ช้าก่อนคุณป๋อ! ครั้งนี้ขอเป็นรักสุดท้าย - ตอนที่ 553 ความหนาวเย็นที่แทบจะพังทุกสิ่ง / ตอนที่ 554 อยากทำอะไรก็ทำให้เต็มที่

ตอนที่ 553 ความหนาวเย็นที่แทบจะพังทุกสิ่ง / ตอนที่ 554 อยากทำอะไรก็ทำให้เต็มที่
ตอนที่ 553 ความหนาวเย็นที่แทบจะพังทุกสิ่ง

เวลานี้ เสียงไวโอลินของฟ่านหรูอวิ๋นเปลี่ยนเป็นเพลง “Aria Sul G” ซึ่งเพลงนี้เป็นบทเพลงโรแมนติกที่ทุกการขอแต่งงานต้องมี

“ตอบตกลงเลย”

“แต่งเลย”

“แต่งเลย”

“แต่งเลย”

ผู้คนในงานต่างก็พากันตบมือตามจังหวะเพลง ทั้งยังรบเร้าเฉินเชียนโหรวให้ตอบตกลงซูเหิงเป็นเสียงเดียวกัน

อารมณ์ในตอนนี้ของเฉินเชียนโหรวรู้สึกบีบคั้นตื้นตันมากจนน้ำตาไหลไม่หยุด มือข้างหนึ่งเลื่อนจากเรียวปากลงมาวางทาบอกของตัวเอง

เธอหลับตาลงพร้อมกับพยักหน้าอย่างเต็มแรง “ฉันตกลงค่ะ”

สีหน้าตึงเครียดของซูเหิงผ่อนคลายลง ก่อนจะคว้ามือของเฉินเชียนโหรวมาแล้วสวมแหวนมายควีนราคาเก้าสิบล้านเข้าไปในนิ้วนางที่เรียวขาวของเธอ

“ฮู้ว”

ทั้งงานส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดีพร้อมกับเสียงปรบมือดังสนั่นไม่หยุด

เฉินเชียนโหรวดึงมือของซูเหิงขึ้นมาให้เขาลุกขึ้นจากพื้น

พลางทอดมองไปยังชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตา

“จูบเลย จูบเลย จูบเลย”

“จูบเลย”

ในระหว่างนั้น สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยนั่นก็คือผู้คนที่มามุงดูเหตุการณ์พร้อมกับส่งเสียงเชียร์อย่างคึกคัก ครั้นแล้วท่ามกลางเสียงเชียร์จากเหล่าผู้คน ซูเหิงจึงโอบเอวเรียวบางของเฉินเชียนโหรวเข้ามาก่อนจะโน้มตัวลงจูบเธอ

เฉินเชียนโหรวเบนหน้าเล็กน้อยเพื่อรับจูบของซูเหิง ทว่าสายตากลับมองข้ามไหล่ของซูเหิงไปทางเฉินฝานซิง

ความร้ายกาจและกระหยิ่มยิ้มย่องในแววตาไม่อาจปกปิดไว้ได้

เฉินฝานซิงมองตอบสายตาของเฉินเชียนโหรวด้วยความเฉยชา สายตาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น

เธอจ้องตาเฉินเชียนโหรวอยู่นาน ลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น อบอวลไปด้วยความหนาวเหน็บสุดขั้ว ความหนาวเหน็บที่แทบจะทำลายทุกสิ่งให้พังทลายทั้งหมดแบบนั้น

เฉินเชียนโหรว…

ซูเหิง…

ฉันจะดูว่าความรักที่โรแมนติกครั้งนี้ของพวกเธอ จะยืนยาวไปได้แค่ไหนกันแน่

แววตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่ความหนาวเหน็บในดวงตานั้นจะเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน มุมปากยกยิ้มที่ท่วมท้นไปด้วยความเสียดสีประชดประชัน จากนั้นก็ยกสองมือขึ้นมาตบมืออย่างช้าๆ ท่ามกลางสายตาของเฉินเชียนโหรว

คิ้วของเฉินเชียนโหรวขยับเบาๆ ความนิ่งเฉยและท่าทีเสียดสีประชดประชันของเฉินฝานซิงทำให้เธอแอบรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมาในใจ

การจูบยาวนานพอที่เหล่านักข่าวจะได้มีเวลาเป็นสักขีพยานในการขอแต่งงานที่สร้างสรรค์แปลกใหม่ในครั้งนี้

งานเลี้ยงการกุศล แหวนราคาสูงเสียดฟ้า มายควีน

เฉินเชียนโหรวกลายเป็นราชินีที่โดดเด่นที่สุดภายในค่ำคืนนี้ไปอย่างไม่ต้องสงสัย

และความตื่นตาตื่นใจในค่ำคืนนี้ แน่นอนว่าพิธีหมั้นของทั้งสอง วันพรุ่งนี้จะต้องกลายเป็นงานที่ถูกเหล่าผู้คนจับตามองอีกงานหนึ่ง

ขณะนั้นเอง เสียงไวโอลินของฟ่านหรูอวิ๋นก็ค่อยๆ เบาลง เธอเดินมาหยุดตรงหน้าของทั้งสองคนด้วยท่วงท่าที่อ่อนช้อยงดงาม

เข้ามากอดเฉินเชียนโหรวเบาๆ

จากนั้นก็พูดขึ้น “ยินดีด้วยนะ เชียนโหรว ที่ได้แต่งงานให้กับความรัก”

เฉินเชียนโหรวซาบซึ้งใจ “ขอบคุณนะ”

ฟ่านหรูอวิ๋นอมยิ้ม แล้วหันไปส่งยิ้มให้ซูเหิงต่อ “ยินดีกับคุณด้วยเหมือนกัน คุณชายซู ที่ได้ความรักมาเป็นคู่ครอง”

ซูเหิงหันไปมองเฉินเชียนโหรว ก่อนจะยิ้มให้ด้วยความอ่อนโยน

ฟ่านหรูอวิ๋นมองดูทั้งสองคนส่งสายตาหวานซึ้งกันไปมา สายตาก็พลันเหลือบไปมองทางเฉินฝานซิงแวบหนึ่ง ก่อนจะเชิดปลายคางขึ้นแล้วพูดด้วยท่าทางโอ้อวด

“หากคุณเกิดรักคนสองคนขึ้นพร้อมกัน จงเลือกคนที่สอง เพราะถ้าหากคุณรักคนแรกจริง ก็คงจะไม่ตกหลุมรักคนที่สองได้อีก ความรักไม่มีมาก่อนหรือมาหลัง ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่มีเหตุผลหรือหลักการอะไรด้วย ความรัก ขอเพียงคนสองคนมีความสุขก็พอ คุณชายซู เชียนโหรว พวกคุณจะต้องมีความสุขไปตลอดนะ”

คำพูดของฟ่านหรูอวิ๋นดูเหมือนจะเป็นคำอวยพรที่ออกมาจากใจจริง ทว่ากลับได้เตือนสติทุกคนถึงการมีตัวตนอยู่ของเฉินฝานซิงที่ทำให้ผู้คนรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ

“พระเจ้า นี่กล้าขอแต่งงานใหญ่โตต่อหน้าอดีตคู่หมั้นเลยเหรอ นี่มัน…”

“นี่จะเป็นอะไรไป เมื่อกี้ตอนแข่งประมูลแหวน ทั้งคู่ก็ประทะกันไปครั้งหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอ”

“จู่ๆ ก็รู้สึกว่าอดีตคู่หมั้นน่าสงสารจัง…”

สีหน้าของซูเหิงเริ่มเปลี่ยนไป ค่อยๆ หันตัวไปมองเฉินฝานซิงที่อยู่ด้านล่างเวที

เธอกำลังนั่งยิ้มอย่างเฉยเมยอยู่ตรงนั้น ไม่รับรู้ไม่สนใจอะไร

ภายในดวงตาที่เย็นชาคู่นั้น มีสายตาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ตอนที่ 554 อยากทำอะไรก็ทำให้เต็มที่

ภายในดวงตาที่เย็นชาคู่นั้น มีสายตาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

เมื่อเห็นสายตาของซูเหิงที่หยุดอยู่บนตัวของเฉินฝานซิง ฟ่านหรูอวิ๋นก็พูดเตือนขึ้นมาอีกครั้ง

“ต่อไปก็คือของประมูลลึกลับที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในค่ำคืนนี้แล้วนะ…

ได้ข่าวว่านี่คือ ‘หนึ่งเดียว’ ผลงานที่มาจากฝีมือของนักปรุงน้ำหอมระดับนานาชาติผู้ลึกลับ Star

นี่คือผลงานที่เธอได้รับรางวัลเกียรติยศสูงสุดมาตั้งแต่ที่เข้าร่วมแข่งขันครั้งแรก เธอถือเป็นไอดอลในใจของนักปรุงน้ำหอมทั่วโลกก็ว่าได้ แน่นอนว่าก็ต้องเป็นไอดอลของเฉินเชียนโหรวเช่นกัน คุณชายซู นี่ถึงจะเรียกว่าเป็นของที่มีหนึ่งเดียวไม่เหมือนใครอย่างแท้จริง คุณต้องคว้ามันมาแทนเชียนโหรวให้ได้นะ”

ซูเหิงพยักหน้า คืนนี้ประเด็นหลักอย่างไรก็อยู่ที่ของประมูลลึกลับชิ้นสุดท้ายชิ้นนั้น

ได้ยินมาว่าเป็นผลงานที่ Star เข้าร่วมแข่งขันปรุงน้ำหอมระดับนานาชาติครั้งแรกก็ได้รางวัลแชมป์มาครอง

ตอนที่จัดลำดับคะแนน ได้เบียด Michelle แชมป์ปรุงน้ำหอมคนเก่าที่ครองแชมป์มาแล้วสองสมัยติดตกลงไปโดยไม่มีข้อกังขา ในตอนนั้นยังสร้างความตื่นตกใจได้ไม่น้อยเลย

ทำให้เห็นได้ชัดว่าผลงานของ Star นั้นยอดเยี่ยมมากแค่ไหน

เพียงแต่น่าเสียดาย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผลงานนั้นไม่ได้นำออกสู่สายตาผู้คนมาโดยตลอด

ตอนนี้ ไม่ง่ายเลยที่จะมีโอกาสแบบนี้ เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะเป็นผลงานแบบไหนกันแน่

หลังจากกลับไปยังที่นั่ง ของประมูลลึกลับในที่สุดก็นำออกมาวางท่ามกลางการเฝ้ารอของเหล่ามวลประชา

หลังจากที่พิธีกรพูดแนะนำและได้รู้แล้วว่าเป็น ‘หนึ่งเดียว’ ผลงานที่มาจากน้ำมือของ Star จริงๆ

“สนใจไหม”

ป๋อจิ่งชวนเอ่ยถามนิ่งๆ

เฉินฝานซิงส่ายหน้า “ของชิ้นนี้ ฉันจะประมูลเอง”

ป๋อจิ่งชวนหันไปมองเธอด้วยสายตานิ่งเรียบปราดหนึ่ง ก่อนจะเม้มริมฝีปากและไม่ได้พูดอะไรต่อ

เป็นการบ่งบอกเป็นนัยๆ ว่ายอมรับ

‘หนึ่งเดียว’ ราคาเปิดประมูลอยู่ที่หนึ่งล้าน!

มีคนค่อยๆ เริ่มทยอยกันเสนอราคา

ซูเหิงยกป้ายก่อนใคร “สองล้า…”

“เก้าสิบล้าน”

“…”

“…”

“…”

เสียงของซูเหิงยังไม่ทันได้เริ่มพูด ก็ถูกน้ำเสียงเย็นชาของหญิงสาวพูดขัดขึ้นมาอย่างดุดัน

เพียงสามคำ ทำให้ทั้งงานเงียบสงัดราวกับป่าช้า

ราคาเปิดประมูลหนึ่งล้าน จู่ๆ ก็เสนอราคาเก้าสิบล้านออกมาเลย

ความห่างของราคาที่เสนอนี้ จะให้คำอธิบายว่าอย่างไร

ซูเหิงเองก็ตะลึงเช่นกัน ก่อนจะค่อยๆ หันไปมองทางเฉินฝานซิง

แต่กลับเห็นเพียงเฉินฝานซิงกำลังนั่งยกป้ายอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าเฉยชา ทั้งตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายความเยือกเย็นที่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

บางทีอาจจะเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงสายตาจากซูเหิง เฉินฝานซิงจึงหันหน้ามามองเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

“คุณชายซู ประมูลต่อไหม”

เก้าสิบล้านอีกแล้ว…

ความลังเลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซูเหิง

คืนนี้เสียไปจะสองร้อยล้านแล้ว ซูซื่อจะอนุญาตให้เขาสุรุ่ยสุร่ายอย่างนี้ได้อย่างไร

แต่ว่า…

“คุณชาย อย่าปล่อยให้เธอทำสำเร็จนะ เชียนโหรวคาดหวังน้ำหอมชุดนี้มาก”

เฉินเชียนโหรวเองก็คิดไม่ถึงว่าเฉินฝานซิงจะมาไม้นี้ เธอโกรธจนตัวสั่น

เธอจับแขนของซูเหิงไว้แน่น พลางพูดอย่างตะกุกตะกัก “พี่เหิงคะ ฉันชอบหรือไม่ ไม่สำคัญ เพียงแต่ใกล้จะถึงการแข่งขันรอบนานาชาติแล้ว ฉันอยากจะหาแรงบันดาลใจจากน้ำหอมของนักปรุงน้ำหอมรุ่นพี่อย่าง Star นำข้อดีมาปรับปรุงข้อด้อยของตัวเอง ถ้านำไปศึกษาดีๆ ฉันเชื่อว่าจะมีส่วนช่วยให้การแข่งขันปรุงน้ำหอมระดับนานาชาติที่ฉันเข้าร่วมเป็นอย่างมากเลยค่ะ…”

เมื่อได้ยินเฉินเชียนโหรวพูดแบบนี้ ความลังเลบนใบหน้าของซูเหิงก็เริ่มสั่นคลอน สุดท้ายเขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะยกป้ายขึ้นมาอีกครั้ง

“หนึ่งร้อยล้าน”

“สองร้อยล้าน”

หนึ่งร้อยล้านของซูเหิงแทบจะยังไม่มีเวลาเหลือให้ผู้คนได้ตกตะลึง เสียงเย็นชาเฉยเมยก็ดังตามขึ้นทันที

ซูเหิงสีหน้าอึมครึม พลันหันหน้าไปมอง เป็นป๋อจิ่งชวนอีกแล้ว

เฉินเชียนโหรวรู้สึกสิ้นหวังขึ้นมาในพริบตา ‘หนึ่งเดียว’ ชุดนี้ คืนนี้คงไม่มีทางได้มาแล้วแน่ๆ

ทว่าในชั่ว ณ ขณะนั้น เธอก็รู้สึกถึงความโชคดีขึ้นมาบ้าง ขอแค่ไม่ใช่เฉินฝานซิงได้ไป ก็พอ!

เฉินฝานซิงหันไปหน้าไปมองป๋อจิ่งชวนอีกครั้ง ป๋อจิ่งชวนก็มองมาที่เธอ แล้วยกมุมปากขึ้น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำที่ไพเราะ มีเสน่ห์ชวนหลงใหล

“เอาเลย อยากทำอะไรก็ทำให้เต็มที่”