สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 362 มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเฉิงหลี่

บทที่ 362 มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเฉิงหลี่

อวี๋หว่านหว่านมีสีหน้าหงุดหงิด เธอนั่งลงและเล่าทุกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ เธอยังพูดถึงลู่ฉิวเยว่หลายครั้ง โดยเน้นว่าเหตุการณ์นี้ทั้งหมดเกิดขึ้น

สีหน้าของอวี๋ซ่งมืดมนลงทันที “นักเรียนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง จะมีความสามารถยอดเยี่ยมอย่างนี้ได้ยังไง?”

ไม่น่าแปลกใจที่ผู้จัดการโรงงานพูดเมื่อสองวันก่อน ว่าคำสั่งซื้อของโรงเรียนจะลดลงครึ่งหนึ่งในเดือนหน้า ปรากฏว่าเป็นความผิดของเธอนี่เอง!

อวี๋หว่านหว่านกัดฟัน “ไม่ค่ะ ช่วงนี้เฉิงหลี่เย่อหยิ่งเกินไป หากยังปล่อยให้พัฒนาแบบนี้ต่อไป จะเป็นอันตรายต่อครอบครัวของเราแน่เลยค่ะ!”

อวี๋ซิ่งเป็นผู้นำด้านเครื่องปรุงรสในประเทศมาโดยตลอด อวี๋ซิ่งจะเต็มใจให้เฉิงหลี่แซงหน้าขึ้นมาได้อย่างไร เขาพูดด้วยสีหน้าเข้ม “พ่อจะแก้ปัญหานี้เอง ไม่ต้องกังวล แค่เรียนรู้การทำอาหารให้ดีก็พอ”

“พ่อคะ ทำไมพ่อไม่ฟังความคิดของหนูล่ะคะ?” อวี๋หว่านหว่านกลอกตา จับแขนของอวี๋ซ่งและทำหน้าตาออดอ้อน

“พูดมา” อวี๋ซ่งอยากรู้

“ความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแบรนด์คือชื่อเสียงแย่ลง หากเราลงมือใช้กลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ เฉิงหลี่ก็จะไม่สามารถกลับมาได้อีก จากนั้นคนทั้งประเทศก็จะคว่ำบาตร ทำให้ไม่สามารถอยู่รอดได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตามค่ะ” อวี๋หว่านหว่านยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วบอกแผนการให้อวี๋ซ่งฟัง

ดวงตาของอวี๋ซ่งเป็นประกาย “หว่านหว่านฉลาดขึ้นเรื่อย ๆ ได้เลย จะทำตามที่ลูกพูด!”

อวี๋ซ่งชื่นชมแล้วหัวเราะ

ในอีกด้านหนึ่งที่โรงเรียน เนื่องจากข่าวว่าลู่ฉิวเยว่ใช้เครื่องปรุงรสปรุงซุปแสนอร่อย ในโรงอาหารเมื่อไม่กี่วันก่อน และได้รับการยกย่องจากซ่งซวี่หนาน ทุกคนจึงเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เรื่องเครื่องปรุงรสใหม่ของเฉิงหลี่ และยังชื่นชมผู้เป็นนักเรียนใหม่ลู่ฉิวเยว่มากขึ้นด้วย

ในตอนแรกมีเพื่อนร่วมชั้นเพียงไม่กี่คนจากชั้นเรียนนี้เท่านั้น ที่มาถามลู่ฉิวเยว่เรื่องเครื่องปรุงรส หลังจากพบว่าเธอมีอัธยาศัยดี ผู้คนจากชั้นเรียนอื่นก็เข้ามาฟังด้วย และพวกเขามักจะเข้ามาพร้อมเครื่องปรุงรส และถามว่าจะผสมอย่างไร

ลู่ฉิวเยว่ย่อมเต็มใจที่จะสอน และอาจเป็นเพราะเธอมักจะสอนเชฟเรื่องวิธีทำอาหารในร้านอาหารอยู่แล้ว ทักษะการพูดของเธอจึงดีมาก และสามารถเข้าใจความเข้าใจผิดบางอย่างของเพื่อนร่วมชั้นได้อย่างละเอียดอ่อน และช่วยแก้ไขให้อย่างระมัดระวัง ทุกคนบอกว่าเธอสอนได้ดีกว่าอาจารย์

เนื่องจากการสอนของเธอ เครื่องปรุงรสของเฉิงหลี่จึงได้รับการส่งเสริมให้ใช้ เหล่านักเรียนจึงเริ่มเปลี่ยนจากใช้เครื่องปรุงรสของอวี๋ซิ่ง มาใช้ของเฉิงหลี่แทน

เมื่ออวี๋หว่านหว่านรู้เข้าก็โกรธมาก

“ลู่ฉิวเยว่! เธอตั้งใจทำแบบนี้!” เมื่อเลิกเรียน เธอก็มาขวางลู่ฉิวเยว่ที่ประตูโรงเรียน สีหน้าบูดบึ้งด้วยความโกรธ ราวกับว่าเธอต้องการฉีกลู่ฉิวเยว่เป็นชิ้น ๆ

ลู่ฉิวเยว่ผลักเธอออกไปด้วยความรังเกียจ “ไม่สำคัญว่าจะตั้งใจหรือเปล่า แต่ตอนนี้ทุกคนเปลี่ยนมาใช้เฉิงหลี่แล้ว”

เธอยิ้มอ่อน ทำให้อวี๋หว่านหว่านเวียนหัวด้วยความโกรธ มือไม้สั่นและพูดไม่ออก

ลู่ฉิวเยว่ไม่สนใจจะโต้เถียงกับคนบ้าคนนี้ จึงเปิดประตูแล้วขึ้นรถ

“ลู่ฉิวเยว่ฉันบอกเลยว่าเฉิงหลี่ ไม่สามารถแข่งขันกับพวกฉันได้ ไม่ช้าก็เร็ว เครื่องปรุงรสของโรงเรียนทั้งหมด จะถูกแทนที่ด้วยของพวกฉัน!”

เมื่อฟังเสียงแผ่วเบาตที่ะโกนมาจากด้านหลัง ลู่ฉิวเยว่ก็เลิกคิ้วขึ้น แล้วปิดประตูรถ

รถค่อย ๆ มาจอดที่ชั้นล่าง ลู่ฉิวเยว่กล่าวลากับคนขับรถ แล้วรีบเปิดประตูบ้าน

“ล้างมือเตรียมตัวกินข้าวได้แล้วครับ” ฉินซือยกจานออกมาจากครัวพอดี เมื่อเห็นเธอกลับมา สายตาของเขาก็แสดงความอ่อนโยน

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้า แล้วยื่นอาหารที่นำกลับมาจากโรงเรียนให้เขา “ช่วยอุ่นให้หน่อยนะคะ”

ฉินซือรับไปอุ่นให้

เขาทำอาหารไม่เก่งแต่เลือกกิน เมื่อก่อนเขาจึงมักจะทำโจ๊กขาวชามหนึ่งกินกับผัดผัก

ลู่ฉิวเยว่บอกว่าเธออยากทำอาหารให้เขา แต่ฉินซือคิดว่าเธอจะเหนื่อยกว่าเดิม เพราะเธอต้องเรียนและบริหารร้านอาหารตลอดทั้งวัน เขาจึงปฏิเสธ

ลู่ฉิวเยว่ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากนำอาหารปรุงสุกจากโรงเรียนมาให้เขาอุ่น

อาหารถูกเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว ลู่ฉิวเยว่หยิบชามขึ้นมาซดซุปเป็นครั้งคราว โดยมองตรงไปที่โทรทัศน์

เธอไม่ได้บังคับฉินซือกินอาหารที่โรงเรียน แต่อยากให้เขาลองบ้าง

“…ตามรายงานของพนักงานหลายคนภายในเฉิงหลี่ มีปัญหาในการผลิตที่ไม่ถูกสุขลักษณะภายในโรงงานเฉิงหลี่ มีการพบหนูและแมลงสาบในโรงงานหลายครั้ง…”

เมื่อฟังรายงานที่มาจากโทรทัศน์ ลู่ฉิวเยว่ก็ตกตะลึง และหยิบรีโมทมาเพิ่มเสียง คาดไม่ถึงว่าข่าวที่กำลังนำเสนอ ยังคงเป็นปัญหาของการประเมินว่าโรงงานเฉิงหลี่ไม่ถูกสุขลักษณะ

เธอขมวดคิ้ว หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ของวันนี้ขึ้นมาจากกล่องหลังประตู และพลิกดูหลายฉบับ ซึ่งไม่สามารถหนีข่าวปัญหาสุขอนามัยของเฉิงหลี่ได้

“มีอะไรผิดปกติเหรอครับ?” ฉินซือเห็นว่าสีหน้าเธอมีบางอย่างผิดปกติ เขาจึงวางตะเกียบลงแล้วเดินเข้าไปหา

ลู่ฉิวเยว่เม้มปาก “เฉิงหลี่เป็นแบรนด์ที่มีคุณธรรมมาโดยตลอด เมื่อใดก็ตามที่ประเทศเกิดปัญหา แบรนด์ของพวกเขาก็จะรับภาระบริจาคอย่างหนัก แบรนด์แบบนี้จะทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?”

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังจำได้ว่าชาติที่แล้ว พัฒนาการของเฉิงหลี่นั้นราบรื่นมาโดยตลอด ได้รับการยกย่องชมเชยเสมอ และเธอยังเคยได้พบกับผู้ก่อตั้งครั้งหนึ่งด้วย

ชายชราคนนั้นมีความเป็นมิตร และเป็นผู้ประกอบการที่มีชื่อเสียงในแวดวงธุรกิจ เขายินดีให้คำแนะนำแก่รุ่นน้องอย่างไม่ปิดบัง เธอไม่เชื่อว่าความผิดพลาดแบบนี้จะเกิดขึ้นในโรงงานที่เขาควบคุม

ทำไมครั้งนี้ถึงแตกต่างจากชาติที่แล้ว

สีหน้าของลู่ฉิวเยว่ซีดลง

เป็นไปได้ไหมว่าคำแนะนำของเธอ เกี่ยวกับเครื่องปรุงรสของเฉิงหลี่ในโรงเรียนในช่วงนี้ กระตุ้นให้เกิดความกลัวของตระกูลอวี๋ และพวกเขาต้องการทำลายแบรนด์เฉิงหลี่?

“คุณอยากให้ช่วยไหมครับ?” ฉินซือก้มหน้าลงถามอย่างจริงจัง

ดูเหมือนลู่ฉิวเยว่จะไม่ได้เป็นคนชอบยุ่งเรื่องคนอื่น แล้วทำไมจู่ ๆ เธอถึงอยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของเฉิงหลี่ในตอนนี้?

แต่เธอสามารถทำอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ ฉินซือจะสนับสนุนเธอทุกอย่าง

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้าและมองเขาอย่างจริงจัง “ได้ค่ะ! คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม?”

แบรนด์ที่ดีอย่างเฉิงหลี่มีส่วนช่วยประเทศอย่างมาก น่าจะพัฒนาได้อย่างราบรื่น หากล้มละลายเพราะผลกระทบจากการกระทำของเธอ เธอคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต

“คุณต้องการให้ผมทำอะไรครับ?” ฉินซือจริงจัง สีหน้าของเขาเคร่งขรึม

ลู่ฉิวเยว่ยิ้มอ่อน “คุณบอกว่าคุณรู้จักกับนักข่าว จากหนังสือพิมพ์ชื่อดังครั้งที่แล้วไม่ใช่เหรอคะ คุณขอให้พวกเขาไปที่โรงงานเฉิงหลี่ เพื่อตรวจสอบแล้วรายงานสถานการณ์จริงหน่อยค่ะ”

ฉินซือประหลาดใจ “จะได้ผลเหรอครับ?”

ลู่ฉิวเยว่กล่าวอย่างมั่นใจ “แน่นอนค่ะ ในเมื่ออีกฝ่ายใช้ความคิดเห็นของประชาชน เพื่อบ่อนทำลายเฉิงหลี่ เราก็จะเริ่มสงครามความคิดเห็นสาธารณะกับพวกเขา!”

ปัจจุบันมีเพียงไม่กี่ช่องทางเท่านั้นที่ประชาชนจะได้รับความรู้ – วิทยุ หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์ พวกเขาจะเชื่อสิ่งที่พวกเขาได้ยินโดยไม่มีวิจารณญาณ ตราบใดที่ชนะสงครามความคิดเห็นสาธารณะได้ เฉิงหลี่ก็จะกลับมาฟื้นคืนได้อีกครั้ง

สงครามความคิดเห็นสาธารณะเหรอ?

ฉินซือได้ยินคำนี้เป็นครั้งแรก เขาประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็คิดว่ามันสมเหตุสมผล เขานึกอยากจะเปิดหัวเล็ก ๆ ของลู่ฉิวเยว่ออก เพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ข้างใน ทำไมเธอถึงมีความคิดที่ชาญฉลาดมากมาย และสิ่งที่เธอพูดจะตรงประเด็นอยู่เสมอ

เขาพยักหน้า รีบกินอาหารเย็นให้เสร็จ แล้วกลับห้องเพื่อวางแผนเรื่องนี้ จากนั้นโทรศัพท์หาเพื่อนของเขา

แต่แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถทำเรื่องนี้ให้สำเร็จได้เพียงลำพัง พวกเขาต้องทำงานร่วมกับบุคคลที่รับผิดชอบเฉิงหลี่ เพื่อดูว่ายินดีจะทำตามความคิดของพวกเขาหรือไม่