สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 239 อัดเทป

บทที่ 239 อัดเทป

เพื่อเห็นแก่คุณพ่อหวง ครั้งนี้ลู่ฉิวเยว่จึงไม่ปฏิเสธ เธอจิบชาสักพัก แล้วตอบว่า “ฉันสามารถขายผลไม้ให้คุณได้”

ใบหน้าของชายคนนั้นเปล่งประกายด้วยความดีใจ ในที่สุดเขาก็คลายความวิตกกังวลได้ “คุณลู่ใจดีมาก ขอบคุณครับ”

ในเมื่อเขามาที่นี่เพื่อเจรจากับลู่ฉิวเยว่ เขาจึงเตรียมตัวจะเซ็นสัญญากับเธอแล้วรีบจากไป ส่วนคุณพ่อหวงก็คุยกับลู่ฉิวเยว่สักพัก แล้วจากไปเช่นกัน

บ้านกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

ลู่ฉิวเยว่ดูเวลา และพบว่าเป็นเวลาบ่ายโมงกว่า ๆ แล้ว เธอจึงเก็บข้าวของไปโรงเรียนทันที

ในชั้นเรียนกวดวิชาสามารถกลับบ้านเพื่อไปกินอาหารกลางวันได้ แต่ต้องกลับมาเรียนก่อนบ่ายสองโมง

มีรถสามล้อหลายคันที่จอดอยู่หน้าประตูโรงเรียนทุกวัน ดังนั้นจึงสะดวกที่เธอจะกลับบ้าน บางครั้งลู่ฉิวเยว่ก็กลับมากินข้าวกลางวันที่บ้าน

ในช่วงบ่าย เฉิงเฉิงกับเด็กสาวอีกคนบอกเธอว่าอยากไปร้านหนังสือ เพื่อไปหาหนังสือเรียนด้วยกัน ลู่ฉิวเยว่คิดก่อนตอบตกลง และทั้งสามคนก็นั่งรถไปร้านหนังสือด้วยกัน

“ว้าว หนังสือเล่มนี้ดีมากเลย แบบฝึกหัดดูได้มาตรฐาน และคำตอบก็มีคำอธิบายไว้ละเอียดมาก” เฉิงเฉิงค้นดูชั้นหนังสืออยู่พักหนึ่ง แล้วตกหลุมรักหนังสือแบบฝึกหัดคณิตศาสตร์เล่มหนึ่ง

หญิงสาวที่มาด้วย เปิดอ่านอย่างละเอียดแล้วพยักหน้า “ฉันก็คิดว่าดีเหมือนกัน”

ลู่ฉิวเยว่ไม่ได้ขัดจังหวะการสนทนาของพวกเธอ เธอซื้อหนังสือเล่มนี้แล้ว และกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นเพื่ออ่านเล่มอื่น

“เธอก็ควรซื้อมันด้วย ฉันคิดว่าฉิวเยว่ก็ซื้อเหมือนกัน แล้วเราค่อยมาคุยกัน” เฉิงเฉิงเสนอแนะ พร้อมจับมือหญิงสาวที่มาด้วย

เด็กสาวกัดริมฝีปากล่างโดยไม่รู้ตัว แล้วพูดอย่างลำบากใจ “ตอนนี้ฉันไม่มีเงิน คงต้องเป็นสัปดาห์หน้า”

“เอ๊ะ? เธอยังไม่เจองานพาร์ทไทม์ที่เหมาะสมอีกเหรอ” เฉิงเฉิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ครู่หนึ่งก็ยิ้ม “ไม่เป็นไร เธออ่านของฉันไปก่อน แล้วค่อยซื้อหลังจากที่เธอเก็บเงินได้แล้ว”

ลู่ฉิวเยว่เลิกคิ้วขึ้น และเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวที่เดินทางมาด้วย “เธออยากหางานพาร์ทไทม์เหรอ?”

ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เพื่อนร่วมชั้นบางคนไปที่ร้านยาของลู่ฉิวเยว่เพื่อก่อปัญหา จนถูกโรงเรียนวิพากษ์วิจารณ์ ทุกคนต่างรู้ดีว่าครอบครัวของลู่ฉิวเยว่ไม่เพียงแต่เป็นเจ้าของร้านอาหารเท่านั้น แต่ยังเป็นเจ้าของร้านขายยาด้วย

ดวงตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความคาดหวัง ขณะมองเธออย่างประหม่า “คุณช่วยแนะนำฉันหน่อยได้ไหม?”

หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง เธอก็รีบพูดว่า “ฉันมีความรับผิดชอบสูง ตราบใดที่ไม่กระทบการเรียน ฉันก็สามารถทำงานทั่วไปได้ทั้งหมด” ก่อนที่การสอบเข้าวิทยาลัยจะเริ่ม เธอเคยไปเสิร์ฟอาหารที่ร้านอาหาร และไปช่วยตักมูลวัวในหมู่บ้าน ในเมื่อเธอสามารถทำงานแบบนี้ได้ เธอก็ทำได้ทุกอย่าง และเธอเชื่อว่าไม่มีงานหนักอะไรที่เธอทำไม่ได้

“ใช่แล้ว” ลู่ฉิวเยว่ลุกขึ้นยืน ขณะจับคางตัวเองครุ่นคิด แล้วถามว่า “มีใครในโรงเรียนที่ต้องการทำงานพาร์ทไทม์อีกบ้างไหม?”

เครื่องอัดเทปติดตั้ง มันควรเริ่มอัดได้แล้ว งานอัดเสียงนั้นง่ายมาก แต่น่าเบื่อและผิดพลาดได้ง่าย ล่าสุดเธอกำลังคิดจะรับสมัครคนงานรุ่นใหม่ และตอนนี้ดูเหมือนว่าเพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียน จะมีความเหมาะสมมาก

สามารถอัดหลังเลิกเรียนและช่วงเย็นได้ โดยไม่ทำให้เวลาเรียนล่าช้า งานนี้น่าจะได้รับความนิยมพอสมควร

หญิงสาวพยักหน้า “ก็มีบ้าง” เธอรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ลู่ฉิวเยว่ไม่ได้จะทอดทิ้งเธอไปเลือกคนอื่นใช่ไหม?

เฉิงเฉิงไร้ความกังวล จนไม่สังเกตเห็นความกังวลใจของหญิงสาวเลย และพูดเสริมว่า “ใช่ มีหลายคนเลย ฉันได้ยินพวกเขาพูดแบบนี้ทุกวันหลังเลิกเรียน”

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้า ตอนนี้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยกำลังจะมาถึง เพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่ในโรงเรียนเป็นผู้ใหญ่ที่กำลังทำงาน การสูญเสียรายได้อย่างกะทันหัน ไม่เพียงแต่จะทำให้ครอบครัวไม่พอใจเท่านั้น แต่ยังอาจทำให้รู้สึกไม่สบายใจมากด้วย

“เอ่อ ฉิวเยว่ เธอต้องการจ้างฉันไหม” ก่อนจะแยกทางกันในตอนเย็น หญิงสาวที่ร่วมเดินทางมาด้วย ก็รวบรวมความกล้าถามขึ้น

ลู่ฉิวเยว่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เธอเกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว เธอยิ้มเพื่อปลอบใจอีกฝ่าย “แน่นอน ฉันมีงานเยอะมาก แล้วจะบอกเธอในอีกสองวัน”

ในที่สุดหญิงสาวก็รู้สึกโล่งใจ และขอบคุณเธอ “ขอบคุณนะฉิวเยว่”

ลู่ฉิวเยว่คิดว่า ในเมื่อเธอบอกว่าเธอสามารถทำงานพาร์ทไทม์ได้ ก็จะมอบงานให้เธอแน่นอน

“เจอกันพรุ่งนี้” ลู่ฉิวเยว่โบกมือ แล้วหันหลังเดินไปยังทางแยกบนถนน

เมื่อกลับถึงบ้าน ฉินซือกำลังยุ่งอยู่ในครัว ลู่ฉิวเยว่มีสีหน้าอ่อนโยน เธอไม่ได้เตือนเขาว่าเธอมาถึงบ้านแล้ว แต่เดินเข้าไปเงียบ ๆ แล้วยื่นมือออกไปโอบเอวของเขา

มือของฉินซือที่กำลังสับหมูหยุดลง ก่อนจะตีศอกเธอเบา ๆ “อย่ามายั่วผมสิ เดี๋ยวผมก็ทนคุณไม่ไหวหรอก”

“ทะลึ่ง!” ใบหน้าของลู่ฉิวเยว่เปลี่ยนเป็นสีแดง เธอดุด้วยความเขินอาย ก่อนเดินไปที่อ่างล้างจานเพื่อล้างมือและช่วยเขา

ฉินซืออารมณ์ดีมาก และหัวเราะออกมา

“ฉันจะไม่รับคนนอกเข้าทำงาน แต่จะให้เพื่อนร่วมชั้นที่โรงเรียนช่วยฉันอัดเพลง โดยจะจ่ายให้เป็นรายชิ้น คุณคิดว่ายังไง?” ลู่ฉิวเยว่นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วถามฉินซือ

ฉินซือเลิกคิ้วขึ้น “ดีมาก ผมกำลังจะบริจาคห้องสมุดให้กับโรงเรียนของคุณเร็ว ๆ นี้ กำลังจะไปคุยกับผู้อำนวยการเรื่องนี้พอดี”

ดวงตาของลู่ฉิวเยว่เป็นประกาย เธอประหลาดใจมาก จนอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มเขา “ฉินซือ คุณทำได้ทั้งงานในครัวและการรับแขก สุดยอดมากเลย”

“ตอนนี้คุณเข้าใจผมก็ดีแล้ว ก่อนหน้านี้ยังมีใครบางคนไม่เต็มใจจะอยู่กับผมอยู่เลย” ฉินซือหยอกเย้าเธอ มีความน้อยใจแฝงอยู่ในน้ำเสียงของเขา

เขาเคยบอกเป็นนัยกับเธอก่อนหน้านี้ และเธอยังบอกด้วยว่ามีผู้ชายอีกคนกำลังไล่จีบเธออยู่ แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร ให้ตายเถอะ!

“เอาล่ะ ออกไปนั่งรออาหารเย็นได้เลย คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงนี้”

ลู่ฉิวเยว่ถูกฉินซือผลักออกไป ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสับสนว่าทำไมจู่ ๆ ชายคนนี้ถึงหงุดหงิดแบบไม่มีเหตุผล

ฉินซือได้โทรหาผู้อำนวยการเมื่อไม่กี่วันก่อน เรื่องการบริจาคห้องสมุด ตอนเที่ยงวันรุ่งขึ้น เขาส่งลู่ฉิวเยว่ไปโรงเรียน แล้วไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการ

“คุณฉิน คุณมาแล้ว เชิญนั่งตรงนี้เลยครับ” ผู้อำนวยการเงยหน้าขึ้นจากหนังสือ เขารู้สึกประหลาดใจและดีใจเมื่อเห็นคนที่มา

ฉินซือยิ้มและพยักหน้า “ผมมาส่งภรรยาที่โรงเรียนน่ะครับ เลยอยากคุยกับคุณเรื่องห้องสมุดด้วย”

เมื่อผู้อำนวยการได้ยินดังนั้น ก็ยิ่งมีความสุขมาก นี่คือสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อนักเรียน โรงเรียนหลายแห่งในพื้นที่โดยรอบไม่มีห้องสมุด ถ้าโรงเรียนของพวกเขามี ก็จะดีกว่าโรงเรียนอื่น และมีข้อได้เปรียบในการรับนักเรียนในปีหน้า

ทั้งสองหารือรายละเอียดเกี่ยวกับการบริจาคห้องสมุด และกำหนดที่ตั้งของห้องสมุด

ก่อนจากกัน ฉินซือเก็บเรื่องภรรยาของเขาไว้ในใจ ก่อนพูดอย่างจริงจังว่า “ฉิวเยว่กำลังจะเริ่มขายเทป ตอนนี้ยังขาดแคลนคนงานอัดเทป ไม่ทราบว่าจะจ้างเพื่อนร่วมชั้นจากโรงเรียนได้ไหมครับ?”

จากนั้น เขาก็อธิบายราคาค่าจ้างที่ลู่ฉิวเยว่บอกโดยละเอียด

ให้ค่าจ้างแบบเหมาในการอัดเทป หากทำงานเยอะขึ้นก็จะได้ค่าจ้างเยอะขึ้น

ช่วงนี้มีนักเรียนหลายคนในโรงเรียนลาออกจากโรงเรียน และกลับไปทำงาน เพราะการเงินของครอบครัวไม่เอื้ออำนวย ผู้อำนวยการกังวลเรื่องนี้มากจนนอนไม่หลับตอนกลางคืน แต่ตอนนี้คำพูดของฉินซือ เหมือนเขากำลังล้มตัวลงนอน แล้วมีคนส่งหมอนให้

“ไม่มีปัญหาครับ ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ผมเอง ผมสัญญาว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้ครับ” ผู้อำนวยการรีบตอบตกลง

ส่วนที่เหลือ ต้องให้ผู้อำนวยการคุยกับลู่ฉิวเยว่ด้วยตนเอง ฉินซือจึงไม่ได้เข้าไปยุ่ง หลังจากพูดคุยกับผู้อำนวยการอีกสักพัก เขาก็ขอตัวกลับ โดนวางแผนว่าจะกลับมารับลู่ฉิวเยว่ที่โรงเรียนตอนเย็น