เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นภรรยาคนโปรดของหัวหน้ากองพัน - บทที่ 2205 ตอนนี้มาถึงเวลาแห่งชีวิตและความตาย

บทที่ 2205 ตอนนี้มาถึงเวลาแห่งชีวิตและความตาย

หลี่ซิงเฉินพูดว่า “พวกคุณมาได้เวลาดีจริง ๆ วันนี้ที่นี่พอดีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของสหรัฐฯ มาเยี่ยม ได้ยินว่าคุณเหมยกุยอยู่ที่นี่ เขายินดีมาก โดยเฉพาะเปลี่ยนกำหนดการเพื่อเตรียมพบกับคุณเหมยกุยด้วย!”

เจียงหว่านและเฉียวเหลียนเฉิงพร้อมคนอื่น ๆ “……”

เสร็จกัน นี่มันฉากเสียหน้าขนาดใหญ่เลย

เฉียวเหลียนเฉิงและพวกเขาไม่รู้ว่าเหมยกุยรู้จักกับสมาชิกสภานิติบัญญัติหรือเปล่า

แต่พวกเขาต้องรู้ดีว่าเจียงหว่านรู้จักหรือไม่รู้จัก

เจียงหว่านก็แค่พลเมืองธรรมดา ก่อนหน้านี้ยังไม่เคยออกนอกประเทศเลยด้วยซ้ำ จะไปรู้จักสมาชิกสภาได้อย่างไร

คนในครอบครัวย่อมรู้เรื่องของตัวเอง

เฉียวเหลียนเฉิงกับไห่จิ่งยืนอยู่ข้างหลังเจียงหว่าน

วันนี้มาในฐานะบอดี้การ์ด จึงแยกยืนอยู่ทางซ้ายและขวา

เมื่อหลี่ซิงเฉินพูดประโยคนี้จบ หัวใจของทั้งสองคนก็บีบรัดอย่างแสนสาหัส แต่บนใบหน้ายังต้องแสดงสีหน้าเฉยเมยสงบเสงี่ยม

ทว่า ในที่ที่คนอื่นมองไม่เห็น ไห่จิ่งแอบทำภาษามือให้เฉียวเหลียนเฉิงอย่างแนบเนียน

เฉียวเหลียนเฉิงเห็นแล้วก็ตอบกลับด้วยภาษามือเช่นกัน!

คนทั้งสองบรรลุข้อตกลงกันในทันที

รอเดี๋ยวถ้าจริง ๆ ไม่ไหวจะต่อกรกับพวกเขา

ถ้าจำเป็นจริง ๆ ก็จะสู้กับพวกเขาตรง ๆ เฉียวเหลียนเฉิงถนัดการจู่โจมสังหาร ดังนั้นจะเข้าจับหลี่ซิงเฉินเป็นตัวประกันในทันที ส่วนไห่จิ่งจะคุ้มกันเจียงหว่านให้หลบหนี

ก่อนเข้าร่วมงานเลี้ยง เฉียวเหลียนเฉิงและคนอื่น ๆ ได้วางแผนไว้หลายแผนแล้ว

หนึ่งในแผนนั้นก็คือ หากการเจรจาไม่ลงรอยและเกิดการแตกหัก พวกเขาจะถอนตัวและหลบหนีได้อย่างไร!

แม้ว่าเหล่าสิบสองนักษัตรจะไม่ได้โผล่หน้าออกมาเท่าไหร่ แต่จริง ๆ แล้วได้เตรียมพร้อมรับมือไว้แล้ว

หากไม่ได้ผลก็คงต้องต่อสู้กันจริงจัง

แม้พวกเขาจะรู้ดีว่าการทำเช่นนั้นอาจไม่มีโอกาสหนีออกไปได้ และผลลัพธ์สุดท้ายน่าจะต้องตายอยู่ที่นี่

แต่ถ้าไม่ลองสักครั้ง ก็คงไม่สบายใจ

พวกเขายังมีไพ่ตายอีกใบ นั่นคือ นักล่าเมือง

กลุ่มนักล่าเมืองในเมืองนี้ได้ก่อตั้งเป็นพันธมิตรแล้ว ภายใต้การช่วยเหลือซึ่งกันและกันของพันธมิตรนี้ มีหลายสถานที่ในเมืองที่สามารถใช้เป็นจุดหลบภัยชั่วคราวได้

แม้แต่ตำรวจก็หาไม่เจอ แต่ที่นั่นจำเป็นต้องจ่ายเงิน!

นี่ก็เป็นสิ่งที่คงหลิงบอกพวกเขาไว้ ดังนั้นด้วยการรับประกันข้อนี้ เจียงหว่านและเฉียวเหลียนเฉิงยังมีกำลังที่จะต่อสู้ได้

แน่นอนว่านี่คือเส้นทางที่จะเดินได้เฉพาะเมื่อไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ๆ เพราะถ้าเป็นไปได้ก็คงไม่เลือกทางนี้

หัวใจของทั้งสามคนเต้นระรัว ขณะที่ฮันอิงและหลี่เฉิงเซ่อ กลับดูอยากรู้อยากเห็น

พวกเขาก็อยากรู้มากว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนไหนมา

เหมยกุยมีความสัมพันธ์กับพวกเขาอย่างไร?

ตอนนี้เจียงหว่านกลับสงบลงมาแล้ว

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ท่าทางและกิริยาต่าง ๆ ดูสง่างามก่อนจะถามว่า “ไม่ทราบว่าเป็นสมาชิกสภาท่านไหน เพราะที่อเมริกันมีสมาชิกสภาหลายร้อยคน”

หลี่ซิงเฉินรีบพูดว่า “คือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไอเรล”

เจียงหว่านยิ้มเบา ๆ “น่าเสียดายจริง ๆ ฉันไม่มีความจำเกี่ยวกับท่านนี้เลย ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยมีโอกาสได้รู้จักกัน”

“ไม่เป็นไรหรอก ที่ได้เจอกันที่นี่ก็ถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญ”

“ที่มีโอกาสได้รู้จักกับท่านสมาชิกสภาอีกคนหนึ่ง แล้วได้คุยกันก็ดีนะ”

หลี่ซิงเฉินได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างจนดั่งดอกไม้บาน

ต่อมาบรรยากาศก็เปลี่ยนไป เขาเสนอความต้องการว่า “ฉันอยากเชิญคุณเหมยกุยมาช่วยให้คำแนะนำที่เครือเจ็ดดาวของฉันหน่อย”

หลี่ซิงเฉินพูดว่า “พวกเราอยากจะลงทุนในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีชั้นสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ที่เรามีความชื่นชอบเป็นพิเศษ”

“กลุ่มธุรกิจของเราได้ลงทุนความพยายามอย่างมากและใช้เงินจำนวนมากในการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์”

“จากที่ฉันทราบมา คุณเหมยกุยได้เปิดโรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งหนึ่งในเมืองอันเฉิงและนำเข้าอุปกรณ์จำนวนมากจากสหรัฐอเมริกัน”

“อุปกรณ์เหล่านี้ส่วนใหญ่ใช้ในการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ได้ยินมาว่าคุณต้องการผลิตนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์ ไม่ทราบว่าคุณจะสามารถแบ่งปันเทคโนโลยีของคุณกับเราได้หรือไม่”

“แน่นอนว่าเราจะไม่เอาไปเปล่า ๆ เราสามารถให้ผลตอบแทนแก่คุณได้”

เจียงหว่านยิ้มบาง ๆ และมองไปที่หลี่ซิงเฉินด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนเห็นทะลุทุกอย่างแล้วพูดว่า

“คุณต้องทราบว่าในอเมริกัน เทคโนโลยีทั้งหมดต้องมีสิทธิบัตร”

“โรงงานของเราได้ยื่นขอสิทธิบัตรแล้ว มีสิทธิบัตรนี้ หากที่อื่นต้องการใช้ก็ต้องจ่ายเงิน”

“นอกจากค่าธรรมเนียมการใช้สิทธิบัตรแล้ว ส่วนเพิ่มเติมนั่นแหละคือส่วนแบ่ง”

สีหน้าของหลี่ซิงเฉินดูไม่ค่อยดีนัก เจียงหว่านมองเห็นชัดเจนว่าเนื้อบนใบหน้าเขากระตุกเล็กน้อย

เธอไม่สนใจเลย พูดต่อไปว่า “จะสามารถได้ความร่วมมือตามเจตนานี้หรือไม่ ยังต้องดูว่าความจริงใจของคุณหลี่มีมากน้อยแค่ไหน!”

“ถ้ามีกำไรให้ทำ ฉันย่อมยินดีตกลง ไม่มีใครอยากเป็นศัตรูกับเงิน”

“ยังไงซะ ข้างหลังฉันยังมีสมาชิกสภาหลายคนรอแบ่งเงินอยู่เลย แต่ถ้าคุณให้น้อยเกินไป พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องร่วมมือกับคุณเลย”

รอยยิ้มของหลี่ซิงเฉินแข็งทื่อลง กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขากระตุกไปตาม ๆ กัน

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจมาก แต่ก็ไม่กล้าระเบิดอารมณ์!

จริง ๆ แล้วเขาไม่ได้คิดจะเอาแบบฟรี ๆ เพียงแต่อยากลองดูว่าจะต่อรองราคาให้ถูกลงได้ไหม ถ้าราคาตลาดค่าลิขสิทธิ์สิทธิบัตรต่อปีคือ 1 ล้านหยวน เขาก็หวังว่าจะสามารถซื้อมาได้ในราคา 500,000 หยวน

เพราะในความคิดของเขาตระกูลเจ็ดดาวก็ได้สละที่ดินแปลงหนึ่งให้เหมยกุยแล้ว

ที่ดินแปลงนี้แม้จะถือเป็นการลงทุน แต่ก็ต้องมีผลประโยชน์บ้างสิ คงไม่ใช่ว่าจะให้ที่ไปฟรี ๆ แล้วยังเอาเงินไม่ได้อีกใช่ไหม

เจียงหว่านมองทะลุความคิดของเขา จึงไม่ให้โอกาสเขาเลย

หลังจากปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา บรรยากาศระหว่างทั้งสองฝ่ายก็ตึงเครียดลง

ขณะนั้นเอง มีคนมารายงานจากข้างนอกว่า “มีชาวอเมริกันคนหนึ่งมา บอกว่าเขาชื่อ ไอเรล”

หลี่ซิงเฉินได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นยืนเดินออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว ขณะเดินก็พูดไปว่า “คุณไอเรลมาแล้ว พวกเราไปต้อนรับกันเถอะ!”

เจียงหว่านกลับไม่ขยับเขยื้อน

เจียงหว่านไม่ได้เคลื่อนไหว เฉียวเหลียนเฉิงและไห่จิ่งที่อยู่ข้างหลังเธอทั้งสองคนก็ไม่ได้ขยับเช่นกัน ทั้งสามคนยังคงอยู่ที่เดิม ทำในสิ่งที่ควรทำต่อไป

หลี่ซิงเฉินเดินมาถึงประตูหันกลับมามองอีกครั้ง เห็นว่าเจียงหว่านไม่ได้ออกมาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก

พูดให้จริงจังแล้ว ภูมิหลังที่เจียงหว่านสะท้อนออกมาในตอนนี้ไม่ได้แตกต่างจากสมาชิกสภานี้มากนัก อย่างน้อยหลี่ซิงเฉินตอนนี้ก็ไม่กล้าไปยุ่งเกี่ยว

เขาเลยออกไปต้อนรับคนเดียว ผ่านไปประมาณสิบกว่านาที หลี่ซิงเฉินพาไอเรลเข้ามา

ไอเรลเป็นชายผิวขาวอายุสี่สิบกว่าปี

รูปร่างสูงใหญ่ เมื่อเขาเดินเข้ามาก็เห็นทันทีว่าเจียงหว่านนั่งอยู่บนโซฟาไขว้ขา ท่าทางสง่างาม มือถือแก้วไวน์แดงอยู่

ดวงตาของเขาสว่างวาบขึ้น เจียงหว่านตอนนี้มีรูปร่างที่ดี บุคลิกภาพก็ดีมาก

ใบหน้ายังคงเป็นของเหมยกุย ซึ่งเธอเป็นคนสวยมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

ดังนั้น แม้ว่าเหมยกุยจะอายุสี่สิบกว่าแล้ว ก็ยังคงทำให้คนตาสว่างได้

ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ได้ทำให้หลี่เฉิงเซ่อหลงใหลจนหัวปั่นป่วนได้หรอ

หลี่ซิงเฉินเดินมาแนะนำกัน เจียงหว่านเห็นคนมาแล้ว ก็ไม่สามารถนั่งอยู่ได้

จึงลุกขึ้นยืนทักทาย

หลังจากทักทายกันเสร็จ ก็นั่งลง

ไอเรลมองดูเจียงหว่านแล้วพูดว่า “ได้ยินว่าคุณเหมยกุยมีความร่วมมือกับสมาชิกสภา ไม่ทราบว่าคุณร่วมมือกับสมาชิกสภาคนไหนครับ”

ขณะนี้ฝ่ามือของเจียงหว่านเต็มไปด้วยเหงื่อ เธอควรจะตอบอย่างไร

อาจจะพูดได้ว่า คำตอบประโยคนี้ของเธอจะเป็นตัวกำหนดชีวิตและความตายของพวกเขาทั้งหมด