ช้าก่อนคุณป๋อ! ครั้งนี้ขอเป็นรักสุดท้าย - ตอนที่ 661 ศักยภาพ / ตอนที่ 662 เกล็ดหิมะรุ่งอรุณ

ตอนที่ 661 ศักยภาพ / ตอนที่ 662 เกล็ดหิมะรุ่งอรุณ
ตอนที่ 661 ศักยภาพ

ผู้เข้าแข่งขันข้างๆ เธอ เมื่อเห็นว่าเธอทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว สมาธิก็เผลอหลุดไปอยู่บนตัวเธอโดยไม่รู้ตัว

“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ”

“ดูท่าทางมั่นใจมากเลยนะ”

“เธอคือ Rosanna ใช่ไหม ครั้งที่แล้วเข้าแข่งขันรอบแรกก็ได้คะแนนเป็นอันดับที่สี่”

“ใช่ คือเธอนั่นแหละ ดูแล้วท่าทางความสามารถสูงมาก”

เฉินฝานซิงได้ยินดังนั้นเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากเบาๆ แต่กลับไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา

แน่นอนว่าเธอรู้ว่าดีว่าเฉินเชียนโหรวอยากรีบทำตามแผนการของเธอให้เสร็จสรรพ เพียงแต่ ต้องแสดงออกชัดเจนขนาดนี้เลยหรือ

เธอหยุดคิดเรื่องเฉินเชียนโหรวอยู่เพียงไม่กี่วินาที จากนั้นก็ตั้งใจทุ่มเทกับอยู่กับผลงานของตัวเองต่อไป

เอเลนที่นั่งอยู่ที่คณะกรรมการ เมื่อได้เห็นท่าทางที่ทั้งมั่นใจและเย่อหยิ่งของเฉินเชียนโหรวก็ขมวดคิ้วมุ่นในทันที

โดยเฉพาะตอนที่ใบหน้าขาวเนียนงดงามนั้นของเธอเผยรอยยิ้มบริสุทธิ์ไร้เดียงสาออกมา เขาก็ยิ่งรังเกียจกว่าเดิม

ผู้หญิงประเภทนี้ ภายนอกดูอ่อนโยน แต่ในใจสกปรก ใช้รูปร่างภายนอกเรียกคะแนนความเห็นใจจากทุกคน เพื่อหลอกลวงตบตาคนอื่นๆ

นี่มันพวกต้มตุ๋นดีๆ นี่เอง

หากไม่ได้เดาออกว่าพี่สาวคนนั้นของเธอตั้งใจจะพิสูจน์อะไรบางอย่างในรอบการแข่งขันระดับนานาชาติ เขาตัดสิทธิ์เธอตั้งแต่รอบประเทศไปแต่แรกแล้ว

คนที่จิตใจสกปรกแบบนี้ แม้แต่รอบคัดเลือกก็ไม่คู่ควรด้วยซ้ำ

เฉินเชียนโหรวเดินมาหยุดตรงหน้าที่นั่งคณะกรรมการ มีกรรมการคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมา

“ชื่ออะไร”

“Rosanna”

เอเลนกลอกตามองบนใส่ทันที

ไม่รู้จักถ่อมตัวเลยสักนิด

นี่กลัวว่าคนอื่นไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครหรืออย่างไร

น่ารำคาญ

น่ารำคาญที่สุด

ความประทับใจแรกเป็นสิ่งที่สำคัญมาก พอเริ่มไม่ชอบขี้หน้าใครแล้ว จะให้กลับมาชอบอีกครั้งนั้นเป็นสิ่งที่ยากมาก

เมื่อได้ยินชื่อ Rosanna กรรมการแต่ละคนก็พลิกหาสูตรของเธอ

ในขณะที่ได้เห็นสูตรนั้น ดวงตาของทุกคนก็ฉายประกายอย่างกะทันหัน

นี่คือ…

แม้แต่เอเลนเองก็ตะลึงไปตามกัน พลันเงยหน้าขึ้นมามองเฉินเชียนโหรวอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

“นี่เธอเป็นคนออกแบบเองจริงๆ เหรอ”

มือที่จับขวดน้ำหอมไว้ออกแรงกำแน่นขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ชะงักไปเพียงแค่แวบเดียว เธอก็รีบตอบออกมาเสียงดังฟังชัด

“แน่นอน”

เอเลนเม้มริมฝีปากพลางขมวดคิ้วแน่น พลางมองดูสูตรน้ำหอมของเฉินเชียนโหรวที่อยู่ในมือด้วยท่าทางไม่อยากยอมรับ

ในรอบคัดเลือกยังขโมยสูตรของคนอื่นอยู่เลย เขาปักใจเชื่อแล้วว่าในรอบตัดสินไม่มีทางนำสูตรที่จะทำให้ผู้คนตกตะลึงออกมาได้แน่

แต่ผลปรากฏว่าเธอกลับมาพร้อมกับสูตรที่ทำให้ใครๆ ก็หาจุดบกพร่องไม่ได้เลย

ความแตกต่างกันอย่างชัดเจนขนาดนี้ เป็นฝีมือของเธอเองจริงๆ เหรอ

เขาไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย

แต่เขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรเลย

เดิมทีที่เขาสนับสนุนให้มีการแข่งขันรอบคัดเลือกขึ้นมา ก็เพื่อจะกวาดเอาคนที่ทำเหมือนมีความสามารถแต่ไร้ศักยภาพที่แท้จริงออกไป

แต่ตอนนี้ ผู้หญิงคนนี้ยืนอยู่ตรงหน้า ก็อธิบายได้แล้วหรือว่าเธอมีศักยภาพจริงๆ

เขาทำท่างอมือเล็กน้อยเพื่อแสดงออกว่าให้เฉินเชียนโหรวส่งน้ำหอมมา

เฉินเชียนโหรวยิ้มร่าก่อนจะส่งน้ำหอมให้เขา

เหล่าคณะกรรมการแต่ละคนต่างก็หยดน้ำหอมลงบนกระดาษเทสเตอร์แล้วตั้งใจดมด้วยสีหน้าจริงจัง

กลิ่นหอมสดชื่นลอยเข้ามาในพริบตา ราวกับกลิ่นอายเย็นยะเยือกของหน้าหนาวพัดโถมเข้าสู่หน้าร้อนก็ไม่ปาน

ความแตกต่างที่สุดขั้วแบบนั้นทำให้คนรู้สึกสดชื่นมีชีวิตชีวา ส่วนกลิ่นที่ตามมาเป็นกลิ่นหอมละมุนแผ่ซ่าน

เมื่อลองดมต่ออีกครั้ง มิดเดิลโน้ต กลิ่นเย็นสดชื่นที่ปะทะเข้ามาชั่วครู่ก่อนหน้านี้ค่อยๆ กระจายหายไป เหลือเพียงกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่สดชื่น พลิ้วไหวอ่อนโยนราวกับดอกไม้ดอกแรกแย้มผลิบานในวันฤดูใบไม้ผลิ

หลังจากนั้นกลิ่นเบสโน้ต กลิ่นเย็นสดชื่นของท็อปโน้ตระเหยหายไปโดยสิ้นเชิง แต่กลับแทนที่ด้วยความอบอุ่นที่กำลังดี ทำให้คนรู้สึกสบายใจ แสงแดดสว่างสดใสและมีลมโชยพัดมาแผ่วเบา หิมะที่หนาวเหน็บละลายหายไป สายน้ำหลั่งไหล ดอกไม้บานสะพรั่ง

ภาพคู่รักกิ่งทองใบหยกอยู่แนบชิดแอบอิงอยู่ท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้ที่สงบแสนหวาน

ความรู้สึกที่เรียบง่ายไร้ซึ่งความยุ่งยากซับซ้อน หนึ่งอ้อมกอด หนึ่งที่พักพิง หนึ่งความอบอุ่น

ตอนที่ 662 เกล็ดหิมะรุ่งอรุณ

ความรู้สึกที่เรียบง่ายไร้ซึ่งความยุ่งยากซับซ้อน หนึ่งอ้อมกอด หนึ่งที่พักพิง หนึ่งความอบอุ่น

ในโลกความเป็นจริงที่ถูกแต่งแต้มจนฟุ้งเฟ้อ ความรู้สึกที่เรียบง่ายและบริสุทธิ์แบบนี้พบได้ไม่ง่ายแล้ว

ไม่เรียกร้องความรู้สึกที่ร้อนแรงดั่งวันเวลาในหน้าร้อน ขอเพียงแค่ความอบอุ่นอย่างเรียบง่ายหลังจากหิมะที่หนาวเหน็บพ้นผ่าน

ความรู้สึกแบบนี้ยั่งยืนยาวนาน ทำให้รู้สึกซาบซึ้งใจได้จริงๆ

คณะกรรมการแต่ละคนพากันพยักหน้าไม่หยุด สีหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

เอเลนมองดูเฉินเชียนโหรวด้วยสีหน้าซับซ้อน ภายในใจไม่อยากจะยอมรับ

ผลงานชิ้นนี้ สมบูรณ์แบบจริงๆ

เขาหันไปมองที่เฉินฝานซิงที่อยู่บนเวทีอีกครั้ง ขณะนั้นเอง เฉินฝานซิงกำลังมองมาทางนี้พอดี

ใบหน้านั้นนิ่งเฉยและเด็ดเดี่ยว รอยยิ้มจางๆ ไม่ได้ดูสูญเสียความมั่นใจของเธอทำให้เอเลนโล่งใจลงไปได้บ้าง

ดูท่าทาง ปีนี้ไม่แน่ว่าเธออาจจะมีเซอร์ไพรส์อะไรมาให้อีกก็ได้

ภายในใจรู้สึกหนักแน่นขึ้นมาไม่น้อย ช่างเถอะ ให้ผลงานเป็นตัวตัดสินทั้งหมดเองแล้วกัน

“ธีมของผลงานของเธอคืออะไร” เอเลนเอ่ยถาม

เฉินเชียนโหรวนึกถึง “หิมะยามเช้า” ที่เฉินฝานซิงพูดถึงเมื่อสองคืนก่อน ดวงตาก็เปล่งประกาย มุมปากยกขึ้นอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง หลังจากนั้นก็เอ่ยปากพูดเบาๆ

“เกล็ดหิมะรุ่งอรุณ”

เธอหันไปยืนด้านข้าง ระหว่างที่พูดชื่อธีมผลงานออกมาก็หันไปทางเฉินฝานซิงแล้วยิ้มอย่างได้ใจและท้าทาย

เธออยากจะให้เฉินฝานซิงรู้ว่าเธอจงใจ

ธีมผลงานที่เฉินฝานซิงต้องการใช้ เธอใช้มันแล้ว

ส่วนเรื่องที่ว่าเฉินฝานซิงจะทำอย่างไรต่อไป

เหอะ…

เธอจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเฉินฝานซิงจะทำอย่างไร

ผลงานแบบเดียวกัน เธอออกตัวแสดงความเป็นเจ้าของก่อน

ถึงเวลานั้น เฉินฝานซิงคนที่ซึ่งมีประวัติเคยลอกผลงานมาก่อน ต่อให้มีปากทั่วทั้งตัว จะมีใครเชื่อเธออีก

ไม่ไกลออกไปนัก สายตาของเฉินเชียนโหรวสบเข้ากับสายตาของเฉินฝานซิง

ทว่าเฉินฝานซิงกลับเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้น สีหน้านิ่งเรียบ มุมปากยกโค้งขึ้นเล็กน้อยจนยากที่จะสังเกตเห็น

รอยยิ้มจางๆ ในแววตากลับทำให้เฉินเชียนโหรวที่ตอนนี้มีสีหน้าได้ใจเป็นกังวลขึ้นมาเล็กน้อย

รวบรวมสติมองกลับไปอีกครั้ง สีหน้าของเฉินฝานซิงก็กลับมาเป็นใบหน้านิ่งเฉยเหมือนช่วงเวลาปกติที่ผ่านๆ มา

เธอมองเธออย่างนิ่งเฉยปราดหนึ่ง จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาทำผลงานของตัวเองต่อ

ราวกับว่าสิ่งที่เฉินเชียนโหรวมองเห็นเมื่อครู่ล้วนแต่เป็นเพราะเธอตาลายไปเอง

เฉินเชียนโหรวถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะหันไปอธิบายกับกรรมการแต่ละคนต่อด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจ

“เกล็ดหิมะรุ่งอรุณ หิมะแรกที่หนาวเหน็บในยามเช้า คนรักที่รอคอยมาแสนนาน ในที่สุดก็มาอยู่ข้างกาย…”

หลังจากที่เฉินเชียนโหรวพูดออกไป สีหน้าของคณะกรรมการแต่ละคนก็เปลี่ยนไปพร้อมๆ กัน สีหน้าแห่งความตื่นเต้นพึงพอใจค่อยๆ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ในระหว่างที่เฉินฝานซิงได้ยินประโยคนี้ของเฉินเชียนโหรว องศาโค้งที่มุมปากก็ยกขึ้นจนเห็นได้ชัดกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว

สุดท้ายก็อดแค่นหัวเราะออกมาไม่ได้

เฉินเชียนโหรวหนอ เฉินเชียนโหรว เธอนี่คิดวางแผน ทำทุกวิถีทางที่จะยื่นคอมาให้ฉัน รอวันให้ฉันเชือดจริงๆ

เอเลนเงยหน้าขึ้นมา มองเฉินเชียนโหรวหน้านิ่วคิ้วขมวดท่าทางมีนัยยะ

สีหน้าที่เปลี่ยนไปของกรรมการทุกคน เฉินเชียนโหรวเห็นชัดเจนดี แต่กลับไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ถึงแม้ภายในใจจะรู้สึกสงสัย แต่ก็กลับยังรักษารอยยิ้มแห่งความมั่นใจไว้บนใบหน้าต่อไป

“เอาละ ต่อไปเชิญคณะกรรมการให้คะแนนผู้เข้าแข่งขัน”

“อาจารย์โคลเดีย 9 คะแนน”

“อาจารย์คอสมา 9 คะแนน”

“อาจารย์แบทลีย์ 9 คะแนน”

“อาจารย์แกเบรียล 9 คะแนน”

“อาจารย์เอเลน 9 คะแนน ว้าว คิดไม่ถึงว่าผู้ที่ทำผลงานเสร็จเป็นคนแรกของพวกเราจะได้คะแนนสูงขนาดนี้ ยอดเยี่ยมสุดๆ ไปเลย ยินดีด้วย”

พิธีกรพูดด้วยความตื่นเต้น ทว่าสีหน้าของเฉินเชียนโหรวกลับเปลี่ยนไปเล็กน้อย