ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4380 ฉันติดอยู่กับความตื่นตระหนกจริงๆ!

สิ่งนี้ทำให้ เย่เฉิน ระมัดระวังมากขึ้น ตราบใดที่การแสดงยังไม่จบเขาต้องไม่เดินออกจากประตูนี้เว้นแต่จะจำเป็น ในห้องข้างๆ
ชายชราและหญิงชรานั่งอยู่บนโซฟา อัน ฉงซิว และภรรยาของเขาอยู่ถัดจากคู่สามีภรรยาสูงอายุ และตรงข้ามกับ อัน ไคเฟิง, อัน จ้าวหนาน และภรรยาของเขา และป้าของ เย่เฉิน อัน โยโย่
สำหรับ หลี่ ย่าหลิน เขาตรงไปที่บาร์ รินวิสกี้หนึ่งแก้ว และดื่มในขณะที่นั่งอยู่บนม้านั่งที่บาร์ นอกจากพี่น้องสี่คนของตระกูลอัน และป้าสามคนของ เย่เฉิน แล้ว ลูกชายสองคนของ อัน ไคเฟิง ลูกสาวคนโตของ อัน จ้าวหนาน และลูกสาวคนเดียวอายุ 12 ขวบของ อัน โยโย่ ก็มาที่นี่คืนนี้ด้วย รุ่นน้องเหล่านี้เป็นลูกพี่ลูกน้องของ เย่เฉิน และพวกเขายังเป็นแฟนของ กู่ซิวอี้ ดังนั้นพวกเขาจึงติดตามเขาจาก ลอสแองเจลิส ลูกสาวสองคนของ อัน ฉงซิว ก็ชอบ กู่ซิวอี้ มากเช่นกัน แต่ลูกสาวคนโตกำลังเรียนปริญญาเอกที่ สแตนฟอร์ด และลูกสาวคนที่สองกำลังศึกษาอยู่ที่สหราชอาณาจักร กลับไปโรงเรียนแต่เช้า อย่างไรก็ตาม ลูกสาวสองคนของ อัน ฉงซิว ยังสั่งพี่น้องอีกหลายคนโดยเฉพาะให้ถ่ายวิดีโอคอนเสิร์ตให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้สำหรับทั้งสองคนในซอฟต์แวร์แชทครอบครัวภายในครอบครัวอัน แม้ว่า เย่เฉิน จะไม่สามารถรับรู้ตัวตนของพวกเขาได้ แต่หลังจากฟังพวกเขาคุยกันอยู่พักหนึ่ง เขาก็เกือบจะระบุตัวตนของทุกคนได้ ในหมู่พวกเขา ลูกชายคนโตของครอบครัวลุงที่สองของ อัน ไคเฟิง เขาเคยพบเมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก แต่ลูกพี่ลูกน้องยังห่อตัวอยู่ในเวลานั้น สำหรับลูกสาวคนโตของครอบครัวของลุง อัน จ้าวหนาน และลูกสาวคนเดียวของป้า อัน โยโย่ เย่เฉินไม่เคยพบหน้ากัน ในเวลานี้ อัน ฉงซิว เห็นว่า หลี่ ย่าหลิน รู้สึกเบื่อหน่ายกับการดื่มเพียงลำพัง ดังนั้นเขาจึงเดินไปที่บาร์ นั่งลงข้างเขาแล้วถามว่า “ทำไม อารมณ์ยังไม่สงบลงเลย?”
หลี่ ย่าหลิน ยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “ใจเย็นๆ นะ เรารู้จักกันมาหลายปีแล้ว รู้ไหม แต่ฉันไม่มีโอกาสได้กลับมาหลังจากประสบกับการสูญเสียที่โง่เขลาครั้งใหญ่เช่นนี้ ฉันติดอยู่กับความตื่นตระหนกจริงๆ!”
อันฉงชิวเทแก้วไวน์ให้ตัวเอง ชนแก้วกับเขา และกล่าวว่า “ผู้เฒ่าหลี่ ตั้งหน้าตั้งตาให้ดี ชีวิตของเจ้าในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจยังอีกยาวไกล แต่ก็จบลงแล้ว”
หลี่ ย่าหลิน พยักหน้าเล็กน้อยและถอนหายใจ: “ถูกต้อง คุณต้องตั้งหน้าตั้งตารอ”
อันฉงชิวถามเขาว่า “คุณบอกว่าคุณอยากไปฮิวสตันเพื่อไปกับภรรยาและลูก ๆ ของคุณ คุณบอกพวกเขาไหม”
“ยังเลย” หลี่ ย่าลินพูดด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว: “นี่ไม่เต็มใจเหรอฉันมักจะรู้สึกว่าคดีนี้อาจจะยังมีโอกาสถึงจุดต่ำสุด?”
อันฉงชิวพูดอย่างจริงจัง: “ผู้เฒ่าหลี่ ฟังคำแนะนำของฉัน เก็บสัมภาระเมื่อคุณกลับไปในตอนเย็น และจองเที่ยวบินที่เร็วที่สุดไปยังฮูสตันในตอนเช้า”
หลังจากพูด อันฉงชิวก็พูดอีกครั้ง: “ลืมไป ฉันจะจัดเครื่องบินไปรับคุณที่นั่น!”
หลี่ ย่าลินพูดด้วยความลังเล: “นี่มันเร็วเกินไปแล้ว”
อันฉงชิวพูดอย่างจริงจัง: “มีดเล่มนี้ตัดเรื่องยุ่งเสีย!”
หลี่ ย่าหลิน ไม่สามารถตัดสินใจได้ชั่วขณะหนึ่ง เขาอยากจะไปแต่เขาไม่เต็มใจจริงๆ ในขณะนั้น จู่ๆ หลี่ ย่าหลินก็ได้รับข้อความบนโทรศัพท์มือถือของเขา เขาเปิดมัน สีหน้าของเขาก็ตื่นเต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาพูดกับอันฉงชิวอย่างรวดเร็วว่า “คุณเพิ่งบอกว่าคุณจัดเครื่องบินเพื่อพาฉันไปฮิวสตัน?”
อัน ฉงซิว พยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่ตราบเท่าที่คุณพูดอะไรสักคำ!”
หลี่ ย่าหลิน กล่าวโดยไม่ลังเล: “งั้นไปกันเถอะคืนนี้! ฉันจะไปสนามบินหลังจากการแสดง!”
อันฉงชิว ถามด้วยความประหลาดใจ: “ทำไมจู่ๆ เจ้าถึงรีบร้อนนัก ในเมื่อเจ้ามีเท้าอยู่บนฟ้าและมีเท้าอยู่บนพื้น?”
หลี่ ย่าหลิน ยิ้มและพูดว่า “ลูกสาวของฉันเพิ่งส่งข้อความบอกว่าเธอท้อง!”