ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 555 รู้เรื่องจริง

ตอนที่ 555 รู้เรื่องจริง

“นี่อวิ๋นไปจากเมืองหลวงแล้ว”

หลิงอวี้จื้อตะลึง เห็นได้ชัดว่า ไม่คิดว่ามู่หรงกวานเย่ว์จะมาหา

เธอเพื่อพูดเรื่องนี้

สองวันก่อนเธอเพิ่งไปเยี่ยมมู่หรงนี่อวิ๋น สองคนคุยหัวเราะกัน

ดีๆ อยู่เลย จู่ๆ มู่หรงนี่อวิ๋นจะจากเมืองหลวงไปได้อย่างไร บาดแผล

เขายังไม่หายดีอย่างสมบูรณ์ มิหนำซ ้านี่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ทำไมมู่หรงกวานเย่ว์จึงมาถึงจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

เพื่อบอกเธอ

เธอรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ หรือว่ามู่หรงนี่อวิ๋นเกิดเรื่องแล้ว

“นี่อวิ๋นไปไหนแล้วเพคะ”

ถึงแม้ว่าสีหน้าของมู่หรงกวานเย่ว์ยังดูสงบ แต่แววตาประกาย

ความรังเกียจแวบหนึ่งอย่างมองเห็นได้

เมื่อก่อนรู้สึกว่าแม่นางคนนี้น่าชื่นชอบนัก ขนาดนางยังมี

ความคิดจะให้นางเป็นลูกสะใภ้ตนเอง

เมื่อรู้ว่าเซียวเหยี่ยนชอบนางแล้ว มู่หรงกวานเย่ว์ก็เริ่มเกลียด

หลิงอวี้จื้อ ตอนนี้น้องชายของตนเองก็ถูกนางทำร้ายจนเป็นเช่นนี้

ในใจนางรู้สึกเป็นปฏิปักษ์กับหลิงอวี้จื้อขนาดไหน แค่ลองคิดดูก็รู้

“ไทเฮา เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนี่อวิ๋นเพคะ”

มู่หรงกวานเย่ว์ไม่คิดจะปิดหลิงอวี้จื้ออยู่แล้ว มู่หรงหนี่อวิ๋นคิด

เผื่อหลิงอวี้จื้อ แต่นางไม่ เด็กคนนี้มีสิทธิ์อะไรจะเสพสุขอย่างสบาย

อกสบายใจทุกอย่าง นางควรรู้สึกผิด จิตใจไม่ควรสงบสุข

มู่หรงกวานเย่ว์เหลือบมองหลิงอวี้จื้ออย่างเย็นชา

“นี่อวิ๋นโดนพิษดอกอวี้จีที่สำนักอู๋จี๋ อยู่ได้อีกไม่นานแล้ว”

“อะไรนะเพคะ”

หลิงอวี้จื้อมองมู่หรงกวานเย่ว์ด้วยความตกใจ จะเป็นไปได้

อย่างไร มู่หรงนี่อวิ๋นจะโดนวางยาได้อย่างไร เห็นอยู่ว่ามั่วชิงบอก

ว่าเขาไม่เป็นอะไร มั่วชิงเป็นคนของสำนักอู๋จี๋ ไม่มีทางดูพิษของ

สำนักอู๋จี๋ไม่ออก นอกเสียจากว่ามั่วชิงหลอกเธอ

หรือว่าที่ชุนเหนียงทำเขาเป็นแผลครั้งนั้น ทำให้เขาโดนยาพิษ

ในหัวของหลิงอวี้จื้อร้อนรนที่สุด หากไม่ใช่เพราะมู่หรงกวาน

เย่ว์ยังอยู่ เธอคงเรียกมั่วชิงเข้ามาถามให้รู้เรื่องแล้ว เธอเป็นหนี้

บุญคุณมู่หรงนี่อวิ๋นมากมายขนาดนั้น จะเป็นหนี้เขาอีกไม่ได้แล้ว

“คราวก่อนเจ้าโง่คนนี้มาหาเรา เสนอว่าเขาจะสู่ขอเฉินปี้ ทำ

เช่นนี้เพียงเพื่อจะคลายกังวลให้เจ้า สุดท้ายก็ถูกอู๋อ๋องคาบไป

เสียก่อน

หลิงอวี้จื้อ เจ้านี่เป็นที่โปรดปรานของผู้ชายนัก ทำให้พวกเขาแต่

ละคนหลงใหลได้ปลื้ม แม้แต่น้องชายของเราก็หนีไม่พ้น

ตอนนี้จวนมู่หรงไม่มีทายาท เราอยากให้เขาได้เป็นผู้สืบทอด

จวนมู่หรง และเลือกว่าที่ฮูหยินให้เขาไว้แล้ว

สองสามวันนี้ก็จะแต่งงานแล้ว ใครจะรู้ว่าเขาจะมาจากไปไม่ลา

ในตอนนี้

หลิงอวี้จื้อ เจ้าทำลายชีวิตเขาแล้ว ยังจะทำให้เขาไม่มีแม้กระทั่ง

ทายาทด้วยหรือ

เจ้าโง่นั่นก็สมองเลอะเลือนหมดแล้ว เพื่อเจ้าทำได้ถึงขนาดนี้ เจ้า

ต้องกล่อมให้เขากลับมาแต่งงาน หากตระกูลมู่หรงหมดสิ้นทายาท

แล้ว เราก็จะทำให้จวนมหาเสนาบดีหมดสิ้นทายาทเช่นกัน”

มู่หรงกวานเย่ว์ยิ่งพูดยิ่งเย็นชา แววตายังมีความรู้สึกเสียมิได้ ที่

จริงนางหาตัวมู่หรงนี่อวิ๋นเจอแล้ว เพียงแต่มู่หรงนี่อวิ๋นใช้เรื่องตาย

มาขู่ ไม่ยินยอมกลับมา มู่หรงกวานเย่ว์กลัวว่าเขาจะทำเรื่องโง่ๆ

จริงๆ จึงมาหาหลิงอวี้จื้อ

นางรู้ว่าหลิงอวี้จื้อกล่อมให้มู่หรงนี่อวิ๋นกลับมาได้ ชีวิตขอ

มู่หรงนี่อวิ๋นถูกกำหนดไว้แล้ว ตอนนี้นางอยากให้มู่หรงนี่อวิ๋นมี

ลูกหลานให้ตระกูลมู่หรง ใครจะไปรู้ว่ามู่หรงนี่อวิ๋นจะต่อต้านเรื่อง

นี้เช่นนี้

เรื่องเหล่านี้หลิงอวี้จื้อไม่รู้เรื่องเลย สองวันก่อนที่เธอไปเยี่ยมมู่

หรงนี่อวิ๋น เจ้าหมอนั่นไม่บอกอะไรเธอสักคำ

เธอเห็นมู่หรงนี่อวิ๋นเป็นเพื่อนสนิทมาตลอด ไม่เคยคิดเป็นอื่น

เลย ตอนนี้จู่ๆ มู่หรงกวานเย่ว์ก็โพล่งเรื่องเหล่านี้ออกมา เวลาสั้นๆ

เธอยังย่อยเรื่องไม่ทัน มู่หรงนี่อวิ๋นจะมีความรักต่อเธอเช่นนั้นได้

อย่างไร

“ไทเฮาเพคะ หากเขาไม่ยินยอมแต่งงาน เหตุใดจะต้องบีบบังคับ

เขาเช่นนี้หรือเพคะ”

“นี่เป็นหน้าที่ของเขา หลิงอวี้จื้อ เขามีวันนี้ได้ล้วนต้องขอบคุณ

เจ้า เจ้าจำคำพูดของเราเอาไว้ให้ดี หากเขาไม่กลับมาแต่งงาน จวน

มหาเสนาบดีก็จะไม่มีทายาทอีกตลอดไป หากไม่เชื่อ จะลอง