สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 370 นิ่วในตับ

บทที่ 370 นิ่วในตับ

เธอเชื่อมั่นว่าอาการทั้งหมดเกิดจากอาหารบำรุงสุขภาพขวดนั้น

“คุณเป็นคนชั่วอยู่กลุ่มเดียวกับนักต้มตุ๋น ที่ไม่ต้องการรับผิดชอบเรา!” ลูกชายของหญิงชราไม่เข้าใจเรื่องนิ่วในตับเลย และรู้สึกว่าลู่ฉิวเยว่กำลังหลอกลวง เพราะไม่อยากเสียเงิน

ลู่ฉิวเยว่กำมือแน่นขึ้น แทบรอไม่ไหวที่จะต่อยคนโง่สองคนนี้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ความจริงปรากฏแล้ว แต่พวกเขายังคงยืนกรานว่าจะไม่ปล่อยไป!

หมอยังสังเกตเห็นว่าคนสองคนนี้ กำลังพยายามเรียกค่าชดเชยจากลู่ฉิวเยว่ จึงขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ “ผู้หญิงคนนี้พูดถูก โรคของคุณไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นได้ในหนึ่งหรือสองวัน มันไม่เกี่ยวอะไรกับการทานอาหารบำรุงสุขภาพ การขอให้คนอื่นชดใช้ให้ด้วยเงินไม่ถูกต้องนะครับ”

“คุณมันนักต้มตุ๋น! ฉันอยากพบอธิการบดีของพวกคุณ!” หญิงชราตะโกนพลางนั่งลงไปกลิ้งบนพื้น

เมื่อเห็นเช่นนี้ หมอก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งอีกแล้ว เขาเหลือบมองลู่ฉิวเยว่อย่างเห็นใจ แล้วหันหลังเดินกลับไปที่ห้องพักแพทย์โดยเฉพาะ

ลู่ฉิวเยว่โกรธหญิงชราคนนี้มาก เธอพยายามคุยด้วยเหตุผล แต่ไม่ได้สังเกตว่าลูกชายของหญิงชราเดินจากไปเงียบ ๆ

หลังจากนั้นไม่นาน ลู่ฉิวเยว่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากโทรหาตำรวจ เพื่อขอให้ตำรวจมาแก้ไขปัญหา

ที่นี่คือโรงพยาบาล และหญิงชราก็ไม่ควรทำเรื่องยุ่งยากเช่นนี้ เพราะมันจะสร้างปัญหาให้กับคนไข้คนอื่น และจะเป็นเรื่องยุ่งยากหากทำให้การรักษาของผู้อื่นล่าช้า

แต่หลังจากลงมือแล้ว ลู่ฉิวเยว่ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งส่งเสียงดังเอะอะมาตามทางเดิน

ผู้นำไม่ใช่ใครอื่น นอกจากลูกชายของหญิงชราที่หายตัวไปสักพัก

สีหน้าของลู่ฉิวเยว่มืดมน เขาได้เรียกญาติหลายคนมาก่อปัญหา!

“นังหนู เธอจะทำตัวแบบนี้ไม่ได้ หากจะหลบเลี่ยงความรับผิดชอบ ที่ทำให้คนอื่นเป็นแบบนี้ก็แย่มาก!” ผู้หญิงคนหนึ่งกล่าวหาอย่างไม่พอใจ

“ถูกต้อง อย่าคิดว่าคุณจะรอดเพราะติดสินบนหมอ ผมไม่ใช่คนที่โดนรังแกได้ง่ายหรอกนะ!” ชายคนหนึ่งพับแขนเสื้อขึ้นอย่างน่ากลัว แล้วดึงแขนของลู่ฉิวเยว่

ลู่ฉิวเยว่หัวเราะเยาะ “ทำไม พวกคุณจะใช้กำลังบังคับฉันเหรอ?”

ชายร่างใหญ่หลายคนที่อยู่ตรงหน้าเธอกำลังข่มขู่ แต่ลู่ฉิวเยว่ก็ไม่กลัวเลย เธอเหลือบมองไปตรงทางเข้าโรงพยาบาล โดยคำนวณว่าตำรวจจะมาถึงเมื่อใด

“พูดมาสิ! คุณต้องการจ่ายค่าชดเชยไหม?” ชายคนนั้นเห็นว่าจิตใจของเธอไม่ได้อยู่ที่พวกเขาเลย จึงผลักเธอด้วยความโกรธ

ลู่ฉิวเยว่ถูกผลักจนเซไปสองก้าว เธอพูดอย่างเย็นชา “ฉันบอกแล้วว่านี่ไม่ใช่ความผิดของผลิตภัณฑ์บำรุงสุขภาพของเรา พวกคุณจะขูดรีดฉันใช่ไหม?”

เธอไม่สมควรถูกเอาเปรียบ!

นอกจากนี้ หากเธอให้เงินกับคนเหล่านี้ในวันนี้ จะถือเป็นการยอมรับทางอ้อม ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับผลิตภัณฑ์อาหารบำรุงสุขภาพ แล้วชื่อเสียงของร้านขายยาของเธอจะไม่ถูกทำลายจนป่นปี้หรือ!

หลายคนเริ่มสร้างความปั่นป่วนมากขึ้นเรื่อย ๆ และผลักลู่ฉิวเยว่จนเกือบจะล้มลง โชคดีที่ตำรวจมาถึงทันเวลา

“กำลังทำอะไรกัน!” ตำรวจเห็นเหตุการณ์ยุ่งเหยิงนี้ จึงดึงลู่ฉิวเยว่ไปไว้ข้างหลัง เพื่อปกป้อง “ถ้ามีอะไรจะพูดกันก็พูดดี ๆ อย่าลงไม้ลงมือกัน!”

“หมอเถื่อนต้มตุ๋นในร้านขายยาของเธอ ทำลายชีวิตของแม่เฒ่าของเรา ตอนนี้เธอไม่เต็มใจจะจ่ายค่าชดเชย และเธอได้ร่วมมือกับหมอในโรงพยาบาลแห่งนี้ เพื่อหลบเลี่ยงความรับผิดชอบ!” ลูกชายของหญิงชราโจมตีเธอ

เมื่อได้ยินคำว่าต้มตุ๋น ตำรวจก็มองลู่ฉิวเยว่โดยไม่รู้ตัว ด้วยสายตาสงสัย

สีหน้าของลู่ฉิวเยว่เปลี่ยนเป็นเย็นชา แล้วเธอก็หยิบแผ่นวินิจฉัยออกมา “คุณป้าเป็นนิ่วในตับ มันไม่สามารถก่อตัวได้ภายในหนึ่งหรือสองวัน คุณเพิ่งเริ่มรับผลิตภัณฑ์อาหารบำรุงสุขภาพจากร้านขายยาของเรา เมื่อไม่กี่วันก่อน แล้วมันจะเป็นความผิดของเราได้ยังไง!”

ตำรวจดูแผ่นวินิจฉัยอย่างระมัดระวัง พยักหน้าอย่างจริงจัง และพูดกับคนเหล่านั้น “นิ่วในตับเกิดขึ้นมาหลายปีแล้ว พวกคุณไม่สามารถตำหนิผลิตภัณฑ์บำรุงสุขภาพของคนอื่นได้”

“บ้า! ถึงไม่ใช่ความผิดของผลิตภัณฑ์อาหารบำรุงสุขภาพของพวกเขา แต่ก็มีบางอย่างผิดปกติกับผลิตภัณฑ์อาหารบำรุงสุขภาพนั่น อยู่มาตั้งนาน แม่เฒ่าก็สบายดี จู่ ๆ เธอก็ป่วยหลังจากกินผลิตภัณฑ์อาหารบำรุงสุขภาพ!” คนหนึ่งด่าทอ โดยหวังว่าเขาจะป้ายความผิดให้ลู่ฉิวเยว่ได้สำเร็จ

“บางทีอาจเป็นผลิตภัณฑ์อาหารบำรุงสุขภาพ ที่ทำให้ร่างกายของแม่อ่อนแอ แล้วจู่ ๆ ก้อนนิ่วก็แตกออกมา!” ลูกชายของหญิงชราตะโกน

พูดตามหลักเหตุผลแล้ว ผลิตภัณฑ์อาหารบำรุงสุขภาพของลู่ฉิวเยว่ ไม่ได้ส่งผลร้ายกับนิ่วในตับเลย แต่เมื่อพวกเขาพูดแบบนี้ ตำรวจก็ไม่รู้เลยว่าจะโต้กลับพวกเขาอย่างไร หลังจากดูสภาพแวดล้อมของโรงพยาบาลแล้ว พวกเขาก็ต้องเชิญทุกคนออกไป

“ไปกันเถอะ ไปโรงพัก!”

ลู่ฉิวเยว่กำลังนั่งรถของเธอเอง และตำรวจก็เห็นว่าเธอคงจะไม่หนีไป พวกเขาจึงไม่ได้ห้าม

ทุกคนก็โต้เถียงกันที่สถานีตำรวจเป็นเวลานาน แต่ก็ยังไม่ได้ผล พวกเขายังคงยืนกรานที่จะขอให้ลู่ฉิวเยว่จ่ายค่าชดเชย

“ถ้าเธอไม่ยอมจ่าย เราจะไปสร้างปัญหาที่ร้านขายยาของเธอทุกวัน!” หญิงชราตระโกนขึ้นมา

ลู่ฉิวเยว่โกรธมากจนพูดอย่างเย็นชา “หากพวกคุณยังไม่ยอมประนีประนอม ฉันจะไปขึ้นศาล และฟ้องพวกคุณในข้อหาใส่ร้าย!”

คำพูดนี้ทำให้ทุกคนหวาดกลัว

“อย่างแย่ที่สุด เราก็ไม่ได้ต้องการอะไรมาก คุณสามารถจ่ายให้เราหนึ่งพัน เพื่อเป็นค่าอาหารของแม่ หลังการผ่าตัดก็ได้” ลูกชายของหญิงชรายอมถอยหนึ่งก้าว แต่ยังตั้งใจที่จะเอาเงินให้ได้

ลู่ฉิวเยว่ยังคงมีสีหน้าเย็นชา “ฉันบอกแล้วว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับฉัน และฉันจะไม่จ่ายเงินสักหยวน!”

“อะไรนะ? จะไม่จ่ายแม้แต่หยวนเดียวเหรอ?” หญิงชราโกรธจัด อยากจะรีบวิ่งไปฉีกลู่ฉิวเยว่เป็นชิ้น ๆ

เธอถูกตำรวจลากตัวไป “ถ้าคุณป้าทำเรื่องไม่ดีในเขตผม ผมจะเอาไปขังไว้!”

เขามองคนไร้ยางอายเหล่านี้มานานแล้ว และไม่ชอบพวกเขาเลย พวกเขาคิดจะโกงร้านขายยา เมื่อมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับร่างกาย!

เมื่อเห็นว่ากำลังจะดึกแล้ว ลู่ฉิวเยว่ก็รู้สึกรำคาญและเหนื่อย เธอจึงพูดเพียงว่า “เอาล่ะ ฉันจะไม่คุยเรื่องนี้กับพวกคุณอีก ฉันจะไปศาลเมื่อถึงเวลา”

จากนั้น เธอก็เดินออกไปข้างนอกทันที

หลายคนตกใจ เมื่อได้ยินว่าเธอกำลังจะขึ้นศาลจริง ๆ

“จะทำยังไงดี นังเด็กนี่ไม่ยอมจ่ายจริง ๆ” สีหน้าของหญิงชราซีดลง และรู้สึกปวดท้องอีกครั้ง

ถ้าต้องไปขึ้นศาลจริง ไม่ว่าจะด้วยสถานะอะไรก็ตาม ก็จะต้องอับอาย เพราะจะถูกนินทาในหมู่บ้านไปอีกนาน

“กลัวอะไร เธอเปิดร้านก็ต้องอยากรักษาหน้าตัวเอง เธอจะฟ้องเราจริง ๆ ได้ยังไง” ลูกสะใภ้ไม่เชื่อ และรู้สึกว่าลู่ฉิวเยว่กำลังโกหก จึงรีบบอกให้หญิงชรากลับบ้าน

คิดในใจว่าหากได้เงินพันหยวน ก็จะแอบโกงหญิงชรา

คนในครอบครัวนี้มีความคิดแตกต่างกันไป แต่ไม่มีใครคิดจะให้หญิงชราผ่าตัด ถ้าหญิงชรารู้เรื่องนี้คงจะโกรธมาก

ในอีกด้านหนึ่ง ลู่ฉิวเยว่บอกโม่วั่งซิ่งคืนนั้นว่าให้ส่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองสามคน ไปทำงานที่ร้านขายยา เพื่อป้องกันไม่ให้หญิงชราก่อปัญหา วันรุ่งขึ้นเธอก็ไปโรงเรียนอย่างตั้งใจ

อาจารย์เดลีมาแล้ว เมื่อวานเธอเกิดเหตุฉุกเฉิน จึงไม่ได้ไปทักทายเขา ซึ่งเสียมารยาทมาก ถ้าวันนี้เธอไม่ไปหาเขา อาจจะทำให้เขามองเธอไม่ดีได้

พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา ทันทีที่ลู่ฉิวเยว่เข้ามาในโรงเรียนเธอก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินอยู่ และคนที่อยู่ตรงกลางคืออาจารย์เดลี