ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4499 คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้

ในเวลานี้สโมสรลานแควฟงอินสเปอร์ เนื่องจากข่าวดังกล่าว ทำให้ทั้งคลื่นไม่อนุญาตให้ใครเข้าอีกต่อไป น้องชายของ หงเหมิน หลายคนที่อยู่ใกล้เคียงก็รีบมาที่นี่เพื่อสนับสนุน ก่อนอื่นพวกเขาปกป้องทางเข้าและทางออกของไนท์คลับทั้งหมดเพื่อป้องกันไม่ให้ เย่เฉิน และ หลิว หม่านฉง หลบหนี และโค้ชหลินก็พาน้องชายของเขามาด้วยและรีบวิ่งมาจากหงฮัวหลิงอย่างรวดเร็ว
เย่เฉินนั่งอยู่ที่บูธของไนต์คลับในเวลานี้ หยิบขวดแชมเปญ เอซแห่งโพดำ ขึ้นมาอย่างใจเย็น และถาม หลิวหม่านฉง ว่า “คุณหม่านฉง คุณอยากดื่มไหม”
หลิว หม่านฉง ส่ายหัวอย่างประหม่า: “ฉันไม่เคยดื่ม”
เย่เฉินมองดูเธอและถามด้วยรอยยิ้ม “คุณกลัวไหม”
หลิว หม่านฉง พยักหน้า: “นิดหน่อย…”
เมื่อพูดเช่นนั้น หลิว หม่านฉง ก็ถาม มาร์เวนเย่ ว่า “ฉันควรโทรหาพ่อของฉันไหม”
“ไม่” เย่เฉิน ยิ้มและกล่าวว่า “มีคนจะโทรหาเขาในภายหลังอย่างแน่นอน”
หลิว หม่านฉง ทำอะไรไม่ถูกและพูดว่า “ถ้ามันไม่ได้ผลจริงๆ ปล่อยให้เขาจัดการเรื่องเลอะเทอะนี้ หรือไม่ก็กลับไปโดนเขาดุ”
เย่เฉิน ยิ้มเล็กน้อย: “ไม่ต้องกังวล คืนนี้จะต้องวุ่นวายมาก แต่คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้”
เมื่อพูดอย่างนั้น เย่เฉิน ก็เทไวน์ลงไปครึ่งแก้ว จิบเล็กน้อยแล้วมองดูเวลา แปดโมงครึ่งแล้ว
ลองคิดดู มันถึงเวลาแล้ว ดังนั้น เขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วส่งข้อความถึง วันโพจุน ว่า “ชมรมแลนเควฟงอินสเปอร์ อย่ารีบเข้ามาเมื่อคุณมา รอฟังข่าวจากฉัน”
วันโพจุน ตอบทันที: “เอาล่ะคุณเย่ ลูกน้องคนนี้จะผ่านไปสิบนาที!”
สิบนาทีต่อมา รถออฟโรดสีดำจอดตรงข้ามเวฟคลับ ในรถมีคนห้าคนและนักบินร่วมนั่งว่า วันโพจุน ซึ่งเข้าไปในความมืดแล้ว และในนักบินร่วมคือ เฉิน จงเล่ย หนึ่งในสองกษัตริย์ของ วังว่านหลง
ในบรรดาสามคนที่อยู่แถวหลัง หนึ่งในนั้นคือราชาแห่งการต่อสู้อีกคนหนึ่ง ลู่ฮ่าวเทียน และอีกสองคนเป็นแม่ทัพห้าดาว
วันโพจุน ได้รับคำสั่งให้มาที่เกาะฮ่องกงก่อน ดังนั้นเขาจึงเรียกกษัตริย์สงครามทั้งสองภายใต้คำสั่งของเขาเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับองค์กรลึกลับที่ฆ่า อันเจีย ในนิวยอร์ก
ไม่กี่นาทีต่อมา เมื่อ โค้ชหลิน นำผู้คนจาก หงฮัวหลิง ไปยัง ลานแควฟง รถ โรลส์-รอยซ์ ของ หง หยวนซาน เพิ่งมาถึง
โค้ชหลิน ตกใจเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดหวังให้ หง หยวนซาน มาด้วยตัวเอง ดังนั้นเขาจึงผลักประตูและลงจากรถทันที และรีบมาที่ โรลส์-รอยซ์ ของ หง หยวนซาน อย่างรวดเร็ว ในเวลานี้ หง หยวนซาน และ จง หยุนซิว ก็ลงจากรถทีละคน โค้ชหลิน ถาม หง หยวนซาน “ท่านผู้นำนิกาย ทำไมท่านจึงมาที่นี่ด้วยตนเอง?”
หง หยวนซาน กล่าวด้วยรอยยิ้ม: “เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งจัดให้ใครบางคนรีบให้เงินฉัน ถ้าฉันไม่มาด้วยตัวเองฉันจะคู่ควรกับความพยายามอันอุตสาหะของเขาได้อย่างไร”
โค้ช หลิน เข้าใจเจตนาของ หง หยวนซาน ในทันที ดังนั้นเขาจึงถามว่า “ปรมาจารย์นิกาย ผู้คนควรอยู่ภายใน คุณจะทำอะไรกับพวกเขา คุณต้องการให้ฉันเข้าไปควบคุมพวกเขาหรือไม่”
หง หยวนซาน กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ฮ่าฮ่า อย่ารีบร้อนนัก ให้คนข้างในเริ่มเคลียร์ฉากก่อน แล้วเชิญผู้ไม่เกี่ยวข้องออกไป แล้วข้าพเจ้าจะขึ้นเวทีร้องเพลงดีเป็นการส่วนตัว แสดงให้พวกเขาเห็น!”