ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4164 พ่อตื่นแล้ว!!

เสียงบี๊บ อย่างต่อเนื่องในตอนนั้นรุนแรงมากจนหลังจากที่จู่ๆ หายไป ทุกคนก็หันไปมองจอมอนิเตอร์โดยไม่ตั้งใจ ในเวลานี้ การสวดมนต์เร่าร้อนของ หง เทียนชิ ก็จบลงอย่างกะทันหัน เดิมทีเขาต้องการใช้คัมภีร์ของตัวเองเพื่อส่งอันฉีซานเดินทางครั้งสุดท้าย แต่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเรื่องแบบนี้จะกลายเป็นเรื่องไม่คาดฝัน!
ก่อนที่ครอบครัวอัน จะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาฟังหมอที่ดูแลชี้ไปที่คลื่นไฟฟ้าหัวใจ ซึ่งเริ่มมีความผันผวน และอุทานด้วยความตื่นเต้น: “หัวใจของอาจารย์ฟื้นแล้ว!
ทุกคนเท่านั้นที่เห็นว่าเส้น อีซีจี ที่แบนราบได้เริ่มกระเพื่อมในเวลานี้ และขนาดก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!
ทุกคนในครอบครัวอันหลั่งน้ำตาด้วยความปิติยินดี หญิงชรารีบวิ่งไปข้างหน้าด้วยความตื่นเต้น เธอเห็นว่าหน้าอกของสามีของเธอเริ่มสูงขึ้นและลดลง : “ฉีซาน คุณได้ยินฉันไหม”
หมอรีบก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า “คุณผู้หญิง อย่าตื่นเต้นนักเลย อาจารย์เพิ่งจะฟื้นจากการเต้นของหัวใจ และเขาไม่แน่ใจว่าร่างกายของเขาจะฟื้นตัวได้ไกลแค่ไหน เราจึงต้องตรวจร่างกายอย่างเป็นระบบเพื่อ อาจารย์!”
พูดจบก็อดไม่ได้ที่จะเตือนว่า “ท่านหญิง สภาพร่างกายของอาจารย์แย่มาก ถ้าอาจารย์จะตื่นได้ยาก ท่านต้องเตรียมใจ”
หญิงชราถามอย่างประหม่า “จะไม่ตื่นจริงหรือ?”
หมอพูดจริงจังมาก: “ฉันไม่รับประกันเรื่องนี้หรอก เพราะสภาพร่างกายของอาจารย์ไม่ได้มองโลกในแง่ดีเลยจริงๆ”
เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็แสดงสีหน้าหนักแน่นอีกครั้งอย่างรวดเร็วและโพล่งออกมา: “แต่อย่ากังวล เราจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อปฏิบัติต่อท่านอาจารย์!”
ทันทีที่เสียงของหมอดังขึ้น อันฉงชิวก็ตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้น: “พ่อตื่นแล้ว!!”
คนที่ฟังคำพูดของหมออย่างประหม่าได้ยินเสียงร้องของอันฉงชิวและรีบมองไปทางเตียงของโรงพยาบาล
มองยังไงก็ตะลึง!
อัน ฉีซาน ซึ่งอยู่ในอาการโคม่ามาเป็นเวลานานและเสียชีวิตไปแล้วครั้งหนึ่ง ได้ลืมตาขึ้นจริงๆ!
ในเวลานี้ ทุกคนสามารถเห็นดวงตาของเขาหันไปทางซ้ายและขวา และดูเหมือนว่าเขากำลังมองมาที่ทุกคนด้วย
หญิงชรารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง และกำลังจะถามหาความอบอุ่น ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินอันฉีซานถามว่า “ฉัน มีอะไรรึเปล่า?!”
หญิงชราร้องไห้ออกมา จับมือของ อัน ฉีซาน แล้วสำลัก: “คุณจำไม่ได้หรือ คุณเคยล้มในห้องน้ำมาก่อน หมอบอกว่าเลือดออกในสมองของคุณรุนแรงมาก และตัวชี้วัดทางกายภาพของคุณแย่เกินไป ใกล้จะถึงแล้ว รักษาไม่ได้ เมื่อกี้ใจเธอหยุด”
พูดถึงเรื่องนี้ หญิงชราก็ร้องไห้ออกมา ลูกและหลานคนอื่นๆ ของตระกูลอัน ก็สำลักเช่นกัน อันฉงชิวกล่าวในเวลานี้ว่า “ท่านพ่อ ถ้าท่านกู่มาทันเวลาและหยิบยาวิเศษที่เธอเก็บไว้ให้กิน ท่านคงทิ้งพวกเราไปแล้วจริงๆ?”
“คุณกู๋?” อันฉีซานถามด้วยความประหลาดใจ “คุณกู่คนไหน?”
อันฉงชิวชี้ไปที่กู่ชิวอี้ อย่างรวดเร็วและแนะนำ “ท่านพ่อ นี่คือคุณหนูกู่”
หลังจากพูดแล้ว เขาก็เสริมว่า: “ยังไงก็เถอะ พ่อคุณกู่ เป็นคู่หมั้นของ เฉินเอ๋อร์!”
อัน ฉีซาน มองดูเขาอย่างว่างเปล่าและถามว่า “เฉินเอ๋อ?! เฉินเอ๋อคนไหน! หลานชายของฉันคือเฉินเอ๋อเหรอ!”
อัน ฉงซิว พยักหน้าและพูดอย่างรวดเร็ว “ใช่พ่อมันเป็นหลานชายของคุณ เฉินเอ๋อร์”