ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4133 ฉันจะใช้โอกาสนี้เจอกันตอนเที่ยง

“ใช่!” กู่ชิวอี๋ยังพูดอย่างโกรธเคือง: “ตอนนี้พวกเขากำลังข่มขู่ฉันด้วยเรื่องนี้ ถ้าฉันไม่ไป คอนเสิร์ตอาจจะต้องเลื่อนออกไป แต่หลังจากคอนเสิร์ตหลายๆ ครั้ง เวลาก็เปลี่ยนไป เวลาอื่นก็จะเปลี่ยนไป เปลี่ยนแปลง แม้ว่าฉันจะระงับคอนเสิร์ตนี้ไว้ก่อน พวกเขาก็จะทำแบบเดียวกันในคอนเสิร์ตครั้งหน้า”
เย่เฉินถามเธอว่า “แล้วคุณคิดจะทำอะไร”
กู่ซิวอี้ พูดอย่างอ่อนโยน: “พี่ชาย เย่เฉิน ฉันอยากรบกวนคุณและพาฉันไปที่บ้านของ เฟย ฉันไม่รู้ว่าคุณสะดวกหรือไม่ ถ้ามันไม่สะดวกฉันจะประกาศว่าสถานที่นั้นปิดแล้ว ปัญหาคือ คอนเสิร์ตครั้งแรกถูกระงับชั่วคราว และคอนเสิร์ตต่อไปนี้จะจัดขึ้นก่อน และคอนเสิร์ตจะจัดขึ้นที่นิวยอร์กในตอนท้าย”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “แฟน ๆ ของคุณในนิวยอร์กจะไม่ผิดหวังเหรอ?”
กู่ซิวอี้ กล่าวอย่างช่วยไม่ได้: “ไม่มีทาง แต่ฉันเชื่อว่าพวกเขาสามารถเข้าใจได้”
เย่เฉินกล่าวว่า “ลืมไปเถอะ คุณไม่สามารถทำให้แฟนๆ หลายหมื่นผิดหวังได้ด้วยการพูดอะไร แค่ไปทานอาหารที่บ้านของเฟย ฉันบังเอิญอยู่ติดกับบ้านของเฟย คุณบอกพวกเขาสิ” พูดว่าจะเที่ยงแล้ว ไปทานมื้อเที่ยงกัน อีกสักครู่ฉันจะส่งที่อยู่ไปให้คุณ มารับฉันที แล้วฉันจะไปกับคุณ”
เมื่อ กู่ซิวอี้ ได้ยินสิ่งนี้ เธอถามทันทีด้วยความประหลาดใจ: “จริงเหรอ พี่เย่เฉิน?”
“ใช่” เย่เฉินยิ้ม: “ยังไงก็ตาม ฉันต้องเจอครอบครัวเฟยเร็วๆ นี้ ฉันจะใช้โอกาสนี้เจอกันตอนเที่ยงวันนี้”
กู่ซิวอี้ พูดอย่างรวดเร็ว: “ดี! จากนั้นฉันจะให้คุณสื่อสารมากขึ้น ถ้าเวลาที่กำหนดฉันจะไปรับคุณและไปกับคุณ!”
เฉินดู่ดูว โล่งใจเมื่อรู้ว่า เย่เฉิน เต็มใจที่จะไปกับ กู่ซิวอี้ ไปที่บ้านของ เฟย
ถ้า กู่ซิวอี้ ไปประชุมคนเดียวและฆ่าเธอ เธอคงไม่กล้าเห็นด้วย แต่เนื่องจาก เย่เฉิน เต็มใจที่จะไปกับ กู่ซิวอี้ เธอจึงไม่มีอะไรต้องกังวล ในความเห็นของเธอ เย่เฉิน จะต้องมีความแข็งแกร่งที่จะจัดการกับครอบครัว เฟย ทั้งหมด มิฉะนั้นจะเป็นไปไม่ได้ที่จะผูก เฟยห่าวหยาง โดยตรง เธอโทรหา เฟยเสวี่ยปิน ทันทีและพูดกับเขาว่า “คุณเฟย คุณกู่ มีเวลาตอนเที่ยง ฉันสงสัยว่าคุณสะดวกไหม”
ทันทีที่ เฟยเสวี่ยปิน ได้ยินเรื่องนี้ เขารู้ว่าวิธีการของเขาใช้ได้ผล และพูดทันทีว่า: “สะดวก แน่นอน มันสะดวก ถ้า นางสาวกู่ มาตอนเที่ยง ฉันจะให้ครัวด้านหลังเตรียมอาหารมื้อเที่ยงอันโอ่อ่าของครอบครัว รอ คุณกู ยินดีต้อนรับ!”
เฉินดู่ดูว รู้สึกรังเกียจในใจและพูดอย่างอบอุ่นว่า: “ถ้าเป็นกรณีนี้ก็เรียบร้อย คุณกู่ จะไปทันทีหลังจากที่เธอทำงานเสร็จแล้ว”
เฟยเสวี่ยปินรีบพูดว่า “คุณเฉิน ทำไมคุณไม่ให้ที่อยู่แก่ฉัน แล้วฉันจะส่งรถไปรับคุณนายกู่”
“ไม่จำเป็น” เฉินดู่ดูว พูดเบา ๆ: “คุณกู่ มีรถดังนั้นฉันจะไปที่คฤหาสน์ตระกูลเฟย ของคุณใน ลองบีช ทันที”
เฟยเสวี่ยปิน ยิ้ม แต่ไม่ยืนยัน เขาพูดด้วยรอยยิ้ม: “เอาล่ะ ในเมื่อ นางสาวกู่ ยืนยัน งั้นฉันจะรอที่บ้าน!”
เฉินดู่ดูว พูดอย่างไม่อดทน: “ถ้าอย่างนั้น วางสายก่อน”
เฟยเสวี่ยปินวางโทรศัพท์มือถือลงและพูดกับเฟยซานไห่ ที่อยู่ข้างหน้าเขาว่า “พ่อครับ เด็กผู้หญิงที่ชื่อกู่ สัญญาไว้แล้วว่าจะมาหาและจะมาตอนเที่ยง”
เฟยซานไห่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดอย่างเย็นชาว่า “ต้องมีเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับห่าวหยางเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ มาดูกันว่าเราจะเอามันออกจากปากของเธอในอีกสักครู่!”
เฟย เสวี่ยปินพูดด้วยความเป็นห่วง: “พ่อครับ ผู้หญิงคนนี้เป็นบุคคลสาธารณะที่มีชื่อเสียงมากจริงๆ ถ้าเธอจงใจแกล้งทำเป็นสับสนกับเรา เราจะไม่เก่งในการใช้กลอุบายกับเธอ!”
“บุคคลสาธารณะ?” เฟยซานไห่เยาะเย้ยอย่างเหยียดหยาม และพูดอย่างเย็นชา: “บุคคลสาธารณะไม่ได้ตดในสายตาของฉันด้วยซ้ำ! ถ้าฉันสามารถหาเบาะแสจากเธอได้ ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะเป็นบุคคลสาธารณะหรือไม่ ถ้าเธอไม่ เธอรู้ทุกอย่าง อย่างตรงไปตรงมา อย่านึกถึงประตู เฟย ของฉัน!”