ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 594 อย่าทำร้ายนาง

ตอนที่ 594 อย่าทำร้ายนาง

เฉินเสี้ยวหรูไม่อยากเถียงกับนางเรื่องนี้ อยากรู้ว่ามีวิธีถอนพิษ

หรือไม่เท่านั้น จึงถามว่า

“มียาถอนพิษหรือไม่”

“ข้าไม่มียาถอนพิษ ต้องดูว่าท่านอาจารย์มีหรือไม่ เสี้ยวหรู ข้า

เตือนเจ้าหลายครั้งแล้ว อย่าให้เรื่องผู้หญิงและเรื่องส่วนตัวมา

กระทบส่วนรวม ท่านอ๋องต้องการไว้ชีวิตหลิงอวี้จื้อ ข้าก็รับปาก

ท่านอ๋องแล้วว่าจะไม่เอาชีวิตนาง

ปรากฏว่าท่านอ๋องเองไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ปล่อยให้

ตนเองถลำลึก ถึงได้ถูกนางวางยาในตอนนี้ ท่านอ๋องก็รู้ดีว่าพวกเรา

ใช้พลังงานไปเท่าใดในการจัดฉากเกมนี้ หากพลาดโอกาสนี้ไป

พวกเราก็ไม่มีโอกาสอีกแล้ว หากพวกเราแพ้ นางก็จะฆ่าท่านอ๋อง

อย่างไม่ใยดี มิเช่นนั้นนางคงไม่วางยาพิษกัดทรวงซ่านให้ท่านอ๋อง

หรอก ขออภัยที่ต้องพูดตามตรง ตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นท่านอ๋องที่

คิดไปเองฝ่ายเดียว”

ฟางฮุ่ยหรูเริ่มรำคาญแล้ว ซ ้ายังอิจฉาด้วย เพียงแต่เรื่องอิจฉานาง

ไม่ยอมรับ นางเป็นคนมีเสน่ห์หลายบุคลิกไม่น่าเบื่อ จะมาแพ้ให้กับ

สาวน้อยที่รูปร่างหน้าตาเหมือนเด็กได้อย่างไร

นางได้แต่คอยเตือนเฉินเสี้ยวหรูอยู่เสมอ ให้เขาจดจำความทะ

เยอะทะยานของตนเอง และรู้จักเก็บใจเอาไว้ อย่าปล่อยให้เรื่อง

ผู้หญิงและเรื่องส่วนตัวมาทำให้การใหญ่เสีย หลักการเหล่านี้เฉิน

เสี้ยวหรูไม่มีทางไม่เข้าใจ เพียงแต่น่าเสียดายที่ยังคงควบคุมตัวเอง

ไม่ได้

ฟางฮุ่ยหรูเป็นคนที่ควบคุมตนเองได้ดีมาก เดิมทีนางคิดว่าเฉิน

เสี้ยวหรูเป็นคนประเภทเดียวกับนาง ตอนนี้ถึงได้พบว่าเฉินเสี้ยวหรู

ก็ยังคงโง่เง่าเรื่องความรัก คนที่เขามีใจรักฝังลึกนั้น ดันเป็นผู้หญิง

ของเซียวเหยี่ยน นี่เป็นเรื่องต้องห้าม

“เรื่องนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องพล่ามมาก”

เห็นฟางฮุ่ยหรูตำหนิตนเองต่อหน้า เฉินเสี้ยวหรูก็เริ่มไม่สบ

อารมณ์ ถึงแม้ว่าฟางฮุ่ยหรูมิใช่คนใต้บังคับบัญชาของเขา

ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ละเอียดอ่อน แต่ก็ไม่ยอมให้ฟางฮุ่ยหรู

มาตำหนิตนเช่นนี้

“ทำไม ข้ายังพูดไม่หนำใจเลย หากพูดถึงสถานะ ข้าเป็นไท่เฟย

เป็นผู้อาวุโสกว่าเจ้า ท่านอ๋องเห็นข้าก็ต้องเรียกข้าว่าไท่เฟยด้วย

ความเคารพ ข้าพูดอะไรผิดตรงไหน”

ต่อหน้าเฉินเสี้ยวหรู ฟางฮุ่ยหรูไม่มีความเคารพเขาอยู่แล้ว ที่

สำนักอู๋จี๋ นางก็เป็นผู้คุมกฎที่ตำแหน่งสูงที่สุด ในวัง ต่อหน้าเฉิน

เสี้ยวหรู นางก็ไม่เคยวางตัวต ่ากว่า

ถึงแม้เฉินเสี้ยวหรูจะไม่ชอบที่ฟางฮุ่ยหรูมีท่าทางก้าวร้าวข่มเหง

ผู้อื่น แต่ตอนนี้เขาก็ยังต้องพึ่งพาสำนักอู๋จี๋ ย่อมไม่สามารถแตกคอ

กับฟางฮุ่ยหรู เขาสะกดกลั้นอารมณ์โกรธไว้

“ครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุ”

“สำหรับเจ้า นางเป็นอุบัติเหตุอยู่แล้ว เสี้ยวหรู นางมีอะไรดีกัน

แน่ ควรค่ากับการที่เจ้าเฝ้าคอยคิดถึงเช่นนี้หรือ”

ฟางฮุ่ยหรูพูดพลางใช้มือซ้ายเกี่ยวคอเฉินเสี้ยวหรูไว้ แล้วใช้มือ

ขวาลูบหน้าเฉินเสี้ยวหรู

“ข้าไม่ดีพออีกหรือ”

“นางจะมาเทียบเจ้าได้อย่างไร เพียงแต่ไม่รู้ว่าเหตุใดใจมันยัง

คอยคิดถึง”

น ้าเสียงของฟางฮุ่ยหรูดูขี้เกียจ ๆ

“ยังตอบกลับเช่นนั้นอีก ไม่ได้นางมาก็ดีที่สุดแล้ว ข้าจะทำให้เจ้า

สมหวังก็แล้วกัน เจ้าจะได้ไม่ต้องคอยคิดถึงนางอีก นางก็เป็นเพียง

สาวน้อยที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน ้านม เมื่อเจ้าอยากร่วมประเวณีกับ

นางจริง ๆ ไม่แน่อาจจะรู้สึกน่าเบื่อมากก็ได้”

“ฮุ่ยหรู อย่าทำร้ายนาง”

“ถึงตอนนี้แล้ว เจ้ายังปกป้องนางอีก ข้าไม่ทำร้ายนาง ข้าเพียงแต่

จะเติมเต็มความปรารถนาของเจ้า”

เฉินเสี้ยวหรูผลักฟางฮุ่ยหรูออกไป

“ไม่ต้อง ข้าไม่สนใจ”

เพิ่งพูดจบ เฉินเสี้ยวหรูก็ขมวดคิ้ว แสดงสีหน้าเจ็บปวด ฟางฮุ่ย

หรูรู้ว่าพิษของเขากำเริบอีกแล้ว นางเป็นห่วงเฉินเสี้ยวหรูจริง ๆ พูด

ทันทีว่า

“ข้าจะไปเอายาถอนพิษให้เจ้า ท่านอาจารย์อยู่ใกล้ ๆ เมืองหลวง

นี่เอง”

เวลาไม่ถึงชั่วพริบตา ฟางฮุ่ยหรูก็หายไปจากห้องทำงาน ทันทีที่

ฟางฮุ่ยหรูไป คิ้วขมวดของเฉินเสี้ยวหรูก็คลายออก พิษของเขายังไม่

กำเริบ เขาเพียงไม่อยากจะเสวนากับฟางฮุ่ยหรูต่อ คำพูดเหล่านั้น

ของฟางฮุ่ยหรูยิ่งทำให้ใจเขาหงุดหง