สตรีมเมอร์สาว กินพิชิตอวกาศ [她靠吃播征服星际 - ตอนที่ 392 ในที่สุดเสี่ยวอ้ายก็กลับมา!

ตอนที่ 392 ในที่สุดเสี่ยวอ้ายก็กลับมา!

ตอนที่ 392 ในที่สุดเสี่ยวอ้ายก็กลับมา!

อสุรกายสามเขาเผชิญหน้ากับถั่วชมพูอีกครั้ง!

เสียง ‘ตึงตึงตึง’ ดังสนั่นหวั่นไหวไปจนถึงชั้นใต้ดินของเมืองหลวง

ถึงอย่างนั้นยังก็มีประชากรมากมายนำกล้องวิดีโอออกไปถ่ายทอดสดกลางอากาศเพื่อเฝ้าดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น!

[ไม่น่าเชื่อว่าถั่วชมพูจะทรงพลังขนาดนี้! เหลือเชื่อชะมัด! นึกว่ามันจะเอาแต่กิน ดื่ม และเล่นสนุกไปวัน ๆ ซะอีก!]

[ใช่! ประทับใจจัง!]

[นากาก็ทำได้ดีเหมือนกันนะ! คราวนี้ฉันจะไม่ด่าเอเลี่ยนอีกแล้ว! อย่างน้อยเอเลี่ยนที่ฉลาดอย่างนากาก็สามารถเป็นเพื่อนกับพวกเราได้!]

[คุณลืมถั่วชมพูไปหรือเปล่า! ถั่วชมพูก็เป็นเอเลี่ยนนะ!]

[ถั่วชมพูไม่ได้เป็นเอเลี่ยนขนาดนั้นสักหน่อย! มันเป็นลูกผสม!]

[เอ่อ! ฉันลืมไปเลยว่าถั่วชมพูก็เป็นเอเลี่ยน! แต่อย่างที่คอมเมนต์บนบอก ถั่วชมพูน่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงในบ้านมากกว่าปะ?! ดูนิสัยขี้เกรงใจของมันสิ โธ่! ถ้าไม่ใช่ว่าสายพันธุ์ของมันหายาก ฉันคงจะเก็บเอามาเลี้ยงสักตัว!]

[ฝันไปเถอะ!]

[ฝันไปเถอะ!]

[ฝันไปเถอะ!]

…

ถั่วชมพูวิ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย ขณะที่อสุรกายสามเขายังคงวิ่งไล่ตาม

ถั่วชมพูไม่ได้แข็งแกร่งเท่าอสุรกายสามเขา มันเอาแต่วิ่งและวิ่ง มันที่ถูกโอ๋มาตั้งแต่เด็ก บัดนี้กำลังจะหมดลมหายใจและไม่สามารถวิ่งต่อได้!

“จบเห่แล้วเมี๊ยว! ฉันกำลังจะจบชีวิตลงที่นี่!” ถั่วชมพูกรีดร้องในใจด้วความสิ้นหวัง!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ทหารทั้งหลายก็ติดตั้งอาวุธ และเปิดใช้ระเบิดติดตามอัตโนมัติ

เพื่อที่จะตามติดไปทำลายล้างเจ้าตัวใหญ่นั้น!

เมื่อเห็นว่ามันกำลังวิ่งไล่ตามถั่วชมพู ระเบิดติดตามอัตโนมัติก็ระเบิดใส่อสุรกายสามเขา!

อสุรกายสามเขามองดูรอยเลือดที่ไหลออกจากร่างกาย และภายในระยะเวลาไม่ถึงสิบนาที บาดแผลทั้งหมดก็ได้รับการรักษา ก่อนที่มันจะหันไปร้องคำรามใส่มนุษย์!

ถั่วชมพูรอดแล้ว! แต่มันมีความสุขไม่ได้นาน เมื่อเห็นว่าเหล่ามนุษย์ถูกอสุรกายสามเขาฆ่าตายและกลืนกินเข้าไป!

ดวงตาของมันเบิกกว้าง!

นากามองดูเหตุการณ์นองเลือด! อสุรกายสามเขาตัวนี้โหดเหี้ยมมาก!

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มนุษย์จะไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้!

ผู้คนที่ซ่อนตัวอยู่ในชั้นใต้ดินมองดูเลือดที่หยดลงมาจากปากของอสุรกายสามเขาผ่านกล้องวิดีโอ มันเลียปากตัวเองจนสะอาดสะอ้าน

ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

ความเหน็บหนาวก่อตัวขึ้นในหัวใจของผู้คน!

ก่อนหน้านี้พวกเขายังเพลิดเพลินไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทว่าตอนนี้พวกเขากลับกลายเป็นใบ้ ตกใจและผวา!

เมื่ออสุรกายสามเขาได้ลิ้มลองรสชาติเลือด มันก็พบว่ามนุษย์ช่างหอมหวาน เนื้อสดและนุ่ม อร่อยกว่าเนื้อเอเลี่ยนมาก!

น่าเสียดายที่มีขนาดเล็กเกินไป! ไม่ใหญ่เหมือนกับเนื้อที่อยู่ด้านนอกซึ่งกินทีเดียวก็อิ่ม!

ตอนนี้มันรู้แล้วว่ามนุษย์ซ่อนตัวอยู่ในชั้นใต้ดิน มันได้ลิ้มลองรสชาติแล้ว และไม่อยากเสียพลังงานเพื่อวิ่งไล่ตามถั่วชมพูกับนากาอีก

มันหิว และต้องการเติมพลัง!

มนุษย์ทั้งหลายเริ่มวิ่งหนีอีกครั้ง!

เส้นทางภายในชั้นใต้ดินถูกขยายออกไปทั่วสารทิศ แตกต่างจากเส้นทางการเชื่อมต่อของชนบทเล็กน้อย ภายในนี้มีแม้กระทั่งเส้นทางจราจรและอื่น ๆ อีกมากมาย

แต่ตอนนี้ผู้คนต่างพากันวิ่งหนี ใครจะไปสนใจเรื่องขับรถกัน?!

การขับรถอาจทำให้การจราจรติดขัดได้!

อสุรกายสามเขาทะลวงทางเข้าของชั้นใต้ดินอย่างง่ายดาย ปากขนาดใหญ่ของมันยื่นเข้าไปด้านใน!

โชคดีที่ไม่มีมนุษย์หลบซ่อนอยู่บริเวณนี้!

อสุรกายสามเขาเดินต่อไปอีกที่หนึ่ง และเริ่มทะลวงพื้นดินอีกครั้ง!

และที่นี่เต็มไปด้วยฝูงชนที่อัดแน่น!

ดีมาก!

ใบหน้าของอสุรกายสามเขาแสดงถึงความกระหาย มันแลบลิ้นเลียปากใส่มนุษย์ที่อยู่ด้านล่าง!

ฝูงชนที่หลบซ่อนอยู่ด้านล่างต่างตกใจวิ่งหนีกระจายไปทั่วทิศทาง แต่พวกเขาไม่สามารถหาทางออกได้! พวกเขาติดอยู่ในนี้!

อสุรกายสามเขากักขังการเคลื่อนไหวของพวกเขาเอาไว้! ในขณะที่พวกเขาเห็นว่าปากของอสุรกายสามเขาเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ!

ผู้เป็นแม่กอดลูกของตัวเองแน่นและฝังหัวผู้เป็นลูกเอาไว้ในอ้อมแขน คู่รักกอดกันกลมเกลียว ขณะที่ผู้สูงอายุทั้งหลายหลบตาลง คอยประคองกันและกัน…พวกเขากำลังรอคอยปากใหญ่ ๆ ที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้!

เลือดสาดฟุ้งกระจายไปทั่ว!

ดวงตาของอสุรกายสามเขาฉายแววพึงพอใจ!

แม้กระสุนปืนใหญ่จะอยู่ด้านหลัง หรือแม้แต่การโจมตีของนากากับถั่วชมพูก็ไม่อาจหยุดการเคี้ยวของมันได้ มันกำลังกินอย่างอิ่มหนำสำราญ!

ต้องเลือดแบบนี้สิ! ถึงจะอร่อย!

อสุรกายสามเขายังคงกินต่อ และเตรียมหาผู้คนจากแหล่งอื่น

หัวของเสี่ยวอ้ายโผล่ออกมาจากน่านฟ้า!

มันมองดูชั้นใต้ดินที่ถูกเปิดออก และเห็นผู้คนที่ดิ้นรนอยู่ในปากของอสุรกายสามเขา!

มันโกรธมาก!

ผู้คนที่นี่ให้ความเคารพและสุภาพกับมันมาก อีกทั้งยังถือว่ามันเป็นสัตว์ผู้พิทักษ์ประจำเมือง ไม่คิดว่าเลยว่ามันจะช้าไปหนึ่งก้าว!

เสี่ยวอ้ายร้องคำราม มันพุ่งออกจากทางเชื่อมมิติและทะยานลงมา!

อสุรกายสามเขาสัมผัสได้ถึงความเย็นวาบที่ลำคอ! มันรีบหลบ แต่กลับหลบไม่ทัน!

มันถูกกักขัง!

แปลกเกินไป! ที่แห่งนี้ถูกบีบคั้นให้เหลือเพียงระดับ 10 ดาวเท่านั้น แต่มันกลับรู้สึกถึงพละกำลังขั้นสูง มีใครหน้าไหนที่สามารถกักขังมันได้แบบนี้?!

มันคือผู้แข็งแกร่งที่อยู่บนเขตดาวต่างแดน จะถูกกักขังง่าย ๆ แบบนี้ได้อย่างไร?!

มันคิดเช่นนั้น แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้!

เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกจากลำคอของมันมากขึ้น! และมากขึ้น!

หยดเลือดไหลรินลงมายังพื้นดิน จนกลายเป็นลำธารขนาดเล็ก

อสุรกายสามเขามองดูเลือดที่อยู่บนพื้นดิน และหลังจากที่เสี่ยวอ้ายทะยานลงมา หัวของมันก็ร่วงหล่นลงมาด้วย

สายตาของมันจ้องมองอสุรกายที่บังอาจปลิดชีพมัน

อสุรกายตัวนี้มีสีขาว!

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอสุรกายยักษ์ในตำนาน เสี่ยวอ้ายอย่างนั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไง? ทำไมเสี่ยวอ้ายถึงมาอยู่ที่นี่ได้?!

มันได้แต่สงสัย ทว่าก็ต้องหยุดความคิด พร้อมกับลมหายใจที่จางหายไป

ร่างใหญ่ของอสุรกายทรุดลงกับพื้น ทั่วพื้นดินส่งเสียง ‘ตู้ม’ ดังสนั่นหวั่นไหว

ผู้คนในจักรวรรดิชิงเหย้าถอนหายใจด้วยความโล่งอก สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความปีติยินดี นอกจากนี้ ยังมีเสียงไว้อาลัยให้กับผู้คนที่ต้องจากไปเพราะถูกกิน!

เสี่ยวอ้ายมองดูอสุรกายสามเขาที่อยู่ตรงหน้า อสุรกายสามเขาตัวนี้เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสูงในเขตดาวต่างแดน แต่มันไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะข้ามบาเรียมาที่นี่ได้!

หากยังซ่อมแซมบาเรียไม่ได้ อสุรกายร้ายอีกหลายตัวก็จะข้ามมาทำสิ่งเลวร้ายที่นี่อีก!

การมาถึงของเสี่ยวอ้ายเปรียบเสมือนการเรียกขวัญกำลังใจของผู้คน มันทำให้คนทั้งหลายรู้สึกปลอดภัย!

ถั่วชมพูวิ่งเข้าไปหาเสี่ยวอ้าย ร้องไห้ และพยายามถูขาอีกฝ่าย แต่เสี่ยวอ้ายกลับหลีกเลี่ยงมัน

ถั่วชมพูมองเสี่ยวอ้ายด้วยความไม่พอใจ แต่เสี่ยวอ้ายกลับร้องตะโกนมาว่า “มีอะไรก็พูดมาโฮ่ง!”

ตัวของถั่วชมพูเต็มไปด้วยเศษฝุ่นขณะวิ่งหนี ทั่วทั้งตัวกลายเป็นสีเทาสกปรก เสี่ยวอ้ายไม่ต้องการให้ขนของตัวเองเปื้อนไปด้วย!

ถั่วชมพูมองเสี่ยวอ้ายด้วยแววตาขัดใจ “เมี๊ยว…! ฉันแค่อยากจะพึ่งพิงแกบ้าง…!”

ร่างกายของเสี่ยวอ้ายสั่นเทาเมื่อได้ยินเช่นนั้น พึ่งพิงของอีกฝ่ายหมายถึงการครอบงำหรือเปล่า?! กำลังพูดลามกอยู่ใช่ไหม?!

ถั่วชมพูครุ่นคิดกับตัวเอง มันไม่ง่ายเลยนะที่ฉันจะอ่อนโยนกับใคร ทำไมแกถึงไม่พูดปลอบโยนอะไรบ้างล่ะ?!