ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4416 ลุงจง จะไม่รอดแน่นอน

เฉิน ดู่ดูว แสร้งทำเป็นสงบ แม้ว่าเธอจะทำตัวเหมือนผู้หญิงมาตลอด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้คือสิ่งที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
เธอเห็นร่างของ หลี่ ย่าหลิน ด้วยตาของเธอเอง เห็นป้าคนที่สามของ เย่เฉิน เสียชีวิตจากพิษสง และได้เห็นฉากอันน่าสยดสยองของการเสียชีวิตอันน่าสลดใจของสมาชิกหลายคนในทีมของเธอ
อย่างไรก็ตาม เธอยังคงยึดมั่นเพื่อไม่ให้ความคิดของเธอพังทลาย
เนื่องจาก กู่ซิวอี้ ยังคงแสดงอยู่ เธอจึงเป็นหัวหน้าทีมทั้งหมด และเธอต้องจัดการกับสิ่งเหล่านี้ให้ดี
อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาที่เธอเห็น กู่ซิวอี้ ความคิดที่เธอยึดถืออยู่ก็ไม่อาจคงอยู่ต่อไปได้ และเธอก็ร้องไห้ออกมา
กู่ซิวอี้ ประหลาดใจกับการแสดงของเธอ และถามอย่างรวดเร็ว: “มีอะไรผิดปกติกับพื้นที่ วีไอพี กับพี่ชายของฉัน เย่เฉิน จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ? คุณถูกส่งไปยัง เฉิน ดู่ดูว ชื่อเล่น Yanjing King Kong Huluwa จริงๆ กรีดร้อง ว้าวว้าว?!”
เฉิน ดู่ดูว ร้องไห้และพูดว่า: “คุณไม่รู้เลย ในระหว่างการแสดง กลุ่มโจรเข้ามาฆ่าผู้คนจำนวนมาก แม้แต่นักสืบชาวจีน หลี่ ย่าหลิน ก็ถูกฆ่าตาย ..”
“อะไรนะ!” กู่ชิวอี้ เบิกตากว้าง และเธอก็โพล่งออกมา “เกิดอะไรขึ้น! เกิดอะไรขึ้นกับพี่เย่เฉินและปู่ย่าของเขา!
เฉิน ดู่ดูว รีบพูด “ไม่เป็นไร แต่ผู้หญิงคนหนึ่งในครอบครัวอัน เสียชีวิตด้วยพิษ”
ทันทีหลังจากนั้น เฉิน ดู่ดูว บอก กู่ซิวอี้ ในสิ่งที่เขารู้
หลังจากที่ กู่ซิวอี้ ได้ยินเรื่องนี้ เธอก็ตกใจและหน้าซีด
เธอไม่เคยคิดฝันว่าจะมีการโจมตีที่ร้ายแรงและน่ากลัวเช่นนี้ในคอนเสิร์ตของเธอ และที่สำคัญที่สุด เธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้!
อย่างไรก็ตาม กู่ซิวอี้ รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยหลังจากรู้ว่า เย่เฉิน และครอบครัวอัน สบายดี และผู้หญิงที่เสียชีวิตด้วยยาพิษเป็นเพียงป้าของ เย่เฉิน จากนั้น ความคิดแรกของเธอคือโทรหา เย่เฉิน อย่างรวดเร็วและถามว่าเกิดอะไรขึ้น ท้ายที่สุด สิ่งที่ เฉิน ดู่ดูว รู้เป็นเพียงบางส่วนเท่านั้น ในเวลานี้ เธอก็คิดว่าเธอเพิ่งได้รับข้อความจาก เย่เฉิน โดยบอกว่า เฉียงจือ อยู่ที่ทางออก วีไอพี ของสถานที่
จากเนื้อหาของข้อความของ มาร์เวนเย่ กู่ซิวอี้ สามารถอนุมานได้ว่า มาร์เวนเย่ และ เซียว ชูหราน ได้ออกไปแล้ว และไม่เป็นอันตรายสำหรับพวกเขาที่จะมา ดังนั้นเธอจึงรีบพูดกับ เฉิน ดู่ดูว “ดู่ดูว เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ เช็ดน้ำตา ออกไปข้างนอก แล้วนำตัว เฉียงจือ เฉียงจือ มา เจ้าน่าจะรู้จักชายคนนั้นในร้านห่านย่างของลุงจง”
เฉิน ดู่ดูว เช็ดน้ำตาของเขาอย่างรวดเร็ว พยักหน้าและพูดว่า “ตกลง ฉันจะไป”
หลังจากพูดจบ เธอพูดกับกู่ชิวอี้: “คุณต้องรีบไป ออกไปจากที่นี่ก่อน ในการเปรียบเทียบโรงแรมนั้นปลอดภัยกว่า”
“ตกลง” กู่ชิวอี๋พูด “นำ เฉียงจือ เข้าไปก่อน”
ในไม่ช้า เฉิน ดู่ดูว ก็เดินเข้ามาพร้อมกับเด็กหนุ่มที่แข็งแรงและมีตาแดงที่วิตกกังวล เมื่อ เฉียงจือ เห็น กู่ซิวอี้ เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ ร้องไห้และอ้อนวอน: “คุณกู่ โปรดช่วยลุงจง ถ้าคุณไม่ช่วยลุงจง ลุงจง จะไม่รอดแน่นอน