนั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงทุ้มต่ำและแก่ชราดังมาจากนอกประตู

“เจ้าหน้าที่เลี่ยว อย่าลืมสิว่า อำนาจในการพิจารณาคดีอาญาของพวกเราสำนักงานอัยการนั้นอยู่เหนือกรมตำรวจของพวกคุณ”