ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1127 ถึงเวลาที่ต้องสู้ตายแล้ว / ตอนที่ 1128 ความสามารถของศิษย์พี่ใหญ่

ตอนที่ 1127 ถึงเวลาที่ต้องสู้ตายแล้ว / ตอนที่ 1128 ความสามารถของศิษย์พี่ใหญ่

ตอนที่ 1127 ถึงเวลาที่ต้องสู้ตายแล้ว

เสียงปะทะที่ดังเสียดหูขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วนปลุกทุกคนให้ตื่นขึ้น!

และรีบหันไปมอง

แล้วพวกเขาก็ได้เห็นเซี่ยผิงกั่งและโจวเว่ยจงกำลังต่อสู้กับชายชุดดำอยู่แล้ว ด้านหลังจ้าวเสวียนจิ่งคือรถม้าของเซี่ยเฉียว เขาถือกระบี่ในมือซ้าย ในคืนที่มืดมิดเช่นนี้ ร่างอันสง่างามของเขาไม่ต่างอะไรกับวิญญาณ เขาหลบหลีกการจู่โจมของชายชุดดำได้อย่างง่ายดาย!

เซี่ยเฉียวหยิบหน้าไม้เล็กๆ ของนางออกมาจากตะกร้าไม้ไผ่ทันทีและพกมีดสั้นไว้ในอกเสื้อเผื่อจำเป็นต้องใช้

สีหน้าจ้าวเสวียนจิ่งเย็นชา เขาลงมือโหดเหี้ยมไร้ความปรานี

ตั้งแต่วินาทีที่เขามาถึงสถานที่แห่งนี้ เขาก็รู้สึกแล้วว่ารอบด้านมีบางอย่างผิดปกติ

เพียงแต่เวลานั้นเขายังไม่ค่อยแน่ใจนักจึงปล่อยให้เซี่ยเฉียวเข้าไปในบ้าน ส่วนตนเองก็มองสำรวจอยู่ข้างนอก อีกฝ่ายซ่อนตัวอย่างดีและไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ เลย นอกจากกลิ่นยาจางๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศแล้วก็แทบจะหาความแตกต่างใดๆ ไม่ได้

และตอนนั้นพวกเขายังไม่ได้โรยยาไว้

เวลานั้นในสมองเซี่ยเฉียวนึกถึงแต่เรื่องวิญญาณ นางจึงไม่รู้สึกตัว

หลังจากที่จ้าวเสวียนจิ่งได้สมทบกับเซี่ยผิงกั่งแล้ว เซี่ยผิงกั่งก็บอกว่าตนเองพบซากงูและแมลงจำนวนหนึ่งในบริเวณใกล้ๆ ซึ่งน่าแปลกมาก เขาจึงได้มั่นใจว่าจะต้องมีการซุ่มโจมตีอยู่รอบๆ อย่างแน่นอน

เวลานั้นก็เป็นเวลาเย็นย่ำค่ำแล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายสามารถคอยเฝ้าเขาได้ครั้งหนึ่ง หากพวกเขาทำไม่สำเร็จก็จะต้องมีครั้งที่สองอีกแน่ และต่อไปหากเซี่ยเฉียวกับเมิ่งจี๋ฟังมาที่นี่กันตามลำพังก็จะเป็นอันตรายกับพวกเขา ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะอยู่ที่เดิม

เซี่ยผิงกั่งและโจวเว่ยจงมีวรยุทธ์พอตัว พวกเขาเองก็ไม่กล้าอยู่ห่างจากรัชทายาทมากเกินไป และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่วี่แววว่าจะพ่ายแพ้

เซียวอวี้หรง ซังโหยว และแม้แต่เจียงจิ้นลู่ก็ไม่ได้ทำตัวนิ่งเฉยในเวลานี้

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นบัณฑิต แต่ก็พอจะมีทักษะวิชากระบี่กันอยู่บ้าง ซึ่งก็เป็นการเรียนรู้ไว้เพื่อป้องกันตัวเองในยามที่พวกเขาต้องเดินทางพเนจร

บนรถม้ามีกระบี่ประจำตัวของพวกเขาซึ่งต่างก็ถูกดึงออกมากันหมดแล้วในเวลานี้ แต่ละคนมีความสามารถด้านนี้ไม่มาก ดังนั้นการพุ่งเข้าไปจึงรังแต่จะเป็นการรนหาที่ตาย พวกเขาจึงรู้จักที่จะอยู่นิ่งๆ และคอยอยู่ใกล้ๆ รถม้าของเซี่ยเฉียวเพื่อให้การปกป้องศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเขาอย่างแน่นหนา!

ชายชุดดำเหล่านี้รู้ดีว่าพวกเขาไม่สามารถที่จะปล่อยให้การต่อสู้ยืดเยื้อต่อไปได้ จึงได้พุ่งเข้าไปจู่โจมจ้าวเสวียนจิ่งอย่างสู้ตาย

เมื่อเซี่ยเฉียวเห็นว่าหลายคนกำลังล้อมจ้าวเสวียนจิ่งคนเดียว นางก็เล็งและยิงหน้าไม้ออกไปทันที!

เสียงฉึกดังขึ้นดูเหมือนลูกดอกหน้าไม้จะเจาะทะลุเข้าไปในเนื้อหนัง

ศิษย์น้องทั้งสามที่อยู่ตรงตำแหน่งหน้าต่างต่างก็มองมาที่นางเป็นตาเดียวในเวลานี้

“ศิษย์พี่ใหญ่ ยิงแม่นมาก!” เจียงจิ้นลู่อดชื่นชมออกมาไม่ได้

“จะรอให้พวกเรามาช่วยคงเป็นไปไม่ได้แล้ว ทุกคนคอยปกป้องดูแลตัวเองให้ดีก็แล้วกัน จะเป็นตัวถ่วงของรัชทายาทไม่ได้” เซี่ยเฉียวเอ่ย

พวกเขาทั้งหมดต่างก็พยักหน้าโดยพร้อมเพรียง

ข้างกายรัชทายาทมีเซี่ยผิงกั่งและโจวเว่ยจงคอยคุ้มกันและดึงกำลังส่วนใหญ่ของอีกฝ่ายไปแล้ว นอกจากเวลาที่จำเป็นต้องสู้ตายพวกเขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเข้าไปผสมโรงด้วย เพราะถ้าหากสู้ไม่ได้แล้วยังตกอยู่ในมือศัตรูก็จะกลายเป็นการสร้างปัญหาไปเสียเปล่าๆ

ทันทีที่เซี่ยเฉียวพูดจบ ชายสองคนในชุดดำก็ดูเหมือนจะเห็นเซี่ยเฉียวถือหน้าไม้อยู่ และเริ่มคิดที่จะกำจัดปัจจัยที่ไม่ปลอดภัยอย่างนางทิ้งไปเสีย แล้วรุดเข้ามา

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีกำลังคนอีกระลอกพุ่งออกมาจากในพงหญ้า ซึ่งในคราวนี้มีเป็นจำนวนไม่น้อยเลย!

สีหน้าของทุกคนย่ำแย่ลงทันที

คิ้วของเซี่ยเฉียวเองก็ขมวดมุ่นด้วยความกังวลใจ

ที่นั่นยังมีสะใภ้ไช่ที่ขดตัวเบียดอยู่ในรถม้าอีกคัน นางนิ่งเฉยราวกับว่าไม่มีตัวตนกระนั้น ภายในรถม้ามืดสนิท และดูเหมือนคนเหล่านั้นจะไม่สังเกตเห็นเหมือนกัน

“คนพวกนี้กล้าดีอย่างไรถึงได้ลอบปลงพระชนม์รัชทายาท! คราวนี้คงจะมีการเตรียมการมาก่อนแล้ว คนพวกนี้ไม่รักตัวกลัวตาย น่าจะเป็นพวกหน่วยกล้าตาย…วันนี้หากไม่ฆ่าพวกมันให้หมด พวกเราก็คงจะหนีไปได้ยาก…” เซียวอวี้หรงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “พวกเราจะเข้าไปรับมือพวกมันแทนรัชทายาทเพื่อถ่วงเวลาให้รัชทายาทขี่ม้าหนีไป!”

หลังจากที่เซียวอวี้หรงพูดจบ ซังโหยวและเจียงจิ้นลู่ก็พยักหน้าพร้อมกันโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ตอนที่ 1128 ความสามารถของศิษย์พี่ใหญ่

สิ่งที่เซียวอวี้หรงอยากจะพูดออกมาจริงๆ แล้วคือให้รัชทายาทขี่ม้าพาศิษย์พี่ใหญ่ไป

เพียงแต่จำนวนคนมีมากเกินไป การขับรถม้าก็ยุ่งยากไม่สามารถไปได้ไกล กลับกลายเป็นว่าทั้งสองคนจะเกิดเรื่องเสียมากกว่า เวลานี้เขาจึงได้แต่ต้องเลือกรัชทายาทไว้ก่อน

“ไม่ต้องกังวล” เซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้นขณะที่พวกเขากำลังจะพุ่งเข้าไป

นางหยับสิ่งของจำนวนหนึ่งออกมาจากตะกร้าไม้ไผ่

มีธูปเรียกวิญญาณ ธงเล็กๆ แปลกๆ ยังมีขวดกระเบื้องและกระดาษยันต์

พวกเขาเห็นว่านางยิงธงเล็กๆ นั่นออกไปปักลงพื้นในทิศทางต่างๆ นางทำทุกอย่างเสร็จสิ้นโดยไม่ต้องขยับตัวสักนิดแล้วก็เชิญวิญญาณที่นางยังไม่ได้ส่งลงไปปรโลกออกมาช่วย

นอกจากนี้แล้ว องครักษ์วิญญาณที่อยู่ไม่ไกลพวกนั้นก็ถูกนางเรียกมาช่วยจ้าวเสวียนจิ่งด้วย

นางลงจากรถม้า ปากก็พึมพำท่องคาถาไปด้วย

เซี่ยเฉียวสะบัดยันต์แผ่นหนึ่งขึ้นไปกลางอากาศ มันล่องลอยอยู่บนนั้นประหนึ่งลูกไฟวิญญาณอยู่สักพักดูแปลกประหลาดมาก และมันก็หันเหความสนใจของชายในชุดดำได้สำเร็จ

“ขี่เทียนกัง เหยียบจิ่วเสียน ย่ำหยวนโต่ว เทพยดาโบยบิน น้อมรับหมู่เซียน อัญเชิญเทพไท้ แปลงรูปแปลงนาม เปลี่ยนสรรพสิ่ง…เทพหยางหมิงผู้ยิ่งใหญ่ หยินจิงชั้นสูง เสียนจีเบื้องบน วิญญาณทั้งหลายจงมา ซ้ายสั่นกระดิ่งไฟ ขวาโบกวัชระทองคำ…รัศมีสาดส่องไกลหมื่นลี้ ได้ยินเสียงเรียกมาปรากฏ! จงทำตามบัญชาบัดเดี๋ยวนี้!”

พอร่ายคาถาเสร็จแล้ว ลมหยินก็พัดมาทันที

พลังหยินของวิญญาณทั้งหลายแข็งแกร่งขึ้นในชั่วพริบตา แล้วพวกเขาก็ลอยไปยังทิศทางที่ธงถูกปักเอาไว้โดยไม่รู้ตัว

ลมแรงพัดมากอย่างกะทันหันทำให้พวกชายชุดดำรู้สึกได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน

เหล่าวิญญาณที่เซี่ยเฉียวเชิญมาย่อมรู้ว่าพวกเขาต้องจัดการกับใคร

มือของชายชุดดำคนหนึ่งที่กำลังยกดาบฟันโจวเว่ยจงอ่อนแรงลงทันใด แข้งขาของมันอ่อนแรงจนล้มลงกับพื้นและตัดแขนของตัวเองอย่างงงๆ ไม่รู้สาเหตุ

คนอื่นๆ เองก็วุ่นวายไม่ต่างกัน

ทันใดนั้นฝูงแมลงก็บินเข้าไปบดบังดวงตาพวกมัน

เซี่ยเฉียวไม่อาจที่จะใช้ให้วิญญาณฆ่าคน แม้ว่านางจะต้องรับผลของการกระทำนี้ แต่เพื่อความรอบคอบ นางเพียงแต่ทำให้พลังหยินส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจของคนพวกนั้น สภาพแวดล้อมโดยรอบแย่ก็ลงเรื่อยๆ และไม่เหมาะสำหรับการต่อสู้อีกต่อไป

เสียงครวญครางดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

ในสายตาของชายชุดดำจู่ๆ ที่แห่งนี้ก็แปลกประหลาดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ลมที่พัดมาทำให้พวกเขารู้สึกเย็นเยียบไปถึงกระดูก และราวกับว่ารอบๆ มีสายตานับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องพวกเขา มันทำให้พวกเขาใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดจากอก

ไม่เพียงแค่นี้……

จู่ๆ ก็หมอกก่อตัวขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ

ภายในเวลาสั้นๆ เท่านั้นพวกเขาก็มองไม่เห็นอะไรอีกแล้ว!

ส่วนเซี่ยเฉียวก็เดินเอายันต์เข้าไปให้พวกจ้าวเสวียนจิ่งโดยไม่มีอะไรขวาง

เจียงจิ้นลู่ตกใจจนเข่าอ่อน

วิญญาณทั้งนั้นเลย! พวกเขาดูดุร้ายโหดเหี้ยมน่ากลัวมาก บางตัวมีกลิ่นอายเลือดแผ่กำจายออกมา บางตัวมีกลิ่นอายดำมืด ยังมีบางตัวที่ลอยออกมาพร้อมปากที่เต็มไปด้วยเลือดพุ่งไปทางชายชุดดำพวกนั้น…

วิญญาณตนหนึ่งอ้าปากกัดแขนของชายในชุดดำต่อหน้าต่อตาเขา ครู่หนึ่งก่อนหน้านี้เขายังถือดาบอยู่ในมืออยู่เลย แต่ชั่วขณะถัดมาเขาก็เหมือนกับหมดแรงจนทำดาบร่วงกับฟื้น แล้วจะสู้ต่อได้อย่างไร

ความสามารถของศิษย์พี่ใหญ่…ร้ายกาจขนาดนี้เลยหรือ!

เซี่ยเฉียวหมดแรงไปเสียแล้วในตอนนี้

ด้วยความช่วยเหลือของเซี่ยเฉียว เซี่ยผิงกั่งและโจวเว่ยจงจัดการกับคนเหล่านั้นได้ง่ายเหมือนการหั่นผักก็ไม่ปาน และทำให้พวกชายชุดดำอยู่ในสภาพที่น่าอนาถจนน่าตื่นตระหนก

นี่มันความสามารถระดับหนึ่งต่อกองกำลังนับพันใช่ไหม!

หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ร่วงหมอบลงกับพื้นทั้งหมด

ชายชุดดำเหล่านี้นำอวนขนาดใหญ่มาเองซึ่งน่าจะนำมาใช้ทำกับดักในทีแรก แต่ตอนนี้มันถูกนำมาใช้คลุมตัวพวกเขาแทน แต่ละคนถูกมัดด้วยเชือกป่านอย่างแน่นหนา

เซี่ยผิงกั่งมัดตัวพวกมันอย่างรวดเร็ว แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเซี่ยเฉียวก็แทบจะต้องทนจนถึงจุดที่จะกระอักเลือดแล้ว

ลำบากนางจริงๆ!