ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4371 เท่ากับการเปลี่ยนถุงขยะใหม่

อันฉงชิวกล่าวอย่างสบายๆ ว่า: “ค่าใช้จ่ายในการเปลี่ยนพรมของ อันเจีย สำหรับพรมดังกล่าวเป็นเปอร์เซ็นต์ของทรัพย์สินของ อันเจีย โดยพื้นฐานแล้วจะเท่ากับการเปลี่ยนถุงขยะใหม่ สำหรับถังขยะของคุณ คุณรู้สึกลำบากใจไหมเมื่อเปลี่ยนถุงขยะ”
ไอ้เวร” หลี่ ย่าลินตบริมฝีปากของเขา และพูดอย่างประชดประชันว่า “ให้ตายเถอะที่แกล้งทำเป็น”
อันฉงชิวทำหน้าบึ้ง: “พูดความจริงสิ”
ขณะพูด ทุกคนก็มาถึงร้านอาหารจีนทีละคน และ ชายชราทักทาย หลี่ ย่าหลิน เมื่อไปถึงด้านหน้าให้ หลี่ ย่าหลิน นั่งลงข้างๆ
เนื่องจาก อันไคเฟิง กล่าวสวัสดีล่วงหน้าแล้ว เมื่อทุกคนนั่งลง พนักงานบริการก็เสิร์ฟอาหารที่เตรียมไว้ทันที
ไคเฟิง ริเริ่มเพื่อขอให้ใครสักคนหยิบไวน์ขาวหนึ่งขวด และวางแผนที่จะดื่มกับ หลี่ ย่าหลิน กับพี่ชายคนโตของเขา ชายชราดูกังวลอย่างมากเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของ หลี่ ย่าหลิน และถามเขาอยู่เสมอว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ หลี่ ย่าหลิน ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพูดถึง แต่เขาแค่พูดอย่างคลุมเครือว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้เขาไม่ได้จัดการกับคดีสำคัญหลายคดี เนื่องจากบุคลิกของเขา หลี่ ย่าหลิน มักไม่มีเพื่อน นอกจากนี้ แม่ของเขาจากไปก่อนและพ่อของเขา อยู่กับเขาตามลำพัง และเขาไม่ได้ต่อสาย ดังนั้น หลี่ ย่าหลิน จึงไม่มีพี่น้อง ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ภรรยาของเขาพาลูกๆ ไปฮิวสตัน และเขาก็ถูกพาตัวไปอยู่ที่นิวยอร์คด้วยตัวเองมากขึ้น แม้ว่าครอบครัวของเขาจะมีความสัมพันธ์อันดีกับครอบครัวอัน มาตั้งแต่รุ่นพ่อ แต่ก็ต้องแตกต่างกันมาก ดังนั้น หลี่ ย่าหลินจึงเคย ฉันอายเกินกว่าจะรบกวน
ถ้าไม่ใช่เพราะ อัน ฉงซิว ที่ถูกโจมตีเมื่อเขาซื้อ ชุนดาน ใน จินหลิง เมื่อนานมาแล้ว และ หลี่ ย่าหลิน ที่บังเอิญติดกับคดีลักพาตัวของ เฟย ห่าวหยาง ทั้งสองคงไม่มีโอกาสได้เจอกันบ่อยนัก
ดังนั้น ตอนนี้ หลี่ ย่าหลิน ซึ่งนั่งอยู่ตรงกลางของครอบครัวอัน หลี่ ย่าหลิน ที่พลัดพรากก็พบว่ามีความรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน และความรู้สึกที่ไม่น่าพอใจในใจของเขาก็ค่อยๆ คลายลงเล็กน้อย
เมื่อแลกเปลี่ยนถ้วยกับ อัน ฉงซิว, อัน ไคเฟิง และ อัน จ่าวหนาน หลี่ ย่าหลิน ได้รับข้อความ ข้อมูลถูกส่งโดยคนสนิทของเขา อีกฝ่ายกล่าวในข้อความว่าพบตัวตนของเจ้าของร้านห่านย่างผ่านผู้ให้ข้อมูลบนเกาะฮ่องกง
หลี่ ย่าลินตัวแข็งทันที รีบใช้ข้ออ้างเพื่อไปห้องน้ำ ออกมาและเรียกอีกฝ่ายกลับมา ทันทีที่รับสายได้ เขาถามว่า “เสี่ยวหวู่ มีอะไรใหม่!”
อีกฝ่ายพูดทางโทรศัพท์ว่า “เจ้านาย เจ้าของร้านห่านย่างซึ่งมีชื่อจริงว่า เฉิน จ้าวจง เป็นคนลักลอบเข้าเมืองจากต่างประเทศ เกาะฮ่องกงเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว เจ้าของบ้านผิวสีที่มาอเมริกาอย่าดูถูก เขาทำร้านอาหารเล็กๆ เขายังเป็นนักเรียนชั้นแนวหน้าด้านการเงินในช่วงปีแรกๆ และยังเป็นเต่าอีกด้วย ที่กลับมาเกาะฮ่องกงหลังเรียนจบที่อเมริกา แต่โดนด่าที่เกาะฮ่องกงเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว เขาเป็นมหาเศรษฐีท้องถิ่นจึงมานิวยอร์ก”
อีกฝ่ายพูดจบอีกฝ่ายก็เสริมว่า “ รู้ไหมว่า เฉิน จ่าวจง นี้ เขาเป็นที่รู้จักกันดีบนเกาะฮ่องกงในตอนนั้น เขาทำอะไรบางอย่างที่ทำให้ทั้งเกาะฮ่องกง ประเด็นใหญ่ที่พูดถึงจนถึงตอนนี้คือ แฟนสาวของเศรษฐีถูกลักพาตัวไป และทั้งสอง พวกเขาลักลอบขนของไปอเมริกาด้วยกัน”
“ไอ้เวร” หลี่ ย่าลิน ตบริมฝีปากแล้วถอนหายใจ “ผู้ชายคนนี้เป็นคนรักร่วมเพศ”
ครับ” อีกฝ่ายพูดอีกครั้ง: “โอ้ เปล่า ฉันก็เหมือนกัน พบอะไรบางอย่าง เฉิน จ่าวจง นี้และดาราใหญ่ชื่อ กู่ซิวอี้ รู้จักกัน ในข้อมูลที่ผู้ให้ข้อมูลตอบกลับมา มีการกล่าวถึง กู่ หยานจง หรือที่เรียกว่าพ่อของ กู่ ซิวอี้ ได้เดินทางไปเกาะฮ่องกงเป็นพิเศษเพื่อ ไปพบกับเศรษฐีเพื่อทำธุรกิจของเขา”
หลี่ ย่าหลินขมวดคิ้วเมื่อได้ยินดังนั้นก็พูดขึ้นว่า “นี่ ดูเหมือนว่าจะถูกปัดเศษขึ้น ดังนั้น กู่ชิวอี้ ดาราดังจะไป ไป ร้านห่านย่าง เล็ก ๆ ในไชน่าทาวน์ มันเลยสมเหตุสมผล”
“ใช่” อีกฝ่ายพูดว่า: “ฉันก็คิดว่ามันค่อนข้างสมเหตุสมผล ฉันคิดว่าบรรทัดนี้ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวของ เฟย ห่าวหยาง ดังนั้น ฉันจะรายงานให้คุณทราบโดยเร็ว”
หลี่ ย่าหลิน หัวเราะเยาะตัวเอง: “ฉันเกษียณเร็วแล้ว ฉันจะพูดเกี่ยวกับการรายงานได้อย่างไร ถ้าคุณมีอะไรในอนาคตของคดีนี้ ไม่ได้ละเมิดระเบียบ แค่เปิดเผยให้ฉันทราบเล็กน้อยตามความเหมาะสมเท่านั้น”