ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 546 อย่ำท ำให้ชิงชิงผิดหวังอีกเลย
ตอนที่ 546 อย่ำท ำให้ชิงชิงผิดหวังอีกเลย
หลิงอวี้จื้อเข้าใจทันที ใช่แล้ว มิน่าเว่ยอ๋องถึงยอมรับปากเรื่องนี้
ที่แท้เพราะลู่ซูหว่าน เช่นนี้แสดงว่าเรื่องนี้มีหนทางยุติได้แล้ว
“ท่านต้องระวังนะ”
เซียวเหยี่ยนจูบหน้าผากหลิงอวี้จื้อ
“ข้าบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ เพิ่งจะแต่งงานกัน
ข้าไม่อยากให้เจ้าเอาแต่ขมวดคิ้วหน้านิ่วทุกวัน”
หลิงอวี้จื้อยิ้มใหญ่
“มีท่านข้างกาย เห็นอยู่ชัดๆ ว่าข้ายิ้มราวกับดอกไม้บานทุกวัน
ใครขมวดคิ้วหน้านิ่วกัน”
เห็นหลิงอวี้จื้อเผยรอยยิ้มออกมา เซียวเหยี่ยนก็ยิ้มเช่นกัน
แต่งงานกันสองวันก็มีเรื่องแบบนี้ ในใจเซียวเหยี่ยนรู้สึกผิดอยู่บ้าง
เดิมทียังอยากจะอยู่เป็นเพื่อนหลิงอวี้จื้อสองสามวัน ตอนนี้เรื่อง
ของหลิงจื่อเฉิงถือว่าคลี่คลายแล้ว หลิงอวี้จื้อก็คลายกังวลลงไปได้
จากหลักฐานที่สรุปได้ เว่ยอ๋องถูกบีบให้ยอมรับผิด แต่ยืนกราน
ที่จะบอกว่าหลิงจื่อเฉิงไม่เกี่ยวข้อง ประกอบกับหลิงจื่อเฉิงถูก
ทรมานอย่างไรก็ปฏิเสธ ไม่ยอมรับผิด สุดท้ายเฉินมั่วฉือก็ปล่อย
หลิงจื่อเฉิงผู้บาดเจ็บไปทั่วตัว เว่ยอ๋องถูกตัดศีรษะต่อหน้า
สาธารณชนหลังจากถูกจำคุกสามวัน
ทุกคนในตระกูลลู่ที่ถูกเนรเทศก็เนรเทศไป ที่ถูกตัดหัวก็ตัดหัว
ไป ทุกคนล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น เมื่อเว่ยอ๋องกับตระกูลลู่ถูก
ตัดสินแล้ว คืนวันเดียวกัน พระชายาเว่ยอ๋องก็กินยาพิษฆ่าตัวตาย
เซียวเหยี่ยนทำตามสัญญาของเขา ปล่อยให้พระชายาเว่ยอ๋องที่
แกล้งตายออกไปจากคุกใหญ่ และส่งนางออกนอกเมือง
สองสามวันหลังจากนั้น ลู่ซูหว่านก็ตื่นขึ้นมา เซียวเหยี่ยนจัดการ
ให้นางอยู่บ้านชาวไร่ชาวนา และทิ้งเงินเอาไว้ให้นางด้วย สาวใช้
ประจำตัวนางก็ตายไปแล้ว นอกจากลูกในท้องแล้ว บนโลกใบนี้
นางไม่มีญาติที่ไหนอีกเลย
ทั้งเว่ยอ๋องและบิดาของเขาถูกประหารชีวิต มารดาวิ่งชนเสาตาย
พี่ชายกับน้องชายอีกสองสามคนก็ถูกประหาร ญาติคนอื่นที่ยังเหลือ
ล้วนถูกเนรเทศไปถิ่นทุรกันดาร จวนเว่ยอ๋องหมดสิ้นไป ตระกูลลู่ก็
หมดสิ้นไปเช่นกัน
นางเป็นพระชายาเว่ยอ๋องที่ใช้ชีวิตอย่างมีเกียรติและมั่งคั่งร ่ารวย
จู่ๆ ก็ร่วงหล่นจากฟ้าลงสู่ดิน นางรู้ว่าวันเวลาต่อจากนี้จะต้อง
ยากลำบากแสนสาหัส แต่นางก็ต้องทนไปให้ได้ เพื่อลูกในท้อง นาง
จะต้องอดทนต่อไป
ผ่านไปตั้งหลายปี ในที่สุดนางก็ได้รับความเมตตาจากท่าน
เทวดาบนสวรรค์ ให้นางได้มีบุตร ดีใจได้ไม่เท่าไรก็ต้องเผชิญกับ
โศกอนาถกรรมบ้านแตกฆ่าล้างตระกูล ใช่แล้ว ที่จวนเว่ยอ๋องยังมี
ของสำคัญสิ่งหนึ่งที่ไม่ได้หยิบมาด้วย นางต้องกลับไปเอาสิ่งนั้น
ออกมา
ขณะเดียวกัน หลิงอวี้จื้อกำลังอยู่ในจวนมหาเสนาบดี ทั้งตัว
หลิงจื่อเฉิงไม่มีตรงไหนเลยที่สบายดี อยู่ในคุกสองสามวันนั้น เขา
ได้ถูกทรมานทุกรูปแบบ เกือบจะทนต่อไปไม่ไหวแล้ว คิดได้ว่าลู่
ชิงชิงยังรอเขาอยู่ข้างนอก ก็กัดฟันทนต่อไป
หลิงจื่อเฉิงออกจากคุกแล้ว ลู่ชิงชิงก็คอยอยู่ดูแลข้างกายเขา นาง
ทำเองทุกอย่าง ด้วยความเอาใจใส่ดูแลของนาง ในที่สุดอาการ
บาดเจ็บของหลิงจื่อเฉิงก็ดีขึ้นเล็กน้อย
หลิงอวี้จื้อนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ ผ่านประสบการณ์หายนะความเป็น
ตายครั้งนี้แล้ว หลิงจื่อเฉิงก็เหมือนได้ตื่นรู้ในทันที เผชิญหน้ากับ
หลิงอวี้จื้อด้วยความรู้สึกผิด นานกว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้
“อวี้จื้อ ข้า…เมื่อก่อนข้าไม่ดีเอง เจ้าอย่าถือสาเอาความข้าเลย”
“ข้าล่ะอยากถือสาเอาความพี่จริงๆ พี่ยังมีชีวิตออกมาได้อีกหรือ
ชิวจวี๋ก็ถูกข้าฆ่าตายแล้ว หวังว่าต่อไปพี่จะไม่ทำให้ชิงชิงผิดหวังอีก
นางเป็นผู้หญิงที่พี่สมควรทะนุถนอมไปตลอดชีวิต”
“ข้าผิดต่อชิงชิงเอง ข้าเลอะเลือนไปแล้ว ถึงได้โดนชิวจวี๋
ปั่นหัว”
“เพราะพี่โง่น่ะสิ ยังดีที่พี่มีแรงฮึดสู้อยู่บ้าง หากพี่ทนไม่ไหวยอม
สารภาพผิดไป ท่านอ๋องก็คงไม่สามารถช่วยพี่ออกมาได้อย่าง
ราบรื่นเช่นนี้ ข้ายังคิดอยู่เลยว่าพี่จะทนไม่ไหว”
หลิงอวี้จื้อเห็นหน้าขาวซีดของหลิงจื่อเฉิง เขาสามารถทนได้จน
จบนับว่าเหนือความคาดหมายของเธอ แต่ไหนแต่ไรมา หลิงจื่อเฉิง
เป็นคนประเภทที่ไม่เคยผ่านความลำบากมาก่อน ดูอย่างไรก็ไม่
เหมือนคนที่จะทนทายาดอะไรได
Comments for chapter "ตอนที่ 546 อย่ำท ำให้ชิงชิงผิดหวังอีกเลย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
