ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4476 หนุ่มรูปงามคนนี้เหมาะกับเธอจริงๆ

“ความยุติธรรมอะไร?”
เมื่อได้ยินคำถามของ หลิว หม่านฉง เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “ฉันไม่สามารถบอกคุณได้ในขณะนี้ ปล่อยให้มีความลึกลับ”
หลิว หม่านฉง อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและถามเขาว่า “แล้วคุณเคยคิดบ้างไหมว่าคุณจะทำอย่างไรถ้า จงเส้า กำหนดเป้าหมายคุณ? คุณจะเอาชนะ หงเหมิน ด้วยกำปั้นสองหมัดบนเกาะฮ่องกงได้อย่างไร”
เย่เฉินเลิกคิ้วและพูดด้วยรอยยิ้ม: “คุณดูถูกฉันมากเกินไป สองหมัดไม่สามารถเอาชนะสี่มือได้? เพิ่มศูนย์และฉันไม่สนใจเรื่องสี่สิบ”
หลิว หม่านฉง คิดว่า เย่เฉิน กำลังวิ่งรถไฟด้วยปากของเขาเต็มอีกครั้ง และคนทั้งหมดของเขาเป็นโรคจิตเภทโดยเขา ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้: “ฉันเชื่อคุณจริงๆ!”
หลังจากพูดแล้ว พวกเขาทำได้แค่เดินออกจากที่จอดรถพร้อมกับเย่เฉิน ทั้งสองเดินออกจากโรงรถและไปที่ห้างสรรพสินค้าที่แออัดที่สุดในจิมซาจุ่ย นอกจากจำนวนผู้โดยสารที่ล้นหลามแล้ว ยังมีพนักงานขายจำนวนมากที่เชี่ยวชาญด้านการส่งเสริมการขายและการขาย รวมถึงพื้นที่จัดแสดงสินค้าโภคภัณฑ์อีกมากมาย
ในส่วนที่ดีที่สุดของจัตุรัส มีบูธจำนวนมากที่เรียบร้อย คูหาเหล่านี้ถูกแขวนด้วยตราสัญลักษณ์โรงเรียนของมหาวิทยาลัยเกาะฮ่องกง และนักเรียนจำนวนมากในชุดนักเรียนกำลังยุ่งอยู่หน้าคูหา
หลิว หม่านฉง ที่อยู่ในอารมณ์ที่ซับซ้อน พา เย่เฉิน ตรงไปที่บูธเหล่านี้ และนี่คือสถานที่สำหรับเธอและเพื่อนร่วมชั้นของเธอที่จะทำตลาดการกุศล เมื่อเห็นหลิวหม่านฉงเดินเข้ามา นักเรียนหลายคนก็แปลกใจมาก และหลายคนก็รวมตัวกันเพื่อทักทายเธอ
เด็กหนุ่มแว่นคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าและถามว่า “พี่หม่านฉง ทำไมวันนี้คุณถึงมาที่นี่?”
หลิว หม่านฉง ยิ้มเล็กน้อยและตอบว่า “ฉันมีบางอย่างที่ต้องทำที่นี่ในตอนบ่ายดังนั้นฉันจึงแวะมา”
หลิว หม่านฉง ถามเขาว่า “ยอดขายวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง”
“ไม่ดีเลย” เด็กชายพูดอย่างเสื่อมเล็กน้อย: “เราขายได้ทั้งหมดประมาณ 30,000 ดอลลาร์ฮ่องกงตั้งแต่ 8.00 น. ฉันคิดว่าน่าจะขายได้ 50,000 ดอลลาร์”
หลิว หม่านฉง ให้กำลังใจ: “ไม่สำคัญหรอก มากกว่า 30,000 คนมีมากแล้ว และควรค่าแก่การให้กำลังใจ”
อัลเลนถอนหายใจ: “น้องสาว หม่านฉง คุณบริจาคเงินด้วยตัวเองหลายสิบล้าน เรามีผู้คนมากมายที่ยุ่งอยู่กับกันและกันและเรามีเงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ฉันละอายใจจริงๆ”
หลิว หม่านฉง ยุ่งเกินไป: “อัลเลน อย่าพูดอย่างนั้น การกุศลไม่ใช่การให้เงินมากกว่าใคร แต่เพื่อให้คนมากที่สุดเท่าที่ทำได้ ทำในสิ่งที่พวกเขาทำได้ เงินที่ฉันบริจาคไม่ใช่ของฉัน แต่เป็นเงินของพ่อฉัน ความเอื้ออาทรต่อผู้อื่น ลืมไปเถอะ ตัวฉันเองก็ทำได้แค่ทำให้ดีที่สุด เช่นเดียวกับเธอ”
พูดจบเธอก็หยิบกล่องกระดาษแข็งจากเย่เฉินยื่นให้เด็กชาย: “อารอน นี่เป็นของส่วนตัวที่ฉันเหลือไว้ไม่ได้ใช้ ฉันทำเครื่องหมายราคาขายแล้ว ตามราคาป้ายรวมแล้ว สอง พันดอลลาร์ฮ่องกง”
ทันใดนั้น หลิว หม่านฉง ก็กางมือออกแล้วพูดอีกครั้งว่า “ดูสิ ตัวฉันเองไม่ได้รวยมาก และมีเพียงหลายอย่างเท่านั้นที่ฉันสามารถเอาออกไปได้ ดังนั้นทุกคนไม่ควรละอายใจเพราะพวกเขาหยิบของน้อยลง แม้ว่า หากคุณทำอะไรไม่ได้ การเป็นอาสาสมัครเพื่อการกุศลก็ควรค่าแก่การยกย่องเช่นกัน!”
“ดังนั้น ได้โปรดทำงานให้หนัก เราจะขายทุกอย่างที่เราเลี้ยงไว้โดยเร็วที่สุด นอกจากนี้ ฉันได้เรียกร้องให้นักเรียนคนอื่นๆ ในโรงเรียนบริจาคของใช้ส่วนตัวที่ไร้ประโยชน์ให้ได้มากที่สุด จะต้องสามารถทำได้หลายอย่าง ผลบุญ”
ได้รับการสนับสนุนจาก หลิว หม่านฉง ทุกคนเชียร์และทุกคนเต็มไปด้วยพลัง ในเวลานี้ เด็กผู้หญิงที่ดูอ่อนโยนมอง เย่เฉิน และถามว่า “พี่สาว หม่านฉง ใครคือผู้ชายที่หล่อเหลานี้ คุณยังไม่ได้แนะนำเราให้รู้จักเลย”
หลิว หม่านฉง มองไปที่ เย่เฉิน และพูดกับทุกคนว่า “นี่คือคุณเย่ แขกของครอบครัวของฉัน”
“แขก?” หญิงสาวพูดอย่างมีความหมาย: “พี่สาวหม่านฉง นี่เป็นคู่หมั้นที่ครอบครัวของคุณจัดให้ไม่ใช่หรือ?”
“เป็นไปได้ยังไง” หลิวหม่านฉงได้ยินคำว่า “คู่หมั้น” และรู้สึกว่าความคิดของเขากำลังจะพังลงในทันที เขาจึงพูดโดยไม่ลังเลว่า “อย่านินทาที่นี่ คุณเย่เป็นเพื่อนของพ่อฉัน และเพิ่งมาที่นี่ เกาะฮ่องกงคุยกับพ่อของฉันเกี่ยวกับบางสิ่ง เพราะเขาไม่เคยไปเกาะฮ่องกงมาหลายปีแล้ว ฉันจึงทำหน้าที่เป็นไกด์ชั่วคราวและพาเขาไปรอบๆ”
“เป็นเช่นนั้น” เด็กหญิงพูดอย่างเสียใจ “พี่สาวหม่านฉง หนุ่มรูปงามคนนี้เหมาะกับเธอจริงๆ นะ คิดดูเอาเองเถอะ! ฉันรู้จักเธอมานานมากแล้ว และไม่ได้เจอเธอเลย” ก่อนเรียนจบนะทุกคน ฉันยังเฝ้ารอว่าจะได้คู่กับใคร!”