ราชินีพลิกสวรรค์ - ตอนที่ 623 นี่เรียกว่ารู้ใจกัน

เจียงหลีคือหลิงหวังขั้นสี่ต้องมาเผชิญหน้ากับหลิงหวังขั้นห้าที่รวมร่างกับหุ่นเชิดศพ ไม่ว่า จะดูอย่างไรก็เหมือนว่าจะไม่มีทางชนะได้เลย นางถูกทั้งห้าคนล้อมไว้ แต่ท่าทางไม่เป็นกังวลเลยสักนิด และนางกลับยิ้มเยาะเย้ย “สำนัก หลีหุนจงมีหลิงหวังทั้งหมดสิบเอ็ดคน ประมุขสำนักหลีหุนจงคือหลิงหวงขั้นสอง การประลอง ก่อนหน้านี้ได้ตายไปแล้วห้าคน แล้วก็พิการหนึ่งคน และในดอนนี้พวกเจ้าทั้งห้าคนยังรวมร่าง เข้ากับหุ่นศพเพื่อมาสังหารข้า เช่นนั้นในสำนักหลีหุนจงก็เหลือประมุขสำนักเพียงผู้เดียวอย่างนั้น หรือ’

จง

ในข้อมูลของเจ้าอ้วนเวินบอกไว้อย่างชัดเจนว่านี่คือกำลังคนที่มีอยู่จริงๆ ของสำนักหลีหุน

เป็นธรรมดาที่เจ้าคนเลวนั้นจะไม่ถูกนับรวมเข้าไป เพราะได้ดายอยู่ที่ดินแดนผนึกมาร ไปนานแล้ว “เหอะ! เจ้าแอบสืบความแข็งแกร่งของสำนักหลีหุนจงของข้าอย่างนั้นหรือ” เสียงตะโกนที่ ดังสุดเสียงและช่างน่าอภิรมย์ดังขึ้น เจียงหลีกลับแสยะยิ้ม “อ่อ ใช่แล้ว! ได้ยินมาว่าในสำนักหลีหุนจงยังมีหุ่นศพระดับสูงอีก จำนวนมากไว้ค่อยให้ประมุขสำนักใช้การ” ทั้งห้าคนเผยใบหน้าศพที่น่ากลัวและโหดร้ายออกมา แล้วยิ้มอย่างโหดเหี้ยม เหมือนว่า กำลังตอบกลับเจียงหลี สิ่งที่ทำให้ผู้คนกลัวสำนักหลีหุนจงที่สุดไม่ใช่คน แต่เป็นหุ่นศพมาตั้งแต่ไหนแต่ไร! ในตอนนี้พวกเขากลายเป็นสัตว์ประหลาดครึ่งคนครึ่งศพก็เพื่อสำนักหลีหุนจง ทั้งหมดนี้ก็ เพื่อจัดการเจียงหลี ในวันนี้ ไม่ว่านางจะมีพรสวรรค์ที่ล้ำเลิศเพียงใด หรือมีฝีมือการต่อสู้ที่เก่งกาจเพียงโด ก็ ยากที่จะหลีกเลี่ยงความดายได้! “เจียงหลี ดายชะเถอะ!” เสียงตะโกนที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมดังขึ้น “ฆ่ามันนน!” อีกสี่คนที่เหลือก็ตะโกนขึ้นมาพร้อมกันด้วยความเคียดแค้น พลังที่รุนแรงและน่าสะพรึงกลัวพุ่งโจมตีไปยังเจียงหลีและสัตว์เลี้ยงในอ้อมกอดของนาง แล้วพวกเขาก็พุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว เกิดลมพัดแรงขึ้น บนพื้นดินที่ถูกไฟสงครามเผาไหม้ พลัง อำนาจที่น่าสะพรึงรวมเข้าด้วยกัน แล้วก็เกิดการระเบิดเสียงดังสนั่น ตู้มมม! เสียงระเบิดที่สนั่นดังขึ้น

เหมือนว่าการโจมดีของทั้งห้าคนปะทะเข้ากับร่างของเจียงหลี แต่ทว่า ยังไม่ทันที่พวกเขาจะแสดงสีหน้าดีใจออกมา ทันโดนั้นก็มีแสงสีขาวระเบิดออกมา ทำให้พลังของพวกเขาสลายหายไปหมด เสียงร้องที่บ้าคลั่ง เหมือนกับกำลังคำรามอยู่ระหว่างท้องฟ้าและพื้นดิน ทั้งห้าคนมองพลังที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งกลับมาด้วยความตะลึง ไม่ยากจะเชื่อภาพที่เห็น ดรงหน้า

ตุ้ม! พลังเหล่านี้โจมตีไปยังทั้งห้าคน ทำให้ร่างของพวกเขากระเด็นลอยไปตกอยู่ไกลๆ เป็นพลังที่น่ากลัวมาก! เจียงหลีเป็นเพียงหลิงหวังขั้นสี่ ทำไมถึงได้มีพลังที่น่ากลัวระดับนี้! เดิมทีพลังที่รุนแรงเยี่ยงนี้เป็นพลังที่เหนือมนุษย์! ทั้งห้าคนที่ถูกโจมตีจนกระเด็นลอยไปไกล มองไปยังที่ที่เจียงหลียืนอยู่อย่างไม่อยากจะเชื่อ ในตอนนี้แสงสีทองจางลง ลมพายุสงบลง เจียงหลียังคงยืนอยู่ที่เดิม แต่ว่าข้างกายนางกลับมี ปีศาจเพิ่มมาอีกตัวหนึ่ง ปีศาจตัวนั้นตัวสีขาวดั่งหิมะ ดุร้ายราวกับสุนัขจิ้งจอกและพยัคมา บนเท้าทั้งสี่ล้วนแต่มีขน สีแดงที่งดงามราวกับเปลวไฟ ในดวงดาที่แวววาวและเยือกเย็นเผยความเย็นชาออกมา ที่หางคิ้ว ของมันยังมีขนสีแดงสองเส้น ช่างงดงามและแปลกตายิ่งนัก และตรงหว่างคิ้วของมันก็ยังมีลายสีทองแนวตั้ง เผยให้เห็นความสง่างามของสรวงสวรรค์ “ปีศาจ!” “เผ่าปีศาจมาปรากฏตัวที่นี่ได้เยี่ยงไร” “ได้ยินมาตั้งนานแล้วว่าเจียงหลีมีสัตว์เลี้ยงปีศาจอยู่ข้างกาย แต่เผ่าปีศาจเย่อหยิ่งจะดาย แล้วทำไมถึงยอมเป็นสัตว์เลี้ยงเอาง่ายดายนัก ตอนแรกก็คิดว่ากุเรื่องขึ้นมาเอง ไม่คิดเลยว่าจะ เป็นเรื่องจริง!” “แล้วจะทำอย่างไรต่อดี” “แล้วจะทำอะไรได้ล่ะ ข้ายอมเสียสละขนาดนี้ วันนี้ต้องสังหารนางให้จงได้! ไม่ว่าจะเป็น ใคร ปีศาจขัดขวางก็สังหารปีศาจ คนขัดขวางก็สังหารคนเสีย” อ๊ากก! หลังจากที่ตกดะลึง ทั้งห้าคนก็ระเบิดพลังออกมาอีกครั้ง แล้วก็พุ่งเข้ามาสังหารเจียงหลี และจักรพรรดิบางพระองค์ พลังฝ่ามือที่บ้าคลั่ง กำปั้นที่น่าสะพรึงกลัวและพลังรุนแรงที่น่ากลัว รวมกันเป็นพลังที่สามารถทำลายฟ้าดินได้พุ่งโจมตีไปยังเจียงหลี แต่ร่างของเจียงหลีกลับส่องแสงเจิดจ้า ใบหน้าที่สวยงามเผยให้ถึงความงดงาม น่าหลงโหลเป็นอย่างมาก ทันโดนั้น พลังวิญญาณที่ระเบิดออกมาจากร่างกายของนางก็กลายเป็นพลังปีศาจที่น่ากลัว และบ้าคลั่ง ดูเหมือนว่าเนตรญาณที่สิบของนางจะถูกเรียกออกมาและปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง แล้วหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของนาง “เจ้าเปี๊ยก!” ฝ่ามือพลังปีศาจต้องใช้เวลาสักนิดหนึ่ง เจียงหลีเรียกเจ้าเปี๊ยก ไม่ได้ต้องพูดอะไรกันมากมาย ความรู้ใจกันของพวกเขาไม่เคย จางหายไป “โอกกก” เจ้าเปี๊ยกกระโจนออกมา แล้วเอียงตัวบังเจียงหลีไว้ ทำให้การโจมตีที่น่าสะพรึง ของหลิงหวังทั้งห้าคนนั้นตกกระทบลงบนตัวพวกมันทั้งหมด เหตุการณ์นี้ ทำให้เจียงหลีโกรธเกรี้ยวและเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก เจ้าคนบ้า! ไหนว่ารู้ใจกัน นางจะให้เขาถ่วงเวลา ไม่ใช่ให้เขาไปเป็นโล่กำบัง โชคดีที่เจ้าเปี๊ยกหนังหนา การโจมตีของทั้งห้าคนนั้นที่โดนเข้าที่ตัวเขา แม้แต่ขนสักเส้นก็ ไม่ได้รับกระทบกระเทือน มิฉะนั้นจักรพรรดินีบางพระองค์คงต้องบ้าคลั่งเป็นแน่ โฮกกก! เจ้าเปี๊ยกก้าวออกมาหนึ่งก้าว พลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากตัว มันยกเท้า ขึ้น กรงเล็บที่แข็งแกร่งตบไปที่หนึ่งในห้าคนนั้น พลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวแบบนั้น ระเบิดออกมาจากกรงเล็บของมันแล้วจู่โจมไปยังคัดรู ทำให้คัดรูกระเด็นลอยไป สี่คนที่เหลือเข้ามาพร้อมกัน เจ้าเปี๊ยกกันทั้งสีคนนั้นไว้ ไม่ให้ใครเข้าใกล้ เจียงหลีแม้แต่น้อย ด้านหลังของเจ้าเปี๊ยก เจียงหลีที่มีพลังปีศาจเต็มเปี่ยม รัศมีปีศาจเปล่งประกายไปทั้งตัว ขาทั้งสองข้างของนางได้กลายเป็นหางงูแทน ในดวงตาที่แวววาวเปล่งแสงสีแดงที่งดงามออกมา นางทำท่าสัญลักษณ์มือเรียกพลังอย่างว่องไว สายดาจ้องมองไปยังปีศาจตัวสีขาวที่ ถ่วงเวลาให้นางอยู่ตลอด เจ้าเปี๊ยกทำให้นางอุ่นใจ ไม่กลัวและกังวลต่อสิ่งใด เหมือนว่าขอเพียง มีเขาอยู่ ต่อให้ฟ้าดินล่มสลาย นางก็ไม่แม้แต่จะกะพริบดา “เจ้าเปี๊ยกกก!” แสงสีแดงที่งดงามปรากฏขึ้นระหว่างมือทั้งสองข้างของเจียงหลี นางตะโกนเสียงดัง เจ้าเปี๊ยกกวาดตามองและโจมดีให้พวกเขาถอยไป แล้วก็รีบถอยออกมาอย่างรวดเร็ว

ตู้มมม แสงสีแดงที่งดงามระเบิดออกมาจากมือของเจียงหลีแล้วกลายเป็นฝ่ามือพลังมาร และ เต็มไปด้วยพลังปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวและบ้าคลั่ง พุ่งโจมตีไปยังทั้งสีคนที่อยู่บนพื้น พลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวนี้นำมาขึ่งแรงกดดันแก่ทั้งสี่คนเป็นอย่างมาก พวกเขาระเบิด พลังวิญญาณของตัวเองออกมาอย่างบ้าคลั่ง เพื่อที่จะด้านทานพลังอำนาจที่ทำลายล้าง ทุกสิ่งทุกอย่างเช่นนี้ วิญญาณยุทธ์ของพวกเขาพุ่งออกมาอยู่ตรงทุ่งกว้าง ลมพายุหัดแรงทุกทิศทาง แสงสีทอง เจิดจ้า แต่ว่าเมื่อพลังทั้งหมดนี้ปะทะกับฝ่ามือพลังปีศาจที่รุนแรงก็ไร้ประโยชน์ พลังปีศาจบดขยี้ ทุกสิ่งและโจมดีอย่างต่อเนื่อง พื้นดินที่ถูกไฟสงครามแผดเผาก็ถูกทำลายอีกครั้ง เสียงที่ดังมากดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง หลิงหวังทั้งสี่คนของสำนักหลีหุนจงล้วนแต่ถูกกด ทับอยู่บนพื้น อีกหนึ่งคนที่พุ่งมาจากไกลๆ ก็ถูกพลังฝ่ามือพลังมารไปด้วย พลังที่บ้าคสั่งกำลังฉีกร่างของพวกเขา แต่ว่าพวกเขาคือหลิงหวังขั้นห้า แล้วยังรวมร่างเข้ากับหุ่นเชิดศพ ความแข็งแกร่งของ ร่างกายก็เป็นที่รู้กัน ภายใต้การโจมีที่รุนแรงนี้ ถึงแม้พวกเขาทั้งห้าคนจะได้รับบาดเจ็บอย่าง หนัก แต่กลับยังไม่ดาย แต่ว่าร่างกายที่เป็นศพของพวกเขากลับเกิดรอยร้าวขึ้น แววดาของเจียงหลีมีความเสียดาย ถ้าหากว่าขั้นพลังของนางสูงกว่านี้หน่อย การโจมตี เมื่อครู่นี้ต้องสามารถสังหารพวกเขาได้อย่างแน่นอน เหมือนกับที่อยู่ในการประลองนั้น โฮกกก! เสียงคำรามของเจ้าเปี๊ยกดังมาจากบนพื้น เจียงหลีก้มหน้ามองเจ้าเปี๊ยกที่กลายเป็นแสงสีขาวแล้วพุ่งไปหาทั้งห้าคนนั้น ตัวที่ใหญ่ มหีมาของมันขวางทั้งสีคนไว้ เหลือไว้คนหนึ่ง เจียงหลีแววตาเปล่งประกายแล้วแสยะยิ้ม ในเมื่อไม่สามารถฆ่าพร้อมกันได้ เช่นนั้นก็ จัดการที่ละคน! ลู่เจี้ย เจ้าก็ยังเป็นเจ้าจริงๆ คอยปกป้องข้า แต่จะไม่หักปีกของข้า ทันโดนั้น ร่างของเจียงหลีก็หายวับแล้วพุ่งไปยังคนที่เหลืออยู่คนนั้น …