ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4363 ตรวจสอบตัวตนที่แท้จริงได้หรือไม่

อันฉงชิวถอนหายใจและกล่าวว่า “อันที่จริง คุณไม่ควรสอบสวนฆาตกรพวกนั้น?”
หลี่ ย่าหลิน พูดอย่างช่วยไม่ได้: “เสร็จแล้ว มันสายเกินไปที่จะพูดเรื่องนี้ และตัวละครของฉันไม่ยอมให้ฉันเมินพฤติกรรมอาชญากรรมแบบนี้ที่ใช้ความรุนแรงเพื่อปราบปรามความรุนแรง”
อัน ฉงซิว ฮัมเพลงและถามเขา “แล้วคุณมีแผนอะไรต่อไป”
หลี่ ย่าหลิน กล่าวว่า: “ตอนนี้ฉันจะกลับไปที่สถานีตำรวจและส่งมอบงานของฉัน และฉันจะเกษียณอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้”
ขณะที่เขาพูด เขาจำบางอย่างได้และพูดว่า “ชายชราตอนนี้ดีขึ้นแล้วหรือยัง ฉันไป ลอสแองเจลิส เพื่อไปหาชายชราของเขา เขาป่วยหนักและฉันไม่ได้ไปหาเขา มันเป็นเรื่องจริง ยากที่จะพูด”
อันฉงชิวกล่าวว่า “คุณไม่จำเป็นต้องไป ลอสแองเจลิสอีกต่อไป หญิงชราต้องการไปนิวยอร์กเพื่อชมคอนเสิร์ตของ นางสาวกู่ และข้อกำหนดก็คือลูก ๆ ของเราต้องอยู่ที่นั่นด้วย ชายชราถูกเกลี้ยกล่อมโดย เธอ แล้วพรุ่งนี้เราจะไปด้วยกันตอนเที่ยง”
หลี่ ย่าหลิน อุทาน: “ชายชราคนนี้จำไม่ได้หรือว่าหลายปีที่ผ่านมาทำไมคุณถึงเต็มใจมาที่นิวยอร์ก”
อันฉงชิวกล่าวว่า “ตราบใดที่ชายชราลืมตาขึ้น หญิงชราจะใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงเพื่อให้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นที่นิยม เกี่ยวกับสถานการณ์ของเขา และสิ่งที่เขาจำไม่ได้เป็นเวลาเกือบ 20 ปี” เจียน กล่าว ดานเจีย ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะพูดคำเดิมของ เช กูลู่ เจ็ดหรือแปดครั้งต่อวันเมื่อชายชราได้ยินว่า นางสาวกู่ เป็นหลานสะใภ้ของเขาและช่วยชีวิตเขาไว้ดังนั้นเขาจึงตกลงที่จะไปด้วยกัน”
หลี่ ย่าหลินกล่าวว่า “แล้วพรุ่งนี้คุณมีแผนอย่างไร มาดูกันว่าคุณจะมีเวลาทานอาหารด้วยกันไหม”
อันฉงชิวกล่าวว่า “โอเค พรุ่งนี้เราจะไปที่อาคารอันบังในแมนฮัตตันตอนเที่ยงวันเพื่อพักอาศัยในอสังหาริมทรัพย์มากมาย นอกจากคฤหาสน์ใน ลอสแองเจลิสแล้ว ชายชราที่ชื่นชอบคืออาคารอันปัง ทำไมคุณไม่มา พรุ่งนี้เที่ยงไปทานมื้อเที่ยงกันไหม มาทำกัน”
หลี่ ย่าหลิน ถอนหายใจ: “ในสมัยนั้นพี่สาวของคุณลงทุนตึก อาคารอันบัง ใช่ไหม”
“ใช่” อันฉงชิวกล่าว “ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับพี่สาวข้า ชายชรามีความรู้สึกลึกซึ้ง”
“เข้าใจแล้ว” หลี่ ย่าหลินกล่าว “อ้อ ฉงชิว เจ้าของร้านห่านย่าง ฉันมักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเขา ในขณะที่ฉันยังมีความสัมพันธ์ในสำนัก ฉันวางแผนที่จะตรวจสอบใน อีกสองวันข้างหน้า ก้นของเขา”
อัน ฉงซิว เงียบไปครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจ: “ลืมมันไปเถอะ ลาวลี่ ไม่ว่าเขามีความลับจริงๆ หรือไม่ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะค้นหามัน ท้ายที่สุด นางสาวกู่ ก็ใจดีต่อครอบครัวอัน”
“เข้าใจแล้ว” หลี่ ย่าหลินพูดอย่างร่าเริง “งั้นก็ปล่อยเขาไปเถอะ”
อันฉงชิวกล่าวขอบคุณเขา: “คุณกังวลเรื่องลาวลี่ พรุ่งนี้เจอกันและพูดคุยอย่างละเอียด!”
“ตกลง!” หลี่ ย่าหลินพูด “บอกฉันมาพรุ่งนี้ว่าคุณจะมาเมื่อไหร่ ฉันจะไป”
“มันดี”
สองพี่น้องวางสาย และหลี่ ย่าหลินถือโทรศัพท์ด้วยท่าทางที่ซับซ้อน เจ้าของร้านห่านย่าง หลี่ ย่าหลิน มักพบว่ามันแปลกมาก ไม่ต้องพูดถึงว่าเขามีความสัมพันธ์ลับๆ กับ อัน ฉงซิว หรือไม่ เพียงแค่ความสัมพันธ์ของเขากับ กู่ซิวอี้ ทำให้ หลี่ ย่าหลิน น่าสงสัย
เขารู้สึกเสมอว่าฆาตกรที่ลักพาตัวและสังหาร เฟย ห่าวหยาง น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับ เฟย เค็กซิน และ กู่ซิวอี้ ตอนนี้ถนนของ เฟย เค็กซิน กลายเป็นทางตันแล้ว หากคุณต้องการไปให้ถึงที่สุด กู่ซิวอี้ น่าจะเป็นคนเดียว!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ยังรู้สึกไม่เต็มใจอยู่ในใจ ในเวลานี้ คนสนิทคนหนึ่งโทรมา และทันทีที่มีการเชื่อมต่อสาย เขาก็ถามความสะดวกสบายอย่างกระวนกระวายว่า “เจ้านาย ทำไมคุณเกษียณเร็ว! หลี่ ย่าหลิน ยิ้มและพูดว่า: “ฉันเกษียณก่อนกำหนด ซึ่งไม่เพียงแต่สามารถให้คำอธิบายแก่สาธารณชนได้เท่านั้น แต่ยังทำให้สำนักก้าวหน้าไปอีกขั้น นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดในขณะนี้”
“เฮ่ย!” อีกฝ่ายถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า “เจ้านี่มันบ้าชะมัด!”
หลี่ ย่าลินถามเขาว่า “อย่างไรก็ตาม คุณมีเบาะแสใหม่เกี่ยวกับเรื่องที่คุณได้รับการร้องขอให้สอบสวนหรือไม่”
“ครับ” อีกฝ่ายรีบตอบ “ผมเช็คคิวแล้ว ถึงแม้ว่าเจ้าของร้านห่านย่างคนนี้จะอยู่ในสหรัฐอเมริกามากว่า 20 ปี แต่เขาเป็นผู้อพยพผิดกฎหมายมาโดยตลอด และน่าจะมาจากเกาะฮ่องกง ฉันจึงพบฮ่องกงแล้ว ผู้ให้ข้อมูลที่อยู่อีกฟากหนึ่งของเกาะช่วยในการตรวจสอบว่าเขาสามารถค้นพบตัวตนที่แท้จริงของเขาได้หรือไม่”
“ตกลง!” หลี่ ย่าหลินฟื้นพลังขึ้นมาทันทีและโพล่งออกมา: “หวู่น้อย แม้ว่าฉันจะเกษียณก่อนกำหนด คุณก็ต้องตรวจสอบเรื่องนี้ต่อไป บางทีอาจจะได้กำไรมหาศาล!”