สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 366 จับจุดอ่อนของอวี๋หว่านหว่าน

บทที่ 366 จับจุดอ่อนของอวี๋หว่านหว่าน

“นั่นสิ ผู้หญิงคนนี้ ไม่รู้ว่าเธอมีชู้ลับหลังสามีไปกี่คนแล้ว!” มีคนหัวเราะออกมาเสียงดัง

ฉางเจวี๋ยไม่เคยคาดหวังว่าคนเหล่านี้ จะพูดถึงเรื่องแบบนี้ เขามองลู่ฉิวเยว่โดยไม่รู้ตัว และรู้สึกว่ามีความเย็นชาแผ่ออกมาจากตัวเธอ

เขากลืนน้ำลายด้วยความกลัว และก้าวถอยหลัง

พวกคุณค่อย ๆ ลงมือนะ อย่าทำร้ายผม ผมแค่คนที่ผ่านมาดูละคร

ลู่ฉิวเยว่หรี่ตาลง นึกเยาะเย้ย และเตะถังข้าง ๆ เสียงนั้นทำให้คนที่กำลังพูดเรื่องไร้สาระอยู่ข้างในตกใจ

“พูดต่อสิ ทำไมไม่พูดต่อล่ะ!”

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงบนใบหน้าของคนเหล่านั้น ลู่ฉิวเยว่ก็ยืนกอดอกมองอย่างเย็นชา

“ฉันพูดผิดเหรอ ไม่ใช่เธอเองเหรอ วันนั้นฉันเห็นสามีของเธอ ออกมาพร้อมกับผู้บริหารของเฉิงหลี่อย่างชัดเจน!” อวี๋หว่านหว่านพูดอย่างมั่นใจ

“ทำไมสามีของฉันจะรู้จักกับผู้บริหารของเฉิงหลี่ไม่ได้? คุณมีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ ว่าฉันทำแบบนั้นจริง? มีแค่ปากไม่ดีของคุณเท่านั้นรึเปล่า?” ลู่ฉิวเยว่เยาะเย้ย

เธอหันไปชี้ที่อีกคนหนึ่ง ที่บอกว่าเธอเคยมีชู้ลับหลังฉินซือ สามีของเธอเอง “คุณมีปากที่สกปรกมาก จิตใจคิดอกุศล ความสัมพันธ์แบบเพื่อนระหว่างชายและหญิง ถือเป็นการผิดประเวณีเหรอ ถ้าอย่างนั้นคุณเจอผู้ชายมากมายที่โรงเรียนทุกวัน ก็แสดงว่าคุณมีชู้ลับหลังสามีหลายคนแล้วสินะ!”

ใบหน้าของผู้หญิงที่ถูกตำหนิเปลี่ยนเป็นซีดเผือด เมื่อเห็นฉางเจวี๋ยที่เธอชอบยืนอยู่ข้าง ๆ อีกฝ่าย เธอก็อยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปด้วยความอาย

น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอปิดหน้าแล้วหันหลังวิ่งหนีไป

อวี๋หว่านหว่านนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเมื่อเร็ว ๆ นี้ ด้วยสีหน้าดุร้าย “แล้วเธอมีหลักฐานอะไร ที่จะพิสูจน์ได้ว่าเธอไม่ได้ทำ!”

เธอไม่เชื่อว่านังหญิงชั่วลู่ฉิวเยว่จะสามารถสร้างหลักฐานได้!

ลู่ฉิวเยว่เลิกคิ้วขึ้น ราวกับหัวเราะเยาะความโง่เขลา “ทำไมฉันจะต้องพิสูจน์ด้วยล่ะ เป็นคุณต่างหาก อวี๋หว่านหว่าน ฉันขอเตือนคุณอีกครั้ง คุณต้องแสดงหลักฐานว่าฉันใส่ร้ายโรงงานของคุณ หรือไม่คุณก็หุบปากไปเลย ไม่งั้นฉันจะฟ้องคุณในข้อหาหมิ่นประมาท!”

อวี๋หว่านหว่านไม่คาดคิด ว่าเธอจะยกกฎหมายขึ้นมาสู้ เธอจึงโกรธมากจนสูญเสียเหตุผลทั้งหมด “ถ้าทำได้ก็ฟ้องเลย!”

เธอไม่เชื่อว่านังหญิงชั่วลู่ฉิวเยว่จะทำแบบนั้นจริง ๆ!

คุณต้องรู้ว่าทุกวันนี้ การขึ้นศาลน่าอายมาก ไม่ต้องพูดถึงว่าลู่ฉิวเยว่ก็เปิดร้านอาหารด้วย ผู้หญิงเลวคนนี้ใส่ใจเรื่องผลกำไรมาก ดังนั้นลู่ฉิวเยว่จะไม่กล้าทำ เพราะเห็นแก่ชื่อเสียงของร้านอาหาร

อวี๋หว่านหว่านเดินออกไป และยิ้มอย่างดูถูกเมื่อเธอเดินผ่านลู่ฉิวเยว่

ลู่ฉิวเยว่เหลือบมองเธอ และไม่พูดอะไร

“น่าโมโหมาก ทำไมผมไม่เคยเห็นอวี๋หว่านหว่านบ้าคลั่งขนาดนี้มาก่อน!” ฉางเจวี๋ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แทบจะเบือนหน้าหนีด้วยความโกรธ เมื่อมองแผ่นหลังอันเย่อหยิ่งของอวี๋หว่านหว่าน

ลู่ฉิวเยว่เยาะเย้ย “นั่นเป็นเพราะคุณเคยตาบอด”

ฉางเจวี๋ยทำหน้าบูดบึ้ง เมื่อเห็นว่าเธอสงบเพียงใด เขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชม

สมแล้วที่เป็นเชฟลู่ผู้โด่งดัง แม้ว่าจะถูกยั่วยุแค่ไหน แต่ก็จะไม่โกรธ หากตัดสินใจต่อสู้กับคนงี่เง่าแบบนั้น

ลู่ฉิวเยว่ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา บ่ายสี่โมงแล้ว ใกล้เลิกเรียนแล้ว เธอไม่กลับไปที่ห้องเรียน แต่เดินตรงไปที่ประตูโรงเรียน

“ทำไมคุณถึงออกมากับเขาล่ะครับ?” ทันใดนั้นฉินซือก็รู้สึกหงุดหงิด เมื่อเห็นชายคนหนึ่งอยู่ข้าง ๆ ลู่ฉิวเยว่จากระยะไกล และทั้งสองคนก็ดูพูดจาสนิทสนมกันมาก

ลู่ฉิวเยว่เหลือบมองแผ่นหลังของฉางเจวี๋ยจากระยะไกล ยื่นมือออกไปคาดเข็มขัดนิรภัย และอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “หึงหวงขนาดนี้เลยเหรอคะ เขาเพิ่งไปดูฉันทะเลาะกับคนอื่น ก็เลยบังเอิญเดินออกมาด้วยกันค่ะ”

ฉินซือพูดว่า “ไม่ได้โกหกผมใช่ไหม?”

ไม่ใช่ว่าเขากลัวลู่ฉิวเยว่คิดอะไรกับคนอื่น เพราะเขารู้ว่าเธอเป็นคนอย่างไรมานานแล้ว แต่เขาแค่กลัวว่าจะมีคนไร้ยางอายเข้ามาแย่งเธอไป หากเป็นเช่นนั้นเขาคงโกรธตาย!

สีหน้าของฉินซือมืดมนราวกับถ่าน เมื่อเขานึกถึงชายคนหนึ่งที่แอบจีบภรรยาของเขา

ลู่ฉิวเยว่ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากผลักหน้าของเขาออกไป และกลอกตา “คุณคิดว่าทุกคนใส่ใจฉัน มากเท่ากับคุณหรือเปล่า!”

เพื่อหยุดเขาไม่ให้คิดมากเกินไป จึงต้องเล่าให้เขาฟังว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่นี้

คาดไม่ถึงว่าสีหน้าของฉินซือไม่ได้ดีขึ้นเลย แต่กลับมืดมนยิ่งขึ้น “ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง!”

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้า “แล้วแต่คุณค่ะ” ยังไงก็สามารถช่วยบรรเทาปัญหาให้เธอได้อยู่แล้ว

เมื่อฉินซือกลับไปในคืนนั้น ก็โทรหาหลีเหนียนอีกครั้ง และขอให้เขาเริ่มสืบเรื่องตระกูลอวี๋ทันที

“จุ๊ จุ๊ จุ๊ ปรากฏว่าหยวนชิงยวน มีความสัมพันธ์แบบนี้กับตระกูลอวี๋ และเขาก็รับสินบนใต้โต๊ะด้วย ฉันก็สงสัยอยู่ว่าทำไมเขาถึงมีปฏิกิริยารุนแรง เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเครื่องปรุงรส” ไม่กี่วันต่อมา ลู่ฉิวเยว่เห็นหลักฐานที่หลีเหนียนนำมา

ฉินซือหัวเราะเบา ๆ “ยังมีอีกมาก”

ลู่ฉิวเยว่รู้สึกตื่นเต้นทันทีเมื่อเธอเห็นสิ่งที่เขาหยิบออกมา เธอตบไหล่เขา และชมเชยว่า “ฉินซือ คุณเก่งมากที่ค้นพบเรื่องนี้ได้”

สิ่งที่เขาถืออยู่ในมือคือหลักฐานการหลีกเลี่ยงภาษี ของพนักงานในโรงงานอวี๋ซิ่ง

เท่านี้ก็เพียงพอที่จะเล่นงานตระกูลอวี๋แล้ว

ฉินซือภูมิใจ “ในอีกไม่กี่วัน เมื่อหลักฐานเสร็จสมบูรณ์ ผมจะไปคิดบัญชีกับพวกเขา เพื่อดูว่าพวกเขาจะกล้ามาอาละวาดใส่คุณในอนาคตหรือเปล่า!”

“สามีของฉันเก่งมาก น่าภูมิใจจริง ๆ ค่ะ!” ลู่ฉิวเยว่ภูมิใจ

ฉินซือหัวเราะ และลูบคอยาวระหงของเธอเพื่อขอความดีความชอบ “มีรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้างไหมครับ?”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ลู่ฉิวเยว่ก็โกรธ เธอผละออกจากเขา จับเอวที่ยังปวดอยู่และบ่นว่า “คนทะลึ่ง ไปนอนในห้องอ่านหนังสือเลย!”

จากนั้นหันกลับไปปิดประตูห้อง ทิ้งให้ฉินซืออยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่นด้วยท่าทางสิ้นหวัง

เฮ้อ ทำไมถึงโกรธขนาดนี้

ในอีกด้านหนึ่ง อวี๋หว่านหว่านไม่รู้ว่าลู่ฉิวเยว่จับจุดอ่อนของเธอได้แล้ว ตอนนี้เธอยังคงดื้อรั้นและกำลังแพร่ข่าวลือในโรงเรียนต่อไป เพราะต้องการทำลายชื่อเสียงของอีกฝ่ายให้ได้

แต่ก็ยังคงมีคนที่มาหาลู่ฉิวเยว่ เพื่อถามเกี่ยวกับทักษะการทำอาหาร หญิงสาวไม่รู้สึกเศร้า แต่มีความสุขและสบายใจ

“ลู่ฉิวเยว่ ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานที่คุณชอบครับ!” ฉางเจวี๋ยยิ้ม แล้วถือมันวางบนโต๊ะต่อหน้าลู่ฉิวเยว่

ลู่ฉิวเยว่ก็ให้ความร่วมมือดีมาก พยักหน้า “อีกสักพักฉันจะให้ส่วนผสมที่คุณขอครั้งล่าสุด”

ล่าสุดโรงอาหารเต็มไปด้วยผู้คน ทันทีที่มาถึงตอนเที่ยง ลู่ฉิวเยว่พูดไม่ออกเมื่อเห็นเช่นนี้ และไม่เต็มใจที่จะแทรกตัวเข้าไป ฉางเจวี๋ยบังเอิญมาขอส่วนผสมจากเธอพอดี เธอจึงส่งเขาไปรับอาหารมาให้

“ฉิวเยว่ คุณเป็นนางฟ้าบนดิน!” ฉางเจวี๋ยหวังว่าเขาจะได้เห็นเธอน้ำตาคลอด้วยความซาบซึ้ง

“ออกไปเลยค่ะ! อย่าให้น้ำตาหล่นในจานอาหารของฉันนะ!”

ลู่ฉิวเยว่กลอกตาเมื่อเห็นทักษะการแสดงที่แย่ของเขา และจดจ่ออยู่กับการกิน

แม้แต่สวี่ฉีเซินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม เมื่อเห็นทั้งสองคนหยอกล้อกัน

“เฮ้อ! ลู่ฉิวเยว่ ได้ยินมาว่าอวี๋หว่านหว่านเดินหาคะแนนเสียงไปทั่ว เพื่อที่จะได้เป็นสาวงามประจำโรงเรียน ทำไมคุณไม่ติดสินบนผมด้วยการเลี้ยงมื้อเย็นล่ะ?” ฉางเจวี๋ยนึกถึงเรื่องคัดเลือกสาวงามประจำโรงเรียน จึงพูดขึ้นมาอย่างออดอ้อน

ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานในปากของลู่ฉิวเยว่ สูญเสียรสชาติไปทันที เธอมองเขาอย่างเย็นชา “อย่าบังคับให้ฉันดุคุณตอนที่ฉันกำลังมีความสุขเลยค่ะ”

จิตสังหาร!

ฉางเจวี๋ยตกใจกับสายตาอันแหลมคมของเธอ และรีบยกมือปิดปาก

ลู่ฉิวเยว่พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา โดยคิดว่าเรื่องจะจบลงแค่นั้น แต่เธอไม่คาดคิดว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เธอจะได้ยินเรื่องการเลือกสาวงามประจำโรงเรียน จากผู้คนรอบตัวเธออยู่เสมอ แม้แต่เรื่องซุบซิบก็เกิดขึ้นอีกหลายครั้ง และมีคนมาถามความเห็นของเธอ