ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4391 ฉันจะแก้ปัญหานี้เอง

เย่เฉิน ค่อนข้างเสียใจที่ หลี่ ย่าหลิน เสียชีวิต แม้ว่าคนๆ นี้กำลังสืบสวน วังว่านหลง อยู่ก็ตาม มันเป็นหน้าที่ของเขา และเขาอยู่ในตำรวจมาหลายปีแล้ว และชื่อเสียงของเขานั้นดีมากจริงๆ ดังนั้นเขาไม่ควรจบลงแบบนี้ แค่คนตายเหมือนไฟดับ
ณ จุดนี้ มันเกินความสามารถของ เย่เฉิน แม้ว่าเขาจะต้องการช่วย หลี่ ย่าหลิน แต่ก็ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้
พูดได้อย่างเดียวคือมีภัยพิบัติในชีวิตของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่ในขณะนี้ เย่เฉินรู้สึกคลุมเครือว่าร่างกายของ หลี่ ย่าลิน ดูเหมือนจะมีความผันผวนบางอย่าง
ดังนั้น เย่เฉินจึงปล่อยพลังงานจิตวิญญาณออกไปทันทีเพื่อตรวจสอบ และรู้สึกประหลาดใจที่พบว่าสมองของ หลี่ ย่าหลิน ยังไม่ตายอย่างสมบูรณ์ในเวลานี้
อาจเป็นเวลาสองหรือสามนาทีก่อนที่สมองของ หลี่ ย่าหลิน จะขาดออกซิเจนอย่างสมบูรณ์ หรืออาจเป็นเพราะความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ในจิตสำนึกของ หลี่ ย่าหลิน นั้นแรงเกินไป ซึ่งทำให้สมองของเขายังคงมีอยู่มาจนถึงตอนนี้
ในระยะสั้นสมองของเขายังคงรักษาเศษเสี้ยวสุดท้ายของชีวิต
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขาเกือบจะถูกทำลายไปหมดแล้ว และเย่เฉินก็ไม่สามารถทำให้เขาฟื้นคืนชีพได้
ทันใดนั้น ก็มีความคิดแวบเข้ามาในหัวใจของ เย่เฉิน
ในตอนแรก มาร์เวนเย่ ก็รู้สึกเสียใจต่อ อิโตะ ทาเคฮิโกะ พ่อของ อิโตะ นานาโกะ หลังจากที่ขาของเขาถูกตัด อย่างไรก็ตาม ความเสียใจคือความเสียใจ เย่เฉินไม่มีทางที่จะทำให้แขนขาที่หักกลับมาเติบโตได้อีก แขนขาที่ขาดไปจะไม่สามารถงอกใหม่ได้ และอวัยวะอื่นๆ ที่ถูกทำลายไปหมดแล้วนั้นไม่สามารถสร้างใหม่ได้ตามธรรมชาติ
แต่! ใน “จิ่วซวนเทียนจิง” มีบันทึกที่ชัดเจนเกี่ยวกับยาอายุวัฒนะที่สามารถสร้างอวัยวะใหม่ได้
ระดับของเม็ดยานี้สูงกว่าของ เปยหยวนดาน
สามารถฟื้นฟูการเจริญเติบโตของอวัยวะทั้งหมดยกเว้นสมอง
ตราบใดที่ยานี้สามารถผลิตเข้าไปได้ ขาและเท้าที่ อิโตะ ทาเคฮิโกะ ถูกตัดออกก็สามารถงอกใหม่และฟื้นฟูสภาพเดิมได้อย่างสมบูรณ์
ดังนั้นด้วยยานี้ ร่างกายของ หลี่ ย่าหลิน สามารถเกิดใหม่ได้ตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม ร่างกายของหลี่ ย่าลินได้รับความเสียหายอย่างหนัก และคาดว่าสมองจะเสียชีวิตภายในไม่กี่นาที
ภายในไม่กี่นาที มันเป็นไปไม่ได้ที่ เย่เฉิน จะสร้างเม็ดยาประเภทนั้นต่อไป ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้เขายังไม่แข็งแรงพอ แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งพอ แต่ก็ต้องใช้เวลาพอสมควรในการรวบรวมวัสดุทางการแพทย์
และ หลี่ ย่าหลิน ไม่เหมือน อิโตะ ยูฮิโกะ แม้ว่าขาของเขาจะถูกตัดออกแต่เขายังสามารถอยู่บนรถเข็นได้จนกว่ายานี้จะถูกขัดเกลาด้วยตัวเขาเอง ดังนั้น หากคุณต้องการช่วย หลี่ ย่าหลิน จริงๆ คุณสามารถใช้พลังวิญญาณเพื่อปกป้องสมองของเขาและร่างกายที่ถูกทำลายอย่างรุนแรงเท่านั้น เพื่อให้สมองของเขาสามารถอยู่รอดและร่างกายของเขาจะไม่เน่าเปื่อย ด้วยวิธีนี้จะสามารถรักษาสภาพร่างกายในปัจจุบันของเขาได้ อย่างไรก็ตาม ออร่าของ เย่เฉิน ไม่ได้ไม่มีที่สิ้นสุด การรักษาร่างกายที่แตกสลายนั้นเป็นเพียงหลุมไร้ก้นบึ้ง อาจเป็นไปได้ที่จะรักษามันไว้หนึ่งหรือสองวัน หนึ่งหรือสองเดือน แต่ถ้าต้องบำรุงรักษาเป็นเวลาหนึ่งปีหรือสองปีหรือนานกว่านั้น เย่เฉิน สามารถ ไม่ทำ
เว้นแต่เขาจะปกป้องร่างกายของเขาตลอดทั้งวัน และเติมพลังทางจิตวิญญาณของเขาทุกๆ สองสามวัน มันยังคงเป็นไปไม่ได้ที่บุคคลนี้จะอยู่รอด
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เย่เฉินเกือบจะยอมแพ้ บางที นี่อาจเป็นหายนะของหลี่ ย่าหลิน อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาคิดว่าจะได้ยินการสนทนาระหว่างหลี่ ย่าลินกับคุณปู่ในห้องก่อนหน้านี้ เย่เฉินอดรู้สึกเสียใจไม่ได้ ในเวลานี้ ทันใดนั้น จิตใจของเย่เฉินก็นึกถึงแผนการที่เป็นไปได้อย่างมาก แม้ว่าแผนนี้จะค่อนข้างรุนแรง ผจญภัยเล็กน้อย และเต็มไปด้วยจินตนาการ แต่ก็สามารถปล่อยให้ หลี่ ย่าหลิน มีชีวิต!
ดังนั้นเขาจึงหยุดเล็กน้อยและพูดกับครอบครัวอัน “สถานการณ์ภายนอกเลือดมากเกินไป คุณต้องไม่ออกจากประตูนี้ก่อนที่การแสดงจะจบลง! นอกจากนี้ หลังจากคุณออกจากประตูนี้แล้ว อย่าบอกใครเกี่ยวกับเหตุการณ์วันนี้!”
ในเวลานี้ อันไคเฟิง พูดอย่างอธิบายไม่ถูก: “เอิงกง คืนนี้มีคนเสียชีวิตจำนวนมาก และยังมีนักสืบชาวจีนที่มีชื่อเสียง… เรื่องนี้จะถูกปกปิดได้อย่างไร”
เย่เฉิน พูดอย่างเฉยเมย: “คุณไม่จำเป็นต้องกังวล ฉันจะแก้ปัญหานี้เอง”
หลังจากนั้น เขาจำบางอย่างได้ และพูดกับ อันฉงชิว ว่า “ฉันจะให้ใครซักคนนำร่างของเพื่อนของคุณไปฝัง แต่คุณต้องไม่เปิดเผยการตายของเขา อย่างน้อยก็ยังไม่เปิดเผย”
อันฉงชิว กล่าวโดยไม่รู้ตัว: “ฉันต้องให้คำอธิบายกับภรรยาและลูกของเขาเสมอ”
เย่เฉินพูดเบา ๆ : “บอกว่าเขาหายไปว่าเขาหนีไปกับใครหรือว่าเขาโยนตัวเองลงไปในทะเลในระยะสั้นอย่าบอกใครเขาตายที่นี่คืนนี้! ส่วนภรรยาและลูก ๆ ของเขาจะเชื่อหรือไม่ มันคือปัญหาของคุณ คุณสามารถหาทางแก้ไขได้ด้วยตัวเอง!”