เข้าสู่โลกนิยายเพื่อไปเป็นแม่เลี้ยงจอมโหดของสามวายร้าย - บทที่ 599 ระบบความสำเร็จ

บทที่ 599 ระบบความสำเร็จ

……….

บทที่ 599 ระบบความสำเร็จ

แม้ว่ามีคนลงไปใต้น้ำหลายคน แต่ร่างของสัตว์ร้ายก็มีขนาดใหญ่มาก ทุกคนจึงต้องใช้เวลาอยู่นานกว่าจะขนย้ายซากร่างของมันขึ้นมาบนฝั่งได้

“ตึก!”

หลังเก็บร่างขึ้นมาได้ครบ ชายชราผู้ที่ขายเรือให้กับอู๋ฝานจึงคุกเข่าลงตรงหน้าชายหนุ่ม

“ขอบคุณคุณชายที่ช่วยฆ่าสัตว์ร้ายและกำจัดภัยคุกคามให้พวกเรา!”

“ตึก!”

“ตึก!”

……

ชาวบ้านคนอื่นที่มาพร้อมกับชายชราต่างคุกเข่าลง และเอ่ยขอบคุณอู๋ฝานด้วยเสียงอันดัง

“ขอบคุณคุณชายที่ช่วยฆ่าสัตว์ร้ายและกำจัดภัยคุกคามแก่พวกเรา!”

“ลุกขึ้นเถอะขอรับ ลุกขึ้นเถอะ” อู๋ฝานรีบยื่นมือออกไปช่วยประคองชายชราให้ลุกขึ้น ในขณะเดียวกันก็บอกให้ทุกคนผ่อนคลายลง

“คุณชาย สัตว์ร้ายตัวนี้เป็นภัยคุกคามแก่แม่น้ำเงาวารีมานานหลายปีแล้ว มันคร่าชีวิตพวกเราไปมาก ทั้งชาวบ้านและคนของทางการต่างก็ไม่อาจทำอะไรได้ โชคดีที่วันนี้คุณชายปรากฏตัวที่นี่และช่วยลบล้างภัยคุกคามนี้ให้แก่พวกเรา เป็นผู้มีพระคุณของพวกเรา” ชายชราเอ่ยกับอู๋ฝานด้วยความตื้นตัน

สัตว์ร้ายแห่งห้วงน้ำอยู่คู่กับแม่น้ำสายนี้มานาน มันไม่เพียงโจมตีเรือข้ามฟาก แต่ยังกลืนกินสิ่งมีชีวิตในแม่น้ำไปมากมาย ทำให้คุณภาพชีวิตของผู้คนแถบนี้ที่อาศัยการประมงเพื่อหาเลี้ยงชีพกลายเป็นเรื่องยาก เนื่องจากสัตว์ร้ายดังกล่าวมีทักษะกลืนกิน ไม่ว่าจะผู้คนหรือสิ่งมีชีวิตในน้ำที่กำลังเติบโตต่างถูกกลืนกินไปจนหมด หากยังปล่อยมันกินและเติบโตต่อไป ก็ยากทราบได้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหน

ชาวบ้านที่อยู่แถบนี้ต่างก็กังวลกับปัญหานี้มานาน พวกเขาพยายามใช้วิธีการหลากหลาย แต่ก็ไม่เคยประสบความสำเร็จ จนวันนี้อู๋ฝานลงมือช่วยกำจัดภัยคุกคามให้ สำหรับชาวบ้านเช่นพวกเขาถือเป็นผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่ ไม่แปลกหากชายชราและชาวบ้านทั้งหลายจะตื่นเต้นยินดีกันถึงขนาดนี้

“ข้าก็แค่ทำสิ่งที่อยากทำเท่านั้นเอง” อู๋ฝานตอบกลับ

“คุณชาย ข้าขอคืนเงินนี้ให้ท่าน ข้าไม่อาจรับไว้ได้จริง ๆ” ชายชราส่งเงินสามเหรียญทองที่อู๋ฝานจ่ายเพื่อซื้อเรือก่อนหน้านี้กลับคืนมา

“ท่านเก็บเอาไว้เถอะ” อู๋ฝานปฏิเสธ “เงินนี่ข้าใช้เพื่อซื้อเรือของท่าน ไม่มีเหตุผลอะไรต้องคืนเงินให้ข้า”

“แต่ว่า…”

“ขอบคุณคุณชาย ขอบคุณคุณชาย!” ชายชราเอ่ยด้วยความตื้นตัน

ชาวบ้านเริ่มได้ทราบข่าวคราวเรื่องนี้กันมากขึ้น ตอนที่พวกเขามาและเห็นร่างมหึมาของสัตว์ร้ายบนพื้นดิน พวกเขาต่างก็เอ่ยคำขอบคุณอย่างซาบซึ้งต่ออู๋ฝานกันไม่ขาด

[ติ๊ง!]

เสียงจักรกลอันคุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง! ได้รับความสำเร็จ : กำจัดภัยคุกคามแก่มวลชน!]

[กำจัดภัยคุกคามแก่มวลชน : ท่านได้ช่วยเหลือผู้คนกำจัดภัยคุกคามที่ซ่อนเร้นมานาน ชาวบ้านต่างรู้สึกขอบคุณท่านจากก้นบึ้งของหัวใจ | เอฟเฟกต์ความสำเร็จ : เพิ่มค่าสถานะที่มองไม่เห็น ค่าสถานะเสน่ห์เพิ่มขึ้น โอกาสทำการค้ากับผู้คนสำเร็จเพิ่มขึ้น มีโอกาสได้รับส่วนลด ชื่อเสียงแก่ผู้คนภายในที่ดินศักดินาเพิ่มมากขึ้น]

[เปิดใช้งานระบบความสำเร็จอย่างเป็นทางการ!]

ข้อความแจ้งเตือนต่อเนื่องดังให้อู๋ฝานได้ยินอยู่ภายใน ถึงขนาดทำให้เขาต้องมึนงงไปครู่หนึ่ง

“เปิดระบบใหม่ขึ้นมาอีกแล้วเหรอเนี่ย?” อู๋ฝานอุทานด้วยความประหลาดใจอยู่พอสมควร

ผ่านมานานแล้วที่หน้าต่างค่าสถานะตัวละครของเขาแทบไม่มีความเปลี่ยนแปลง ทว่าผลลัพธ์ที่ได้ช่วงนี้คือการระเบิดระบบใหม่ในช่วงหลายวันมา ไม่ว่าจะระบบศรัทธา ระบบสัตว์เลี้ยง และตอนนี้ยังมีระบบความสำเร็จ เพียงเวลาไม่นาน เขาถึงกับได้ประสบกับความเปลี่ยนแปลงมากมาย ระบบย่อยทั้งสามรายการถูกเปิดการทำงาน หากเทียบเปรียบกับก่อนหน้าก็เรียกได้ว่าเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล

‘เหมือนถ้ามีโอกาสคงต้องเดินทางไปที่อื่นให้มากขึ้น ถ้ายังเอาแต่อยู่ในหมู่บ้านเร้นลับ หน้าต่างค่าสถานะตัวละครคงแทบไม่เปลี่ยนแปลงแน่’ อู๋ฝานครุ่นคิดอยู่ในใจ

เอฟเฟกต์ความสำเร็จที่เพิ่งเปิดใช้งานไม่ได้ระบุตัวเลขที่แน่ชัดให้ทราบ ดังนั้นอู๋ฝานจึงไม่อาจทราบว่ามันส่งผลถึงขนาดไหน แต่มีก็ดีกว่าไม่มี อีกทั้งระบบความสำเร็จยังเปิดทำงาน แค่นี้ก็มากพอทำให้เขาพึงพอใจแล้ว

“ผู้อาวุโส พวกเรากำลังรีบเดินทาง พอจะมีชาวบ้านคนใดช่วยพาข้ามฟากได้หรือไม่ขอรับ?” อู๋ฝานเอ่ยถามกับชายชรา

ลำพังแค่ตัวอู๋ฝานคิดข้ามฟากแม่น้ำย่อมไม่ใช่ปัญหา เพราะไข่มุกไล่น้ำสามารถช่วยได้ แต่พวกอูหย่าไม่อาจทำแบบนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงยังต้องใช้เรือข้ามฟากอยู่ดี ในเมื่อภัยคุกคามอย่างอสูรร้ายแห่งห้วงน้ำถูกกำจัดไปแล้ว พวกเขาก็ไม่มีเหตุจำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อ

“มีสิ มีแน่นอน ข้าจะจัดคนให้ไปส่งพวกคุณชายข้ามแม่น้ำเองขอรับ!” ชายชราเร่งรีบเอ่ย

หลังชายชราบอกว่าพวกอู๋ฝานต้องการข้ามแม่น้ำ หลายคนจึงแสดงความเต็มใจที่จะช่วยเหลือในเดินทางข้ามฟากครั้งนี้ ทั้งยังไม่ขอคิดค่าเดินทาง ไม่นานท่าเรือที่เคยว่างเปล่าก็มีเรือหลายลำมาจอดเทียบ เนื่องจากก่อนหน้านี้ทราบเรื่องที่สัตว์ร้ายจะออกอาละวาด พวกเขาจึงเก็บเรือขึ้นฝั่งกันหมด ทว่าขณะนี้กล้านำออกมากันแล้ว

พวกอู๋ฝานเลือกเรือลำหนึ่งเพื่อใช้เดินทางข้ามแม่น้ำ โดยมีชาวบ้านให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นตลอดทาง

“อู๋ฝาน ใต้น้ำเมื่อครู่นี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมถึงเกิดการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่แบบนั้นได้?” บนรถลาก อูหย่าถามออกมาด้วยความสงสัย

“ก็ไม่มีอะไร แค่ของเล่นเล็กน้อย” อู๋ฝานยิ้มตอบ

“ไม่บอกก็ไม่บอก” เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่คิดอธิบาย อูหย่าจึงกลอกตามองพร้อมกับหยุดถาม

ส่วนลั่วเยวี่ยที่แม้สงสัยไม่ต่างกัน แต่ขอแค่ได้เห็นเจ้านายกลับมาอย่างปลอดภัย นางก็ไม่ห่วงเรื่องอื่นใดแล้ว สำหรับนาง ความปลอดภัยของอู๋ฝานคือเรื่องสำคัญสูงสุด ส่วนเมื่อครู่ใต้น้ำเกิดเรื่องใดขึ้น เด็กสาวไม่คิดเก็บมาใส่ใจหรือคาใจ กระทั่งว่ากำลังนั่งคุกเข่าอยู่ด้านหลังชายหนุ่มเพื่อช่วยนวดไหล่อย่างสบายใจ

อู๋ฝานหลับตาลงเล็กน้อยราวกับหลับไป แต่แท้จริงแล้วกำลังอ่านคำอธิบายของระบบสัตว์เลี้ยง

จากคำอธิบาย อู๋ฝานได้ทราบข้อมูลของระบบสัตว์เลี้ยงมากขึ้น

มันไม่มีข้อจำกัดว่าสามารถสยบสัตว์เลี้ยงได้กี่ตัว แต่สัตว์เลี้ยงจะต้องยอมรับ ส่วนจะทำให้สัตว์ป่าหรือมอนสเตอร์ยอมเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างไรนั้น มันก็มีหลากหลายหนทางด้วยกัน ไม่ว่าจะสยบด้วยกำลัง หรือฝึกสอนพวกมันตั้งแต่อายุยังน้อย หรือไม่ก็ทำให้ตัวเองมีอิทธิพลในใจของพวกมันขึ้นมา

หลังกลายเป็นสัตว์เลี้ยง เมื่อนั้นจะส่งพวกมันเข้าไปเก็บยังมิติสัตว์เลี้ยงได้ มันคือมิติพิเศษที่แยกจากกระเป๋าหลัง เก็บได้เพียงสัตว์เลี้ยง นอกเหนือจากนั้นไม่อาจส่งไปเก็บได้ แน่นอนว่าอู๋ฝานยังสามารถเก็บสัตว์เลี้ยงเข้ากระเป๋าหลัง แต่ก็ต้องใช้ช่องว่างของกระเป๋าหลังไปด้วยเช่นกัน

ไม่ว่าสัตว์เลี้ยงที่อยู่ในกระเป๋าหลังหรือมิติสัตว์เลี้ยง พวกมันจะสามารถเดินทางไปยังสองโลกได้เหมือนอู๋ฝาน ด้วยเหตุนั้นการที่เขาเก็บชิงหลีไว้ในกระเป๋าหลังจึงสามารถเรียกมันออกมาในโลกแห่งเกมได้ ขณะที่สิ่งมีชีวิตอื่นไม่อาจทำเช่นนี้ได้

อย่างน้อยก็ในตอนนี้

หลังอ่านคำอธิบายอยู่นาน อู๋ฝานจึงหันไปสนใจข้อมูลสัตว์เลี้ยงปัจจุบันอย่างชิงหลี

[ชิงหลี เดิมเป็นเพียงสัตว์น้ำทั่วไป แต่เพราะได้รับยาอายุวัฒนะที่ปนเปื้อนอยู่เป็นเวลานานจึงเกิดการกลายพันธุ์ มันดุร้ายและมีอารมณ์รุนแรง มีความคิดเหมือนดังมนุษย์ อายุ 321 ปี ชื่นชอบการกินเนื้อและยาอายุวัฒนะ… ปัจจุบันเลเวล 30 อยู่ในช่วงกำลังเติบโต | ทักษะ : ปะทะ กลืนกิน ฉีกกระชาก]

[ปะทะ : ชิงหลีจะใช้ร่างกายและความเร็วพุ่งเข้าปะทะศัตรู ความแข็งแกร่งและความเร็วสามารถสร้างความเสียหายมหาศาลแก่คู่ต่อสู้ได้]

[กลืนกิน : ชิงหลีสามารถเติบโตอย่างต่อเนื่องและกลายพันธุ์โดยการกินสิ่งมีชีวิตอื่น รวมถึงยาอายุวัฒนะ]

[กัด : ฟันอันแหลมคมสามารถใช้เพื่อโจมตีศัตรู และฟันนี้ยังสามารถฉีกกระชากทะลุการป้องกันของศัตรูได้อย่างง่ายดาย]

……….