ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 606 เซียวเหยี่ยนผู้ใช้อำนาจบาตรใหญ่

ตอนที่ 606 เซียวเหยี่ยนผู้ใช้อำนาจบาตรใหญ่

เฉินเสี้ยวหรูโมโหถึงขีดสุดแล้ว แต่กลับทำอะไรเซียวเหยี่ยน

ไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นอิทธิพลหรืออำนาจ เขาก็สู้เซียวเหยี่ยนไม่ได้ สิ่ง

ที่เขาทำล้วนแต่กระทำเงียบ ๆ ทั้งสิ้น แต่บารมีของเซียวเหยี่ยนนั้น

เป็นที่ประจักษ์แจ้ง

เพื่อป้องกันไม่ให้ฟางฮุ่ยหรูหลบหนี ทหารยามของเซียวเหยี่ยน

ไม่ได้เข้ามากับเซียวเหยี่ยน แต่มาช้ากว่าเซียวเหยี่ยนหนึ่งก้าว ตอนนี้

ตามมาทันพอดี ทันใดนั้นลานด้านหน้าที่ว่างเปล่าก็เต็มไปด้วย

ทหารยามที่เรียงแถวเป็นระเบียบ

คนของเฉินเสี้ยวหรูย่อมไม่ยอมดูคนของเซียวเหยี่ยนบุกเข้ามา

เฉย ๆ ทหารยามจวนอู๋อ๋องก็วิ่งกรูออกมาทุกทิศทาง ทั้งสองฝ่าย

หยุดชะงัก

“ใครกล้าขัดขวาง ฆ่ามันอย่าให้เหลือ”

เซียวเหยี่ยนสั่งการอย่างเยือกเย็น ไม่เห็นเฉินเสี้ยวหรูอยู่ใน

สายตาเลย เขารู้เพียงอย่างเดียวว่าวันนี้ต้องหาฟางฮุ่ยหรูให้เจอ ใคร

ขวางเขา ก็ฆ่าคนนั้น

ในเมื่อไทเฮายังขวางเขาไม่ได้ ในหัวของเขาเกิดความคิดที่

รุนแรงมาก เขาอยากแก้แค้นให้หลิงอวี้จื้อ

เห็นอยู่ว่าสองฝ่ายกำลังจะสู้กัน เฉินหวงไม่รู้ว่าควรจะลงมือ

หรือไม่ควร หันไปทางเฉินเสี้ยวหรู เห็นใบหน้าของเฉินเสี้ยวหรูไม่

มีความอ่อนโยนอีกแม้แต่น้อย พยายามควบคุมอารมณ์โมโหที่คุ

กรุ่นอยู่ในใจ

ตอนนี้เขายังต้องควบคุมอารมณ์อยู่ แต่เซียวเหยี่ยนกลับไม่

จำเป็นต้องทำ สามารถบุ่มบ่ามมุทะลุได้ดั่งใจ

เฉินเสี้ยวหรูบังคับให้ตนเองใจเย็นลง เมื่อใดที่ลงมือกัน ผลที่

ตามมาไม่มีทางประเมินได้เลย คราวนี้เซียวเหยี่ยนไม่คิดถึงผลที่ตาม

มาแล้ว ค่อนข้างวู่วาม จะต้องไม่ปรานีลูกน้องของเขาแน่ ต้องเปิด

ศึกนองเลือดที่จวนอู๋อ๋องนี้แน่ การทำเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาก็อยาก

ฆ่าทิ้งเช่นกัน ไม่คุ้มค่าจริง ๆ

คิดถึงตรงนี้ เขาก็ไม่ห้ามปรามเซียวเหยี่ยน โบกมือเป็นสัญญาณ

ให้องครักษ์ของตนออกไป

“ในเมื่อท่านอ๋องอยากค้น เช่นนั้นก็ให้ท่านอ๋องค้นเถิด หากค้น

ไม่เจอคนที่ท่านอ๋องอยากได้ ไม่รู้ว่าท่านอ๋องจะรับผิดชอบกับข้า

อย่างไร”

“ค้นไม่เจอข้าก็จะถอนกำลังทหารไป หากค้นเจอ ท่านอู๋อ๋องก็

อย่าหวังว่าจะไปไหนได้”

เซียวเหยี่ยนไม่มีความคิดจะขอโทษ แม้แต่คำพูดดี ๆ สักประโยค

ก็ไม่มี

เฉินเสี้ยวหรูโมโหเซียวเหยี่ยนอีกครั้ง เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเขาเป็น

องค์ชาย แต่ถูกเซียวเหยี่ยนกดหัวไปทุกแห่ง ทำให้เขาต้องคอย

วางตัวต ่ากว่าเซียวเหยี่ยนเสมอ ตอนนี้เขาถอยแล้ว แต่เซียวเหยี่ยนก

ลับไม่เห็นเขาในสายตา ราวกับเห็นเรื่องการค้นจวนอู๋อ๋องเป็นเรื่อง

ปกติที่ย่อมต้องเกิดขึ้น

เซียวเหยี่ยน ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะใช้อำนาจบาตรใหญ่ไปได้ถึง

เมื่อใด

อู่จิ้นก็ไม่รอช้า เซียวเหยี่ยนพูดจบแล้ว อู่จิ้นก็พาเหล่าทหารยามเข้า

ค้นจวนอู๋อ๋องทุกซอกมุม เขากับมั่วชิงนำกลุ่มเอง ข้างนอกจวนอู๋อ๋อง

ถูกองครักษ์ลับล้อมรอบ ฟางฮุ่ยหรูหนีไม่รอดแล้ว คราวนี้เซียวเหยี่ยน

แทบจะเกณฑ์องรักษ์ลับมาทั้งหมด ไม่ปิดซ่อนกำลังที่แท้จริงของ

ตนเองเลย

ก่อนนี้เฉินเสี้ยวหรูยังคิดจะเก็บฟางฮุ่ยหรูไว้ ตอนนี้เห็นแล้วว่า

ตนเองปกป้องฟางฮู่ยหรูเอาไว้ไม่ไหว เขาก็ไม่ได้คิดจะเก็บนาง

เอาไว้ ถึงแม้ไม่มีเซียวเหยี่ยน ช้าเร็วเขาก็ต้องฆ่าฟางฮุ่ยหรู นางตาย

ไป สำหรับเขาแล้วก็ไม่ใช่เรื่องน่าเสียดายอะไร

เพียงแต่ท่าทางเบ่งอำนาจบาตรใหญ่ของเซียวเหยี่ยนทำให้เขาไม่

ชอบใจอย่างยิ่ง ราวกับว่าเขาต่างหากที่เป็นคนที่สูงส่ง นี่ทำให้เขา

นึกถึงชาติกำเนิดของตนเอง นึกถึงที่มารดาของตนเองเคยเป็นสาว

ใช้ของมารดาของเซียวเหยี่ยน ตราบใดที่เซียวเหยี่ยนยังอยู่ ก็ยังมีคน

คอยเตือนจุดด้อยจุดนี้ของเขาอยู่เรื่อย ๆ

เซียวเหยี่ยนยืนเอามือไพล่หลัง ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ มี

รังสีความเยือกเย็นแผ่กระจายรอบตัว ในหัวปรากฏภาพรอยยิ้มตา

หยีของหลิงอวี้จื้อขึ้นมาไม่หยุดหย่อน เมื่อคิดถึงหลิงอวี้จื้อขึ้นมา

เขาก็รู้สึกหายใจไม่ออก

“นางอยู่ที่ใด”

เดิมทีไม่ควรถาม ท้ายที่สุดเฉินเสี้ยวหรูก็ยังถามออกมา

“ท่านอู๋อ๋องหมายถึง