คุณหนูไฮโซยอดอัจฉริยะ - ตอนที่ 823 ทรมานซะ อิ๋งจื่อจิน ‘คิดว่าคู่ควรเหรอ’
ตอนที่ 823 ทรมานซะ อิ๋งจื่อจิน ‘คิดว่าคู่ควรเหรอ’
ผู้วิเศษจักรพรรดิไม่ได้ดับสูญในสงครามศักดิ์สิทธิ์
แต่เป็นเพราะออกไปต้านภัยพิบัติ
ตั้งแต่นั้นมาผู้วิเศษจักรพรรดิก็หายสาบสูญไปหลายสิบศตวรรษ ไม่เคยกลับมาที่สำนักผู้วิเศษอีก
ผู้วิเศษคนอื่นไม่มีความสนใจเรื่องกุมอำนาจ ซาโรห์ครองอำนาจสูงสุดมานาน นั่งคู่กับหลุยส์ ธีเซียส ผู้วิเศษสังฆราชในเมืองแห่งโลก จนเธอเกือบลืมการมีตัวตนของจักรพรรดิไปแล้ว
และเธอเองก็เกือบลืมไปแล้วว่าพลังพิเศษของผู้วิเศษจักรพรรดิเหมือนกับเธอ แต่แข็งแกร่งกว่าเธอมาก!
ทุกคนหันไป เห็นเงาของใครคนหนึ่งเดินมาจากขอบฟ้า แทบหยุดหายใจ
อิ๋งจื่อจินก็เงยหน้าขึ้น เลิกคิ้ว “กลับมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ”
ดูท่าความสามารถของตี้อู่เย่ว์จะแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว
ตามคาด รับมือกับลูกศิษย์คนนี้ของเธอก็มีแค่บังคับให้ไปอ่านหนังสือเยอะๆ
ซีซาร์เดินเข้ามา ไม่ได้มองซาโรห์ แต่เดินผ่านไปหาอิ๋งจื่อจิน
เขาเรียกด้วยความนอบน้อมจากใจ “บอส”
สมองของซาโรห์ตื้อไปอีกรอบ
สีหน้าของเธอซีดลงทีละนิด แม้แต่ริมฝีปากก็ไร้สีเลือด
เพราะพลังพิเศษของเธอกับเขาเหมือนกัน ออกไปทำภารกิจร่วมกันมากที่สุด
ในระหว่างที่ทำภารกิจต้านภัยพิบัติ ผู้วิเศษจักรพรรดิก็มักดูแลเธอเสมอ
และซาโรห์ก็ย่อมคิดว่าผู้วิเศษจักรพรรดิชอบเธอ
แต่ตอนนี้เขาเรียกอิ๋งจื่อจินว่าอะไรนะ!
คำเรียกนี้ เห็นได้ชัดว่าวางตัวเองไว้ต่ำกว่า
ซาโรห์ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน เธอเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก พูดด้วยความโมโห “คาซาร์!”
“โทษที ชาตินี้ฉันเปลี่ยนชื่อแล้ว” ซีซาร์ถึงได้หันไปมองสำรวจซาโรห์ที่ถูกบังคับให้คุกเข่า “รสนิยมยังแย่เหมือนเคยเลยนะ ทุกครั้งที่ออกทำภารกิจกับเธอฉันแทบไม่อยากมองเธอนาน”
“ไม่อย่างนั้นใครจะรีบไปบังหน้าเธอรีบๆ ทำภารกิจให้เสร็จล่ะ”
ซาโรห์หน้ามืด
เดิมทีอาการบาดเจ็บของเธอก็สาหัสอยู่แล้ว มาได้ยินคำพูดเสียดแทงใจแบบนี้อีกก็เริ่มรู้สึกลำคอมีกลิ่นคาวเลือด
เป็นเพราะแบบนั้นเองเหรอ
มือข้างหนึ่งของอิ๋งจื่อจินล้วงกระเป๋า เหลือบมองเขา “รสนิยมของนายก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันหรอก”
พอซีซาร์นึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำไปในแต่ละครั้งที่เปลี่ยนภพอันยาวนาน “…”
เขาพูดขึ้นทันที “ทองเทิงอะไร ผมเกลียดที่สุดแล้ว เดี๋ยวผมจะเอาทองไปโยนทิ้งทะเลให้หมด ไม่เอาอีกแล้ว!”
คนที่อยู่ด้านล่างเงียบกันหมด พวกชาวเมืองทั้งตะลึงทั้งงง
ซีซาร์โด่งดังมากในเมืองแห่งโลกเช่นกันเพราะตลาดประมูลลอเรนท์
ทำไมก็กลายเป็นผู้วิเศษไปด้วย!
ต่อให้พวกเขาไม่รู้ว่าซีซาร์คือผู้วิเศษคนไหน แต่ก็ได้ยินชื่อนั้นที่ซาโรห์พูดออกมาแล้ว
ผู้วิเศษจักรพรรดิ คาซาร์!
อิ๋งจื่อจินพูดอย่างใจเย็น “ไม่เอาก็ได้ ให้ฉัน ฉันขอเก็บหมด”
ซีซาร์ “…ผมก็ยังตัดใจไม่ลงอยู่ดี”
เมื่อวานเขาเพิ่งเสียบัตรดำทองไป ตอนนี้ยังปวดใจอยู่
ซาโรห์ทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว เล็บจิกเข้าฝ่ามือจนเริ่มมีเลือดไหลซิบ
ทำไมแม้แต่ผู้วิเศษจักรพรรดิก็มีท่าทีนอบน้อมต่อวงล้อแห่งโชคชะตาคนนี้ด้วย!
“ในที่สุดจักรพรรดิของพวกเราก็กลับมาแล้ว” เวลานี้ฉินหลิงอวี๋เดินเข้าไปพูดถากถาง “ซาโรห์ ในเมื่อเธอชอบคุยประวัติศาสตร์ขนาดนี้ งั้นพวกเราก็มาคุยประวัติศาสตร์เมืองแห่งโลกในตอนแรกสุดกันเถอะ”
ซาโรห์ชะงัก ทันใดนั้นก็ตัวสั่นอย่างรุนแรง “ไม่…”
แต่ฉินหลิงอวี๋หันหน้าเข้าหาชาวเมืองแล้ว “เป็นที่รู้กันว่าเมืองแห่งโลกก่อตั้งโดยผู้วิเศษยี่สิบสองคน ผู้วิเศษแต่ละคนสร้างคุณูปการไว้ไม่น้อย”
“โดยเฉพาะผู้วิเศษสี่คนแรกสุด”
ผู้วิเศษผู้โง่เขลา ผู้วิเศษเทวทูต ผู้วิเศษวันพิพากษา และผู้วิเศษเดอะเวิลด์
“แต่ถ้าจะบอกว่าใครที่ทำให้สภาพอากาศของเมืองแห่งโลกเป็นอย่างทุกวันนี้ได้ ไม่ใช่จักรพรรดินีที่พวกคุณศรัทธากันหรอก” ฉินหลิงอวี๋พูดต่อ “แต่เป็นจักรพรรดิ และยังมีเทวทูตที่จากไปแล้วด้วย”
ผู้วิเศษเทวทูต พลังพิเศษคือ สร้างบริสุทธ์
“ซาโรห์ ทำไมถึงกวาดผลงานทั้งหมดเอาหน้าคนเดียวล่ะ” หลิงเหมียนซีก็เดินเข้ามา แสยะยิ้มใส่ “เธอคิดว่าหลายสิบศตวรรษเพียงพอให้ลบล้างผลงานของคนอื่นงั้นเหรอ”
ผู้วิเศษต่างเกิดมาเพื่อปกป้องโลก ส่วนเรื่องภายในระหว่างกัน ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็ยิ้มแล้วปล่อยผ่าน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าภัยพิบัติใหญ่ในอนาคตจำเป็นต้องให้ผู้วิเศษทุกคนร่วมแรงร่วมใจกันต่อต้าน
แต่ซาโรห์กลับเห็นแก่ตัวไม่คำนึงถึงส่วนรวมครั้งแล้วครั้งเล่า
ร่างกายของซาโรห์สั่นอย่างรุนแรง เสียงก็แผ่วเบาลงเรื่อยๆ “ไม่ต้อง…พูดแล้ว!”
“เธอขโมยผลงานของผู้วิเศษคนอื่นมาเป็นของตัวเอง” อิ๋งจื่อจินพูด “ตอนนี้ยังจะมาบอกว่าหากเมืองแห่งโลกไม่มีเธอก็จะกลายเป็นยุคแห้งแล้งงั้นเหรอ”
ซาโรห์ยังไม่ตอบ บรรดาชาวเมืองที่อยู่ด้านล่างก็ทยอยคุกเข่าลง
“ท่านวงล้อแห่งโชคชะตาโปรดลงโทษคนบาป!”
“ท่านวงล้อแห่งโชคชะตาโปรดลงโทษคนบาป!”
ร้อยล้านคนร้องขอ บรรยากาศยิ่งใหญ่
อิ๋งจื่อจินหันไป “ต้องปิดคณะหนึ่งในสำนักวิจัยจริงๆ คณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์ เริ่มปิดตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ใครก็ตามที่ใช้ยาเล่นแร่แปรธาตุหรือเอาคนเป็นไปทำการทดลอง ทั้งหมดต้องขึ้นศาลตัดสิน!”
คำพูดนี้เหมือนทิ้งระเบิดกลางวง!
นักศึกษาคณะพันธุศาสตร์หลายคนที่มาดูเหตุการณ์ต่างหน้าถอดสี
“ไรอัน!” นักศึกษาคนก่อนหน้านี้หน้าซีด แข้งขาอ่อนแรง ทรุดลงไปบนพื้น “แย่แล้ว พวกเราแย่แล้ว!”
เขาก็แค่พูดส่งเดช ไม่ได้จริงจัง
ใครจะไปคาดคิดว่าอิ๋งจื่อจินเป็นผู้วิเศษจริงๆ
แถมยังเป็นวงล้อแห่งโชคชะตาที่น่ากลัวที่สุดด้วย!
คณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์ทำตัวอวดดีมาตลอด จับนักศึกษาธรรมดาไปเข้าห้องทดลอง เพราะมีผู้วิเศษหนุนหลัง
แต่นักมายากลตายไปแล้ว
ไรอันที่แต่ไหนแต่ไรเป็นคนสุขุมก็เริ่มสีหน้าเปลี่ยน
เขามองอิ๋งจื่อจินอย่างอึ้งๆ ผ่านไปสักพักถึงยิ้มเศร้า “นั่นสิ พวกเราแย่แล้ว”
ใครจะไปคาดคิดว่าชาวบ้านธรรมดาที่ตอนแรกสุดถูกทุกคนในคณะชีววิทยาและพันธุศาสตร์ดูถูกจะกลายเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเรนเกล และต่อมาก็กลายเป็นผู้วิเศษที่พวกเขามิอาจล่วงเกิน
นี่คือของสูงที่พวกเขาอาจเอื้อมไม่ถึง
“หน่วยอัศวิน ไปจับตัวไว้” อิ๋งจื่อจินสั่ง “สมาพันธ์แฮกเกอร์จะให้ความร่วมมือกับปฏิบัติการของพวกคุณ ห้ามปล่อยไปแม้แต่คนเดียว”
ผู้บัญชาการหน่วยอัศวินทั้งสี่รับคำสั่งทันที “ครับ!”
อิ๋งจื่อจินสั่งเสร็จถึงหันไปมองซาโรห์ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น “พาออกไป เดี๋ยวฉันมา”
“คุณอิ๋ง ผมเองๆ” อวิ๋นซานผลักอัศวินออกไป “ผมทำเอง”
อวิ๋นอู้คนหน้าตาย แต่เห็นได้ชัดว่าก็ต้องการทำแบบนั้นเช่นกัน
ตอนนี้คนที่ติดตามคุณชายกับคุณผู้หญิงของพวกเขาเยอะมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว พวกเขารู้สึกได้ถึงวิกฤติ
ต้องทำผลงานให้ดี
“เรียกมาหลายคนหน่อย” อิ๋งจื่อจินพยักหน้า “ไปเถอะ”
…
ตระกูลเรนเกล
อิ๋งจื่อจินเอายามาให้ลูเอลเสร็จก็ลงไปชั้นล่าง เห็นฟู่อวิ๋นเซินนั่งอยู่ที่โซฟาจึงเดินเข้าไปหา “เพิ่งกลับมาเหรอ”
“อืม ให้เขากลับมาก่อน” ฟู่อวิ๋นเซินตอบ “ฉันตรวจดูสภาพร่างกายให้ตี้อู่ชวน ยังอยู่ได้อีกสองสามปี”
“นี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว” อิ๋งจื่อจินพยักหน้าเบาๆ “ตอนนี้ความสามารถในการพยากรณ์ของเย่ว์เย่ว์เหนือกว่าเซ่าเสียนไปมากแล้ว”
ตระกูลตี้อู่มีแต่คนเก่งจริงๆ
ฟู่อวิ๋นเซินยิ้ม “ตอนนั้นมองไม่ออกจริงๆ นะ”
“ฉันจะออกไปหน่อย”
“ไปไหน” ฟู่อวิ๋นเซินเหลือบตาขึ้น “อุตส่าห์ได้กลับมาพักผ่อนหน่อยจะไปอีกแล้วเหรอ”
อิ๋งจื่อจินสวมหมวก “ไประบายความแค้นให้นาย”
ฟู่อวิ๋นเซินอึ้ง จากนั้นก็ยิ้ม “ได้ น้อมทำตามคำสั่งของคุณอิ๋ง”
อีกด้านหนึ่ง
ภายในคุกไฟฟ้าของตระกูล
ซาโรห์ถูกตรึงไว้บนกำแพงโดยใช้โซ่เหล็กที่ทำขึ้นมาเป็นพิเศษ
ประตูถูกเปิดออกในเวลานี้
ซาโรห์เห็นคนที่เธอไม่อยากเจอมากที่สุด
ความผิดพลาดของเธอทั้งหมดในปีนี้ล้วนเป็นเพราะอิ๋งจื่อจิน
“เธอไม่รู้สินะ” ซาโรห์กลืนก้อนเลือดที่อยู่ตรงลำคอ อยู่ๆ ก็หัวเราะออกมา “เธอคงไม่รู้หรอกว่าวงล้อแห่งโชคชะตาคนก่อนหน้าเธอต่างหากที่ได้รับศรัทธาจากทุกคน”
“วงล้อแห่งโชคชะตาคนนั้นไม่เหมือนเธอ ร่างกายอ่อนแอ ออกไปไหนไม่ได้ แต่ก็เป็นที่รักของทุกคน รวมถึงคู่หมั้นของเธอด้วย”
ซาโรห์จงใจเน้นย้ำประโยคสุดท้าย
พูดเสียงเย็นชา “เธอเป็นแค่ตัวแทน เข้าใจหรือเปล่า”
“ที่แท้เธอก็มองออกแล้ว ดูท่าเธอจะชอบเขานะ” อิ๋งจื่อจินชักสนุก ไม่ได้โกรธ “ฉันเข้าใจแล้ว”
ซาโรห์ถูกพูดแทงใจดำก็โกรธมาก “ใช่ ฉันชอบเขา แล้วไง ฉันแค่จะบอกเธอว่า ต่อให้เธอพยายามยังไงก็สู้วงล้อแห่งโชคชะตาคนก่อนไม่ได้หรอก!”
“เมื่อก่อนฉันร่างกายอ่อนแอจริง ขนาดเดินไปไหนยังเดินไม่ได้นาน” อิ๋งจื่อจินโน้มตัวลง “แต่มีคนช่วยฉัน”
“เขาแบกฉันลงเขา ช่วยนวดขาให้ฉัน พาฉันออกไปชมวิว”
ซาโรห์ดวงตาเบิกโพลง “เธอ…เธอ!”
ทันใดนั้นซาโรห์ได้ร้องเหมือนจะขาดใจ “โอ๊ย!”
ก่อนหน้านี้ซาโรห์ถูกจับกรอกยาไปหลายเม็ด
เวลานี้ยาออกฤทธิ์อย่างรุนแรง ดวงตาทนฤทธิ์ยาไม่ไหว ตาบอดในทันที
ถึงขั้นที่น้ำตาเป็นสายเลือด
อิ๋งจื่อจินบีบคอซาโรห์ พูดเสียงเย็นชา “บอกชอบเขา คิดว่าคู่ควรเหรอ”
Comments for chapter "ตอนที่ 823 ทรมานซะ อิ๋งจื่อจิน ‘คิดว่าคู่ควรเหรอ’"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
