ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 762 ตอนพิเศษ ยังรักเจ้าเหมือนเคย
อวิ๋นซั่วไปแล้ว หลิงอวี้จื้อก็นอนหลับลึก นอนจนตื่นขึ้นมา ลืม
ตาขึ้นมาก็เห็นเซียวเหยี่ยนนั่งอยู่ข้างเตียง
เห็นเซียวเหยี่ยน นางก็หาวหนึ่งครั้ง ถามว่า
“เจออวิ๋นซั่วแล้วหรือเพคะ”
“เปล่า”
“อาเหยี่ยน จำเป็นต้องทำเช่นนี้หรือ เขามาคราวนี้เพื่ออำลาท่าน
แต่ท่านก็ยังทิ้งให้เขาต้องรู้สึกเสียดายไปตลอดชีวิต ใจแคบจริง ๆ”
เซียวเหยี่ยนเลิกคิ้ว
“เหตุใดเขากับเจ้าพูดเหมือนกันเช่นนี้ อวี้จื้อ เจ้าเป็นตัวแทนของ
เราได้”
“คนขี้งก”
หลิงอวี้จื้อจ้องเซียวเหยี่ยนเขม็ง จากนั้น นางก็บ่นว่า
“ท่านจะได้เป็นพ่อคนอีกแล้ว ท่านบอกมาสิ ว่าควรจะทำเช่นไร”
เซียวเหยี่ยนหยิบมือของหลิงอวี้จื้อขึ้นมาวางบนแก้ม พูดเอาใจว่า
“อวี้จื้อ หรือว่าจะเอาลูกออกดี”
“นี่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของท่าน ท่านทำลงหรือ”
“ข้าทนเห็นเจ้าทุกข์ทรมานอีกไม่ได้ คราวนี้ข้าประมาทเอง คราว
หน้าไม่มีอีกแล้ว”
หลิงอวี้จื้อกวาดมองเซียวเหยี่ยนเขม็ง
“ยังพูดถึงคราวหน้าอีกหรือ ข้าแต่งกับท่านมายี่สิบปีแล้ว นึกไม่
ถึงเลยว่ายังมีลูกอีก หากหนิงเอ๋อร์กับอวี่เอ๋อร์รู้เข้า เกรงว่าคงจะพา
กันหัวเราะเยาะข้า แค่คิดก็โมโหแล้ว เด็กคนนี้เก็บเอาไว้ได้ แต่ไม่มี
คราวหน้าแล้ว หากยังพูดถึงคราวหน้าอีก ข้าจะออกจากวัง”
หลิงอวี้จื้อโกรธควันออกหู เซียวเหยี่ยนได้แต่พูดขอโทษไม่หยุด
หย่อน
“ข้าผิดเอง ข้าผิด”
ใต้หล้านี้มีเพียงหลิงอวี้จื้อเพียงผู้เดียวที่สามารถทำให้โอรสแห่ง
สวรรค์ผู้น่าเกรงขามยอมรับความผิดพลาดของเขาได้ เห็นสีหน้าหลิ
งอวี้จื้อไม่ค่อยดี เขาก็กุมมือหลิงอวี้จื้อด้วยความสงสาร
“ยังรู้สึกแย่อยู่หรือไม่”
“อืม รู้สึกแย่มาก ครรภ์นี้มีปฏิกิริยารุนแรงที่สุด”
“ข้าจะให้หมอหลวงจัดยาให้”
“ขมเกินไป”
“ข้าป้อนให้”
“เช่นนั้นท่านดื่มครึ่งหนึ่ง”
หลิงอวี้จื้อกระพริบตา ถึงแม้จะอายุสามสิบกว่าแล้ว แต่ก็ยัง
เหมือนเด็กสาวอย่างไรอย่างนั้น ต่อหน้าเซียวเหยี่ยน นางไม่เคย
เปลี่ยนเลย เป็นเช่นนี้มาตลอด เซียวเหยี่ยนก็ยังเอ็นดูนางอย่างเคย
ยอมนางแต่โดยดี
“ได้ ข้าดื่มครึ่งหนึ่ง”
เซียวเหยี่ยนตอบอย่างอ่อนโยน เขาโน้มตัวลงมือหอมแก้มหลิ
งอวี้จื้อ
“อวี้จื้อ หลายปีมานี้ลำบากเจ้าแล้ว”
“อาเหยี่ยน ข้าง่วงแล้ว ร้องเพลงให้ข้าฟังหน่อย”
“เพลงอะไร”
“เพลงกล่อมนอน”
หลิงอวี้จื้อหาวหวอดอีกครั้ง ดึงมือเซียวเหยี่ยน
เซียวเหยี่ยนไม่ได้ปฏิเสธ เขาตอบรับ แล้วฮัมเพลงเบา ๆ
หลิงอวี้จื้อผล็อยหลับไปท่ามกลางเสียงเพลงของเซียวเหยี่ยน มอง
ใบหน้าขณะหลับใหลของหลิงอวี้จื้อ เซียวเหยี่ยนก็ยิ้มออกมาเต็มที่
อวี้จื้อ ข้ายังรักเจ้าเหมือนเคย
เซียวหนิงกับเซียวอวี่รู้เรื่องหลิงอวี้จื้อตั้งครรภ์จากหมอหลวง
สองคนมองหน้ากัน เซียวหนิงพูดด้วยอารามตกใจว่า
“อาอวี่ เช่นนี้ก็แสดงว่าเราจะมีน้องสาวหรือน้องชายเร็ว ๆ นี้ใช่
หรือไม่”
“ครั้งนี้น่าจะเป็นน้องสาว”
เซี่ยวอวี่ตอบด้วยท่าทางสงบนิ่ง สำหรับข่าวนี้ เขาก็ตกใจเช่นกัน
นึกไม่ถึงว่าหลิงอวี้จื้ออายุปูนนี้แล้วยังมีลูกได้อีก
“สวรรค์ มิน่าเสด็จแม่ถึงไม่บอกพวกเรา นางคงจะอายแน่ ได้
เช่นนั้นพวกเราก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องไปแล้วกัน ท่านแม่จะได้ไม่กระอัก
กระอ่วนใจต่อหน้าเรา เรื่องนี้ถ้าแพร่ออกไป คนทั้งแคว้นจิ้งกั๋วคง
พากันอิจฉาเสด็จแม่”
เซียวหนิงหัวเราะแหะ ๆ ขณะพูด
“พวกเราเป็นลูกไม่ควรพูดคุยเรื่องส่วนตัวของเสด็จพ่อกับเสด็จ
แม่ ข้าจะกลับตำหนักบูรพาก่อน”
เซียวอวู่ยังคงมีท่าทางจริงจังเสมอ
“เจ้าเสแสร้งไปเถอะ ที่แท้ในใจก็อยากรู้จะเป็นจะตาย”
เซียวหนิงขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับเซียวอวี่ กำลังจะกลับ
ตำหนัก ระหว่างทางกลับพบเข้ากับชายหนุ่มสวมชุดคลุมยาวสีเงิน
ชายหนุ่มที่สวมชุดคลุมยาวสีเงิน มีมาดสุภาพอ่อนโยนสง่างาม
มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ใฝ่เรียน เห็นเซียวหนิง ก็รีบคุกเข่าลงทำ
ความเคารพ
“กระหม่อมหวังฉือคารวะจ่างกงจู่พ่ะย่ะค่ะ”
“หวังฉือ เข้าวังมาพบเสด็จพ่อหรือ”
“พ่ะย่ะค่ะ อันที่จริงฝ่าบาททรงเรียกกระหม่อมเข้าเฝ้า”
Comments for chapter "ตอนที่ 762 ตอนพิเศษ ยังรักเจ้าเหมือนเคย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
