ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 502 เตรียมตัวอยู่คนเดียวจนแก่ให้ดี

ตอนที่ 502 เตรียมตัวอยู่คนเดียวจนแก่ให้ดี

สีหน้าเฉินปี้เริ่มดูไม่ได้ นางเป็นกุลสตรี กับเรื่องที่ตนเองทำ นาง

ยังรู้สึกละอายใจ

เพียงแต่นางไม่อยากยอมแพ้เรื่องเซียวเหยี่ยน เพื่อจะได้อยู่กับ

เซียวเหยี่ยน นางทำได้เพียงทิ้งหน้าตาไปก่อน ตอนนี้นางไม่

สามารถแต่งงานเข้าจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ได้อีก

แล้ว ได้แต่ยุแหย่ให้หลิงอวี้จื้อกับเซียวเหยี่ยนแตกความสัมพันธ์กัน

เป็นครั้งสุดท้าย ถือว่าเป็นการชดใช้ที่เซียวเหยี่ยนทำให้นางขาย

หน้า

“ไม่ว่าเจ้าจะพูดอย่างไร ตอนนี้คนที่ท่านอ๋องมีความสัมพันธ์

ใกล้ชิดทางกายก็คือข้า เพียงได้ทำก่อนเจ้าข้าก็พอใจแล้ว ไม่แน่ข้า

อาจจะท้องลูกก็คราวนี้

หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะได้ให้กำเนิดลูกคนโตแก่ท่านอ๋อง เช่นนี้

ข้าก็ไม่เกรงใจแล้วนะ

คุณหนูหลิง ท่านอ๋องชอบเจ้าจริง แต่ผู้ชายก็คือผู้ชาย แม้ว่าเขา

กับข้าจะมีความสัมพันธ์เช่นนี้แล้ว ข้าก็ไม่ว่าอะไร หากข้าสามารถ

ให้กำเนิดลูกคนโตแก่เขาได้ นี่ก็เป็นเรื่องน่ายินดี

เจ้าต้องเปิดตาดูสักหน่อย อย่าคิดว่าตนเองสำคัญเกินไป เกรงว่า

จะใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข ในเมื่อต่อไปพวกเราจะต้องเจอกันเช้า

เย็น มิใช่หรือ”

เฉินปี้พูดพลางก็ทนไม่ไหว หัวเราะออกมา มองหลิงอวี้จื้ออย่าง

ยั่วยุ หากทำให้เธอทุกข์ใจมากพอ เช่นนั้นนางก็ไม่เสียแรงพูดเปล่า

“เช่นนั้นข้าจะรอดู ดูซิว่าเจ้าจะเกิดอะไรออกมา เรื่องของข้ากับ

ท่านอ๋องเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เจ้าทำหน้าที่เมียน้อยตามปกติ

ของเจ้าก็พอ เตรียมตัวอยู่คนเดียวจนแก่ให้ดีๆ ไปด้วยเลยแล้วกัน”

หลิงอวี้จื้อพูดจบก็คร้านจะมองเฉินปี้ต่อไป หากพูดต่อไป

อารมณ์ของเธอก็ไม่ดีขึ้น

ตบหน้าไปสองทีถึงแม้จะระบายอารมณ์ได้บ้าง แต่พอนึกถึง

เรื่องที่เซียวเหยี่ยนทำกับนางแล้ว ก็ยังโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ ในเรื่อง

ความรัก ปกติเธอเป็นคนที่ไม่ยอมเอาหูไปนาเอาตาไปไร่อยู่แล้ว

เมื่อเห็นฉากนั้นกับตาตัวเอง ถึงแม้เซียวเหยี่ยนจะถูกวางยา เธอก็พูด

ไม่ได้ว่าตัวเองไม่สนใจ

“มั่วชิง พวกเราไปเถิด!”

หลิงอวี้จื้อเรียก แล้วเดินอาดๆ จากไป

เฉินปี้รู้ว่าหลิงอวี้จื้อมีสาวใช้ที่เป็นวิทยายุทธ์ ด้วยเหตุนี้จึงไม่

กล้าก่อเรื่อง ได้แต่มองหลิงอวี้จื้อจากไปต่อหน้าต่อตา พูดเช่นนั้น

ออกไปแล้ว นางไม่เชื่อว่าหลิงอวี้จื้อจะทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“คุณหนู คุณหนูหลิงคนนี้จองหองจริงๆ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าตี

คุณหนูต่อหน้าคนอื่น”

เมื่อหลิงอวี้จื้อไปแล้ว ซูฮว่าก็พูดด้วยความโมโห

“นางโกรธขึ้นสมองเช่นนี้ ข้างกายก็มีสาวใช้ที่เป็นวิทยายุทธ์

หากหาเรื่องหลิงอวี้จื้อตอนนี้ ก็ไม่เป็นประโยชน์กับพวกเรา

หลิงอวี้จื้อมิใช่ผู้หญิงใจกว้าง เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้หญิงขี้หึง ไม่

ยอมเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ สิ่งที่ข้าเพิ่งพูดไป จะต้องทำให้นางเก็บ

ไปคิดแน่นอน ข้าทุกข์ร้อนเช่นนี้ นางมีสิทธิ์อะไรจะแต่งงานกับ

ท่านอ๋องอย่างมีความสุข”

ซูฮว่าประคองเฉินปี้ขึ้นรถม้า แล้วจึงพูดว่า

“หากมีพระราชเสาวนีย์แต่งงานออกมาในวันพรุ่งนี้ คุณหนูหลิง

ก็จะรู้เรื่องทั้งหมด ถึงเวลานั้นนางกับท่านอ๋องก็จะกลับมาคืนดีกัน”

เฉินปี้พิงรถม้า นางรู้ว่าซูฮว่าพูดมีเหตุผลมาก พรุ่งนี้พวกเขาก็

สามารถแก้ไขข้อเข้าใจผิดได้

นางได้เป็นพระชายาอู๋อ๋อง หลิงอวี้จื้อได้เป็นพระชายาอ๋อง

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ตลอดชีวิตนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ

กับเซียวเหยี่ยนอีก

คิดถึงเรื่องเหล่านี้ นางก็รู้สึกไม่ยินดีอย่างยิ่ง ทุ่มเทไปตั้งมากมาย

สุดท้ายไม่เพียงแต่เสียความบริสุทธิ์ แต่ไม่ได้อะไรกลับมาสักอย่าง

ซ ้ายังทำให้เซียวเหยี่ยนเริ่มเกลียดนางอีกด้วย

ไม่ได้ นางไม่สามารถปล่อยให้หลิงอวี้จื้อมีชีวิตอยู่ถึงวันพรุ่งนี้

ในเมื่อเดินมาถึงขั้นนี้แล้ว นางจะต้องยอมเสี่ยงอีกครั้ง

“ไม่ต้องกลับจวนแล้ว ไปจวนท่านเว่ยอ๋องเถิด!”

เฉินปี้สั่งการ

คนบังคับรถม้าเลี้ยวหัวกลับทันที มุ่งหน้าไปทางจวนเว่