เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นภรรยาคนโปรดของหัวหน้ากองพัน - บทที่ 2202 ความจริงใจที่ต้องการแต่งงาน

ตอนที่ 2202 ความจริงใจที่ต้องการแต่งงาน

ประโยคสุดท้ายนี้เหมือนดาบที่แทงทะลุหัวใจฮันอิง

ฮันอิงคิดว่าการที่เธอมีเงินกว่าร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐอยู่ในมือเป็นไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุด ใครก็ตามที่ได้ยินจะต้องอยากได้เงินในมือของเธอ

แต่เธอไม่คิดเลยว่าเจียงหว่านจะบอกว่าไม่สนใจ

เวลาผ่านไปทีละวินาที ทีละนาที ขณะนี้เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงก่อนจะถึงงานเลี้ยงในตอนเย็น

ปัญหาคือทั้งสองฝ่ายยังไม่สามารถบรรลุข้อตกลงร่วมกันได้ การเจรจาเกือบจะถึงจุดแตกหักแล้ว

เจียงหว่านยืนขึ้นในเวลานี้และพูดกับฮันอิงว่า “พอแล้ว คุณวางใจได้ เราบอกแล้วว่าจะไม่ฆ่าคุณก็คือไม่ฆ่าคุณจริง ๆ ”

“แต่ช่วงนี้คุณจะต้องทนลำบากอยู่ที่นี่สักหน่อย”

เธอพูดไปพร้อมกับเดินเข้าหาฮันอิง เตรียมที่จะมัดตัวฮันอิง แล้วขังเธอไว้ในห้องใต้ดิน

สำหรับพวกเขาแล้ว การที่ฮันอิงหายตัวไปในตอนนี้ถือเป็นผลลัพธ์ที่ปลอดภัยที่สุด

ฮันอิงเห็นสถานการณ์ก็รู้ว่าตัวเองคงไม่มีทางรอดดีแน่ รีบโบกมือพูดว่า

“ฉันทำอะไรให้พวกคุณได้เยอะมาก ฉันรู้ว่าพวกคุณเป็นคนของประเทศหัว รู้ด้วยว่าพวกคุณต้องการอะไร ทุกสิ่งที่พวกคุณต้องการ ฉันสามารถทำให้สำเร็จได้ทั้งหมด”

“ขอแค่พวกคุณเว้นทางรอดไว้ให้ฉันสักทางเดียว”

ในการทำข้อตกลงครั้งนี้ เดิมทีเธอตั้งใจจะเจรจากับอีกฝ่ายอย่างเท่าเทียมกัน หรือจะว่าเธออยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่าก็ได้

ตราบใดที่อีกฝ่ายเสนอข้อเรียกร้อง เธอจะใช้ผลประโยชน์น้อยที่สุดมาแลกเปลี่ยน อย่างน้อยในมุมมองของเธอแล้ว คนประเทศหัวค่อนข้างจะซื่อและโง่เขลากว่าสักหน่อย

ไม่มีความคิดเจ้าเล่ห์มากนัก และแน่นอนว่าจะถูกเธอควบคุมได้อย่างง่ายดาย

แต่เธอไม่คิดเลยว่า เจียงหว่านคนนี้จะไม่ยอมเล่นตามกฎเลย

ฮันอิงตะโกนด้วยความกระวนกระวายใจ แต่เจียงหว่านก็ยังคงไม่สนใจ

เดินไปข้างหน้าสองสามก้าวจับแขนของเธอ และต้องการใช้เชือกมัดเธอ

ฮันอิงเห็นว่าเธอเริ่มจริงจังแล้ว ในที่สุดก็ทนไม่ไหวตะโกนออกมาว่า

“ฉันจะบอกความจริงกับพวกคุณ จริง ๆ แล้วประเทศเอชของเราไม่ได้ตั้งใจจะกำหนดเป้าหมายไปที่พวกคุณโดยตรง นี่คือข้อเรียกร้องที่ฐานทัพสหรัฐเสนอมา”

“ในการทดสอบทายาทของตระกูลเจ็ดดาวมีหลายข้อที่อยู่ในประเทศหัว ก็คือให้พวกเราไปทำหน้าที่เป็นสายลับขโมยข่าวกรองกลับมา”

“ฉันยังรู้ว่าบุคลากรวิจัยหลายคนที่เอามาจากประเทศหัวอยู่ที่ไหน และยังมีรายชื่อบุคลากรวิจัยที่ทางฐานทัพสหรัฐเพิ่งส่งมา และต้องการตัว”

การตะโกนของฮันอิงทำให้การกระทำของเจียงหว่านหยุดชะงักลง

เธอไม่คิดว่าผู้จัดการใหญ่คนนี้ที่อยู่ข้างกายของรัชทายาทจะรู้ความลับมากมายขนาดนี้

คิดดูแล้วก็จริง แม้ว่าเธอจะมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการใหญ่ แต่จริง ๆ แล้วคุณชายใหญ่หลี่กลับถือว่าเธอเป็นสหายสนิท

ถือว่าเธอเป็นเหมือนน้องสาวคนหนึ่งที่เก็บไว้ข้างกาย

เธอจึงสามารถเข้าถึงความลับภายในแกนกลางของตระกูลเจ็ดดาวได้

ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว ก็ย่อมมีอะไรให้คุยกันได้แน่นอน

เจียงหว่านเริ่มสนใจขึ้นมา หันหัวเดินไปนั่งตรงข้ามกับฮันอิง ยิ้มอย่างเบิกบานมองเธอแล้วพูดว่า

“ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็เล่ามาให้หมดสิ”

“แน่นอนว่าพูดเฉย ๆ ไม่ได้ คุณต้องรอสักครู่”

พูดจบเจียงหว่านก็เดินไปที่ห้องทำงาน หยิบเฮลิคอปเตอร์ไม้ไผ่กับเครื่องบันทึกภาพออกมา แล้วนำมาวางไว้ที่ห้องนั่งเล่นทั้งหมด

ฮันอิงไม่เคยเห็นของพวกนี้มาก่อน ไม่รู้ว่าของพวกนี้ใช้ทำอะไร

เจียงหว่านไม่ได้ตั้งใจจะอธิบายให้เธอฟัง รอจนติดตั้งอุปกรณ์เรียบร้อยแล้ว เธอก็นั่งตรงข้ามกับฮันอิงเริ่มสอบถามขึ้นมา โดยถามอย่างละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่ฮันอิงเพิ่งพูดไปเมื่อสักครู่

เจียงหว่านเห็นว่าเธอพูดไปแล้ว ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังอีก หากต้องการความร่วมมือก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาบ้าง มิฉะนั้นคนอื่นจะยอมร่วมมือกับเธอได้อย่างไร

ประเด็นนี้เธอเข้าใจดีอยู่แล้ว

ดังนั้นเธอจึงได้อธิบายรายละเอียดที่พูดไปก่อนหน้านี้อีกครั้ง

เจียงหว่านตั้งคำถามเพิ่มอีกหลายข้อ หลังจากสนทนากันเสร็จสิ้นก็ผ่านไปยี่สิบนาทีแล้ว ขณะนี้เหลือเวลาอีกสี่สิบนาทีก่อนจะถึงงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยอันตราย

ส่วนความลับของตระกูลเจ็ดดาว เจียงหว่านเองก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเปิดเผยทุกอย่าง

อย่างไรก็ตาม ส่วนที่พูดออกมานั้นเกี่ยวข้องกับประเทศหัว

และก็เป็นสิ่งที่เจียงหว่านอยากรู้

เมื่อเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว

ฮันอิงพูดว่า “พวกเรามาคุยเรื่องข้อตกลงกันต่อในวันอื่นได้ไหม ตอนนี้ถึงเวลาไปงานเลี้ยงแล้ว”

“คุณวางใจได้ คุณปล่อยไปแล้ว ฉันจะไม่พูดเรื่องนี้เด็ดขาด”

เจียงหว่านดีดนิ้วพลางยิ้มบาง ๆ

เฉียวเหลียนเฉิงเดินไปถอดแผ่นดิสก์ออกจากกล้องวงจรปิด เพราะตอนนี้แฟลชไดรฟ์และฮาร์ดดิสก์ความจุสูงยังไม่ได้วางจำหน่ายในตลาด

ดังนั้นเฉียวเหลียนเฉิงและคนอื่น ๆ จึงต้องใช้แผ่นดิสก์เพื่อบันทึกข้อมูล

แต่เนื่องจากความจุของแผ่นดิสก์มีขนาดเล็กมาก เวลาที่สามารถบันทึกได้จึงสั้นมาก จึงต้องใช้แผ่นดิสก์จำนวนมากสลับเปลี่ยนกันอยู่ตลอดเวลา นี่คือข้อบกพร่องของเครื่องบันทึกภาพในปัจจุบัน

แม้แต่เจียงหว่านและเฉียวเหลียนเฉิงก็ช่วยอะไรไม่ได้เช่นกัน

สภาพแวดล้อมและฮาร์ดแวร์โดยรอบยังไม่ได้รับการพัฒนาขึ้นไป แม้พวกเขาจะมีเทคโนโลยีที่ดีเพียงใดก็ตาม

ฮันอิงยังงงงวยอยู่ ไม่เข้าใจว่าเจียงหว่านหมายความว่าอย่างไร

แต่ไม่นานสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เพราะเมื่อใส่แผ่นดิสก์เข้าไปในคอมพิวเตอร์ ภาพของห้องรับแขกเมื่อครู่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

และยังปรากฏฉากที่ฮันอิงพูดเรื่องเหล่านั้นด้วย

ภาพชัดเจนมาก เสียงพูดก็ชัดเจน

ใบหน้าของฮันอิงซีดลง เธอมองไปที่เจียงหว่านด้วยความตกใจกลัว และเข้าใจทันที

ชี้นิ้วที่กำลังสั่นไปที่คอมพิวเตอร์แล้วพูดว่า “คุณไม่ได้จะใช้สิ่งนี้มาขู่ฉันใช่ไหม”

เจียงหว่านเลิกคิ้วขึ้น

เอียงหัวไปทางเธอส่งยิ้มอย่างซุกซน “นั่นก็ขึ้นอยู่กับความจริงใจของคุณแล้ว ถ้าคุณจริงใจที่จะร่วมมือกับฉันและไม่ทรยศพวกเรา สิ่งเหล่านี้ก็จะไม่ถูกเปิดเผยออกไป”

สีหน้าบนใบหน้าของฮันอิงแข็งทื่อไปชั่วขณะ

เจียงหว่านยิ้มพูดว่า “เมื่อครู่นี้ฉันส่งสิ่งเหล่านี้เข้าคอมพิวเตอร์แล้ว และส่งขึ้นเน็ตภายนอกด้วย”

“มอบให้คนของประเทศหัวแล้ว”

“ถ้าคืนนี้ฉันไม่กลับไป ไม่ส่งอีเมลไปให้ทางนั้น พวกเขาจะรีบส่งสิ่งเหล่านี้ไปให้บุคคลสำคัญของตระกูลเจ็ดดาวทันที โดยเฉพาะหลี่ซิงเฉินและเหล่าคุณชายที่ยังมีชีวิตอยู่”

“ถึงตอนนั้นเธอคิดว่าคนอย่างเธอจะยังมีทางรอดอยู่ไหม? เพราะเธอตอนนี้เป็นคนทรยศต่อตระกูลเจ็ดดาว!”

สีหน้าของฮันอิงแย่ลงกว่าเดิม เธอเหลือบมองใบหน้าของคนทั้งสามตรงหน้าด้วยสายตาขอความช่วยเหลือไปทางไห่จิ่ง

ไห่จิงไม่ได้แม้แต่จะมองเธอสักนิด หันสายตาไปทางอื่น

ฮันอิงในขณะนี้รู้สึกเสียใจจริง ๆ

ที่จริงเธออยากจะทำธุรกรรมกับประเทศหัวจริง ๆ

ถ้าเป็นเมื่อสองสามวันก่อน เธอคงดูถูกเรื่องนี้อย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ต่างออกไป เธอเข้าใจดีว่าหลังจากที่ครอบครัวของคุณชายใหญ่ทั้งครอบครัวตายไปแล้ว เธอก็ไม่มีผู้อุปถัมภ์อีกต่อไป หลายปีที่ผ่านมา เธอได้ทำให้คนทั้งภายในและภายนอกตระกูลไม่พอใจไม่น้อย

เธอจึงอยากจะเก็บเส้นทางสำรองไว้ให้ตัวเอง แต่ไม่คิดว่าเส้นทางสำรองนี้ก็เต็มไปด้วยหนามแหลมคม

ฮันอิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ท้ายที่สุดก็ต้องยอมแพ้ว่า “พวกคุณชนะแล้ว”

เจียงหว่านยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เห็นว่าเวลาใกล้พอดีแล้ว จึงส่งสายตาให้เฉียวเหลียนเฉิง

เฉียวเหลียนเฉิงพยักหน้าไปจัดการเรื่องทางด้านคอมพิวเตอร์

เจียงหว่านดึงฮันอิงไปอยู่ด้านข้าง แล้วถามว่า “หลี่ซิงเฉินวางแผนอะไรไว้ในงานเลี้ยงนั่นบ้าง บอกมาให้หมด!”

ฮันอิงตอบว่า “เขาไม่รู้เรื่องตัวตนของพวกคุณหรอก”

“แม้แต่ฉันเองก็ไม่สามารถสืบค้นหาเบาะแสที่มีประโยชน์อะไรได้เลย เพียงแค่สัญชาตญาณของผู้หญิง ทำให้ฉันรู้สึกว่าพวกคุณมีปัญหา”

“ฉันแค่คาดเดาไปเองเท่านั้น”