ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4378 เย่เฉิน ก็จำได้ทันที

เย่เฉิน รู้ว่า เฉิน ดู่ดูว เตือน เซียว ชูหราน อย่างคลุมเครือว่าอย่าออกไปให้มากที่สุด สำหรับ เย่เฉิน เองเขาจะไม่ออกไปข้างนอกอย่างแน่นอน เว้นแต่จำเป็นเพื่อหลีกเลี่ยงโอกาสที่จะได้พบกับครอบครัวของคุณยายมาก เป็นไปได้ เซียว ชูหราน รู้เจตนาของ เฉิน ดู่ดูว ได้อย่างไรและพูดเกือบจะโดยไม่ได้คิดว่า “คุณเฉิน ไม่ต้องกังวล เราจะไม่ไปไหน”
เฉิน ดู่ดูว ยิ้มเล็กน้อยจากนั้นมองดูเวลาอีกครั้งและพูดว่า “คืนนี้มี วีไอพี อยู่ข้างๆ ซึ่งจะนั่งในกล่องถัดไป พวกเขาจะมาถึงในสิบนาที ฉันต้องไปรับพวกเขา ดังนั้น ฉันจะไม่รบกวนคุณสองคน”
เซียว ชูหราน พยักหน้าและกล่าวว่า “คุณเฉิน ไปทำงานถ้าคุณมีบางอย่างที่ต้องทำ ไม่ต้องกังวลเรื่องของเรา”
“ตกลง” เฉิน ดู่ดูว พยักหน้าและพูดกับ เย่เฉิน “นายเย่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะออกไปก่อน”
หลังจากที่ เฉิน ดู่ดูว ออกไป เย่เฉิน ก็นั่งบนโซฟาในบริเวณแผนกต้อนรับซึ่งหายไปเล็กน้อย เมื่อเขาคิดว่าปู่และย่าของเขาจะมาถึงในอีก 10 นาที เขาก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อยอีกครั้ง เซียว ชูหราน เห็นว่า เย่เฉิน อยู่ในสถานะที่ไม่ถูกต้อง ดังนั้นเขาจึงนั่งถัดจากเขาและถามด้วยความเป็นห่วงว่า “สามีคุณเป็นอะไรไป คุณรู้สึกไม่สบายหรือเปล่า”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “วันนี้ฉันวิ่งไปมาระหว่างสองที่นี้ บางทีฉันอาจจะเหนื่อยนิดหน่อย”
เซียว ชูหรัน กล่าวด้วยความประณามตนเองว่า “ข้ารู้ดีว่าเราจะไม่ขับรถมาที่นี่ เจ้าคงจะเหนื่อยมากในการขับรถไปตลอดทาง และเจ้าก็พาข้าไปรอบๆ”
หลังจากที่เธอพูดจบ เธอรีบพูดขึ้นว่า “หรือพรุ่งนี้เราจะไม่ไปไหน พักผ่อนให้สบายที่โรงแรม แล้วพรุ่งนี้ฉันจะขับรถกลับ”
เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “ไม่ ข้าขอพักผ่อนสักครู่ ไม่ต้องกังวล”
เซียว ชูหราน คิดว่า เย่เฉิน พยายามที่จะกล้าหาญ ดังนั้นเขาจึงจับมือของเขาและพูดเบา ๆ ว่า “สามี ถ้าคุณรู้สึกเหนื่อยในอนาคต บอกฉันล่วงหน้า เราสามารถเปลี่ยนแปลงแผนใดก็ได้ แต่เราต้องเอาตัวเองก่อน”
เย่เฉินพยักหน้าเบา ๆ และพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องกังวล ภรรยา ฉันเห็นแล้ว”
เซียว ชูหราน พิงไหล่ของ เย่เฉิน เล็กน้อยและพูดเบา ๆ ว่า “ลดเสียงของเราในขณะที่ถ้าคุณเหนื่อยก็นอนที่นี่สักครู่”
เมื่อเห็น เซียว ชูหราน ห่วงใยเขามาก เย่เฉิน ก็รู้สึกเคลื่อนไหวเล็กน้อย เว่ยเว่ย กอดเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาและรู้สึกสบายใจขึ้นมาก ประมาณสิบนาทีต่อมา การได้ยินที่เฉียบแหลมของ เย่เฉิน ก็ส่งเสียงฝีเท้าที่ดังออกมา เมื่อฝีเท้าเข้ามาใกล้ เขาได้ยินเสียงของ เฉิน ดู่ดูว “คุณปู่อัน คุณย่าอัน คืนนี้จัดห้องไว้ให้แล้ว!”
ในเวลานี้ เย่เฉิน ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย และไม่คุ้นเคยและคุณยายของเขาพูดด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนมาก “ขอบคุณ เสี่ยวเฉิน และขอบคุณ หน่าน นาน สำหรับเรา ครั้งนี้ฉันจะสร้างปัญหาให้คุณมากอย่างแน่นอน!”
แม้ว่าเขาไม่ได้ยินเสียงของคุณยายมาหลายปีแล้ว แต่ เย่เฉิน ก็จำได้ทันที ร่างกายของเขาสั่นโดยไม่ได้ตั้งใจเพราะเสียงของยายของเขา เซียว ชูหราน ที่อยู่ข้างๆ เขาเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว และถามว่า “สามีคุณเป็นอะไร?”
เย่เฉินตกใจเล็กน้อย จากนั้นสงบสติอารมณ์และพูดอย่างรวดเร็วว่า “ไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันเกือบหลับไปแล้ว?”