เข้าสู่โลกนิยายเพื่อไปเป็นแม่เลี้ยงจอมโหดของสามวายร้าย - บทที่ 596 ระบบสัตว์เลี้ยง

บทที่ 596 ระบบสัตว์เลี้ยง

……….

บทที่ 596 ระบบสัตว์เลี้ยง

ระบบสัตว์เลี้ยง?

เสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันเป็นเหตุให้อู๋ฝานต้องประหลาดใจไปครู่หนึ่ง

อาศัยจากคำว่าระบบสัตว์เลี้ยง อู๋ฝานก็คาดเดาได้ว่ามันเป็นมายังไง อย่างไรระบบสัตว์เลี้ยงก็ถือเป็นพื้นฐานที่เกมปกติควรจะมี มันคือองค์ประกอบสำคัญเพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ของตัวละคร ในเมื่อเป็นแบบนั้น เกมชีวิตจริงเช่นโลกแห่งนี้ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะมีระบบสัตว์เลี้ยงอยู่

ทว่าก่อนหน้านี้แม้จะคาดเดาเบาะแสอยู่นาน แต่ก็ยังไม่อาจหาร่องรอย แท้จริงแล้วแมวเมฆหิมะที่คอยตามเขาอยู่ตลอดทั้งวันเหมือนสัตว์เลี้ยง ก็ยังไม่อาจกระตุ้นระบบสัตว์เลี้ยงให้ทำงานขึ้นมาได้ หากเป็นเกมอื่น เขาคงไม่ต้องเสียเวลาค้นหาเปิดระบบสัตว์เลี้ยงด้วยซ้ำ แต่จะมีคำอธิบายบอกจนหมด ไม่ว่าจะเป็นการหาไข่ การจับ การฟักไข่ หรือการสยบสัตว์เลี้ยงก็ตาม

แต่ก็ไม่ได้คาดว่าระบบสัตว์เลี้ยงที่เคยหาทางเปิดการทำงานมาโดยตลอด สุดท้ายจะมาทำงานในช่วงเวลาเช่นนี้ ทั้งยังไม่มีการแจ้งอะไรมาก่อน อยู่ดี ๆ มันก็ปรากฏขึ้นมาซะอย่างนั้น

อู๋ฝานมองสิ่งมีชีวิตตรงหน้าพลางรับรู้ได้ถึงความเชื่อมโยงทางความรู้สึก ราวกับสามารถสื่อสารกันและสั่งการได้โดยใช้เพียงความคิด มันควรจะเป็นระบบสัตว์เลี้ยงที่ถูกพูดถึงเมื่อครู่

‘ถ้ารู้คงเรียกเจ้านี่ออกมาตั้งนานแล้ว’ อู๋ฝานได้แต่คร่ำครวญอยู่ในใจ

สิ่งมีชีวิตที่อู๋ฝานอัญเชิญออกมาตรงหน้าอย่างกะทันหันคือชิงหลีที่ได้รับมาตอนเหตุการณ์ภูเขาเทียนเหลียง

ครั้งนั้นที่แดนลับแห่งภูเขาเทียนเหลียงถล่มลงมา น้ำที่ชิงหลีเคยใช้อาศัยอยู่ถูกสูบหายไปจนหมด อู๋ฝานจึงใช้โอกาสนั้นเข้าสยบมัน และก็เป็นตอนนั้นเองที่เสียงจักรกลของโลกแห่งเกมดังให้ได้ยินที่โลกความเป็นจริง บอกว่าเขาสามารถสยบและรับชิงหลีเป็นสัตว์เลี้ยงได้

ทว่านับตั้งแต่ตอนนั้น ชิงหลีก็อยู่ที่ด้านในกระเป๋าหลังของเขามาโดยตลอด กล่าวคือไม่เคยเรียกมันออกมา จนกระทั่งตอนนี้ที่เจออันตรายใต้น้ำจึงเกิดนึกถึงมันที่ทั้งแข็งแกร่งและว่องไวใต้น้ำขึ้นมาได้ ดังนั้นจึงตัดสินใจอัญเชิญมันออกมา

ตอนที่สยบชิงหลีในโลกความเป็นจริง เสียงจักรกลก็บอกเขาแล้วว่าได้ทำการสยบสัตว์เลี้ยงเสร็จสิ้น แต่ตอนนั้นไม่มีการแจ้งเตือนถึงระบบสัตว์เลี้ยงแต่อย่างใด จนกระทั่งอัญเชิญชิงหลีออกมาในโลกแห่งเกม ระบบสัตว์เลี้ยงจึงทำงาน จึงเป็นคำอธิบายว่าหากอยากใช้ระบบสัตว์เลี้ยงก็ต้องใช้งานที่โลกแห่งเกมเสียก่อน

“โฮก!”

ขณะอู๋ฝานกำลังประหลาดใจที่ระบบสัตว์เลี้ยงทำงานอย่างกะทันหัน อสูรร้ายแห่งห้วงน้ำตรงหน้าก็พุ่งเข้ามาด้วยความดุร้ายอีกครั้งหนึ่งแล้ว ปากของมันอ้ากว้างประหนึ่งสัตว์คำรามที่กำลังพุ่งเข้าหา

แม้อู๋ฝานจะรู้สึกมึนงงไปบ้าง แต่ก็ยังตรวจสอบหน้าต่างค่าสถานะตัวละคร จนได้พบว่าหลังอสูรแห่งห้วงน้ำคำราม พลังชีวิตของเขาก็ลดลงทีละน้อย ขณะเดียวกัน พลังโจมตี พลังป้องกัน และความว่องไว รวมถึงค่าสถานะอื่นทั้งหลายก็เริ่มลดลงด้วยเช่นเดียวกัน

เสียงคำรามแห่งท้องทะเล!

แต่ปัจจุบันเขาไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง เพราะตรงหน้ายังมีชิงหลีอยู่!

เมื่ออสูรร้ายแห่งห้วงน้ำบุกเข้ามาอีกครั้ง อู๋ฝานจึงสั่งให้ชิงหลีปกป้องตัวเอง ชิงหลีที่อยู่หน้าอสูรร้ายแห่งห้วงน้ำที่มีขนาดใหญ่กว่าหลายเท่าตัว มันไม่มีความกลัวเกรงแม้แต่น้อย ทั้งยังเป็นฝ่ายบุกเข้าหาอย่างรวดเร็วในพริบตา

เมื่อเผชิญหน้ากับแรงปะทะของชิงหลี หากอสูรร้ายแห่งห้วงน้ำแสดงสีหน้าได้ดังเช่นมนุษย์ มันคงแสดงความรู้สึกเหยียดหยามออกมา ต่อหน้ามัน เจ้าตัวน้อยนี้ถึงขั้นกล้าโจมตี ช่างไม่รู้จักว่าความตายคืออะไร!

“ตึง!”

หนึ่งสัตว์เลี้ยงและหนึ่งสัตว์ร้ายปะทะกันจนเกิดเป็นคลื่นน้ำ อู๋ฝานที่ดูการต่อสู้อยู่ไม่ไกลต้องพยายามประคองร่างกายเอาไว้

อสูรร้ายแห่งห้วงน้ำราวกับประหลาดใจที่มันไม่อาจช่วงชิงความได้เปรียบ ขณะนี้มันไม่สนใจไยดีอู๋ฝาน แต่เลือกที่จะปะทะกับชิงหลี ส่วนทางด้านชิงหลีก็หาได้กลัวเกรงคู่ต่อสู้ไม่ แม้ขนาดตัวของมันจะเล็กกว่า ทั้งยังมีกำลังด้อยกว่า แต่ความว่องไวของมันคือสิ่งที่เจ้าตัวยักษ์ไม่อาจเทียบ มันสามารถว่ายหลบเลี่ยงพร้อมต่อสู้กับอสูรร้ายแห่งห้วงน้ำได้อย่างไม่ยากเย็น กระทั่งว่าปัจจุบันไม่อาจตัดสินได้แล้วว่าฝ่ายใดจะได้เปรียบกันแน่

‘สมแล้วที่มันสามารถต่อสู้กับมอนสเตอร์อัญเชิญเลเวลสามสิบสามถึงสองตัวได้โดยไม่แพ้ ความสามารถในการต่อสู้ของมันไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ’ อู๋ฝานที่ดูอยู่ต้องประหลาดใจพอสมควร

ก่อนหน้านี้ที่แดนลับแห่งภูเขาเทียนเหลียง อู๋ฝานเคยได้ดูชิงหลีสู้กับมอนสเตอร์อัญเชิญเลเวลสามสิบสามถึงสองตัวโดยเอาชนะได้ด้วยซ้ำมาแล้ว ดังนั้นเขาย่อมทราบว่ามันสามารถต่อสู้ในน้ำได้อย่างเก่งกาจ ขณะนี้เห็นชิงหลีต่อสู้กับบอสมอนสเตอร์เลเวลห้าสิบ การที่มันแหวกว่ายวนเวียนไปมาคอยโจมตีโดยไม่เพลี่ยงพล้ำเช่นนี้ นับว่าทำให้เขาต้องประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

สัตว์เลี้ยงที่รับมาโดยไม่ได้ตั้งใจ คล้ายจะยอดเยี่ยมกว่าที่คิดเอาไว้มาก

หลังอยู่ในน้ำระยะเวลาหนึ่งจนลมหายใจเกือบจะหมด เขาก็ว่ายน้ำขึ้นไปด้านบนเพื่อโผล่ศีรษะขึ้นเหนือน้ำและสูดอากาศเข้าไปในปอด หลังจากนั้นก็ดำลงไปอีกครั้งหนึ่ง

“นายท่าน! นั่นนายท่าน!” ช่วงที่ศีรษะของอู๋ฝานโผล่ขึ้นมาสูดอากาศเหนือน้ำ ลั่วเยวี่ยที่คอยจับตามองผิวน้ำตลอดย่อมตระหนักได้ถึงความเคลื่อนไหว ขณะนี้จึงตะโกนออกมาด้วยความรู้สึกที่ยินดีจนเปี่ยมล้น

ทางด้านอูหย่าก็เห็นเช่นเดียวกัน ในที่สุดความกังวลใจของนางก็ผ่อนคลายลงพร้อมกับเอ่ย “ข้าบอกแล้วว่าเขาไม่เป็นไร ดังนั้นพวกเจ้าอยู่บนฝั่งให้ดี อย่าคิดทำอะไรอื่น”

“ทราบแล้ว!” ทั้งลั่วเยวี่ยและลั่วหยางต่างพยักหน้าตอบรับ

อู๋ฝานดำน้ำอีกครั้งหนึ่ง การต่อสู้ที่ใต้น้ำยังคงดำเนินต่อไป ชิงหลีและอสูรร้ายแห่งห้วงน้ำกำลังผลัดกันโจมตีไปมาอย่างรุนแรง ผิวสีดำหนาของอสูรร้ายแห่งห้วงน้ำที่กระบี่ฟาดฟันใต้น้ำไม่อาจเข้าเนื้อ แต่ชิงหลีกลับสามารถกัดด้วยฟันอันแหลมคมได้ จะเห็นได้ว่าฟันนั้นแหลมคมยิ่งกว่ากระบี่ในมือของอู๋ฝานเสียอีก

แม้ชิงหลีจะทำให้อสูรร้ายแห่งห้วงน้ำบาดเจ็บได้ แต่ก็ไม่คล้ายจะสร้างความเสียหายอะไรได้มากมายนัก อย่างไรมันก็เป็นถึงบอสมอนสเตอร์เลเวลห้าสิบ ความแข็งแกร่งย่อมเลิศล้ำ ชิงหลีที่โจมตีไปมาหลายครั้ง ทว่าร่างของมันกลับปรากฏเพียงบาดแผลถาก ๆ ไปไม่กี่ตำแหน่งเท่านั้น

อู๋ฝานพยายามเข้าไปแทรกแซงช่วยเหลือ ทว่ากระบี่ของเขาไม่อาจสร้างความเสียหายได้ อีกทั้งอสูรร้ายแห่งห้วงน้ำยังไม่แม้แต่จะมองชายหนุ่มที่กลับลงน้ำมาเล่นงานด้วยซ้ำไป

‘เหอะ! คิดว่าข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้งั้นสิ?’ ชายหนุ่มตระหนักว่าตนเองถูกมอนสเตอร์หยามเหยียด ตอนนี้จึงโกรธเคืองขึ้นมา

สถานการณ์เช่นตอนนี้ อู๋ฝานเดาไว้ตั้งแต่ก่อนจะตัดสินใจลงน้ำมาเพียงลำพังแล้ว เขาทราบดีว่าการต่อสู้เอาชีวิตรอดใต้น้ำเป็นเรื่องยากแค่ไหน ไม่ว่าบนบกจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ไร้ค่า แต่เหตุผลที่เขากล้ารับภารกิจฆ่ามันก็เพราะยังมีไพ่ในมือให้ใช้งาน

ป้ายอัญเชิญพาหนะ!

รถหรูที่โลกความเป็นจริงได้แปรเปลี่ยนเป็นป้ายไม้อันหนึ่ง มันคือรูปลักษณ์ดั้งเดิมของป้ายอัญเชิญ เมื่อถือมันอยู่ในมือ เขาก็เริ่มครุ่นคิดอย่างเงียบงันอยู่ในใจ

ยานดำน้ำขนาดเล็กเริ่มปรากฏในห้วงความคิด

ชั่วขณะก่อนจะเข้าไปด้านในยานดำน้ำ อู๋ฝานเปิดหน้าต่างค่าสถานะตัวละครขึ้นมาดูปริมาณค่าประสบการณ์

‘ค่าประสบการณ์ลดลงจริงด้วย’ หลังตรวจสอบเขาจึงพึมพำกับตัวเอง

ก่อนหน้าที่จะใช้ป้ายอัญเชิญเปลี่ยนเป็นยานดำน้ำ ค่าประสบการณ์ของเขาคือเลเวลสิบสามกับอีกเก้าสิบหกเปอร์เซ็นต์ หมายความถึงใกล้จะเลเวลสิบสี่ แต่ผลลัพธ์ที่ได้หลังเรียกยานดำน้ำออกมา ปรากฏว่ามันเปลี่ยนเป็นเลเวลสิบสามกับอีกสิบหกเปอร์เซ็นต์ กล่าวคือค่าประสบการณ์หายไปแปดสิบเปอร์เซ็นต์ในชั่วพริบตา