ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4405 อาจเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับพี่สาวของฉัน

เวลานี้อารมณ์ของครอบครัวอัน มาถึงจุดต่ำสุดแล้ว
ทุกคนเศร้าและผิดหวังมาก
การโจมตีที่ยากที่สุดคือ อัน จ้าวหนาน ลุงคนที่สามของ เย่เฉิน
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมภรรยาผมยาวของเขาจึงกลายเป็นสมาชิกของพวกอันธพาล ในขณะนี้ โลกทัศน์ส่วนใหญ่ของเขาเกี่ยวกับความรักและความรักในครอบครัวได้พังทลายลง ลูกสาวของเขายังคงจมอยู่ในอารมณ์การตายของแม่ของเธอและไม่สามารถคลี่คลายตัวเองได้ โชคดีที่ อัน โยโย่ว น้าตัวน้อยอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนและปลอบโยนเธอตลอดเวลา ไคเฟิงซึ่งมีบุคลิกคล้ายกับชายชรามากที่สุด กำหมัดแน่นและร่างกายของเขาก็สั่นอย่างรุนแรง
หลังจากเงียบไปนาน เขาก็เปิดปากพูดกับทุกคนว่า “ฉันแค่คิดให้รอบคอบ คืนนี้น่าจะเป็นครั้งแรกในรอบสิบหรือยี่สิบปีที่ผ่านมาที่ทั้งครอบครัวของเราได้รวมตัวกันนอกบ้านของเราอย่างสมบูรณ์ ยกเว้นซีตงที่ไม่ได้มา นอกจากนั้น เกือบทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว”
ชายชราพยักหน้าเบา ๆ และถอนหายใจ: “เมื่อเราไปถึง เรานั่งเครื่องบินไป 2 ลำ เพียงเพราะกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับทั้งครอบครัว คราวนี้มันช่างประมาทเกินไปจริงๆ”
ระหว่างที่ร้องไห้ หญิงชราก็โทษตัวเองว่า “ฉันผิดเอง ฉันแนะนำให้มาเชียร์น่านน่าน เพราะเธอใจดีกับครอบครัวเรา”
อันฉงชิวรีบพูดว่า: “แม่ ฉันจะตำหนิคุณได้อย่างไร! น่านน่านเป็นที่ชื่นชอบของครอบครัวเราอย่างแท้จริง และเป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะมาให้กำลังใจเธอ แต่เราสบายเกินไปสำหรับปีนี้และ การรับรู้ความเสี่ยงของเรามีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งอ่อนแอเนื่องจากคราวนี้ฉันสามารถหลีกเลี่ยงได้ฉันจะคิดถึงมันเป็นครั้งคราวและยกระดับงานด้านความปลอดภัยให้สูงที่สุดฉันเชื่อว่าสถานการณ์ที่คล้ายกันจะ จะไม่เกิดขึ้นอีกในอนาคต”
ชายชราจับมือหญิงชราและพูดอย่างจริงจังว่า “ฉงชิวพูดถูก ฉันไม่โทษคุณในเรื่องนี้ แต่ลูกชายทั้งสามของฉันและฉันไม่ได้คำนึงถึงสิ่งเหล่านี้”
อันไคเฟิงกล่าวในเวลานี้: “พ่อ แม่ พี่ใหญ่ ท่านไม่เข้าใจประเด็นที่ข้าเพิ่งพูดไป?”
ทุกคนอดไม่ได้ที่จะมองไปที่อันไคเฟิง อันไคเฟิงกล่าวต่อว่า “ครั้งนี้เราประมาทมาก แต่นี่เป็นเพียงหนึ่งในนั้น และที่สำคัญกว่านั้น ครอบครัวของเราเป็นอัมพาตเพียงครั้งนี้มานานกว่าสิบหรือยี่สิบปีแล้ว และถูกอีกฝ่ายยึดครอง ซึ่งพิสูจน์ได้ว่า อะไรนะ นี่เป็นการพิสูจน์ว่าอีกฝ่ายหนึ่งไม่ได้พบกับความประมาทของเราโดยบังเอิญ ตรงกันข้าม มันพิสูจน์ว่าอีกฝ่ายอาจคิดที่จะฆ่าเราในขั้นตอนเดียวในช่วงสิบหรือยี่สิบปีที่ผ่านมา!”
เมื่อสมาชิกครอบครัวอัน ทุกคนได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของพวกเขาก็หยุดนิ่ง พวกเขาทั้งหมดรู้ว่าคำพูดของ อัน ไคเฟิง หมายถึงอะไร
ในเวลานี้ อันไคเฟิงพูดอีกครั้ง: “ให้ฉันพูดอะไรซักอย่าง จ้าวหนาน อย่าใช้อารมณ์ส่วนตัวใด ๆ หลังจากฟัง ฉันคิดว่าการแต่งงานของ หลี่ฉิน กับครอบครัวของเราเป็นการสมรู้ร่วมคิดในตัวเอง! การสมคบคิดกับทั้งครอบครัว การสมรู้ร่วมคิดที่ยาวไกล ซ่อนเร้น สังหารหมู่ เป็นการสมรู้ร่วมคิดครั้งใหญ่!”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ อันไคเฟิง หยุดเล็กน้อยและพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม: “ฉันมีความรู้สึกว่าบางทีเหตุการณ์นี้อาจเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับพี่สาวของฉันในตอนนั้น!”