สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 115 คุณค่าทางธุรกิจของเสิ่นชิง

บทที่ 115 คุณค่าทางธุรกิจของเสิ่นชิง

“เสิ่นชิง! เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ? พูดอีกครั้งสิ?”

หยางคังแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

เสิ่นชิงไม่สนใจเขา เอียงหัวเล็กน้อย แล้วมองไปที่จ้าวจ้าวด้วยสายตาเยาะเย้ย

“พวกคุณสามารถไปปล้นเงินได้โดยตรง ทำไมยังต้องมาสอนหนึ่งคาบด้วยล่ะ? คุณจ้าว ฉันคิดว่าคุณเองก็รู้ดี การฝึกความจำที่พวกคุณอ้างถึงนั้น ใช้ได้แค่กับการแสดงเท่านั้น ไม่มีทางช่วยให้นักเรียนยกระดับผลการเรียนได้จริง ๆ หรอก การให้นักเรียนจ่ายเงินสองหมื่นหยวนเพื่อเรียนอะไรแบบนี้ มันต่างอะไรกับการฉ้อโกงล่ะ?”

คำพูดตรง ๆ ของเสิ่นชิงทำให้จ้าวจ้าวตั้งตัวไม่ทัน

เขายืนงงอยู่กับที่อย่างเก้อเขิน ไม่รู้จะทำอย่างไรดี

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ที่เอวของจ้าวจ้าวก็ดังขึ้น

“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด…”

จ้าวจ้าวมองดูหน้าจอโทรศัพท์แวบหนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วรีบเดินไปที่มุมเพื่อรับสาย

“เรื่องตกลงกันเรียบร้อยแล้วหรือยัง? โครงการนี้ผมจะเพิ่มงบประมาณอีก 30 ล้านหยวน”

ปลายสายโทรศัพท์ ไห่ตงชิงกัดซิการ์ไว้ในปาก แล้ววางไพ่เอซโพดำลงบนโต๊ะ

จ้าวจ้าวได้ยินว่านักลงทุนจะเพิ่มงบประมาณ ในใจดีใจสุด ๆ จึงก้มหัวประจบประแจงว่า “วางใจได้เลย ตกลงกันทันทีแน่นอน!”

ไห่ตงชิงเพิ่งวางสายไป ลู่หลีก็ชูนิ้วโป้งให้เขา “สมแล้วที่เป็นยอดกุนซือของพวกเรา”

ที่สถาบันการศึกษาต้าซิงถู หยางคังโกรธจนแทบจะระเบิด เขาชี้หน้าเสิ่นชิงด่าอย่างเดือดดาล

“เธอพูดบ้าอะไรของเธอ? นี่มันค่าโฆษณา 30 ล้านหยวนนะ! ค่าตัวนี้สูงกว่าดาราแถวหน้าซะอีก! เธอบอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำเลยหรือไง?”

หยางคังรู้สึกว่าเสิ่นชิงสมองเปื่อยไปแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของหยางคัง เสิ่นชิงก็ยิ้มอย่างกวน ๆ “หยางคัง ในระบบคุณค่าของนายเหลือแต่คำว่าคุณค่าแล้วใช่ไหม?”

พูดจบ เสิ่นชิงก็หมุนตัวเดินจากไป ทิ้งเงาหลังอันสง่างามให้หยางคัง

“เดี๋ยวก่อน! เสิ่นชิง! เธอจะไปไหน?” หยางคังตะโกนด้วยความโกรธในระเบียงทางเดิน

เสิ่นชิงหยุดยืน หันกลับมามองด้วยท่าทางยียวนสุด ๆ

“หกโมงแล้ว เลิกงานแล้ว ยังไง? นายไม่ให้ฉันไป คิดจะเลี้ยงข้าวฉันหรือไง?”

พูดง่าย ๆ คือ ตราบใดที่ไม่สนใจเงินเดือนและโบนัส พนักงานที่กำลังจะลาออกก็จะยียวนได้สุด ๆ

ทำงานล่วงเวลา?

นายคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน!

“เสิ่นชิง เธอ!” หยางคังพูดไม่ออก โกรธจนหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วง

นี่มันทัศนคติในการทำงานแบบไหนกัน!

คุณพ่อฝ่ายเอยังไม่ได้พูดอะไรเลย แต่พนักงานกลับเลิกงานไปก่อนแล้ว

จ้าวจ้าวรับโทรศัพท์เสร็จแล้วกลับมา ไม่เห็นเสิ่นชิง มองซ้ายมองขวาสักครู่ “คุณหยางคัง คุณเสิ่นชิงรู้สึกว่าค่าตัวโฆษณาน้อยเกินไปหรือเปล่า? งั้นผมจะเพิ่มค่าตัวโฆษณาอีก 20 ล้าน พวกคุณจะรับงานหรือไม่รับกันแน่?”

หยางคังได้ยินแล้วตาเบิกกว้าง

โอ้โห โฆษณาตัวเดียว 50 ล้าน นี่มันผลงานใหญ่เลยนะ!

หยางคังตบอกรับรอง “รับ! แน่นอนว่ารับ!”

จ้าวจ้าวดูเหมือนกลัวว่าหยางคังจะเปลี่ยนใจ รีบพูดทันที “ดี! งั้นผมจะโอนค่าตัวโฆษณา 50 ล้านเข้าบัญชีบริษัทของพวกคุณเดี๋ยวนี้เลย!”

หยางคังตกใจ

ฮะ?

โดยปกติแล้วไม่ใช่ว่าต้องถ่ายโฆษณาเสร็จก่อนแล้วค่อยจ่ายเงินงวดสุดท้ายหรอกเหรอ นี่…จ่ายเต็มจำนวนเลยเหรอ

โอ้พระเจ้า นี่มันลูกค้าระดับเทพอะไรกันเนี่ย!

จากนั้น จ้าวจ้าวก็พูดด้วยสีหน้ากังวลว่า “แต่ผมเห็นคุณเสิ่นชิงดูเหมือนจะไม่ค่อยเต็มใจนะ”

หยางคังวางมือลงบนไหล่ของจ้าวจ้าว แล้วเบ้ปากพูดว่า “ฮึ ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจหรอก ถ้าเธอกล้าไม่ให้ความร่วมมือ เธอจะต้องชดใช้ค่าเสียหายทางเศรษฐกิจให้บริษัท 50 ล้านหยวน!”

วันต่อมา เสิ่นชิงลงเวลาเข้างานตามปกติ แล้วก็เลิกงานทันทีหลังจากลงเวลา

เธอมาลงเวลาที่บริษัทก็เพื่อเก็บหลักฐานว่าได้มาทำงาน

ด้วยหลักฐานนี้ บริษัทก็จะไม่สามารถฟ้องร้องเธอในศาลโดยอ้างว่าเธอขาดงานเกินครึ่งเดือนได้

หลังจากลงเวลาแล้ว เสิ่นชิงก็ออกจากบริษัท

เดินไปไม่กี่ก้าว รถเมล์คันหนึ่งก็แล่นมาจากฝั่งตรงข้าม

เสิ่นชิงเห็นรถประจำทาง สายตาของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ บนรถประจำทางมีโปสเตอร์ขนาดใหญ่ของเธอติดอยู่

ภาพบนโปสเตอร์เป็นภาพที่ตัดมาจากวิดีโอรายการ “Super Brain”

ข้าง ๆ ตัวเธอมีการตัดต่อหนังสือหลายเล่มเข้าไป พร้อมกับข้อความสโลแกนที่เขียนว่า

“ปรมาจารย์ด้านความจำระดับโลก เสิ่นชิง ช่วยให้ความจำของคุณพุ่งทะยาน 300 เปอร์เซ็นต์ สถาบันการศึกษาต้าซิงถู คุณคู่ควรที่จะมี!”

เสิ่นชิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “หืม?”

บนโลกออนไลน์ ข่าวที่ว่าเสิ่นชิงจะเปิดคอร์สสอนที่สถาบันการศึกษาต้าซิงถู เพื่อถ่ายทอดเทคนิคความจำขั้นสูง เมื่อประกาศออกไปก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

ช่องแชท : โอ้พระเจ้า นางฟ้าของฉันจะเปิดคอร์สแล้ว! ลงทะเบียน! ฉันจะรีบลงทะเบียนให้ลูกทันที!

ช่องแชท : ไม่จริงใช่ไหม ความสามารถในการจำจริง ๆ แล้วสามารถฝึกฝนได้เหรอ? ถ้าสามารถจำได้แม่นยำ ฉันคงเลือกเรียนมหาวิทยาลัยชั้นนำ 985 หรือ 211 ได้ตามใจชอบเลยสิ!

ช่องแชท : ฮือ ๆ นักเรียนสายศิลป์ต้องการมาก ๆ เลย พี่เสิ่นชิง ฉันรักคุณ!

ช่องแชท : เสิ่นชิงมาเป็นวิทยากร!? คอร์สนี้มีคุณค่ามากเลย! ยังมีที่ว่างไหม! ฉันอยากลงทะเบียน!

สถาบันการศึกษาต้าซิงถูได้ใช้ชื่อเสียงของเสิ่นชิงเพื่อสร้างกระแสอย่างรุนแรง ทำให้มีผู้ปกครองและนักเรียนโทรศัพท์มาสอบถามไม่ขาดสาย

ตอนนี้บนโลกออนไลน์ มีการโฆษณาคลาสฝึกความจำของสถาบันการศึกษาต้าซิงถูอย่างท่วมท้น

บรรดาผู้ปกครองที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ต่างพากันวิ่งเข้าหาด้วยชื่อเสียงของเสิ่นชิงโดยไม่ลืมตาดูอะไรเลย

หากสามารถยกระดับผลการเรียนของลูกได้จริง สองหมื่นหยวนก็ไม่ใช่อะไรเลย

ภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง ที่นั่งในคลาสอบรมของสถาบันการศึกษาต้าซิงถูก็เต็มหมดแล้ว

ยังมีผู้ปกครองอีกมากมายที่พยายามใช้เส้นสายเพื่อให้ลูกของพวกเขาได้ที่นั่งในรอบถัดไป