ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4351 ส่งผลต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์

เย่เฉินชื่นชมความอ่อนไหวต่อรายละเอียดของ เฉิน จ้าวจง และอดไม่ได้ที่จะชื่นชม: “ฉันเดาว่าพวกเขาต้องรู้สึกว่าพวกเขาทำได้ดีมาก แต่ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะหลบตาคุณ”
เฉิน จ้าวจง โบกมือและพูดอย่างนอบน้อมว่า “นายน้อยเย่ ยกย่องฉันอย่างมากเกินไป ฉันจะเป็นตาที่สดใสได้อย่างไร แต่ฉันอยู่ที่ไชน่าทาวน์มาหลายปีแล้ว และฉันก็คุ้นเคยกับสถานที่นี้มากเกินไป หากมี มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับสถานที่นี้ ฉันจะสังเกตเห็นได้ทันที”
หลังจาก เฉิน จ้าวจง พูดจบ เขาก็ยิ้มเล็กน้อยและกล่าวเสริมว่า: “ไม่มีการพูดเกินจริงที่จะบอกว่าหลังจากอยู่ในที่แห่งหนึ่งเป็นเวลานาน แม้ว่าเสียงเห่าของสุนัขข้างบ้านจะเปลี่ยนไปมากกว่าปกติเล็กน้อย คุณก็ยังทำได้ ได้ยิน”
เมื่อเฉิน จ้าวจง พูดเช่นนี้ เขาถาม เย่เฉิน ด้วยความเป็นห่วง: “นายเย่ ทำไมตำรวจถึงตามคุณ? พวกเขามีเบาะแสอะไรที่วังว่านหลง หรือไม่”
เย่เฉินส่ายหัวและกล่าวว่า “วังว่านหลง ไม่ได้ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ แต่ฉันมีเรื่องให้คิดเกี่ยวกับตัวเอง ดังนั้นฉันจึงขอให้ผู้หญิงที่มีอัตลักษณ์ที่ละเอียดอ่อนกว่านั้นส่งปู่และหลานชายของตระกูลเฟยไปนิวยอร์ก และ ฉันทำ ฉันไม่ต้องการที่จะลงรายละเอียดมากนัก ฉันแค่ขอให้ผู้หญิงคนนั้นพาคนมาโดยปกติ แต่ไม่สนใจเบาะแสที่เธอจะทิ้งไว้หลังจากเข้าเมือง”
เย่เฉินกล่าวเสริมว่า “หลี่ ย่าลินได้นำคนมาปิดกั้นสำนักงานใหญ่ของกลุ่มเฟยแล้ว โชคดีที่ฉันได้รับข่าวล่วงหน้าและปล่อยให้หญิงสาวไปก่อน ไม่เช่นนั้น ถ้าตำรวจนิวยอร์กพบจริงๆ สิ่งต่างๆ จะยุ่งยากจริงๆ อยู่แล้ว”
เฉินจ่าวจงรีบถาม: “อาจารย์เย่ สถานการณ์เฉพาะคืออะไร ช่วยบอกรายละเอียดหน่อยได้ไหม?”
เย่เฉินไม่มีอะไรจะซ่อนจาก เฉิน จ้าวจง ดังนั้นเขาจึงบอก เฉิน จ้าวจง เกี่ยวกับกระบวนการทั้งหมดของการขอให้ ซู รั่วลี่ คุ้มกันหลานสาวและผู้เฒ่าของตระกูลเฟย ไปยังซีเรีย จากนั้นจึงขอให้เธอส่งพวกเขามานิวยอร์กชั่วคราว หลังจากที่ เฉิน จ้าวจง ได้ยิน เขาก็พยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า “เรื่องนี้ถือว่าแย่นิดหน่อย แต่ก็เข้าใจได้ว่าคุณจัดการได้ดีโดยรวมแล้ว และเป็นเรื่องปกติที่คุณจะละเว้นรายละเอียด หนึ่งหรือสองเรื่องเล็กน้อย”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฉิน จ้าวจง ถอนหายใจ: “คราวนี้ หลี่ ย่าหลิน ค่อนข้างแย่! หากเขาไม่พบใครก็ตามที่ปิดกั้นกลุ่ม เฟย ด้วยการประโคมใหญ่เช่นนี้ วันดีๆ ของเขาจะต้องจบลง”
“ใช่” เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “ฉันไม่นึกเลยว่าเขาจะหุนหันพลันแล่น”
“เป็นเรื่องที่เข้าใจได้” เฉิน จ้าวจง กล่าวว่า “เขาเคยราบรื่นมาก คดีของเขาเกือบทั้งหมดได้รับการแก้ไขแล้ว และเมื่อคนอื่นไม่สามารถแก้คดีได้ เขาก็ขอความช่วยเหลือจากเขา นอกจากนี้ เขายังประสบความสำเร็จในการไขคดีทีละเรื่อง เขา มีชื่อเสียงมาก แต่เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นซึ่งส่งผลต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ที่เขาทำงานหนักมาครึ่งชีวิต และในเวลานี้ความคิดของเขาจะได้รับผลกระทบอย่างมากอย่างแน่นอน”
เฉิน จ้าวจง กล่าวอีกครั้งว่า “มันเหมือนกับศาสตราจารย์ในสาขาคณิตศาสตร์ซึ่งไม่เคยทำให้เขามีปัญหาใดๆ ในชีวิต เขาอาจจะเกษียณด้วยสถิติชัยชนะ แต่ในเวลานี้ เขา ไม่สามารถแก้ไขได้หลังจากผ่านไปหลายสิบหลักสูตรติดต่อกัน เขาเปิดปริศนา และทุกคนก็อยู่ใต้โพเดียมเพื่อดูว่าเขาแก้ปัญหาอย่างไร ในกรณีนี้ มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะควบคุมความคิดของเขา “
“ใช่” เย่เฉินพยักหน้าเห็นด้วยและกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่ยุติธรรมสำหรับเขาจริงๆ”
เฉิน จ้าวจง ยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “เวลาก็เช่นกัน โชคชะตาไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถแล่นได้อย่างราบรื่น มีความพ่ายแพ้อยู่เสมอ มันก็แค่เรื่องของเวลา”
หลังจากนั้น เขาถาม เย่เฉิน: “คุณเย่ เนื่องจากคุณบอกว่าวังว่านหลง ไม่ได้เปิดเผยเบาะแสเกี่ยวกับคุณ ทำไมตำรวจถึงมาพบฉันที่นี่”
เย่เฉินคิดเกี่ยวกับมันและพูดว่า “มันควรจะเป็นเพราะลุงของฉัน?”